ログインthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“A-ANONG SABI MO?” Nanlalaki ang mga mata ni Czarina na napatanong siya kay Wendy nang marinig ang sinabi nito. Nanghina siya at nawalan ng lakas ang tuhod, kaya’y napaupo ito sa kama ni Wendy. Bahagyang nanginig ang buong katawan.Wendy smiled faintly. “Zari…” Napailing si Czarina saka pilit na inaayos ang kompostura. “Ano ka ba? Si Meredith ako. Baka kamukha ko lang ang kaibigan mo…”Natigilan si Czarina nang inabot at hinawakan ni Wendy ang kamay niya. “Stop pretending, Zari…” Walang nagawa si Czarina kundi tuluyang ibaba ang matayog na dingding na nakapalibot sa kanya. “P-Paano mo nalaman?”“Paano ko hindi malalaman?” Tanong ni Wendy sa kanya: may matamis na ngiti, pero may lungkot sa mga mata. “Best friend kita. Kilalang-kilala kita. How could I not know my own sister in blood? Kahit ‘yang kuko mo sa hinliliit mo, kilalang-kilala ko. Ako pa talaga lolokohin mo?” Napakagat ng labi si Czarina at ang luhang ilang buwan na niyang pinipigilan ay kusa na lang tumulo, tila falls na tu
MASAYA SI CZARINA na nailabas niya ang galit sa mga umaapi sa kanya. Pero sa paraan ni Damion? Paano siya mabubuhay nang payapa?Pinilit pa niyang ipaintindi rito na hindi iyon ang tamang paraan para pigilan ang mga empleyado ng Marquez na apihin siya, pero imbes na maayos ang sitwasyon, mas lalo lamang itong gumulo.Para kay Damion, iisa lang ang mahalaga. Ayaw na ayaw niyang nakikitang inaapi si Czarina.“Hindi talaga ako inaapi,” paliwanag niya habang pilit na pinipigilan ang frustration sa boses. “It’s just a disagreement. Everyone has their own opinions.”Huminga siya nang malalim bago nagpatuloy.“Besides, you’re the CEO, and I’m just a junior employee. We’re not the same, so please stop doing things like this for me.”Bahagyang naningkit ang mga mata ni Damion. “A junior employee?” ulit nito. “My junior employee wouldn’t dare confess her feelings to me.”Napasara agad ang mga mata ni Czarina. “Oh God. Bakit na naman natin pinag-uusapan ito?”Desperado na siyang makalimutan ni Da
“THEN WHY DOES IT SOUND LIKE THE TWO OF YOU HAVE BEEN SPENDING A LOT OF TIME TOGETHER?”Napatigalgal si Czarina. “A-Ano… Sinunod ko lang naman ang advice ni Tito Fran. I flirted with him to test him out…” Napakamot ng batok si Czarina. “Gumanda naman ang relasyon namin kaya nagkaroon kami ng maayos na conversation.”“At ito ang solusyon na naisip mo?” hindi mapakaniwalang tanong ni James sa kabilang linya. “Para namang nilalapit mo ang sarili mo sa sarili mong kamatayan.”“Tingin mo ikaw ang nanloloko kay Damion? He’s more cunning than you, Miss Zari!” Aligagang napasigaw si James, hindi mapigilang mapigilang mag-alala para sa kalagayan ni Czarina.Pero hindi gano’n ang tingin ni Czarina. Napakunot siya ng noo saka nagtanong, “James, are you looking down on me?”Napabuga ng hangin si James. “Nagsasabi lang ho ako ng totoo, Miss Zari. Labis na tuso si Damion. At sinabi ko na sa ‘yo noon na hinding-hindi mo siya maiisahan.”Muling huminga nang malalim si James. “Baka nga siya ang kumukuh
“TINGIN KO NAMAN, lahat ng babae may gano’ng katangian.”Tumango si Damion. “I see. Akala ko dahil may experience ka.”Nabigla si Czarina at magsasalita na sana nang kaswal na naglakad palayo si Damion, nakapamulsa ang mga kamay.Nabara ang mga hindi masabing salita sa puso ni Czarina, dahilan para hindi siya makahinga nang maayos.As he watched Damion’s back, hindi niya mapigilang masaktan at mapatanong sa sarili, “Is this really worth it?”Nakipaglaro pa si Czarina sa mga bata, habang tahimik siyang pinagmamasdan ni Damion na nakasilong sa malaking narra tree.Habang pinagmamasdan ang babae, may batang lalaki ang lumapit kay Damion at inabutan siya ng pompom na bulaklak.“Tito, may crush ka po kay Tita Merry?”Napalingon si Damion sa kanya, saka natawa, “Crush?”“Oo, ‘yong bang may gusto ka sa kanya. Kanina ka pa kasi nakatitig kay Tita Merry.”Damion smiled, but he didn’t answer; instead, he asked, “Kapag ba nakatitig, may gusto na sa kanya?”Tumango ang bata. “Opo! Gano’n kasi ako
