Home / มาเฟีย / UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน / UN-SECURE GUY 4 คืนนี้คุณยังต้องร้องไปอีกยาว | NC

Share

UN-SECURE GUY 4 คืนนี้คุณยังต้องร้องไปอีกยาว | NC

Author: B.crazy’
last update Last Updated: 2026-01-30 17:33:45

ปืนแยกขาฉันแล้วใส่ของเขาเข้ามาสุดแรง ฉันเจ็บ เจ็บเหมือนจะตายเลย ความวาบหวามอะไรไม่มีทั้งนั้น ตอนนี้สิ่งที่ฉันรู้สึกได้มีแต่ความเจ็บปวดและทรมาน

“ฮือๆ เจ็บ ฉันเจ็บปืน ฉันเจ็บ ฮือ ฮึก” ฉันจิกผ้าปูจนมือเกร็ง เกร็งไปทั้งตัว เจ็บเหมือนร่างกายมันจะแตกออกเป็นเสี่ยง โดยเฉพาะตรงนั้น มันเหมือนฉีกออก และฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรเปียกๆไหลซึมออกจากตรงนั้น ฉันอยากจะขยับตัวหนีปืน อยากผลักไสให้เขาออกไปจากตัวฉัน แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย เพราะขนาดเรี่ยวแรงจะหายใจก็แทบจะไม่มี

“ปืน ฮือๆ เจ็บ นายออกไปเถอะนะ ฉันขอร้อง ฮือๆๆ” ฉันพยายามกัดฟันอ้อนวอนทั้งๆที่น้ำเสียงมันแห้งผากสั่นเครือจนฉันเองก็แทบไม่ได้ยิน แต่นอกจากปืนจะไม่พูดอะไรออกมาแล้ว เขายังกระแทกเข้าหาฉันทันที

“โอ๊ย! ปืน เจ็บ ฮึก เจ็บ ปืน...” ฉันเบี่ยงหน้าแนบกับหมอน พยายามกัดฟันข่มความเจ็บที่มันไม่มีวี่แววว่าจะหายไปเลย มีแต่จะยิ่งเพิ่ม เพิ่ม แล้วก็เพิ่มไปตามจังหวะกระแทกที่มีแต่จะรุนแรงถี่ยิบขึ้น

ผับๆๆๆๆ!!!...

“เจ็บ ปืน ปืน...” ฉันร้องไปมากเท่าไหร่ ปืนก็เหมือนไม่ได้ยิน ในเมื่อเขายังคงกระแทกเข้าใส่ฉันไม่ยั้ง จังหวะมันไม่ได้เรียบลื่นสักเท่าไหร่ฉันรู้สึกได้ มันยังมีความฝืด เพราะเขาไม่ได้เล้าโลมอะไรฉันสักนิด แต่มันจะไปแปลกอะไร ในเมื่อเขาต้องการแบบนั้น ไม่งั้นใบหน้าเขาคงไม่มีแต่ความสะใจกับเสียงครางอย่างมีความสุขแบบนี้หรอก

“อ่าส์ แน่นรัดxxxดีเป็นบ้าเลยนะ ของคุณเนี่ย หึ ไม่คิดว่ารูผู้หญิงอำมหิตอย่างคุณจะน่าเสียบขนาดนี้”

“เจ็บ ปืน ฉันเจ็บ เจ็บ ฮึก” ฉันกัดฟันพูดระหว่างที่ปืนยังกระแทกท่อนแข็งๆของเขาเข้ามาไม่หยุด ฉันทั้งจุก ทั้งหายใจไม่ออก ส่วนความเจ็บไม่ต้องพูดถึง มันเกินบรรยาย

“เจ็บเหรอ” ฉันไม่รู้ว่าทำไมอยู่ๆปืนถึงหยุดการเคลื่อนไหวแล้วเสียบคาของเขาไว้ข้างในตัวฉันอยู่อย่างนั้น ฉันรู้แต่คำถามของเขามันสั่งให้ฉันพยักหน้ารัวๆทั้งน้ำตา

