LOGINShare
UN-SECURE GUY 3 ข่มขืน | NC
Last Updated:
2026-01-30 17:31:31“กรี๊ดดด!!!”
ข้อเท้าฉันโดนดึงอย่างแรงโดยที่ไม่ทันตั้งตัว แต่สิ่งที่ทำให้ฉันช็อคกว่านั้นคือปืนกำลังคร่อมฉัน เขาเลื่อนหน้าลงมาใกล้ฉันแค่เอื้อม มือข้างนึงของเขารวบมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้เหนือหัว ตอนนี้ฉันขยับเขยื้อนไม่ได้เลย แล้วฉัน ฉันควรทำยังไง ฉันไม่อยากเจออะไรแบบนี้ ไม่อยากเลย “ปล่อยฉันนะ ฮือๆ ฉันไม่ยอมให้นายทำอะไรฉัน ปล่อยฉัน ฉันยอมตาย ฮือๆๆ” “แต่ผมไม่ยอม! คุณต้องตายทั้งเป็นเท่านั้น ตาย ด้วยฝีมือผม” “อื้อ ไม่ ฮือๆ อย่า” ปืนฉีกเสื้อฉันด้วยมือเดียวอย่างบ้าคลั่ง ฉันรู้สึกได้ว่าเขาโมโหขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า แล้วฉันจะสู้เขายังไง จะต่อต้านเขายังไง ฉันพยายามขัดขืน แต่ทำอะไรไม่ได้เลย แกว่กกก...!!! เสื้อฉันถูกฉีกแล้วฉีกอีกจนกลายเป็นเศษผ้า กระโปรงก็ด้วย “ฮือๆ ฉันเจ็บ ปืน ปล่อยฉันเถอะ” “ไม่! วันนี้แหละ ผมจะทำให้คุณรู้ซึ้งถึงการกระทำเลวๆของคุณ แต่คุณ จะต้องได้คืนไปเป็นร้อยเท่า ช่วยไม่ได้ คุณอยากแตะต้องนายผมเอง!” แกว่กกก!!! “อื้อ ฮือๆๆๆ อย่า กลัวแล้ว ฮึก หยุดเถอะ ฮือๆๆ” ฉันรับรู้ได้ว่าตอนนี้ตัวฉันมันเข้าใกล้คำว่าเปลือยเต็มที ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ แต่ฉันต่อต้านอะไรไม่ได้เลย “ฮึก ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที ฮือๆ” ความหวังฉันมันริบหรี่เต็มทีฉันรู้ แต่ฉันก็ยังอยากจะลองเสี่ยงดู ฉันไม่อยากยอมรับชะตากรรมแบบนี้ ยังไงก็ไม่อยาก “ฮือๆ ช่วยด้วย!!!” “ร้องให้ตายก็ตายเปล่า ที่นี่ ไม่มีทางมีใครได้ยินคุณ!” ปืนตะคอกเสียงเหี้ยมใส่หน้าฉันพร้อมกับที่ฉันรู้สึกว่าปืนกำลังดึงกางเกงของตัวเองออก และฉัน ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าอะไรของเขามัน มันดุนดันตรงนั้นของฉัน เพราะบนตัวฉัน ทั้งฉันทั้งเขา ตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าอยู่แล้ว “ถ้านายทำอะไรฉัน ฉัน ฮึก ฉัน ฉันจะฆ่าตัวตาย!” “หึ นี่คุณขู่ผมเหรอแนน รู้มั้ยว่ามันเป็นอะไรที่โง่มาก” “ฉันไม่รู้ ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น ฉันรู้แต่ว่าถ้านายทำอะไรฉัน