MasukSpoiler Alert: "I'm just a substitute. Dahil kamukha ko siya, kaya niya ako pinakasalan." - This line will be able to read next week <3 Your comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
CHARITY GALA.Pinag-usapan nina Wendy at Czarina ang pagdalo sa gala dahil kinakailangang mag-interview ni Wendy, samantala, gusto lang sumama ni Czarina para hindi mabagot sa mansyon at para makaiwas na rin kay Damion.Dumating sila na nakaayos at agad na naging sentro ng atensyon. Hindi siya dumalo bilang Mrs. Marquez, umaasang hindi siya mapapansin at mabilis silang makakauwi matapos ang trabaho ni Wendy. Pero hindi nangyari ang inaasahan niya. Sa halip na mga matang mapanuri at malamig na paghusga, marami ang ngumiti at bumati sa kanya—kahit hindi niya kilala. May ilan pang tila pamilyar ang tingin, na para bang matagal na siyang kilala.Tinukso pa siya ni Wendy; sinabing para na raw siyang celebrity, pero kitang-kita pa rin sa mukha ni Czarina ang pagiging hindi komportable.Dahil hirap magtrabaho si Wendy habang kasama siya, dinala niya si Czarina sa isang tahimik na sulok at pinakiusapang maghintay habang kukuha siya ng mga litrato.Pinagbawalan niya itong gumala, pero puwede
SA TOTOO LANG, maging si Czarina ay hindi rin maintindihan ang sarili niya. Magulo ang lahat. Parang may bumabangga sa loob ng dibdib niya—pag-aalala, pag-iwas, at guilt na hindi niya maipaliwanag.Buti na lang, matatapos din ito.Kapag dumating na ang kapatid niya para sunduin siya, babalik ang lahat sa normal.Huminga nang malalim si Czarina. Pinilit niyang itaboy ang mga isipin at ibinuhos na lang ang atensyon sa pagluluto.Samantala, si Damion naman ay hindi inalis ang tingin sa kaniya. Pinagmamasdan niya ang bawat kilos nito sa kusina—parang ayaw niyang palampasin kahit isang segundo. Sa mga mata niya, nandoon ang lambing na halos hindi na niya maitago.Makaraan ang halos kalahating oras, inilapag ni Czarina ang isang mangkok ng mainit na lugaw sa harap ni Damion.Kalmado ang boses niya, ngunit diretso.“Okay na. Kainin mo agad habang mainit.”Pagkatapos sabihin iyon, naghihintay siyang kumilos ito—ngunit hindi gumalaw si Damion.Nanatili lang itong nakatingin sa lugaw, tila may
“...DID YOU FALL FOR HIM?”“Then why are you trying to be nice to Damion? Ang dali niyang mag-assume, Zari.” Napahapo sa noo si Wendy. “Kapag nakakita ’yan ng pag-asa, kakapit ’yan sa’yo nang parang linta! Damion’s fighting power is terrifying. Once he clings to you, he won’t let go until he dies!” Sa totoo lang, ramdam niyang malapit na siyang umalis kasama ang kapatid niya—at malamang, hindi na niya muling makikita si Damion sa buhay na ito. Kaya gusto niyang gawing mas maayos at mas mainit ang huling mga sandali nila… para kapag binalikan niya sa alaala, wala siyang pagsisisihan.Kung magkamali man ng intindi si Damion, wala na rin iyong halaga.Matagal siyang hindi nagsalita, kaya tinapik ni Wendy ang balikat niya.“Hello? I’m talking to you. Bakit parang lumilipad isip mo?”Nagbalik sa sarili si Czarina at pilit na nagpakalma.Alam mo naman ang mga buntis, hormones,” sabi niya. “Maybe ngayon, I find Damion agreeable. Gusto ko siyang kausap ngayon. Pero the next moment, baka ayok
“THE REAL PROBLEM IS… YOUR FEELINGS FOR HIM.”“Wala akong feelings para sa kanya,” madiin niyang sabi. “Matagal ko na siyang sinukuan.” Tapos bigla siyang bumuntong-hininga at padabog na tumayo. “Ugh. Hindi ba movie? Tara na. Manood na tayo.”Inakala ni Czarina na siguradong magiging komplikado ang lakad nila.Pero kabaligtaran ang nangyari. Hindi lang pumayag si Damion—siya pa mismo ang nagmaneho papunta sa cinema. Siya rin ang bumili ng tickets at popcorn, at personal pa silang inihatid hanggang entrance ng sinehan, may bahagyang ngiti sa labi.Habang hawak ang bucket ng popcorn, napailing si Wendy at napabuntong-hininga.“Grabe… hindi ko akalaing darating ang araw na makaka-experience ako ng service ni Mr. Marquez.”Suminghal si Czarina. “Ang pathetic mo. Nabibili ka lang sa popcorn.”“Excuse me,” sabi ni Wendy habang yakap ang popcorn na parang ginto. “Ordinary ang popcorn… pero extraordinary si Mr. Marquez. Feeling ko, once in a lifetime ko lang ‘to mararanasan.”Napairap si Czar