“อย่าทำอีกเลยนะ หยุดเถอะ”

“หยุดตอนนี้มันจะไปสะใจอะไร คุณยังไม่ทันสำนึกเลยด้วยซ้ำ”

“ฉันสำนึกแล้ว ฉันรู้แล้ว พอเถอะ พอได้แล้ว”

“ยังหรอก! ยังไม่พอ!!! แค่นี้มันยังน้อยไป” เสียงเหี้ยมๆของปืนมาพร้อมกับการที่เขาเลื่อนหน้าต่ำลงมา ในขณะที่ฉันจะทนหายใจไม่ไหวอยู่แล้ว

“แต่ฉันทนไม่ไหวแล้ว นายหยุดเถอะนะ ฉันขอร้อง”

“งั้นก็ร้องสิ ร้องให้ดังๆ ร้องให้เหมือนกับจะขาดใจตายอย่างเมื่อกี้ก็ได้ เพราะคืนนี้ คุณยังต้องร้องไปอีกยาว”

“นะ...นาย นายหมายความว่าไง”

“หมายความว่าผม จะไม่ ‘หยุด’ เพียงเพราะไอ้เลือดไร้ค่าแค่ไม่กี่หยด ของคุณ!”

“อื้อ!” ปืนจูบฉันแล้วกระแทกแรงๆเข้ามาไม่ยั้ง มันทั้งถี่ทั้งรุนแรงกว่าครั้งแรกไม่รู้กี่เท่า

“อื้อ อือ อื้อ!” ฉันพยายามส่ายหน้าให้พ้นจากจูบ แต่ก็ไม่พ้น มือของฉันพยายามทุบตีทั้งแขนทั้งหลังของปืน แต่เขาก็ไม่สะทกสะท้าน เป็นฉันต่างหากที่หมดแรงลงทุกที

“อือ อืมมม” ปืนครางถี่ๆออกมาพร้อมๆกับเสียงจูบที่ดังคลอเคล้าไปกับเสียงกระแทก

ผับๆๆๆๆ...!!!!!

“อือ อืมมม” จุ๊บๆๆ จ๊วบๆๆ...

“อืม ปากคุณนี่ อ้ะ แม่งอ่อนชิบหาย แค่นี้ก็เจ่อแล้วเหรอ ซี้ดดด อ่าส์ เสียวxxxเป็นบ้าเลยเว้ย อ้ะๆๆ!!!”

ผับๆๆๆๆ!!!...

ปืนถอนจูบแต่ไม่หยุดกระแทก และถึงจะถอนจูบก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะหยุดจูบ แต่เขาแค่เปลี่ยนที่จูบแค่นั้นเอง ทั้งแก้ม ทั้งหู และตอนนี้เป็นแถวๆซอกคอ

“นึกว่าตัวสกปรกๆของคุณมันจะไม่หอมซะอีก ที่ไหนได้ หอมซะจนของผมแข็งแล้วแข็งอีก รับรอง คืนนี้xxxผมมีแรงแทงคุณทั้งคืน”

“อื้อ!” ปืนดูดคอฉันแรงๆสลับกับขบกัดที่ติ่งหูฉัน เขาทำแบบนั้นจนฉันทั้งเจ็บทั้งแสบไปรอบคอ

“อือ ปืน ฮือ ฮึก” ฉันไม่รู้หรอกว่าไอ้ความรู้สึกแปลบปลาบที่แทรกความเจ็บเข้ามาเป็นระยะๆพวกนั้นมันเกิดขึ้นได้ยังไง แต่ฉันรู้แค่ว่าอยากให้ความทรมานพวกนี้มันจบไปสักที

“ผมรู้ว่าคุณเองก็ร่านแนน อ้อ! แล้วก็มีอะไรจะบอกอีกอย่าง ว่านอกจากตัวคุณจะหอมแล้ว มันยังหวานอีกต่างหาก ไอ้สองเต้าอวบๆนี่ก็คงไม่ต่างกัน ก็มันเล่นเด้งชี้หน้าท้าทายผมซะขนาดนี้” เขาพูดถึงขนาดนี้ ฉันไม่ต้องถามก็รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร และใช่ ใช่ ฉันต้องห้าม

“ไม่ ปืน อย่า...อื้อ!” ไม่ทันแล้ว ฉันห้ามเขาไม่ทัน ตอนนี้เขาดูดนมฉัน ทั้งเลียทั้งสลับกับดูดๆดึงๆที่หัวนมแรงๆทั้งสองข้าง ในขณะที่ข้างล่าง เขาก็ยังไม่ละความพยายามที่จะสอดใส่เข้ามารัวๆ

ผับๆๆๆๆๆ...!!!