ฉันจะฆ่าตัวตายจริงๆ!” “ทำยังไงอ่ะ กลั้นหายใจเหรอ ผมช่วยกลั้นเอามั้ย” “อื้อ!” ปืนจูบฉัน ไม่ ไม่จริง จูบแรกของฉัน ไม่ ไม่เหลือแล้ว “อือๆ อื้อ อือ อื้อ!!!” ฉันพยายามเบี่ยงหน้าให้พ้นจากจูบ แต่ปืนจับหน้าฉันไว้ เขาจูบเอาๆจนฉันหายใจไม่ออก แถมจูบแรง ดูดๆดึงๆทั้งปากทั้งลิ้นฉันจนเจ็บแสบไปหมด จูบแรกที่ฉันเคยคิดเคยจินตนาการเอาไว้ว่ามันจะทั้งหวานหอมทั้งอ่อนโยน มันไม่ใช่เลย เพราะสิ่งที่ฉันสัมผัสได้อยู่ตอนนี้ มันมีแต่ความเจ็บปวดและรุนแรง “อือออ...” ฉันเริ่มหมดแรงแล้ว ทำได้แค่ส่งเสียงจากในคอ ลมหายใจเริ่มจางหายเข้าไปทุกที ทั้งตัวของฉันสั่นสะท้าน ร้อนวูบเพราะอะไรไม่รู้ หรือเป็นเพราะฉันกำลังจะตาย ใช่ คงเป็นอย่างนั้น “ไง วิธีนี้เวิร์คมั้ย” ปืนถอนจูบแล้วมองฉันเหมือนสมเพช คงเป็นเพราะว่าฉันขาดอากาศจนเกือบจะตายจริงๆ ตอนนี้ฉันถึงได้หายใจถี่ๆโดยอัตโนมัติ ส่วนปืนก็ยังมองฉันแบบเดิม “แต่ผมว่ามันก็น่าจะโออยู่นะ ไม่งั้นคุณคงไม่เป็นถึงขนาดนี้” ปืนยิ้มสมเพชฉันยิ่งกว่าเก่า รอยยิ้มอำมหิตของเขามันเหมือนมีดที่กรีดหัวใจฉันลงไปทีละนิด ฉันเจ็บ ฉันเสียใจ ทำไมเขาต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย ทำไม “ฉันเกลียดนาย คนเลว” ฉันมองเขาอย่างตัดพ้อ ทั้งๆที่เขาคงไม่รู้สึกอะไร น้ำตาฉันตอนนี้มันไหลไม่หยุด ไม่รู้ทำไมถึงได้รู้สึกเหมือนโดนหักหาญน้ำใจมากมายขนาดนี้ เพียงแค่รู้ว่าจูบเมื่อกี้นี้มันไม่มีความรู้สึกอะไรปะปนอยู่เลยนอกจากความเคียดแค้นและเกลียดชัง “ถ้าผมเลว แล้วอย่างคุณเรียกอะไร ชั่วช้าสามานย์สินะ” ฉันเจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ กับคำพูดร้ายแรงพวกนั้น ไม่งั้นน้ำตาฉันมันคงไม่ไหลเชี่ยวกราดยิ่งกว่าเก่า และฉันหมดถ้อยคำจะโต้เถียงแล้ว ในเมื่อฉัน ฉันยอมรับว่าฉันมันก็เลวจริงๆ และคนเลวๆอย่างฉัน มันไม่เคยมีค่าอะไรสำหรับใคร ไม่เคยมี “เงียบแบบนี้ เถียงไม่ออกล่ะสิ ดี ทีนี้ก็รับกรรมซะ” “อื้อ ไม่ อย่า ฮือๆ” ปืนจะแยกขาฉัน “อ้า!!!” “ไม่!!!” ฉันหนีบขาสุดแรง “ฉันไม่ยอมให้นายแก้แค้นด้วยวิธีนี้ ถ้าอยากแก้แค้นนายฆ่าฉันเถอะ ฉันไม่อยากอยู่แล้ว ฮือ ฮึก ฮือๆ” “คุณนี่พูดไม่รู้เรื่องนะแนน บอกแล้วไง ว่าผมจะให้คุณตายทั้งเป็น!” สวบบบ!!!!! “กรี๊ดดดดดด!!!!!”
