Chapter 7

Kabanata 7: Pagpupulong

Ang pangalan niya ay Reina Amara. Dalawampu’t siyam na taong gulang. May asawa. At sa loob ng isang taon, nagtatrabaho siya sa isang auction house.

“Carmela.”

Katatapos lang ni Carmela ayusin ang isyu sa sasakyan nang agad siyang ipinatawag para sa isa pang problema.

Pagpasok niya sa opisina ay agad siyang hinarap ni Argus.

“Sir, ano pong problema?” tanong niya, bahagyang kinakabahan.

Tinitigan siya ni Argus at malamig na tinig ang bumungad, “Ang mga impormasyong ito, hindi naman nalalayo sa una mong ipinakita sa akin.”

Mukhang nahiya si Carmela. Hindi dahil sa kulang ang kanyang pagsusumikap, kundi dahil ito lang talaga ang mga impormasyon na nakuha niya. Bukod sa mga iyon, hindi na niya alam kung ano pa ang dapat siyasatin.

“Ito lang po talaga ang nalaman ko tungkol kay Ms. Reina. Ang tanging karagdagang impormasyon ay may ilang taong karanasan siya sa auction. Sir, ‘di ba ito naman po ang gusto n’yong malaman?”

Sa tanong na iyon, bahagyang napasimangot si Argus. Oo, komprehensibo ang ulat. Kumpleto. Pero… hindi kasiya-siya.

Dahil sa loob-loob niya, may kutob siyang si Reina ay hindi lang basta si Reina lang na auctionner.

Reina... Amara. Maging ang mga pangalan ay halos magkapareho.

Pero ayon sa resulta ng imbestigasyon, wala raw kaugnayan si Reina kay Amara.

Nag-iimagine lang ba siya? O may hindi lang talaga siya nakikita?

Lagi niyang nararamdaman na may mali. Maraming tao sa kabisera ng Imperyal ang bihasa sa mga antigo. Ngunit bakit iginiit ng matanda na lumipad siya papuntang Pilipinas para lamang makilala ang auctioneer na ito?

Ano ba talaga ang motibo ng Lolo niya?

Mabigat ang pakiramdam ni Argus habang kinuha ang cellphone. Tumayo siya, naglakad papunta sa French window, at tumingin sa mga sasakyang mabilis na nagdaraan sa ibaba.

Tinawagan niya ang kaniyang lolo. Tumunog ang linya ng ilang segundo saka iyon sinagot.

Malamig at diretso ang tanong ni Argus, “Lolo, sino ba talaga ang babaeng auctioneer na ‘yon?”

“Nakita mo na siya?” balik ng matanda, kalmado ngunit may bigat sa tono.

“Yes.”

Tahimik ang kabilang linya sa loob ng ilang segundo, bago muling nagsalita ang matanda—mahina, ngunit matalim ang tinig.

“Mukhang totoo ngang wala kang pakialam kay Amara sa tatlong taon na ‘yon.

Kung hindi, paano mong hindi agad namukhaan na asawa mo na pala ang kaharap mo?”

Napataas ang kilay ni Argus. “Si Amara?!”

Sunod-sunod na piraso ng alaala ang dumaan sa kanyang isipan.

Sa loob ng isang taon, hindi ipinakita ni Reina ang kanyang tunay na anyo. Palaging may belo. Laging mailap. Ngunit sa bawat galaw tila pamilyar ang lahat. Ang aura. Ang boses. Ang mga titig.

Si Reina... si Reina ay si Amara?!

Unti-unting nanlamig ang ekspresyon ni Argus.

Tama ang kutob niya.

Ito rin ang dahilan kung bakit iginiit ng kanyang lolo na puntahan at kunin ang babaeng ito. Hindi para sa trabaho. Kundi dahil ito ang asawa niyang matagal na niyang hinahanap.

Mapanganib ang kinikimkim niyang emosyon. Galit. Panlulumo. Pagtataksil.

Ilang taon niyang hinanap si Amara—hindi niya alam, nagpalit pala ito ng pangalan at tahimik na nagtago.