“โอ๊ะ โอ้ววว จุ๊บๆ จ๊วบๆๆ อื้อ อื้มมม ของคุณแม่งถูกใจผมทุกอย่างเลยแนน ซื้ดดด อ่าส์ อืมมม” ปืนพูดพลาง ดูดนมฉันไปพลาง มีบางทีที่เขากัดจนฉันสะดุ้ง

“อือ ปืน เมื่อไหร่ ฮึก เมื่อไหร่นายจะพอ”

“เมื่อไหร่ก็ได้ เท่าที่xxxผมพอใจ!”

ผับๆๆๆๆ!!!...

เขาซอยเข้ามาไม่เลี้ยงพร้อมๆกับน้ำเสียงแหบพร่าแต่โหดเหี้ยมของเขา มันแรงจนฉันได้ยินเสียงเตียงขยับตามแรงกระแทก และฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ เมื่อไหร่ที่เขาจะพอใจ

“ปืน ฉันไม่ไหวแล้ว ฮือๆ”

“แต่ผมยังไหว ยังมีแรงเอาคุณได้อีกทั้งคืน แต่ตอนนี้ ขอถี่กว่านี้นะ ผมจะแตกแล้ว ของคุณแม่ง ฟิตชิบหาย อ้ะ ซี้ดดด อ้ะๆๆๆ...!!!”

ผับๆๆๆๆ!!!

กลางกายฉันถูกดันด้วยท่อนแข็งๆของเขาเข้ามาไม่หยุด ตัวฉันสั่นสะท้านไหวเอนไปตามแรงขยับของคนบนตัวฉัน น้ำตาฉันตอนนี้ มันคงอยากไหลแข่งกับเสียงครางอย่างมีความสุขของปืน เพราะตอนนี้มันก็ยังไม่หยุดไหล ตอนนี้ฉันเจ็บ ฉันทรมานจนอดคิดไม่ได้ว่าถ้าฉันตายซะตอนนี้ก็คงจะดี

“โอ้ว อีกนิด ตอดอีกนิด อย่างนั้น ซี้ดดดดด โอ้ว แนน คุณเตรียมรับของผมให้ดีๆ ซี้ดดดด อ่าส์!!!!” ปืนค่อยๆหยุดกระแทก แต่การหยุดกระแทกถูกแทนที่ด้วยความอุ่นร้อนที่ฉีดพุ่งเข้ามาในท้องน้อยของฉัน

“อืมมม” ปืนฟุบลงมาตรงร่องอกชื้นเหงื่อของฉัน ท่อนแข็งๆของเขายังเสียบคาอยู่ในตัวฉัน พร้อมกับที่ฉันรู้สึกว่าเขาเลื่อนมือข้างนึงขึ้นมาขยำนมฉันเบาๆ เหมือนทำเพื่อความเพลิดเพลิน เหมือน เห็นมันเป็นแค่ของเล่น

“สู้มือเป็นบ้า ผมชอบของคุณทุกอย่างเลยแนน” ปืนพูดเสียงสั่นเครือแหบพร่าแล้วอยู่ๆเขาก็ละจากร่องอกฉันเป็นผงกหัวขึ้นมามองฉัน ฉันที่ตอนนี้เหนื่อยล้าเหลือเกิน เหนื่อยกายเหนื่อยใจ เหนื่อยที่จะหายใจเต็มทีแล้ว