Latest chapter
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 14(2) กินนี่ซะด้วย
เขาตะโกนบอกฉันแค่นั้นก่อนออกรถทันที เหมือนอยากจะไปตั้งนานแล้ว อยากไป โดยที่ไม่มีตัวเสนียดอย่างฉันติดไปด้วย“ฮือ ฮึก ฮือๆๆๆๆ...” ฉันฝืนยืนมองตามรถเขาที่แล่นไปด้วยความเร็วได้เพียงเสี้ยววินาที ก่อนทั้งตัวของฉันมันจะทรุดลงไปกองกับพื้นฟุตบาทเอาดื้อๆ สภาพของฉันในตอนนี้มันน่าเวทนาเหลือเกิน ฉันไม่เหลือแรงยืนอีกแล้ว มีแต่น้ำตาที่ไหลเอาๆไม่ยอมหยุด มันทรมานจนไม่รู้จะบรรยายยังไง เมื่อไหร่ชะตากรรมเลวร้ายพวกนี้มันจะหมดไปสักที“มันเป็นความผิด ฮึก ความผิดของแนนเองใช่มั้ยแม่ ที่แนนต้องเจอแบบนี้ เพราะแนน ฮึก เพราะแนนมันเลวเองใช่มั้ย ฮือๆๆ ...” ฉันรู้ว่าเวรกรรมมันคงตามสนองฉัน และฉันคงโทษใครไม่ได้ ในเมื่อทำเอง มันก็ต้องรับเองแบบนี้นั่นแหละถูกแล้ว“ฮือ ฮึก ฮือๆๆๆๆ...” น้ำตาของฉันมันไหลอย่างไม่อายใครไปสักพัก ก่อนฉันจะพอกัดฟันรวบรวมกำลังให้ร่างใกล้ตายของฉันมันฝืนลุกยืนขึ้นได้ ฉันเดินไปตามทางเท้าอย่างช้าๆ ไม่รู้หรอกว่าจะถึงบ้านเมื่อไหร่ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่เรียกแท็กซี่ รู้แต่ว่าฉันในตอนนี้มันเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก เหมือนคนไม่รับไม่รู้อะไรเลยนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ฉันกัดฟันเดินต่อไปด้วยน้ำตาและความทรมาน มันท
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 14(1) กินนี่ซะด้วย
เขายังทำแรงๆต่อไปโดยที่ไม่สนใจอาการของฉันเลย ไม่ได้คิด ว่าตัวฉันทั้งตัวมันทั้งบอบช้ำ อ่อนล้าและหมดแรง แถมแผลรวมทั้งร่องรอยอะไรก็เต็มไปหมด เขามันซาตานในร่างคนชัดๆ“ใส่ได้พอดีเลยเนอะ นึกว่าจะหลวมไปซะอีก นมคุณนี่อึ๋มไม่สมตัวเลย หึ” อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นมา“อื้อ ปล่อยนะ นี่นาย อื้อ ทำบ้าอะไรของนาย ออกไปนะ” ฉันร้องประท้วงเพราะอยู่ๆเขาก็เลิกเสื้อในฉันขึ้นแล้วก้มลงมาดูดนมฉันแรงๆทั้งสองข้างราวกับเด็กหิวนม“อื้อ อย่านะ หยุด ปืน ฉันบอกให้นาย อื้อ บอกให้นายหยุดไง ปล่อยฉันนะ ปล่อย อื้อ...” เขาดูดดึงไม่หยุด แถมเลียตรงหัวนมรัวๆจนฉันสะท้านไปทั้งตัว ก่อนเขาจะลากลิ้นขึ้นไปดูดเลียซุกไซ้ตามซอกคออย่างหื่นกระหาย“ปืน อื้อ อยู่ดีๆนายเป็นบ้าอะไรขึ้นมา ปล่อย อื้อ ปล่อย ปล่อยฉันนะ อ้ะ!” เขาสอดนิ้วนิ้วนึงเข้ามาในตัวฉัน ก่อนจะขยับเข้าๆออกๆจนฉันตั้งตัวไม่ทัน“ปืน อื้อ ปล่อย อ้ะ อื้อ...” ฉันพยายามกัดฟันข่มความเสียวเอาไว้ มือของฉันผลักเขาไม่หยุด แต่เขาเองก็ไม่หยุดเหมือนกัน ยิ่งผลักเขาก็ยิ่งดูดดึง แถมซอยนิ้วถี่ๆแรงๆจนฉันแทบไม่ได้หายใจ“อะ...อ้ะ ปืน นาย ฮึก นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ บอกให้ อื้อ บอกให้หยุดไง อื้อ อร๊ายยย...” นอ
