LOGINMamayang gabi na naman po ang susunod na chapters Thanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“LET’S FIND TIANTIAN FIRST.”“Are you still in pain?”“Hindi na masyadong masakit.”“If the pain subsides, will you still take sick leave?”Napunta ang tingin ni Damion sa abdomen ni Czarina at may bahid ng sakit sa mga mata niya.“Why didn’t you tell me back then?”“Because it’s meaningless. Hindi naman big deal, and I’m not that dramatic.” Bahagya siyang sumimangot. “You should do the same. Makisama ka kay Cassidy and don’t let something this small expose you. Right now, nothing is more important than finding Tiantian.”“So, gusto mong isakripisyo ko muna ang mukha ko para mapasaya siya?”Nagkibit-balikat si Czarina. “Isn’t that all you’re good for?”“I have many other uses.” Ngumisi si Damion. “For example, I can help massage your legs.”Pagkasabi niyon, bigla niyang itinaas ang mga binti ni Czarina at minasahe iyon gamit ang dalawang kamay.“Take your hand away right now, you—ouch!”Dahil sa pagpupumiglas ni Czarina, lalo niyang nairita ang sugat niya. Agad nagbago ang expression
“AS LONG AS YOU STAY.”Tinamaan si Czarina sa mga sinabi niya. Pero ayaw niyang mahalata ni Damion na may epekto sa kaniya ang mga iyon, kaya nagkunwari siyang walang pakialam.“Then why did you want to acknowledge me this time?”“Because you were in a very dangerous situation back then.”“You could’ve just asked Enzo to come and save me.”“So you’d rather let Enzo hug you than let me touch you?”Napailing si Czarina sa inexplicable jealousy nito. “Can you please focus on the important points? Bakit kahit anong topic, napupunta mo sa ganyan?”“Ikaw ang nagsabi ng mga bagay na ’yon, tapos ako pa ang sinisisi mong nag-o-overthink.” Bahagyang napabuntong-hininga si Damion. “It’s true. The person being chased can be fearless, while the one doing the chasing feels like they’re walking on thin ice.”Napairap si Czarina. “Come on, don’t make yourself sound so pitiful. Kapag nakikita kitang kasama si Cassidy, ang sweet at affectionate niyo. Wala man lang kahit kaunting awkwardness.”“If there
“HINDI MO NGA ALAM KUNG SINO ANG DAPAT MONG PROTEKTAHAN AT KUNG SINO ANG HINDI!”Lalong naging tense ang atmosphere.Agad namagitan si Czarina. “Okay, Tito Fran. Huwag na tayong mag-away. Pag-usapan na lang natin nang maayos.”Hindi talaga gusto ni Tito Fran si Damion, at dahil alam niyang wala ring patutunguhan ang pakikipagtalo rito, pinili na lang niyang umiwas.Tahimik siyang umalis sa sala. Pagkaalis niya, muling napunta kay Damion ang buong atensyon kay Czarina.At bigla na namang kinabahan si Czarina. Pero sa pagkakataong ito, parang nakalimutan na ni Damion ang tensyon kanina.Lumapit siya sa sofa at umupo sa tabi niya. Kumuha siya ng isang piraso ng chocolate sa mesa at kumagat.“Ang pangit ng lasa. Sobrang tamis.” Tumingin siya sa chocolate. “Next time, magpapadala ako ng handmade chocolates from France. Mas masarap ’yon.”Agad inagaw ni Czarina ang chocolate mula sa kamay niya at tinaasan siya ng kilay.“Who wants your French handmade chocolate? I love this kind of sweet ch