“คุณยังร้องไห้ไม่หยุดอีกเหรอ” ปืนเอื้อมมือขึ้นมาจับแก้มฉัน เกลี่ยน้ำตาฉันเบาๆ ฟังดูเหมือนจะอ่อนโยนใช่มั้ย แต่ความจริงไม่เลย สายตาของเขาที่มองฉัน มีแต่จะเหยียบย่ำฉันให้จมดิน

“อย่ากัดปากมากสิครับ เดี๋ยวเลือดมันจะไหลไม่หยุดนะ ยิ่งบวมเจ่อซะขนาดนั้น” คราวนี้เขาไล้นิ้วมาที่ปากฉัน ปากที่ฉันกำลังกัดมันจนสั่นระริก กัดมันเพื่อไม่ให้น้ำตามันไหล แต่ฉันรู้แล้วว่ากัดไปก็เท่านั้น มันมีแต่จะเจ็บเพิ่ม และน้ำตา ก็ยังไหลอย่างไม่มีวี่แววว่าจะหยุดเลย

“ฮือ ฮึก นายพอรึยัง พอรึยัง ฮือๆ...”

“พอเหรอ หึ! คุณนี่ถามอะไรที่โคตรโง่เลยเนอะ คิดได้ไงว่าแค่นี้มันจะพอ ฆาตกรเลือดเย็นอย่างคุณอ่ะ มันต้องเจอหนักกว่านี้อีกหลายเท่า!”

“โอ๊ย!” อยู่ๆเขาก็บีบคางฉัน จ้องฉันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“อย่าเพิ่งป๊อดจนเผลอชิงตายไปซะก่อนล่ะ ผมไม่อยากเอากับศพ!”

“อื้อ!!!” ปืนพุ่งลงมาจูบฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว ลิ้นร้อนๆของเขาสอดเข้ามาตวัดเลียไปทั่วปากฉันสลับกับดูดดึงปากฉันแรงๆไม่หยุด ท่อนล่างของเขา ฉันรู้สึกได้ว่ามันค่อยๆขยายพองโตขึ้นในตัวฉันอีกครั้ง แล้วตอนนี้เขาก็เริ่มขยับเข้าออกอีกแล้ว จากนั้นเขาก็เข้ามาในตัวฉันครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ยอมหยุด ไม่ว่าฉันจะอ้อนวอนขอร้องให้เขาหยุดแค่ไหน มันก็ไม่มีผลอะไรเลย ความเจ็บปวดและเสียงร้องอันสุดแสนทรมานของฉัน มันคงเป็นสิ่งที่เขาพอใจน่าดูเลยล่ะ นี่สินะ ผลกรรมของคนเลวๆอย่างฉัน

“อ้ะ!” อยู่ๆปืนก็ออกไปจากตัวฉันอย่างแรงหลังจากที่ฉันรู้สึกว่าเขาปล่อยน้ำอุ่นๆของเขาเข้ามาในตัวฉันไม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่

“เอาคุณนี่แม่ง มันส์เป็นบ้าเลยว่ะ” ปืนยิ้มมุมปาก มองฉันเหมือนสาแก่ใจ ก่อนลุกออกไปจากตัวฉันแล้วลงจากเตียงราวกับรังเกียจ ส่วนฉันทำได้แค่มองเขานิ่งๆ ทุกอย่าพร่ามัวไปหมด ตอนนี้สิ่งที่ฉันรับรู้มีเพียงความเจ็บปวด และฉันใกล้จะไม่มีแรงหายใจเต็มที มันเจ็บ เจ็บจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ฉันอยากลุกขึ้นจากตรงนี้แล้วหนีไปให้ไกล แต่ฉันขยับตัวไม่ได้ ทั้งตัวมันชา ไร้เรี่ยวแรง มีแต่น้ำตาที่เคลื่อนไหว ถึงตอนนี้ก็ยังไหล ไหลอยู่อย่างนั้น

“ลุกไม่ขึ้นเหรอ คงเจ็บน่าดูสินะ” ปืนยังคงยิ้มมุมปากพลางหยิบกางเกงของเขาขึ้นมาใส่ไปพลาง เสร็จแล้วเขาก็เดินมาหาฉัน หยุดอยู่ข้างเตียง ใช้มือค้ำพื้นเตียงแล้วโน้มหน้าลงมาหาฉันใกล้ๆ

“รู้มั้ยสภาพคุณตอนนี้เหมือนอะไร” ปืนโน้มหน้าลงมายิ้มมุมปากให้ฉันใกล้กว่าเก่า แต่ฉันไม่อยากเห็นสายตาอำมหิตคู่นั้นของเขาแล้ว

“มองผม!”