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 13 ให้คุณเปลี่ยนเองมันไม่ทันใจ
“ไม่ แม่ขา อย่า ฮือๆ อย่าเพิ่งไป อยู่กับแนนก่อนนะแม่ อยู่กับแนนก่อน ฮือๆๆๆ...”ฉันไม่รู้ว่าทำไมยิ่งไขว่คว้า แม่ก็ยิ่งห่างไกลออกไปทุกที ทั้งๆที่แม่เดินช้าๆ และฉันวิ่งเร็วสุดกำลัง แต่ก็ยังตามไม่ทัน สุดท้ายแม่ก็ค่อยๆลับตาไป เหลือแค่ความว่างเปล่าที่มืดมิด เหลือแค่ฉันที่หมดแรงหมดความหวัง และทั้งร่างอยู่ดีๆมันก็ทรุดลงไปกองกับพื้น ไม่เหลือ ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว มีแต่ความว่างเปล่าเดียวดาย และน้ำตา“แม่ ฮือๆๆๆ...” ฉันทำได้แค่นั่งคุกเข่าร้องไห้อยู่อย่างนั้น สายตาของฉันเห็นแค่ความว่างเปล่าที่พร่ามัวของเบื้องหน้า ไม่มีเลย ไม่มีวี่แววที่แม่จะกลับมา“แม่ ฮือๆ แม่!!!”ปึก!อยู่ๆฉันก็รู้สึกว่าตัวเองสะดุ้งอย่างแรง ก่อนจะเห็นว่าตัวฉันอยู่ในห้อง บนเตียง และแสงสว่างที่ลอดผ่านม่านหน้าต่างสีขาวเข้ามาบ่งบอกว่าเช้าแล้ว“เมื่อกี้ฝันเหรอ ฮือ ฮึก” ฝันก็จริง แต่น้ำตาฉันไหล มันไหลทะลักจริงๆ ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าทั้งสองแก้มของฉันเปียกแฉะไปด้วยน้ำตา ลมหายใจติดๆขัดๆที่ดังถี่ๆออกมาพร้อมเสียงสะอื้นคือตัวยืนยัน ว่าความเจ็บปวดรวดร้าวและแสนเดียวดายเมื่อกี้นี้มันเกิดขึ้นจริงในส่วนลึก ตรงก้นบึ้งหัวใจของฉันแอ๊ด...เสียงประตูทำใ
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 12 ใครอนุญาตให้คุณกิน!
เขากระแทกเสียงใส่ฉันแล้วนั่งกลับลงไปบนเก้าอี้แรงๆ ส่วนความกดดันมันก็มาตกลงที่ฉันอย่างไม่ต้องสงสัย“อ้าว! นิ่งทำไมวะคุณหนู ผมหิวจะตายอยู่แล้วนะเว้ย หรืออยากให้ผมกินคุณแทนอ่ะ!” วันนี้เขาทำฉันสะดุ้งไม่รู้กี่ครั้งแล้ว แล้วฉันก็ตกใจจนหันกลับมาหุงข้าวแทบไม่ทัน มือไม้มันสั่นไปหมด ไม่รู้หุงผิดหุงถูก แต่ก็คงต้องทำๆไปก่อน“ทำไข่เจียวเพิ่มด้วย!” เขาตะคอกบอกฉันระหว่างที่ฉันยืนรอข้าวสุก เขาสร้างภาวะกดดันให้ฉันอีกแล้ว เพราะฉันทอดไข่เจียวไม่เป็น ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง“หูคุณตึงเหรอวะแนน ยืนนิ่งทำไม หรืออยากให้เช็คหูให้ ก็ได้นะ!”“มะ...ไม่ต้อง ฉันได้ยินแล้ว” ฉันรีบหันไปตอบเขา เพราะฉันได้ยินเสียงเขาลากเก้าอี้แรงๆเหมือนลุกขึ้น แล้วถ้าไม่รีบตอบ ฉันต้องซวยอีกแน่ๆ“ได้ยินก็ทำดิ!”“อือ อืม” ฉันรีบพยักหน้าไปก่อน ไม่อยากโดนขู่อีกแล้ว เพราะแค่นี้ฉันก็ขวัญหนีดีฝ่อจนไม่รู้จะฝ่อยังไงแล้ว ก่อนฉันจะค่อยๆหันกลับมาตอกไข่ใส่ถ้วย“อุ๊ย!” ขนาดตอกไข่ยังยากเลยสำหรับฉัน ฉันนี่มันไม่เอาไหนจริงๆ“ถ้าทำตกอีกฟอง ผมคิดฟองละยก!” เขาขู่ฉันอีกแล้ว ระหว่างที่ฉันก้มลงจะหยิบไข่ฟองที่เมื่อกี้ฉันเพิ่งทำตกแตก แล้วจะไม่ให้ฉันขนลุกจนต้อ
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 11 ถ้าผมไม่ได้กินข้าว ผมจะกินคุณแทน!
