로그인Chapter 365Habang lumalabas si Argus, bumagsak sa sahig ang tasa sa kamay ni Amara. Pagkatapos, naupo siya sa kama, ngumingiti sa sarili, ngunit pumupuno ang luha sa kanyang mga mata.Argus, bumalik ka. Huwag mo aksayahin ang oras mo sa akin. Mas mahalin mo ang mga anak mo.Humawak siya sa dibdib, umiiyak nang malakas. Pinaubaya niya ang sarili sa katahimikan, pinipilit na maglaho nang tahimik.Biglang ubo si Amara, may halong metallic na lasa sa bibig, at nagbawas ng dugo, natapunan ang kanyang damit ng pula. Ibaba ang ulo, pinisil ang labi, at pinigilan ang luha. Tumayo siya, nagpunta sa banyo, hinugasan ang kamay, at ginamit ang tissue para linisin ang bakas ng dugo.Pagkatapos nito, kasama ang matinding emosyon, humiga siya sa kama, pagod at walang tulog. Ngunit nanatiling bukas ang mga mata, iniisip ang susunod na gagawin. Kung maayos ang pamamahala, may labinlimang araw na lang siyang buhay. Dapat niyang gamitin ang mga araw na iyon nang mabuti.Dinala ng nars ang gamot; ito an
Chapter 364Lumabas sina Briana at Dr. Charlie sa silid.Tumingala si Tygar at agad na nagtanong si Argus, “Kumusta siya?”Nag-atubiling sumagot si Dr. Charlie. “Gagawin ko ang lahat upang makagawa ng antidote para sa kanya, pero hindi ako sigurado. Huwag masyadong umasa.”“Ano ang mga halamang gamot na kailangan mo? Ihahanda ko agad,” sagot ni Argus, determinado.“Kompleto na ang dala ko. Kailangan ko lang bumalik at ihanda ang mga iyon,” sagot ni Dr. Charlie.“Sige, ipapadala ko agad ang sasakyan para sa iyo.”Huminga ng maluwag si Argus. Pagkatapos ng maraming araw ng pag-aalala, sa wakas ay may magandang balita.Kasama ni Briana si Dr. Charlie habang papalayo.“Miss Briana, ikaw ba ang nagsabi sa kanila na kaya kong iligtas ang dalaga?” tanong ni Dr. Charlie, habang naglalakad.“Huwag mo nang itago, oo,” sagot ni Briana nang direkta.“Sigurado akong alam mo kung anong uri ng lason ang ibinigay sa kanya,” sabi ng doktor.Tumango si Briana, bahagyang itinaas ang kilay. “Tama, mula s
Chapter 363Sa ospital.Maingat na inalis ni Briana ang mga pilak na karayom mula sa katawan ni Amara. Ramdam na ramdam ng dalaga ang ginhawa, at malinaw na epektibo ang ginawa ni Briana.“Salamat, Briana.” Mahinang wika ni Amara habang pinipisil ang kama.“Walang anuman. Bihira kang maging mabait,” sagot ni Briana, maingat na inilalagay ang mga karayom sa kahon. “Ipapagawa ko ang gamot na dala ko mamaya. Hindi ito masarap, pero kailangan mo itong inumin. Makakatulong ito upang pabagalin ang pagkalat ng lason sa katawan mo.”“hmm,” mahinang tugon ni Amara.Tinitigan ni Briana ang maputlang mukha ng dalaga, at hindi niya matiis na sabihin kung gaano na kahina ang kalusugan nito.Hindi naglaon, bumalik sina Argus at Tygar.Si Tygar ay may dinadala ring tao sa kanyang likod.Tumingin si Briana sa walang malay na si Dr. Charlie, lumapit, at sinuri ang kanyang paghinga. “Pinahimatay mo siya?”“Kung hindi, dapat ba akong manatili sa bahay ni Tomas at makipagtalo sa kanya?” malamig na tugon
Chapter 362Kinuha ni Briana ang dala at binuksan iyon.“Hindi kita maililigtas, pero matutulungan kitang maibsan ang sakit. Sa kalaunan, ang lasong ito ay magdudulot ng pagkawala ng limang pandama mo,” mahina nitong sabi.“Alam mo na maraming sabi-sabi tungkol sa lasong ito,” puna nito, tumigil sandali bago idinagdag, “Hindi ko man lubos na maunawaan, pero may kaunting alam ako rito.”Kinuha ni Briana ang mga pilak na karayom. “Tinutulungan mo ba ako?” tanong niya nang may kaseryosohan.Tumango si Amara.“Mabuti. Kung ganito, simulan na natin.” Matapos gumawa ng serye ng paghahanda, dahan-dahan niyang ipinasok ang pilak na karayom sa mga acupoint ni Amara gamit ang tatlong daliri.Naramdaman ni Amara ang banayad na kirot, parang kagat ng langgam, ngunit kumpara sa sakit na nararamdaman niya sa katawan, ito ay maliit na bagay lamang.“Siniselyuhan ko muna ang ilan sa iyong mga acupoints. Makakatulong ito upang mapabagal ang pagkalat ng lason at mas mababa ang side effects kumpara sa