“…WHAT SHOULD I DO?” nanghihinang tanong ni Damion. “Ayaw nga ninyang akong kausapin.”Napatingin si Wendy sa kanya, parang naawa pero hindi bumigay.“Try again,” sabi niya, diretso. “That was before. Try it now.”Napatingin si Damion kay Wendy. At unti-unting may liwanag na sumindi sa mga mata niya.“Bakit ang tagal mo? Akala ko ba kukuha—”Natigilan si Czarina nang makita si Damion na kausap si Wendy. Nabagot na ito sa kakahintay sa labas, kaya napilitan na siyang pumasok para hanapin si Wendy.“Anong ginagawa niyo rito?” Tanong ni Czarina, nakakunot ang noo habang palipat-lipat ang tingin kina Damion at Wendy.Napangisi si Wendy na nilingon niya si Damion at pinanlakihan ang mga mata, sinasabing kumilos na.Damion scratched the back of his head at napangiti. Noon ay kayang magbigay ni Damion ng kahit anong pwede nilang pag-usapan, pero ngayon ay nag-iingat siya na baka ang sasabihin niya ay lumampas sa linya, dahilan para mainis si Czarina sa kanya.Kaya hindi niya alam kung ano an
“SO NOW… I’M JUST SUFFERING THE CONSEQUENCES.”Hindi makapaniwala si Wendy. “Hindi ko akalain na pati si Mr. Marquez… may ganitong sandali.”Sa buong mundo, si Czarina lang ang kayang makasakit sa kanya nang gano’n. Napailing na lang siya sa sarili.“Love really is a torturous thing… kahit gaano ka pa kagaling o kalakas, kapag puso na ang usapan—lahat nagiging mahina.”Tahimik siyang tumalikod, kinuha ang tea at snacks, at bumalik sa kwarto.KINABUKASAN, maagang nagising si Czarina.Pagmulat niya, agad niyang naamoy ang mabangong halimuyak ng bulaklak. Umangat siya sa pagkakahiga, antok pa ang mga mata, at naglibot ang tingin sa paligid.May mga sariwang bulaklak sa vase—marami, makukulay, bagong pitas.“Zari, you’re awake?” tawag ni Wendy mula sa mesa. “Come, breakfast na.”Napakunot ang noo ni Czarina habang nakatitig sa mga bulaklak.“Bakit ang daming flowers?” tanong niya.Ngumiti si Wendy. “Ang ganda kasi ng bloom sa garden. So pumitas ako.”Umirap si Czarina. “They’re blooming fi
PAGKAALIS ni Lorenzo ay siyang pagtunog ng kanyang cellphone. Buong akala niya ay si Czarina ang tumawag sa kanya, kaya ang matamis nitong ngiti sa labi ay agad ding nawala nang makitang ang ama nito ang tumatawag.“What?” tamad niyang tugon sa ama nito.“You unfilial son!” sigaw ng ama nito mula sa
“...DO YOU REALLY WANT TO STAY WITH THAT MAN?”“No… I don’t want to…” mabilis na umiling si Czrarina. Hindi lang basta sumama kay Charles—ayaw na ayaw na niyang makita pa ulit ang lalaking iyon sa buong buhay niya.Mabilis siyang kumilos, binuksan ang pinto ng kotse at bumaba.Nang makita ito ni Dam
“DOES THAT MEAN, GAGAWIN MO AKONG KABIT MO?”Napaigtad si Charles, halatang nabigla sa tanong ni Czarina, pero agad din itong kumalma, pilit na pinapakita ang malambing na anyo. “How could you say that, Zari? Ikaw itong mahal ko. At kahit na pakasalan ko si Monique, ikaw pa rin ang tinitibok ng pus
Nakahinga ng maluwag si Czarina nang makaalis na si Damion. Doon lang din siya lumabas mula sa pagtatago niya sa fitting room. Pero bago pa siya tuluyang makalabas ay may sumalubong na sa kanya kaya napatakip siya ng kanyang mukha sabay itong napatili.“Mrs. Marquez,” gulat na wika ng isang babae.