“โอ๊ย!” ปืนบีบคางฉันแรงๆแล้วกระชากให้มองเขา เพราะเมื่อกี้ฉันเบี่ยงหน้าหลบสายตาเขา

“ฉันเจ็บ ฮือๆ ปล่อย” ฉันยกมือมาจับมือเขาไว้ ตั้งใจจะแกะมือหนาๆใหญ่ๆเหมือนคีมเหล็กนั่นออก แต่ฉันไม่มีแรง ทำได้แค่จับไว้ เผื่อเขาจะคลายความแรงลง

“ผมไม่ปล่อย! เจ็บสิดี ผมต้องการให้คุณเจ็บ!!!”

“โอ๊ย!” เขาบีบแรงขึ้น สายตาที่มองมาราวกับจะฆ่าฉันให้ได้

“แล้วก็รู้ไว้ ว่าคุณจะไม่เจ็บแค่นี้แน่ บอกแล้วไง ผมจะให้คุณตายทั้งที่ยังเป็นๆ!”

ปึก!

ปืนผละหน้าฉันออกแรงๆแล้วเขาก็เดินไป ไม่ใช่เดินออกนอกห้อง แต่เหมือนไปทำอะไรบางอย่าง

“นาย นายจะทำอะไร”

“ผมว่าอากาศมันร้อนไปหน่อย”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน   UN-SECURE GUY 14(2) กินนี่ซะด้วย

    เขาตะโกนบอกฉันแค่นั้นก่อนออกรถทันที เหมือนอยากจะไปตั้งนานแล้ว อยากไป โดยที่ไม่มีตัวเสนียดอย่างฉันติดไปด้วย“ฮือ ฮึก ฮือๆๆๆๆ...” ฉันฝืนยืนมองตามรถเขาที่แล่นไปด้วยความเร็วได้เพียงเสี้ยววินาที ก่อนทั้งตัวของฉันมันจะทรุดลงไปกองกับพื้นฟุตบาทเอาดื้อๆ สภาพของฉันในตอนนี้มันน่าเวทนาเหลือเกิน ฉันไม่เหลือแรงยืนอีกแล้ว มีแต่น้ำตาที่ไหลเอาๆไม่ยอมหยุด มันทรมานจนไม่รู้จะบรรยายยังไง เมื่อไหร่ชะตากรรมเลวร้ายพวกนี้มันจะหมดไปสักที“มันเป็นความผิด ฮึก ความผิดของแนนเองใช่มั้ยแม่ ที่แนนต้องเจอแบบนี้ เพราะแนน ฮึก เพราะแนนมันเลวเองใช่มั้ย ฮือๆๆ ...” ฉันรู้ว่าเวรกรรมมันคงตามสนองฉัน และฉันคงโทษใครไม่ได้ ในเมื่อทำเอง มันก็ต้องรับเองแบบนี้นั่นแหละถูกแล้ว“ฮือ ฮึก ฮือๆๆๆๆ...” น้ำตาของฉันมันไหลอย่างไม่อายใครไปสักพัก ก่อนฉันจะพอกัดฟันรวบรวมกำลังให้ร่างใกล้ตายของฉันมันฝืนลุกยืนขึ้นได้ ฉันเดินไปตามทางเท้าอย่างช้าๆ ไม่รู้หรอกว่าจะถึงบ้านเมื่อไหร่ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่เรียกแท็กซี่ รู้แต่ว่าฉันในตอนนี้มันเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก เหมือนคนไม่รับไม่รู้อะไรเลยนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ฉันกัดฟันเดินต่อไปด้วยน้ำตาและความทรมาน มันท

  • UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน   UN-SECURE GUY 14(1) กินนี่ซะด้วย

    เขายังทำแรงๆต่อไปโดยที่ไม่สนใจอาการของฉันเลย ไม่ได้คิด ว่าตัวฉันทั้งตัวมันทั้งบอบช้ำ อ่อนล้าและหมดแรง แถมแผลรวมทั้งร่องรอยอะไรก็เต็มไปหมด เขามันซาตานในร่างคนชัดๆ“ใส่ได้พอดีเลยเนอะ นึกว่าจะหลวมไปซะอีก นมคุณนี่อึ๋มไม่สมตัวเลย หึ” อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นมา“อื้อ ปล่อยนะ นี่นาย อื้อ ทำบ้าอะไรของนาย ออกไปนะ” ฉันร้องประท้วงเพราะอยู่ๆเขาก็เลิกเสื้อในฉันขึ้นแล้วก้มลงมาดูดนมฉันแรงๆทั้งสองข้างราวกับเด็กหิวนม“อื้อ อย่านะ หยุด ปืน ฉันบอกให้นาย อื้อ บอกให้นายหยุดไง ปล่อยฉันนะ ปล่อย อื้อ...” เขาดูดดึงไม่หยุด แถมเลียตรงหัวนมรัวๆจนฉันสะท้านไปทั้งตัว ก่อนเขาจะลากลิ้นขึ้นไปดูดเลียซุกไซ้ตามซอกคออย่างหื่นกระหาย“ปืน อื้อ อยู่ดีๆนายเป็นบ้าอะไรขึ้นมา ปล่อย อื้อ ปล่อย ปล่อยฉันนะ อ้ะ!” เขาสอดนิ้วนิ้วนึงเข้ามาในตัวฉัน ก่อนจะขยับเข้าๆออกๆจนฉันตั้งตัวไม่ทัน“ปืน อื้อ ปล่อย อ้ะ อื้อ...” ฉันพยายามกัดฟันข่มความเสียวเอาไว้ มือของฉันผลักเขาไม่หยุด แต่เขาเองก็ไม่หยุดเหมือนกัน ยิ่งผลักเขาก็ยิ่งดูดดึง แถมซอยนิ้วถี่ๆแรงๆจนฉันแทบไม่ได้หายใจ“อะ...อ้ะ ปืน นาย ฮึก นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ บอกให้ อื้อ บอกให้หยุดไง อื้อ อร๊ายยย...” นอ

  • UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน   UN-SECURE GUY 13 ให้คุณเปลี่ยนเองมันไม่ทันใจ

    “ไม่ แม่ขา อย่า ฮือๆ อย่าเพิ่งไป อยู่กับแนนก่อนนะแม่ อยู่กับแนนก่อน ฮือๆๆๆ...”ฉันไม่รู้ว่าทำไมยิ่งไขว่คว้า แม่ก็ยิ่งห่างไกลออกไปทุกที ทั้งๆที่แม่เดินช้าๆ และฉันวิ่งเร็วสุดกำลัง แต่ก็ยังตามไม่ทัน สุดท้ายแม่ก็ค่อยๆลับตาไป เหลือแค่ความว่างเปล่าที่มืดมิด เหลือแค่ฉันที่หมดแรงหมดความหวัง และทั้งร่างอยู่ดีๆมันก็ทรุดลงไปกองกับพื้น ไม่เหลือ ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว มีแต่ความว่างเปล่าเดียวดาย และน้ำตา“แม่ ฮือๆๆๆ...” ฉันทำได้แค่นั่งคุกเข่าร้องไห้อยู่อย่างนั้น สายตาของฉันเห็นแค่ความว่างเปล่าที่พร่ามัวของเบื้องหน้า ไม่มีเลย ไม่มีวี่แววที่แม่จะกลับมา“แม่ ฮือๆ แม่!!!”ปึก!อยู่ๆฉันก็รู้สึกว่าตัวเองสะดุ้งอย่างแรง ก่อนจะเห็นว่าตัวฉันอยู่ในห้อง บนเตียง และแสงสว่างที่ลอดผ่านม่านหน้าต่างสีขาวเข้ามาบ่งบอกว่าเช้าแล้ว“เมื่อกี้ฝันเหรอ ฮือ ฮึก” ฝันก็จริง แต่น้ำตาฉันไหล มันไหลทะลักจริงๆ ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าทั้งสองแก้มของฉันเปียกแฉะไปด้วยน้ำตา ลมหายใจติดๆขัดๆที่ดังถี่ๆออกมาพร้อมเสียงสะอื้นคือตัวยืนยัน ว่าความเจ็บปวดรวดร้าวและแสนเดียวดายเมื่อกี้นี้มันเกิดขึ้นจริงในส่วนลึก ตรงก้นบึ้งหัวใจของฉันแอ๊ด...เสียงประตูทำใ

  • UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน   UN-SECURE GUY 12 ใครอนุญาตให้คุณกิน!

    เขากระแทกเสียงใส่ฉันแล้วนั่งกลับลงไปบนเก้าอี้แรงๆ ส่วนความกดดันมันก็มาตกลงที่ฉันอย่างไม่ต้องสงสัย“อ้าว! นิ่งทำไมวะคุณหนู ผมหิวจะตายอยู่แล้วนะเว้ย หรืออยากให้ผมกินคุณแทนอ่ะ!” วันนี้เขาทำฉันสะดุ้งไม่รู้กี่ครั้งแล้ว แล้วฉันก็ตกใจจนหันกลับมาหุงข้าวแทบไม่ทัน มือไม้มันสั่นไปหมด ไม่รู้หุงผิดหุงถูก แต่ก็คงต้องทำๆไปก่อน“ทำไข่เจียวเพิ่มด้วย!” เขาตะคอกบอกฉันระหว่างที่ฉันยืนรอข้าวสุก เขาสร้างภาวะกดดันให้ฉันอีกแล้ว เพราะฉันทอดไข่เจียวไม่เป็น ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง“หูคุณตึงเหรอวะแนน ยืนนิ่งทำไม หรืออยากให้เช็คหูให้ ก็ได้นะ!”“มะ...ไม่ต้อง ฉันได้ยินแล้ว” ฉันรีบหันไปตอบเขา เพราะฉันได้ยินเสียงเขาลากเก้าอี้แรงๆเหมือนลุกขึ้น แล้วถ้าไม่รีบตอบ ฉันต้องซวยอีกแน่ๆ“ได้ยินก็ทำดิ!”“อือ อืม” ฉันรีบพยักหน้าไปก่อน ไม่อยากโดนขู่อีกแล้ว เพราะแค่นี้ฉันก็ขวัญหนีดีฝ่อจนไม่รู้จะฝ่อยังไงแล้ว ก่อนฉันจะค่อยๆหันกลับมาตอกไข่ใส่ถ้วย“อุ๊ย!” ขนาดตอกไข่ยังยากเลยสำหรับฉัน ฉันนี่มันไม่เอาไหนจริงๆ“ถ้าทำตกอีกฟอง ผมคิดฟองละยก!” เขาขู่ฉันอีกแล้ว ระหว่างที่ฉันก้มลงจะหยิบไข่ฟองที่เมื่อกี้ฉันเพิ่งทำตกแตก แล้วจะไม่ให้ฉันขนลุกจนต้อ

  • UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน   UN-SECURE GUY 11 ถ้าผมไม่ได้กินข้าว ผมจะกินคุณแทน!