Chapter 361“Si Charlie ang pinakamahusay na detoxifier ng Pamilya Moretti. Dapat ay nakilala na siya ni Tygar,” mahinahong sabi ni Briana.Bahagyang naningkit ang mga mata ni Tygar habang nakatitig sa kanya.“Sa galing mo, dapat alam mo kung anong uri ng lason ang itinurok sa kanya,” malamig niyang sagot.Saglit na natigilan si Briana bago umiling. “Hindi ko matukoy.”“Kung hindi ka magsasabi ng totoo, mahihirapan akong magtiwala sa iyo,” mariing sabi ni Tygar.“Tanging ako lang ang maaari ninyong pagkatiwalaan ngayon. Ito ang huling pagkakataon ninyo para mailigtas siya,” diretso niyang tugon.Nanigas ang mga kamay ni Tygar. Ang mga salitang iyon ay tila mas mabigat kaysa anumang banta.Samantala, maingat na inihiga ni Argus si Amara sa kama. Mahigpit na hinawakan ni Amara ang kanyang kamay.“Nalason pala ako,” mahina niyang sabi.Nagsalubong ang panga ni Argus at bahagya siyang tumango. “Oo.”“Wala na ba akong masyadong oras?” mahinahong tanong niya.Biglang nagkaroon ng linaw ang
Chapter 360Maliwanag ang sikat ng araw sa labas. Ang maiinit nitong sinag ay marahang pumapasok sa bintana ng silid, nagbibigay ng katahimikan at tila panandaliang paglimot sa lahat ng panganib.Mahabang oras na natulog si Amara.Nang magising siya, dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at agad niyang napansin ang presensya sa kanyang tabi.Naroon pa rin si Argus.Nakasandal ito sa gilid ng kama, bahagyang nakayuko, at mahimbing na natutulog. Tila hindi ito umalis kahit saglit. Tahimik siyang napatitig dito, pinagmasdan ang mukha nitong karaniwang matigas at malamig, ngunit ngayon ay tila payapa.“Hindi ka pa rin umaalis…” mahina niyang bulong, halos hindi marinig.Bihira silang magkaroon ng ganitong katahimikan. At sa presensya ni Argus, nakakaramdam siya ng seguridad na hindi niya maipaliwanag.Hindi niya ito ginising.Dahan-dahan siyang umangat upang umupo, maingat na hindi makagawa ng ingay.Ngunit biglang may kumirot sa kanyang dibdib.Napasinghap siya at napahawak sa sarili.
Chapter 132“Sino dito ang pamilya ni Miss Amara?”Agad na nakuha ng tanong na iyon ang buong atensyon ng lahat. Sabay na humarap sina Argus at T, halos magkasabay ang kanilang tinig.“Kumusta na siya, Dok?”Nagkasalubong ang kanilang mga mata matapos ang sabay na tanong—matindi, malamig, at puno n
Chapter 112Isang malamig na tinig ng babae ang sumagot. “Siguraduhin niyo lang na walang makakaalam kung nasaan siya. Ayokong may makasunod sa atin.”Tahimik na humakbang si Ysabel, at sa katahimikan ng silid, narinig ni Elara ang mga yapak ng sapatos na papalapit. Ramdam niya ang presensya ng bab
Chapter 139Samantala, sa presinto, nakatingin si Ysabel sa pulis sa harap niya.“Uulitin ko, hindi ko kilala ang mga taong ‘yon, at wala akong ginawang masama. Kung paano sila nakasakay sa barko, hindi ko alam. Naka-dock ang barko namin roon, at hindi ko trabaho na bantayan iyon. May kapitan ang b
Chapter 129“M-Miss Amara…” napapikit si Carmela, kinakabahan ang boses.Huminga nang malalim si Amara at iwinagayway ang kamay. “Sana kasamang itinulak na rin si Argus sa dagat.”Hindi tama ‘to.Ayon sa mga palabas na napanood niya noon, kapag may dalawang lalaki na nag-aaway dahil sa isang babae,