พรึ่บ!“ตื่นได้แล้วคุณหนู! จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนครับ!” ผ้าห่มถูกกระชากออกจากตัวฉันพร้อมกับเสียงกระแทกแดกดันที่ดังลั่นตามมา มันทำให้ฉันตกใจจนต้องสะดุ้งตื่นอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็ยังไม่มีแรงลุกขึ้นอยู่ดี เพราะมันทั้งหนาวทั้งสั่น ทั้งอ่อนล้าหมดแรง ทั้งร้อนๆรุ่มๆไปทั้งตัว“ผมบอกให้ลุกไงแนน เช้าแล้ว ลุก!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันขึ้นมาแล้วดึงทั้งตัวของฉันเข้าไปหา“เจ็บ ปืน ขอร้อง ปล่อย ฮึก ปล่อยฉันก่อน ฮือๆ” ฉันทำได้แค่บอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆแหบแห้งปนเสียงสะอื้น แต่ไม่มีแรงขัดขืนเขาแล้ว“ผมไม่ปล่อย! มานี่!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันลงจากเตียงแล้วลากฉันให้เดินตามไปไหนไม่รู้ ขาฉันได้แต่ครูดไปกับพื้นเพราะฉันไม่มีแรงเดินตามเขาให้ทัน“โอ๊ย!” ผลของการไม่มีแรงคืออยู่ๆฉันก็ทรุดลงกับพื้นเอาดื้อๆ แรงจะลุกขึ้นยืนก็ไม่มี ส่วนปืน เขาหันมองฉันเหมือนไม่พอใจทีนึงแล้วเดินกระทืบปึงปังไปไหนก็ไม่รู้ ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับเสื้อผ้าในมือพรึ่บ! เขาโยนมันใส่ฉัน“ใส่ซะ! เห็นสภาพทุเรศๆของคุณแล้วมันอุจาดตา!” เขาตวาดใส่ฉัน แต่ฉันก็ยอมรับ สภาพฉันตอนนี้มันทุเรศจริงๆ มือสั่นๆของฉันค่อยๆหยิบเสื้อขึ้นมา
UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน UN-SECURE GUY 10 ผมจะยืนเฝ้าคุณ! ตรงนี้ !
“มะ...ไม่ ไม่ใช่นะ” ฉันรีบตอบเสียงสั่นเพราะเขาทำท่าจะก้าวเข้ามา ส่วนฉันก็ขยับถอยโดยอัตโนมัติ เผลอลืมความเจ็บไปเสี้ยววินาที เพราะฉันกลัวเขามากกว่า“ไม่ใช่แล้วทำไมยังไม่ทำ!” เขาถามติดตะคอก สายตาเอาเรื่อง“ฉัน ฉัน ฉันทำเดี๋ยวนี้แหละ...โอ๊ย!” ฉันรีบลุกไปหน่อย ลืมว่าตัวเองเจ็บอยู่เลยเผลอล้มจนได้“บอกแล้วไงว่ามารยาของผู้หญิงสารเลวอย่างคุณมันใช้กับผมไม่ได้ผล ลุกขึ้น!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันแล้วดันตัวฉันไปติดฝา ตามด้วยเขาที่ประกบฉันเข้ามา“หรือที่สำออยให้ผมเห็น เพราะว่าคุณไม่อยากซักผ้า แต่อยากทำอย่างอื่น อย่างอื่นที่เหมือนกับเมื่อกี้นี้” เขาพูดจบก็ทำท่าจะพุ่งใบหน้าเข้ามา ดีที่ฉันหลบทัน“ไม่ ไม่ใช่นะ เมื่อกี้ฉันลุกไม่ขึ้นจริงๆ แต่ ฮึก แต่ไม่ได้อยากให้นายทำแบบนี้ นายปล่อย ฮือ ฮึก ปล่อยฉันเถอะนะ ฉันจะไปซักให้ ซักให้จริงๆ ฮือๆ ฉันไหว้ล่ะ อย่าทำฉันเลย ฉันเจ็บแล้ว กลัวแล้วปืน ฮือๆๆ...” ฉันพนมมือไหว้เขาอย่างไม่มีทางเลือก ตอนนี้ฉันยอมทุกอย่าง ยอมเสียศักดิ์ศรี ยอมเสียอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เสียตัวให้เขาเหมือนกับหลายครั้งก่อนหน้านี้ เพราะฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ“หึ อีกแล้วเหรอ มุกกราบกรานอีกแล้วเหรอ รู้มั้ย นี่ถ
You may also like
ลิขิตรักนายสุดหื่น
รินธารา6.1K viewsพลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง13.4K viewsตกหลุมรักมาเฟียใจร้าย (จบ)
วารินทร์ทิพย์5.3K viewsนรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]
ชะนีติดมันส์9.2K viewsลวงใจรสิตา
dexnarak776 viewsMafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย
ไรท์โส3.1K viewsเดิมพันร้ายพิศวาสรัก
Sainam.สายน้ำ1.2K viewsMafia Of Love กลรักในรอยแค้น
พลอยแก้ว573 views