Nang una silang magkita muli sa auction house, hindi niya alam ang nararamdaman. Kaya siya agad umalis dahil siya ay naguguluhan. Ngunit ngayon... malinaw na ang lahat.

Si Reina ay si Amara.

“Argus,” muling sabi ng matanda sa kabilang linya, “dalhin mo siya rito. Dalhin mo sa akin si Amara.”

“I will, Lolo.”

 Matigas, puno ng determinasyon ang tinig ni Argus bago niya ibinaba ang tawag.

Agad siyang lumabas ng silid.

Si Carmela na naiwan, ay hindi maintindihan ang nangyari. Ngunit ramdam niya ang kakaibang bigat sa paligid na parang may paparating na bagyo.

At sa aura ni Argus… Naramdaman niya na lang na biglang naging sobrang nakakatakot ang aura ni Argus.

Habang papalapit si Ysabel sa pintuan ng silid ni Argus, nasalubong niya itong palabas. Agad niya sanang pipigilan, pero dumaan lang ito na parang hindi siya nakita. Matigas ang mukha, malamig ang presensya—at halatang wala itong panahon para kanino man.

Naranasan lang ni Ysabel ang ganitong klaseng nakakakilabot na aura ni Argus ilang taon na ang nakalipas simula noong araw na nalaman nitong nagpalaglag si Amara at humihingi ng hiwalayan.

Nagmadaling hinawakan ni Ysabel si Carmela. 

"Saan siya pupunta?" tanong niya, may kaba sa tinig.

"Ms. Ysabel… hindi rin po ako sigurado," sagot ni Carmela na halatang naguguluhan din.

Hindi na napigilan ni Ysabel ang sumimangot. Matagal na niyang hindi nakikitang ganito si Argus—ang tensyon sa katawan nito, ang galit sa mga mata, at ang hakbang nitong mabigat at diretso.

Ano ang nangyari?

Samantala, mabilis na sumunod si Carmela sa kanyang amo. Sumakay si Argus sa sasakyan at agad tinawagan ang manager ng auction house.

“It’s me Argus De Luca,” malamig ngunit mariin niyang sabi. “Nasa auction house ba si Reina?”

“Humingi siya ng leave, Sir,” sagot ng manager. “Kung kailangan n’yo ng titingin sa mga antique, baka puwede po—”

Click.

Hindi na pinakinggan ni Argus ang dulo ng sasabihin nito. Ibinaba niya agad ang tawag. Mahigpit ang hawak sa cellphone, at halos umusok ang kanyang ilong sa galit.

Nagtatago ka?

“Sir, saan po tayo pupunta?” tanong ni Carmela na nakaupo sa passenger seat, sinusubukang magpakatatag.

“Magpadala ka ng tao at puntahan agad ang tirahan ni Reina,” utos ni Argus nang hindi man lang tumingin sa kanya.

Alam ni Carmela na delikado ang mood ni Argus. Kaya’t wala na siyang inaksayang segundo at agad tinupad ang utos.

Sisiguraduhin ni Argus na hindi na muling makakatakas pa si Amara ngayon.

Samantala, sa isang restaurant malapit sa baywalk ay tahimik na kumakain si Amara kasama sina Celine at ang kanyang tatlong anak. Masaya ang mga bata habang nagkukuwentuhan, pero ramdam ang bahagyang tensyon sa pagitan nina Amara at Celine.

Habang tahimik na ngumunguya, maingat na ikinuwento ni Celine ang nangyari sa hotel.

“Hindi siya naningil o nagsalita pa ng masama,” bulong ni Celine. “Nag-imbestiga lang, pero halatang may hinala siya.”

Kahit tila maayos ang naging takbo ng tagpo, hindi mapakali si Amara. Ramdam niya na mabigat ang loob ni Argus, at posibleng may natuklasan ito.

Bigla na lang nag-ring ang cellphone niya. Tumatawag ang manager.

“Hello, Reina? Hinahanap ka ni Mr. De Luca.”

Napakunot-noo si Amara. “Si Mr. De Luca? Bakit? Anong meron?”

“Tumawag siya rito. Tinanong kung nasa auction house ka. Sabi ko naka-leave ka, at halatang galit siya. I think he’s coming to find you.”