Second Chance With The CEO

Chapter 1

Kakapunas lang ni Ara sa noo niya dahil sa pawis. Kumukulo na rin ang tiyan niya sa gutom. Hindi pa siya nakakapagreaktime dahil maraming hugasin sa karinderia.

"Ara!"

Napatigil siya sa paghuhugas para tingnan kung sino ang tumatawag sa kanya. Si Alice pala kasamahan niya at cashier sa karinderyang kanilang pinapasukan.

"Nasa labas ang kapatid mo at hinahanap ka." pagpapatuloy ni Alice

Bakit daw?" tanong niya habang pinupunas ang kamay sa suot na apron.

"Di naman sinabi. Puntahan mo na lang."

Nauna na itong lumbas ng kitchen pagkatapos. Sumunod na rin siya para puntahan ang kapatid.

Baka kako hihingi lang ng pambaon. Napailing siya, grabe nakakapagod maging breadwinner. Kulang na lang ibinta niya pati kaluluwa niya.

Naglaho ang mga naisip niya kanina pagkatapos makita ang kapatid. Aligaga ito at pawis na pawis tulad niya dahil sa init ng panahon sa labas. At higit sa lahat, umiiyak.

"Tonton, anong nangyari?" tanong niya dahil parang hindi na ito magkandaugaga.

"Ate, si tatay!" Hindi pa natapos sabihin ay humagulgol ito.

"Umayos ka nga muna! Anong nangyari kay tatay?"

"Nasa ospital si tatay ate, nabangga ang tricycle niya ng isang wing van."

Nanlaki ang mga mata niya sa narinig. Dinumbol ng kaba ang puso niya bago pa niya malaman au umiiyak siya, nag-uunahan na sa pagpatak ang kanyang luha.

Hinila niya ang kapatid at mabilis na pinuntahan ang ospital kung nasaan ang tatay niya. Hindi na siya nakapagpaalam sa kanyang amo na aalis.

Naabutan niya sa waiting room ang nanay niya na katulad nila ay umiiyak, magulo ang buhok at wala sa ayos na hitsura. Nakahawak sa noo.

"Nay, si tatay kumusta?" tanong niya pero sa halip na sumagot ay niyakap siya nito at umiiyak ito sa mga balikat niya. Hinaplos niyaang likod nito para pakalmahin. Maya-maya ay bumitaw ito sa pagkakayakap sa kanya

"Nasa ICU ..ang tatay niyo. Anak, ano ang gagawin natin? Malubha ang kalagayan ng tatay niyo. Sabi ng doktor, may blood clot daw sa utak niya at kailangan siyang obserbahan. Sabi ng doktor, baka matagalan siya magising o d naman kaya ay ooperahan ng utak niya. Malaki ang magagastos natin."

Parang tumigil saglit sa pag-ikot ang mundo ni Ara. Hirap na nga sila sa araw-araw na gastusin at ngayon ang pagpapagamot naman.

'Magkano daw ba ang tantiya na gastos nay?"

Nakagat ng nanay niya ang labi bago sumagot. Napayuko ito.

"Mga lagpas kalahating milyon daw." pabulong nitong sabi.

"Diyos ko po, saan tayo kukuha ng ganyan kalaki, Inay."

Nagpaalam si Ara na umalis para maghanap ng pera kahit alam niyang suntok sa buwan. Mabuti sana kung sampung libo lang at baka may pag-asa pa. Pero kalahating milyon, napakalaki.

Tinawagan niya ang mga kaibigan para sana makahiram pero lahat sila tumanggi. Wala siyang napala kahit isang kusing. Hanggang sa naisip niya ang isang kakilala na matagal na siyang inaalok ng trabaho. Pinuntahan niya ito sa kanyang apartment.

"Ara, anong maitutulong ko sa'yo?" Bungad nito ng makita siya. "Poor, Arabella. Sabi ko naman sa'yo noon pa na kung ginamit mo yang alindog mo edi sana buhay reyna ka na ngayon."

"Sandra, kailangan ko ng malaking halaga, nasa ospital si tatay, walang malay at under observation. Walang-wala ako, kahit pamasahe papunta dito. Pagod na pagod ako."

Napaiyak siya sa harap ng kaibigan sakto namang kumulo ang tiyan niya dahil sa gutom.

"Ara, halika kumain ka muna habang pag-uusapan natin kung ano ang gagawin natin."

Inakay siya nito papunta sa kitchen at hinainan ng pagkain. Nakakahiya man pero laking pasasalamat niya na naibsan ang kanyang kumukulong tiyan.

'So handa ka ng gamitin ang ganda mong yan? Marami akong cliyente na naghahanap ng alam mo na.....mmm... mistress." kalmadong sabi nito na animoy ang mga bagay na yon ay mga tinda lang sa palengke.

Napabuga siya ng hangin. Kaya ba niyang magpakababa ng ganoon? Puwede naman siguro kung para sa kaligtasan ng ama.

-puwede ring mag dancer ka sa club at least doon wala kang personal connection sa mga customer mo. Marami akong kaibigang may-ari ng club, tsaka magaling kang sumayaw." dugtong nito ng hindi pa rin siya kumikibo.

Wala lahat yon sa bokabularyo niya noon. Ang gusto lang niya mga disenteng trabaho pero medyo mailap din pala sa mga katulad niyang hindi nakapagtapos.

"Parang hindi ko yata kaya, Sandra."

"Girl ha, akala ko ba kailangan mo ng pera. Ito lang ang maitutulong ko sa'yo. Pag-isipan mong mabuti."

Namayani ang katahimikan sa kanilang dalawa.

Tanging ang mahinang tunog lang ng TV ni Sandra ang maririnig sa paligid kung saan pinapalabas ang "Etiquette of Mistresses."

Puwede pala yon, na gawing parang isang normal na bagay ang isang bagay na alam ng lahat na kasalanan sa mata ng Diyos.

Napailing siya. Di bale ng magpakababa masydo pero hindi niya kaya ang manira ng pamilya.

Pero? Paano ang tatay niya? Hahayaan na lang ba niya ito sa ospital? Baka pagsisihan niya kung wala siyang magawa.

"Sandra!"

"Yes!"

Nasa Tv lang ang atensiyon nito. Hindi niya alam kung ano ang tawag sa trabaho ni Sandra. Pero ni minsan

hindi siya nanghusga.

"Wala bang ibang choice, like pang one time booking lang."

Nanginginig ang kanyang kalamnan. Papasukin ba talaga niya ang ganitong mundo?

"Wait, titingnan ko sa organizer."

Tumayo ito at pumasok sa kuwarto paglabas dala na nito ang kanyang tablet.

"Booked na ang iba. Wait," anitong parang nakakita ng shooting star. "Ito puwede sa'yo to. Isang grupo ng mga bachelors ang naghahanap ng sasayaw sa birthday ng kaibigan nila."

Nabuhayan ng loob si Ara. Kayang-kaya niyang magsayaw. Kahit anong sayaw pa yan at least wala siyang aapakang tao.

"Sayaw lang?" tanong niya.

"Well depende rin yan sa takbo ng party. Puwede mong akitin ang customer para dagdag talent f*e, 100 thousand ang offer nila dito."

Nanlumo si Ara, Malaki na sana kaso kulang na kulang pa rin. Saan niya hahanapin ang kulang?

"Sino ba ang celebrant?"

"Walang nakalagay, eh. Basta pag okay sa'yo ako na ang bahalang kumontak sa kanila."

"Sige," sabi niyang nakapikit.

It's now or never. Sasayaw lang naman siya at pagkatapos noon ay uuwi.

"