KABANATA 2

Ang buong departamento ay nanatili sa opisina para mag-overtime dahil sa matinding pressure mula sa kanilang bagong boss. Alas nuebe na nang matapos sila sa kani-kanilang mga task.

Lalo na ang mga project leaders na na-special mention pa ni Lucas ay nanatiling nakatitig sa kanilang mga screen. Kitang-kita ang lugmok at pagod sa mga mukha nila ngunit wala ni isa ang nagtangkang magtanong kung pwede na bang umuwi.

Tumunog ang cellphone ni Isla. Mula sa anak niyang si Tilly ang tawag. Tinatanong nito kung anong oras makakauwi ang ina.

Hininaan ni Isla ang boses bago sumagot sa anak. "Tilly, mauna na kayo ni mamita matulog ha? Male-late kasi ng uwi si mommy."

Kaagad na sumagot si Tilly. "Okay po, mommy. Huwag po kayong magpapakapagod sa trabaho ha? Tilly and mamita can eat a little less naman."

Muntik nang matawa si Isla sa sinabi ng anak.

Para hindi mawala sa composure ay agad niyang pinatay ang tawag.

Ngunit hindi magawang kumalma ng puso niya. Ang inosenteng boses ng anak at ang mga salitang binitawan nito ay paulit-ulit na nag-play sa utak niya.

Gamit ni Isla ang apelyido ng kaniyang ina, Madrigal. Ang apelyido naman ng tatay niya ay Talavera.

Nang pumanaw ang kaniyang ama, dahil sa pagka-miss ay ipinagamit nila ng kaniyang ina kay Tilly ang apelyido nito, Talavera.

Walang nakakaalam na si Tilly ay anak ni Lucas Alejandro Montenegro. Ultimo si Lucas ay hindi malalaman na may anak siya sa mundong ito.

Ang apat na taong gulang na si Tilly ay may problema sa kaniyang immune system kaya naman madalas itong tablan ng sakit simula nang isilang siya.

Ang sabi ng doktor ni Isla, malaking pera ang kakailanganin dahil sa kondisyon ng bata.

Dinala ni Isla si Tilly sa isa sa mga magagaling na doktor sa Pilipinas. At sa gamot pa lang ng bata ay umaabot na sa mahigit sampung libo sa isang buwan. Pero wala siyang pakialam kahit gaano pa kalaki o kamahal ang kailangan niyang gastusin para lamang mapabuti ang kalagayan ng anak.

Nang ma-bankrupt ang negosyo ng pamilya nila, napilitan si Isla na ibenta ang kaniyang mga bag, alahas, sasakyan, at bahay. Halos hindi pa nga nila nabayaran ang ilan sa mga pinagkakautangan nila dahil hindi sapat ang perang napagbentahan nila.

Ngayon, parehong ina at ang kaniyang anak ang nangangailangan ng pampagamot. At buong pamilya niya ay umaasa lamang sa perang kinikita niya sa kaniyang trabaho.

Kaya naman kahit na nagulat siya nang makita si Lucas, at gusto niyang tumakbo papalayo rito, hindi niya magawa. Hindi siya pwedeng mawalan ng trabaho.

Kailangan niya ng pera.

Isa sa mga kasamahan ni Isla sa workstation ang nakakita ng pagtawag ni Tilly kay Isla. Mahina itong natawa. "Hindi ko talaga ine-expect na sa bata mong 'yan may anak ka na. Nasaan ang papa niya?" Hindi lahat ay napalingon sa kanila ngunit pasimple silang nakikinig.

Marahang tumawa si Isla saka hinawi ang takas na buhok sa likod ng kaniyang tainga, isang simpleng galaw ngunit napakalakas ng dating. "Laging masama ang pakiramdam ko. Lagi lang akong nakahiga kapag nasa bahay. Kailangan kong uminom ng gamot araw-araw."

Natahimik ang mga kasamahan ni Isla.

Alam nila ang sitwasyon ng anak at ina ni Isla.

