LOGINEnd of Book 1 <3 Book two will be posted later or bukas na lang HAHAHA
NANG MA-FINALIZE na nina Wendy at Czarina ang ireregalo nito kay Alejandro, sa tulong na rin ni Tito Fran, nag-usap na rin sila na sabay nilang pupuntahan ang shop para tingnan ang parrot ngayong gabi.Matapos ang trabaho ni Czarina, nagmamadali itong nag-ayos ng mga gamit nang dumaan si Damion at huminto sa harap ng table niya. Napansin iyon ni Czarina, kaya napaangat siya ng tingin.“May kailangan po ba kayo, Sir?” tanong ni Czarina.“Done with your work?”“Yes, Sir.”“Good. Let’s go.”Bahagyang natigilan si Czarina. Hindi niya inasahang pauuwiin siya ni Damion nang walang dagdag na trabaho o panibagong utos.Tahimik niyang isinukbit ang bag at nagtungo sa elevator.Kasunod niya si Damion. Habang bumababa ang elevator, napansin ni Czarina na hindi pinindot ni Damion ang button papuntang basement.Huh? Hindi ba doon nakaparada ang sasakyan niya?Napakunot-noo siya, pero hindi na nagtanong. Sa ngayon, gusto na lang niyang bumukas ang elevator para makaalis na silang dalawa.Pagbukas
NANG BUMALIK SI CZARINA sa opisina ay na-feel niyang lalagnatin siya dahil sa naging usapan nila ni Wendy kanina.Alam niya naman iyon. Habang tumatagal, baka nawawala na rin ang chances na mahanap niya ang kanyang anak. Pero ano'ng magagawa niya? Kung kaya niya lang libutin ang buong mundo nang siya lang para mahanap ang kanyang nawawalang anak, ay gagawin niya.Sa ngayon ay umaasa na lang siya sa updates sa kanya ni James.Napahawak si Czarina sa locket niya. Mahigpit na halos bumaon na ang kuko niya sa palad. Napansin ni Damion ang pagiging tulala ni Czarina. At mas lalo niyang napansin ang hawak nitong locket na ngayon niya lang nakita.For an unknown reason, kumirot ang dibdib niya.Gumalaw ang panga niya, saka ito nakapamulsang lumapit sa table ni Czarina at pinasunod ito sa kanya sa loob ng opisina.Pagkapasok nila sa opisina, walang paligoy-ligoy na nagsalita si Damion.“Cancel all your plans this weekend. My father is inviting you and your uncle to dinner.”Napakunot-noo si
“...WHY DIDN’T YOU HAND IT OVER TO ME?”Hindi na nagpaligoy-ligoy si Tito Fran. Humigop muna ito ng tsaa bago malamig na ngumiti.“Ibigay sa ‘yo? Then, sino ang maglilinis ng pangalan ni Merry?”“If this had been stopped from the start, no one would’ve been dragged into this mess.”Bahagyang natawa si Tito Fran. “And then what? Hayaan naming ipagpatuloy ng asawa mo ang pag-frame kay Merry?” Umiling ito. “Sorry, but we’re not pushovers. Whoever dares to bully us will pay the price.”Tumikim ang panga ni Damion. “And who do you think paid the biggest price? In the end, Merry was still the one who suffered the most.”“That only means you’re looking at the present.” Kalma pa rin si Tito Fran. “If you think long-term, you’ll realize this won’t harm Merry at all.”Unti-unting lumamig ang ekspresyon ni Damion. “The one who’s short-sighted is probably you. You think you’re protecting Meredith, but you’re actually putting her in greater danger.”Hindi natin masasabi kung sino ang tama,” kalmad
“...THINK BEFORE YOU SPEAK!”Napayuko si Cassidy matapos mapagalitan.Pero higit sa sermon ni Mr. Marquez, mas ikinagalit niya ang taong naglabas ng lahat ng ebidensya.Mariin niyang ikinuyom ang kamao. “Yes, I made mistakes. But I only did it because I love Damion.” Napatingin siya sa lahat. “What about the person who leaked everything? They knew what I was doing, yet they waited until lumaki ang eskandalo bago nila inilabas ang katotohanan. Isn’t that obvious? They wanted to humiliate the Marquez family... maybe even destroy us.”“What kind of excuse is that?” galit na sigaw ni Mr. Marquez.“Dad, I’m telling the truth.” Bumaling si Cassidy sa ama nito. “Think about it. Someone has been hiding in the shadows, watching everything unfold and using me to carry out their plan. Hindi ba nakakatakot iyon? They clearly don't take the Marquez family seriously.”Sinubukan ni Cassidy na ilihis ang usapan sa misteryosong taong nasa likod ng lahat. Kung magtatagumpay siya, mababawasan ang sisi