“KAYA NAMAN PALA hindi ko na nakikita pa si Zari rito,” wika ng dean. “Baka naman kasi may ginawa ka sa kanya. Kasi kung wala, ang mabuting tao gaya niya ay hindi basta-basta na lang aalis at iwanan ka.”Napayuko si Damion. Sumilay ang sakit sa kanyang mga mata. Bahagyang kumuyom ang kamao. “I did something wrong,” mahina niyang pag-amin. “And that’s exactly why I want to find her. I want the chance to apologize.” “Kung gano’n, bakit mo pa dinamay ang bahay-ampunan?”Nagtagal bago sumagot si Damion. “Because I knew how much this place meant to her.” Tumingin siya sa mga batang naglalaro sa bakuran. “I knew she loved this orphanage more than anything.”Bahagyang humigpit ang panga niya. “So I thought... if I made things difficult for the orphanage and she found out, she would be angry enough to come looking for me.” Mapait siyang napangiti. “Even if it was only to scold me.”Natigilan ang dean. Hindi nito inaasahan ang sagot na iyon. Ang galit na matagal nitong kinimkim ay unti-unting
“THE PROBLEM IS… HER WORLD IS MUCH BIGGER THAN MINE.”Hindi makapagsalita si Czarina. Humigpit ang hawak niya sa laylayan ng damit niya.“She cares about many people. Her family. Her friends…” Bahagyang bumaba ang tingin ni Damion; may lungkot sa mga mata at boses. “Her child…”Parang may matalim na bagay na dumaan sa dibdib ni Czarina. Agad siyang napatingin dito.“Child?” Bahagyang kumunot ang noo niya. “May anak ka?”Dahan-dahang umiling si Damion. “There was.”Nanigas si Czarina. Maging ang hangin sa pagitan nila ay tila bumigat.“Unfortunately...” Bahagyang humigpit ang panga ni Damion. “Hindi na nabigyan ng pagkakataon na ipanganak ang anak namin.”Parang may batong dumiin sa dibdib ni Czarina. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman.Lungkot… Galit… O sakit.“I’m sorry,” mahinang sambit niya.Bahagyang ngumiti si Damion, malungkot at halatang pilit. “Matagal na rin naman iyon.”Pilit na ngumiti rin si Czarina. “Bata pa naman kayo. Hindi niyo ba sinubukan ulit?”Hind
MARQUEZ VILLA.Tuwang-tuwa si Alejandro nang makita si Czarina, pero napasimangot ng makita ang anak. Pinilit na lang nitong ngumiti para kay Czarina—tila ba na mas anak pa nito si Czarina kesa kay Damion.“Now that you two are back, why don’t you take a day off Damion and stay with us?”“Okay,” mab
“AM I REALLY PREGNANT?”Para makasigurado, nagbihis si Czarina at tahimik na umalis ng bahay na siyang napansin pa rin ni Cassidy. Kuryos si Cassidy kung saan papunta si Czarina, pero ang nagawa niya lang ay lapitan si Damion at magsumbong.“Damion, nakita ni Rose na umalis ng bahay si Miss Zari…”
“IS SHE PREGNANT?”Namutla si Cassidy at tahimik na iniling ang ulo. “No, it can’t be. I must confirm it first.”Agad niya itong tinakpan ng drama, kinagat ang labi, at humarap kay Damion.“Damion,” aniya may halong pag-iyak, “tingnan mo naman si Czarina. Ayaw niya talaga akong alagaan. Kapag wala k
HABANG NAGSASAMPAY si Rose, nasaksihan niya ang pagbagsak ni Czarina. Agad niya itong tinulungan at dinala sa loob. Nagising si Czarina, humingi ng tubig, at nang maibigay, nagpasalamat agad. Sinubukan niyang tumayo para umakyat at magpahinga, ngunit nanginginig ang binti at nanginghina pa rin. Nag-