So, lahat sa pamilya niya ay may sakit? Tapos si Isla lang ang nagtataguyod sa kanilang lahat?

Ang lakas ni Isla.

Matapos makitsismis ng ilang sandali ay wala nang nagtaka pang magtanong pa. Muli silang tumungo at nagpakalunod sa pagtatrabaho. Umaasa sila na makauwi na sila sa lalong madaling panahon.

Sa labas ng departamento, nakatayo doon ang may-ari ng isang pares ng kumikinang na leather na sapatos. May hawak itong cellphone, tahimik itong nakikinig sa boses na nagmumula sa kabilang linya.

"Hey, Lucas. Nariyan ka pa ba? I'm talking to you. Tinatanong ni mom kung free ka ba this weekend. Ini-invite ka niya for a casual meal."

"No, " mariin na sagot ni Lucas bago tuluyang pumasok ng elevator.

"What about next week?"

"No, " muling tanggi ni Lucas.

Napabuntong-hininga si River sa kabilang linya. Napapagod na siya sa ginagawa. Kasinungalingan na gusto ng kaniyang ina na imbitahan si Lucas para sa isang casual meal. Ang totoo niyan, gusto lang talaga ng ina niyang i-set up si Lucas para sa isang blind date. "

"Ano ka ba naman, bro? Kaka-take over mo lang ng kumpanya pero masyado mo nang nilulunod ang sarili mo sa trabaho. Ni wala ka nang oras para kumain man lang? N'ong isang beses din na ininvite ko si Isla for dinner, sabi niya rin busy siya. Kung hindi ko lang kayo kilala, iisipin kong may balak kayong tumakbo bilang presidente ng Pilipinas."

Nang matapos lang siyang magsalita saka napagtanto ni River na masyado na siyang naging madaldal.

Hindi niya sinasadyang mabanggit ang pangalang iyon. Paano niya nagawang kalimutan na ang kausap niya sa kabilang linya ay si Lucas? Ang ex-boyfriend ni Isla!

Pinagngalit ni River ang mga ngipin niya at saka tinapik ang sariling bibig.

‘Siraulo ka talaga, River!' saway niya sa sarili.

Matalik na magkaibigan sina River at Isla noong college. Mahilig nilang gugulin ang kanilang free time sa paglalaro sa arcade.

Noong una nga ay napagkamalhan sila ni Lucas na may something.

Palihim nga itong nakipagkumpitensya sa kaniya para sa atensyon ng babae.

Saka lang nalaman ni Lucas na hanggang kaibigan lang talaga ang pagtingin ni Isla kay River.

Isang beses nang naglaro sila ng basketball, nilampaso ni Lucas si River. Nang matapos ay nag-aya ang isa sa kanila na mag-inom. Makalipas ang ilang tagay, biglang nagsalita si River, "Ang ganda talaga ni Isla. Sino ba namang makaka-resist sa katulad niya?"

"Kaya lang sa ikli ng pasensya n'on, sigurado akong mananampal 'yon agad kahit simpleng provocation lang. Hindi ka naman siguro niya sasampalin, 'no, Lucas?"

Bigla ay may sumingit sa usapan nila. "Nako, malabo 'yon! Mataray man si Isla sa iba, pero hindi kay Lucas. Hindi n'on maaatim na saktan si Lucas."

Totoo 'yon.

Nang sana ay babaguhin na ni River ang usapan, bigla niyang narinig ang malamig na boses ni Lucas. "Is it true tha the Madrigals went bankrupt?"

Natigilan si River sa tanong na iyon. Napakamot siya sa kaniyang ulo bago sumagot, "Oo. Ilang taon na rin ang nakalipas. Lucas, Isla is already married, you're not still thinking about, "

"Thinking about what? The land in the east district, or the factory project in the north?"

Isa rin ang mga proyektong ito sa ninanais ng pamilya ni River Del Valle. Nang marinig niya ang tungkol dito ay bigla niyang inalis ang panunukso sa kaniyang tono at nagseryoso. "Lucas, if you’re getting the big wins, don’t forget to let your bro have a small share too."

