LOGINChapter 565Pagkabalik sa kanyang sariling kuwarto sa ospital, agad na ininom ni Amara ang panlaban sa lason habang walang tigil sa pag-agos ang mga luha sa kanyang mukha.Ang mga taong labis niyang gustong makasama ay nasa harap na niya, ngunit hindi niya sila maaaring kilalanin. Nakaramdam si Amara ng isang hindi maipaliwanag na kirot sa kanyang puso."Ano'ng problema? Pumunta ka para makita ang anak mo, tapos umiiyak ka ngayon?" tanong ni Damien habang naglalakad palapit matapos ibaba ang kanyang telepono."Galit na galit ako sa inyong lahat," pikit-matang sagot ni Amara habang pilit na pinatitigil ang kanyang pagluha."Galit sa akin? Nagbibiro ka ba? Iniligtas kita, kung hindi dahil sa akin ay ikaw ang naging sunog na bangkay na iyon," nakangising paalala ni Damien sa kanya."Alam mo kung gaano kalaki ang bahagi ng paggamit mo sa akin sa likod ng pagliligtas mo," malamig na tugon ni Amara."Pero iniligtas pa rin kita, at hindi mo na mababago ang katotohanang iyon. Bukod dito, isan
Chapter 564Kinuha ni Elara ang inihandang gamot sa sipon at mabilis na ininom ito. Marahil ay medyo mapait ang gamot dahil nangiwi ang kanyang maliit na mukha habang umiinom.Lumapit naman si Amara, yumuko, at iniabot sa kanya ang isang cotton candy na dala niya."Salamat po, tita," masayang sabi ni Elara sabay hablot sa kendi, habang nakatitig kay Amara gamit ang kanyang malalaking mata.Hinaplos naman ni Amara ang ulo ng bata billing tugon."Wow, strawberry flavor po!" bulalas ni Elara habang puno ng pagkain ang kanyang dalawang pisngi."Paano po nalaman ni tita na ang paboritong flavor ni Elara ay strawberry-flavored cotton candy?" usisang tanong ng bata habang nakatingin nang diretso kay Amara."Dahil ako ang mommy mo," saisip ni Amara habang labis na nadudurog ang kanyang puso.Dahil hindi siya makapagsalita, sinubukan na lamang niyang lumambot ang kanyang ekspresyon upang iparamdam ang kanyang pagmamahal.Habang kumakain ay bigla na lamang humikbi si Elara. Kinabahan si Amara k
Chapter 563Dahil lumaktaw sa hapunan at tanghalian, at iilang subo lamang ang nakain sa almusal, nagugutom na nang husto si Amara. Wala siyang nagawa kundi uminom na lamang ng tubig para maibsan ang gutom.Kailangan pa niyang pakuluan ang tubig nang mag-isa dahil sa takot na baka nilagyan nila ito ng lason.Kinailangan niyang inuming muli ang kanyang gamot nang gabing iyon. Sa pagkakataong ito, tumayo ang nurse sa kanyang tabi na tila determinadong panoorin siyang lumunok nang tuluyan bago umalis."Inumin niyo na po, Madam." utos ng nurse habang nakabantay nang maigi.Matapos inumin ni Amara ang gamot, uminom siya ng kaunting tubig at naghintay ng ilang minuto bago tuluyang umalis ang nurse. Nang marinig ang pagsara ng pinto, binuksan ni Amara ang kanyang palad, at nandoon pa rin ang mga tableta sa kanyang kamay.Maingat na binalot ni Amara ang mga tableta dahil binalak niyang ipasuri sa iba kung anong klaseng gamot ito kapag nagkaroon siya ng pagkakataon.Kinaumagahan ng susunod na
Chapter 562Alam ni Damien na kayang balewalain ni Amara ang lahat, ngunit hinding-hindi nito kayang balewalain ang kanyang anak. Hindi siya kasing-lakas ng kanyang ipinagmamalaki.Napakasakit ng nararamdaman ni Amara sa mga sandaling ito."Inaasahan ng mga anak mo ang pagbabalik mo. Hindi mo ba talaga sila gustong makita agad?" muling tanong ni Damien upang kumbinsihin siya.Napagagat-labi si Amara dahil gustong-gusto niya, pero hindi niya maaaring hayaan na kontrolin siya ni Damien."Nami-miss ko ang anak ko, pero naninindigan pa rin ako sa sinabi ko: gusto kong pumunta sa Civil Affairs Bureau para makuha ang ating marriage certificate. Ipapalit ko ang ikalawang bahagi ng recording para doon, dahil kung hindi ay hindi ako papayag sa gusto mo." matatag na sabi ni Amara sabay tayo nang tuwid.Hindi nagsalita si Damien at nanatili lamang ang kanyang malamig na titig kay Amara.Tumayo na si Amara at naglakad patungo sa kanyang sariling ward."Sir, ano ang gagawin natin kung talagang tum