    พรึ่บ!“ตื่นได้แล้วคุณหนู! จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนครับ!” ผ้าห่มถูกกระชากออกจากตัวฉันพร้อมกับเสียงกระแทกแดกดันที่ดังลั่นตามมา มันทำให้ฉันตกใจจนต้องสะดุ้งตื่นอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็ยังไม่มีแรงลุกขึ้นอยู่ดี เพราะมันทั้งหนาวทั้งสั่น ทั้งอ่อนล้าหมดแรง ทั้งร้อนๆรุ่มๆไปทั้งตัว“ผมบอกให้ลุกไงแนน เช้าแล้ว ลุก!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันขึ้นมาแล้วดึงทั้งตัวของฉันเข้าไปหา“เจ็บ ปืน ขอร้อง ปล่อย ฮึก ปล่อยฉันก่อน ฮือๆ” ฉันทำได้แค่บอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆแหบแห้งปนเสียงสะอื้น แต่ไม่มีแรงขัดขืนเขาแล้ว“ผมไม่ปล่อย! มานี่!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันลงจากเตียงแล้วลากฉันให้เดินตามไปไหนไม่รู้ ขาฉันได้แต่ครูดไปกับพื้นเพราะฉันไม่มีแรงเดินตามเขาให้ทัน“โอ๊ย!” ผลของการไม่มีแรงคืออยู่ๆฉันก็ทรุดลงกับพื้นเอาดื้อๆ แรงจะลุกขึ้นยืนก็ไม่มี ส่วนปืน เขาหันมองฉันเหมือนไม่พอใจทีนึงแล้วเดินกระทืบปึงปังไปไหนก็ไม่รู้ ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับเสื้อผ้าในมือพรึ่บ! เขาโยนมันใส่ฉัน“ใส่ซะ! เห็นสภาพทุเรศๆของคุณแล้วมันอุจาดตา!” เขาตวาดใส่ฉัน แต่ฉันก็ยอมรับ สภาพฉันตอนนี้มันทุเรศจริงๆ มือสั่นๆของฉันค่อยๆหยิบเสื้อขึ้นมา

  • UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน   UN-SECURE GUY 10 ผมจะยืนเฝ้าคุณ! ตรงนี้ !

    “มะ...ไม่ ไม่ใช่นะ” ฉันรีบตอบเสียงสั่นเพราะเขาทำท่าจะก้าวเข้ามา ส่วนฉันก็ขยับถอยโดยอัตโนมัติ เผลอลืมความเจ็บไปเสี้ยววินาที เพราะฉันกลัวเขามากกว่า“ไม่ใช่แล้วทำไมยังไม่ทำ!” เขาถามติดตะคอก สายตาเอาเรื่อง“ฉัน ฉัน ฉันทำเดี๋ยวนี้แหละ...โอ๊ย!” ฉันรีบลุกไปหน่อย ลืมว่าตัวเองเจ็บอยู่เลยเผลอล้มจนได้“บอกแล้วไงว่ามารยาของผู้หญิงสารเลวอย่างคุณมันใช้กับผมไม่ได้ผล ลุกขึ้น!”“โอ๊ย!” เขากระชากฉันแล้วดันตัวฉันไปติดฝา ตามด้วยเขาที่ประกบฉันเข้ามา“หรือที่สำออยให้ผมเห็น เพราะว่าคุณไม่อยากซักผ้า แต่อยากทำอย่างอื่น อย่างอื่นที่เหมือนกับเมื่อกี้นี้” เขาพูดจบก็ทำท่าจะพุ่งใบหน้าเข้ามา ดีที่ฉันหลบทัน“ไม่ ไม่ใช่นะ เมื่อกี้ฉันลุกไม่ขึ้นจริงๆ แต่ ฮึก แต่ไม่ได้อยากให้นายทำแบบนี้ นายปล่อย ฮือ ฮึก ปล่อยฉันเถอะนะ ฉันจะไปซักให้ ซักให้จริงๆ ฮือๆ ฉันไหว้ล่ะ อย่าทำฉันเลย ฉันเจ็บแล้ว กลัวแล้วปืน ฮือๆๆ...” ฉันพนมมือไหว้เขาอย่างไม่มีทางเลือก ตอนนี้ฉันยอมทุกอย่าง ยอมเสียศักดิ์ศรี ยอมเสียอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เสียตัวให้เขาเหมือนกับหลายครั้งก่อนหน้านี้ เพราะฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ“หึ อีกแล้วเหรอ มุกกราบกรานอีกแล้วเหรอ รู้มั้ย นี่ถ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status