Ngunit maikli at malamig ang naging sagot ni Lucas sa kaniya.

Hindi tuloy napigilan ni River na makaramdam ng takot. Mukhang hindi niya pwedeng banggitin ang pangalan ni Isla sa harap ni Lucas kahit kailan.

***

Malalim na ang gabi nang matapos ang lahat sa kani-kanilang mga revisions. "

Napaangat ng tingin si Isla. Nakaalis na ang kaniyang mga katrabaho. Wala nang ibang tao sa opisina nila maliban na lamang sa kaniya.

Well, sanay naman na siya sa ganito.

Shinut down na ni Isla ang kaniyang desktop. Saka niya pinalagutok ang leeg. Chineck niya muna kung lahat na ba ng mga desktops sa opisina ay maayos na na-shut down. Inayos niya rin ang ilang mga upuan sa mga workstations bago tuluyang nagtungo sa elevator.

Tahimik na ang buong building. Ang tanging ingay na naririnig niya sa mga sandaling iyon ay ang tunog ng kaniyang takong sa sahig.

Ngunit bigla ay nakarinig siya ng kakaibang tunog na hindi sa mga heels niya galing. At nagmumula iyon sa kaniyang likuran.

Pasimpleng tumingin si Isla sa gilid niya. Alam niyang ang tao sa likod niya ay mas matangkad sa kaniya.

At isa iyong lalaki.

Kahit pa may CCTV sa floor na iyon ay hindi niya naman sigurado kung gumagana ba ang lahat ng iyon ngayon. Ang ibang tao sa ibang departamento ay hindi nararapat narito sa ganitong oras. At saka nag-double check siya kanina bago siya umalis ng office. Nakaalis na ang lahat maliban sa kaniya.

Nakaramdam ng matinding kaba si Isla.

Nagsitayuan din ang kaniyang balahibo sa braso.

May mga reports kasi ang ibang empleyado na may nae-encounter sila ng mga manyak sa floor kapag malalim na ang gabi. Kaya naman naglabas ng mandate ang HR na hindi dapat aabot ng hating gabi ang overtime hangga't maaari.

Pero hindi namalayan ni Isla na 1:30AM na nang matapos siya sa ginagawa.

Ganoon ba talaga siya kamalas?

Dahil sa sobrang takot, nanginginig na inilabas ni Isla ang cellphone mula sa kaniyang bag at nagkunwaring nag-dial ng number. Sinadya niyang laksan ang boses. "Hi, honey. Saan ka na? Kakatapos ko lang sa work. Bilisan mo sa pagsundo ha. Inaantok na talaga ako."

"Malapit ka na? Okay, wait na lang kita."

Hindi niya alam kung nagha-hallucinate lang ba siya o hindi. Pero nang matapos ang tawag, biglang nawala na lang 'yong sumusunod sa kaniya.

Napahinga nang maluwag si Isla saka dali-daling pumasok sa elevator. Nanginginig pa ang kamay niya nang pindutin niya ang first floor button.

Kalauna'y nagsimula nang bumaba ang elevator.

Sa may corridor, pumasok sa loob ng emergency staircase si Lucas. Nagsindi ito ng sigarilyo saka marahang humipak.

Nang maupos na ang sigarilyo ay kaswal na ibinagsak ni Lucas sa sahig ang sigarilyo at saka tinapakan iyon para tuluyang maupos. Saka siya bumunot ng malalim na hininga.

Nang makita niyang bukas pa ang ilaw sa production floor, nagdesisyon siyang bumaba para i-check iyon. Hindi niya ine-expect na makita si Isla roon.

Mukhang nilulunod nito ang sarili sa trabaho para suportahan ang walang silbi niyang asawa.

Agad niyang inilabas ang kaniyang cellphone at nag-type ng mensahe para kay Dustin.

[Pass this down. From now on, any overtime past midnight will not be counted as paid overtime.]