TAHIMIK na pinapakalma ni Czarina ang sarili habang inaalala ang mga itatanong kay Damion.Ngunit pagsara pa lang ng pinto, bigla siyang natameme. Parang naglaho ang lahat ng inihanda niyang tanong.Wala naman siyang kasalanan. Pero kung minsan, pakiramdam niya, sapat na ang presensya niya para maituring na isang pagkakamali.Ayaw niyang akuin ang kasalanan ng iba. Ngunit kung ipipilit ni Damion na sa kanya ibuhos ang lahat ng sisi, wala siyang magagawa kundi magtiis.Hindi pa niya kayang putulin ang ugnayan nila. Naalala niya kung bakit siya napunta sa pamilyang Marquez, kaya pinili niyang magtimpi.Ngunit hindi niya alam kung hanggang kailan siya makakapagpigil.Kaya nang magsalita si Damion, nanatili lamang siyang tahimik.Sandaling nag-atubili si Damion bago nagsalita. “Take a rest for a few days.”“Tapos?” maikling tanong ni Czarina.“I’ll handle everything. Kapag humupa na ang issue, saka ka na bumalik.”Napangiti si Czarina nang mapakla. “President, you’re always too slow,” mal
“YOU’RE NOT GOING ANYWHERE.”Pagkarinig ni Cassidy sa mga salitang iyon, bahagyang nanginig ang katawan nito.Namumula ang mga mata nitong nakatitig kay Damion. “Damion...” Bahagyang nanginig ang boses nito. “Iiwan mo ako? Para sa babaeng ‘to?”“I won’t abandon you.” Mahinahon ngunit malamig ang boses ni Damion. “You’re just being too impatient. You promised to give me time. So why did you come to the company and make a scene? Look around you. Everyone is losing face because of this.”“Paano naging kasalanan ko?” nanginginig na tanong ni Cassidy. “It was obviously—”Hindi na nito naituloy ang sasabihin. Biglang nanlabo ang paningin nito. “Zari!”Kasunod niyon ay nawalan ito ng malay. Agad na sinalo ng mga tao sa paligid si Cassidy. Hindi na rin ipinagpatuloy ni Damion ang pagtatalo. Mabilis nitong binuhat ang asawa at dali-daling dinala sa ospital.Natural na sumunod si Wendy dahil sa pag-aalala. Sumunod din ang reporter; iniisip na isa na namang malaking balita ang nangyari.Sa huli,
“LET’S JUST PRETEND NOTHING HAPPENED AND FORGET ABOUT IT.”Damion didn’t move. Sandaling nag-alinlangan ito hanggang sa magsalita siya.“Rina, can you do me a favor?”Czarina glanced at him, quite curious about how she could help.Nang magtama ang kanilang mga tingin, agad na sumilay ang guilt sa pu
DAMION’S PENTHOUSE.Matapos magsalita ni Czarina kanina na halos tumagos sa puso ni Damion ay bigla itong nawalan ng malay. Hindi niya ito kayang dalhin pauwi sa kanila dahil papagalitan na naman siya ng kanyang ama, kaya naman ay dinala niya si Czarina sa kanyang penthouse.Dahan-dahan na inihiga
“I’LL WAIT FOR YOU.”Pagkasabi niyon, mabilis siyang tumalikod at tumakbo palayo, ang laylayan ng gown ay bahagyang lumilipad habang nagmamadali siyang bumalik sa loob. Halatang kinakabahan, hindi niya magawang lingunin pa ang lalaki.Si Damion nama’y tahimik lang na nakamasid sa papalayong pigura n
MATAPOS ANG TRABAHO ay tumunog ang cellphone ni Czarina. Napangiti siya nang mabasa ang mensahe mula kay Damion.[Nasa baba na ako. I’m waiting for you.]Nang makita ni Czarina ang mensahe ni Damion ay napangiti siya. Napansin iyon ni Wendy kaya naman ay napahaplos siya sa kanyang mga braso ng tumaa







