로그인Your support, comments, and feedback always inspire me to keep writing. Thank you for reading, and I hope you have a lovely day ahead~ 💕✨🫶
“SO NOW… I’M JUST SUFFERING THE CONSEQUENCES.”Hindi makapaniwala si Wendy. “Hindi ko akalain na pati si Mr. Marquez… may ganitong sandali.”Sa buong mundo, si Czarina lang ang kayang makasakit sa kanya nang gano’n. Napailing na lang siya sa sarili.“Love really is a torturous thing… kahit gaano ka pa kagaling o kalakas, kapag puso na ang usapan—lahat nagiging mahina.”Tahimik siyang tumalikod, kinuha ang tea at snacks, at bumalik sa kwarto.KINABUKASAN, maagang nagising si Czarina.Pagmulat niya, agad niyang naamoy ang mabangong halimuyak ng bulaklak. Umangat siya sa pagkakahiga, antok pa ang mga mata, at naglibot ang tingin sa paligid.May mga sariwang bulaklak sa vase—marami, makukulay, bagong pitas.“Zari, you’re awake?” tawag ni Wendy mula sa mesa. “Come, breakfast na.”Napakunot ang noo ni Czarina habang nakatitig sa mga bulaklak.“Bakit ang daming flowers?” tanong niya.Ngumiti si Wendy. “Ang ganda kasi ng bloom sa garden. So pumitas ako.”Umirap si Czarina. “They’re blooming f
“…AYOKONG MAGKAROON PA NG KAHIT ANONG KONEKSYON SA KANYA.”Napayuko si Wendy. Nanginginig ang daliri habang pinipisil ang sariling palad.“Pero…” dahan-dahan niyang sabi, “sa ngayon… parang imposible ‘yon.”Napatingin si Czarina sa kisame, blangko ang mga mata.“Mas lalo lang siyang maghihigpit,” bulong niya. “Kapag nalaman niyang buntis ako… baka mas lalo niyang bantayan ang bawat galaw ko.”Napabuntong-hininga si Wendy at napakamot sa ulo.“That’s true…” amin niya. “But maybe we can use it too. Kung hindi ka pa makakaalis agad… at least gamitin natin ‘yung pregnancy para mas maging comfortable ka habang nandito ka pa.”Napalingon si Czarina, matalim ang tingin.“Comfortable?” ulit niya. “Sa mansyon niya? Sa ilalim ng kontrol niya?”Tahimik si Wendy. Walang maisagot. Dahan-dahang tumagilid si Czarina at humiga ulit, pero hindi pumikit. Hindi siya makatulog. Buong gabi siyang nakatitig sa kisame, parang hinihintay ang umaga—o ang katapusan.At nang sumikat ang araw, mas lalo lang siy
“...ARE YOU PREGNANT?”Dahan-dahan siyang lumingon, nanginginig ang mga kamay, at doon niya nakita si Damion na nakatayo sa anino.Nanlaki ang mga mata niya.Bakit siya nandito? Paano? Kailan?Ngunit hindi siya binigyan ni Damion ng pagkakataong mag-isip.Humakbang ito palapit, mabilis at mabigat, saka mahigpit na hinawakan ang braso ni Czarina.Ano ‘yong narinig ko?” madiin niyang tanong. “Repeat it to me again!”“Ulitin ang alin?” pilit na tawa ni Czarina, kahit halatang nanginginig ang boses. “Biruan lang namin iyon ni Wendy. Nagpaniwala ka naman? How ridiculous!”Sinubukan niyang kumawala, ngunit parang bakal ang kapit ni Damion. Wala siyang magawa. At ang mga mata nito ay tila nagliwanag. Isang taong tila nakahanap ng sagot sa matagal niyang hinahanap. Pero ang liwanag na iyon ay nagdala ng matinding takot kay Czarina. Habang si Wendy naman ay napatulala. Nabunyag na ang lihim na pilit nilang tinatago. Sa isip niya, gusto na niyang maglaho. Kung may butas lang sa sahig, matag
“...I’M READY TO GO WITH HIM.”Napahapo sa noo si Wendy, napapikit nang mariin at bumuga ng hangin.How could her friend be so smart and naive at the same time?“Kung gusto ka talagang kunin ni Kuya Carlo, he would’ve warned you! Para naman, mentally prepared ka! Pero kung lalabas ka bigla nang ganito… binigyan mo lang ng dahilan para pagsuspetsyahan ka ni Damion!”Lumalim ang tingin niya. “And I saw you earlier. Nakikipagtalo ka na naman sa kanya. Aren’t you afraid na magalit siya at ikulong ka na naman?” Nang mabanggit si Damion, sumimangot si Czarina.“Hindi ko lang matansya ugali niya,” malamig niyang sagot. “Acting like he’s always right.”“Zari…” Napailing si Wendy. Mas tumalim ang boses. “They don’t just have the right to speak—may power sila. Kung mainis si Damion, kaya ka niyang ikulong sa madilim na kwarto in a heartbeat!” Napakunot ang noo ni Czarina. Bahagyang nagbago ang ekspresyon niya.“We’re under someone else’s roof now,” pagpapatuloy ni Wendy. “Kung ayaw mong yumuk