SAMANTALA, unti-unting lumayo ang sasakyan na sakay si Cassidy, na punong-puno pa rin ng pag-aalala at pagdududa.Sa kabilang banda, sa tulong ni Tito Fran, nakabalik si Czarina sa picnic mat at muling umupo para magpahinga.Sumunod sa kanila si Wendy. Noong una, hindi niya maintindihan kung bakit parang ang bagal nilang maglakad.Pero nang ilabas ni Tito Fran ang first-aid kit, saka niya napagtanto na nasugatan pala si Czarina at malaki na ang nawalang dugo nito.“Oh my God, gawa ‘to ng babaeng ‘yon?”“Sino pa ba?” wika ni Zari.Habang nag-uusap sila, maingat na ginamot ni Tito Fran ang mga sugat ni Czarina.Napangiwi si Czarina sa hapdi at napangiwi rin si Wendy habang pinapanood siya.“Ang lalim! Hindi pa ba tayo pupunta sa ospital?”“If I really need to go to the hospital, you’ll take me.” Bahagyang ngumiti si Czarina. “Pero kakayanin mo ba? Don’t you think, tito?”Sinubukan ni Czarina na i-lighten ang mood. Ngumiti siya kay Tito Fran habang nagsasalita, pero hindi ito sumagot.Sa
“PAPAT@YIN PA RIN NAMAN KITA!”Muling itinaas ni Cassidy ang dagger at sumugod.Pinilit ni Czarina na tiisin ang sakit. Mabilis siyang gumulong sa gilid at saka iniangat ang paa. Malakas na sinipa ang pulsuhan ni Cassidy.Tumalsik ang dagger.Agad iyong pinuntahan ni Cassidy para pulutin, pero nauna si Czarina. Isang malakas na sipa ang ginawa niya at tuluyang napalayo ang dagger.Napagtanto na hindi na niya iyon makukuha, humarap si Cassidy kay Czarina at nakipagsabayan na lamang sa suntukan.“Sugatan na siya. Hindi siya puwedeng makawala!”Pero ilang segundo pa lang, napagtanto niyang mali ang akala niya. Hindi pa rin niya kayang talunin si Czarina. Kaya nag-isip siya ng ibang paraan.Kung hindi niya ito kayang talunin nang patas, e di gagamit siya ng maruming paraan—kahit siya mismo ang masaktan, basta matamaan niya ang sugat nito.Nang magkaroon siya ng pagkakataon, mariin niyang pinisil ang sugat sa tagiliran ni Czarina.“Agh!” Napasinghap si Czarina sa matinding sakit. Sinaman
“...MEDYO NATAGALAN BAGO NAMIN SILA NAPAALIS.”Habang nagsasalita, saglit na sinulyapan ni Czarina si Cassidy.Napakurap si Wendy. “Ah? May mga stray dogs dito?”“Why not? Konti lang ang tao rito, and there are no professional hunters around. Perfect place ito para sa mga hayop na gustong magtago at gumawa ng kung anu-anong kalokohan.”“Nakagat ka ba or scratched?”“Don’t worry. Hindi naman nasayang yung training ko.” Bahagya siyang ngumiti. “Kapag may nagtangkang lumapit sa akin, isang sipa lang, lilipad na siya.”Napasinghot si Cassidy. “Hmph. One kick tapos napalipad mo na ‘yong tao? Akala mo naman heroine.”“Kung hindi ka naniniwala, puwede nating subukan.”“Edi go.” Tumayo si Cassidy at matalim siyang tiningnan. “Let me see what your amateur skills are all about!”Nang makitang nagkakatinginan ang dalawa na parang dalawang tandang na anumang oras ay magpapang-abot, mabilis na pumagitna si Wendy.“Don’t take my jokes seriously. Come on, sit down and eat some cake.”“Do you think w
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo
“...HINDI AKO KAILANMAN PAPAYAG NA PAKASALAN KA. SO, DON’T GET YOUR HOPES UP.”Sandaling natahimik si Czarina. Pinipigilan niyang matawa kahit gusto na niyang sapakin ang lalaki. Sa halip, nilaro niya ang emosyon, kunwaring nasaktan. Pinilit niyang pigilan ang mga luha na wala naman talaga, sabay pi
“RINA, YOU’VE COME JUST IN TIME. Tulungan mo akong ayusin ang mga tambak na dokumento at dalhin sa opisina ko. Remember to be quick. Now move!” utos ni Lena. Hahanapin niya na sana si Wendy para makapagpaalam at puntahan si Damion para sa trabaho nang bigla siyang nakita ng editor-in-chief nilang s
“YES, THIS IS MY FIANCE, CZARINA OCAMPO,” malamig na wika ni Damion, habang inabot ang kamay ni Czarina, sabay bahagyang tango sa mga taong nasa harap nila.Nanlaki naman ang mga mata ni Czarina sa gulat. Fiancée?!Hindi siya makapaniwala sa narinig. Mabilis siyang napatingin kay Damion, tila ba uma