Chapter 561Nalito si Amara hanggang sa hinila siya ni Damien patungo sa pediatrics department at dinala sa isang ward."Dito..." bahagyang nakakunot-noong bulong ni Amara habang nakasuot ng mask."Tingnan mo mismo." seryosong sabi ni Damien habang nakatayo sa tabi niya.Sumilip si Amara sa loob ng ward sa pamamagitan ng salamin sa pinto. Nakita niya na si Elara ang pasyenteng nasa loob ng silid."Elara..." hindi napigilang mautal ni Amara habang nanlalaki ang kanyang mga mata at dahan-dahang humakbang pasulong.Agad na hinawakan ni Damien ang kanyang braso para pigilan siyang pumasok. Sa sandaling iyon, tinulak ng isang doktor ang pinto upang pumasok, kaya narinig ni Amara ang boses mula sa loob."Daddy, kailan po babalik si Mommy?" tanong ni Elara na tahimik na nakaupo sa kama habang nakatingin kay Argus."Malapit na, babalik siya kapag magaling na ang sipon ni Elara." sagot ni Argus habang matiyagang pinapainom ng gamot ang anak."Sinungaling! Palagi namang nagsisinungaling si Dadd
Chapter 560Nagising si Amara pagkaraan ng limang oras. Kumurap-kurap ang kanyang mga pilik-mata, at nang idilat niya ang kanyang mga mata, purong kaputian lang ang kanyang nakita."Gising ka na," wika ng isang boses mula sa kanyang tabi.Pinihit ni Amara ang kanyang ulo at doon niya nakita si Damien. Hawak ang kanyang mabigat na ulo, tinangka ni Amara na maupo, ngunit bigla siyang nakaramdam ng matalim na sakit sa likod ng kanyang kamay at napagtantong nakakabit siya sa isang IV drip."Ano ang nangyari sa akin?" tanong ni Amara sa kanyang sarili."Lagnat," maikling sagot ni Damien."Nasaan ako?" tanong muli ni Amara."Ospital!" tugon ni Damien."Talagang naglakas-loob ka pa na dalhin ako sa ospital," wika ni Amara sabay baling ng kanyang mga mata rito.Napangisi si Damien habang nakakaramdam ng kakaibang pait sa kanyang puso. Noong makita niya itong nahimatay, talaga namang nag-panic siya, tinawag ang family doctor, at dahil sa hindi mapakali ay dinala niya ito sa ospital.Ipinikit n
Chapter 278Sinabi ng doktor na nagtamo siya ng pinsala sa ulo at labis na natakot, na nagresulta sa matinding sikolohikal na trauma, kaya’t ayaw na niyang magsalita.Matapos maubos ang lahat ng posibleng bakas, wala na silang ibang pagpipilian kundi umasa sa iisang pahiwatig upang maibalik siya.A
Chapter 279Binalewala siya ni Argus at ipinagpatuloy ang pulong.Makalipas ang kalahating oras,may isa na namang mensahe ang dumating:Gideon: “Tatay.”Gideon: “Tatay, kausapin mo naman ako.”Gideon: “Tatay, bakit mo ako binabalewala?”Gideon: “Tatay, kausapin mo naman ako, pakiusap.”Hindi napig
Chapter 282Ayon kay Amara, si Celine ay bumalik na sa Pilipinas para sa negosyo, kaya nanatiling walang tao ang malaking villa maliban kay Amara, na masyadong tamad para buksan ang ilaw.Sa tahimik at madilim na paligid, madaling mag-overthink ang tao, at ang lungkot ay kumakalat na parang baging.
Chapter 283 Sa barNang matagpuan ni Andrei si Argus, nakaupo ito sa isang booth, walang tigil sa pag-inom—isang baso ng alak kasunod ng isa pa.Halata na para bang desidido siyang ipainom ang sarili hanggang mamatay. Ilang bote na ang walang laman sa mesa.Kinuha ni Argus ang isa pang bote ng ala