“…IBA TALAGA KAPAG MULA NA SA PAMILYA.”Kahit masama pa rin ang pakiramdam ni Czarina, tiniis niya ito para sa kapatid niya. Dahil alam niyang may nagbabantay sa kanya sa dilim, mas kumalma siya at unti-unti ring nakakakain nang mas maayos.Tuwang-tuwa si Damion sa pagbabago niya, pero hindi niya maintindihan kung bakit bigla itong nagkaroon ng gana. Sinubukan niyang tanungin si Wendy, ngunit nagkunwari itong walang alam, kaya si Czarina naman ang nilapitan niya para makuha ang sagot na hinahanap.Isang araw, pagbalik ni Wendy mula sa pamimili, wala si Czarina sa kwarto. Kinabahan siya at agad na tinanong ang katulong kung nasaan si Czarina.Pero ang sagot ay, “Dinala po siya ni Sir sa amusement park po.”Nanlaki ang mga mata ni Wendy. “Amusement park?!” Nag-panic si Wendy dahil delikado ang lugar para sa buntis, kaya agad siyang tumakbo palabas, determinado na hanapin at iligtas si Czarina.AMUSEMENT PARK.“Wife, gusto mo bang sumakay sa roller coaster?”Napalingon si Czarina sa kan
“....ANONG GINAWA MO SA KUYA KO?”“Did you control him?!” sunod na tanong ni Czarina. Namumula ang pisngi sa galit.“With his abilities, who can control him?” malamig na sagot ni Damion. “Your brother is strong. He can handle himself. You don’t need to worry.”Pero kabaligtaran ang naramdaman ni Czarina.Don’t worry? Imposible.Hindi ganoon ang Kuya Carlo niya—hindi ito basta nawawala nang walang dahilan. At higit sa lahat, hindi siya nito basta iiwan.Hindi. Hindi niya matanggap.Napansin ni Damion ang biglang paglayo ng tingin ni Czarina. Yung matapang niyang anyo kanina ay unti-unting napalitan ng pagod at pagkalito.At sa unang pagkakataon, lumambot ang ekspresyon niya.Lumapit siya at marahang hinawakan ang braso ni Czarina, hinihila ito palapit.“Your brother doesn’t want you worrying like this,” mahinahon niyang sabi. “Ang kaya mo lang gawin ngayon… is take care of yourself.”Ngunit agad siyang tinulak ni Czarina.“Don’t touch me.”“If it weren’t for you,” mariin niyang sabi, “
“IT’S BETTER NOT TO JUMP TO CONCLUSIONS.”Hindi na nagtanong pa si Cassidy. Pinigilan niya ang luha at mahina ang boses, “You just can’t bear to part with Czarina… Damion, you’re so foolish. You’ll regret it.”“Don’t worry about me. I won’t suffer losses. But you—I already made an appointment for yo
SIMULA NANG ARAW NA IYON, kapansin-pansing naging mas mabuti si Damion sa kanya. Kahit na malamig pa rin siyang nakikipag-usap, mas naging maalaga at pasensyado ito.Hindi na inisip ni Czarina kung ano ang ibig sabihin niyon at ayaw na rin niyang alamin. Sa ngayon, iisa lang ang mahalaga sa kanya: m
“...HINDI KO ‘TO PAPALAMPASIN!”Napabuntong-hininga si Damion. Alam niyang walang silbi ang makipagtalo, kaya inuna na lang niyang ilayo siya sa gitna ng crowd at dahan-dahang iginiya sa gilid ng entablado.Sakto namang may umakyat na host at nagsimulang tumugtog ang musika. Malambing ang boses at n
“DO AS YOU PLEASE.”Tumalikod si Czarina at humakbang palayo. Hindi niya matukoy kung nananaginip ba siya, o imagination, pero ramdam niyang may kakaiba kay Damion. Pero pagod na siyang umasa pa dahil paulit-ulit lang ding nawawasak ang pag-asang iyon kaya wala siyang magawa kundi patigasin ang sa







