UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน

UN-SECURE GUY กับดักร้ายนายบอดี้การ์ดเถื่อน

last updateLast Updated : 2026-02-09
By:  B.crazy’Completed
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
47Chapters
1.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

‘ปืน’ เขา... หล่อ โหด เถื่อน ใจร้าย รุนแรง ไร้ปรานี ไม่มีหัวใจ จงรักภักดีกับนายมาก มากถึงขนาดเต็มใจแก้แค้นแทนนาย ไม่ว่าคนๆนั้นจะเป็นใคร เขาพร้อมทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี "ผมไม่คิดป้องกันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" "ตั้งแต่แรก ผมตั้งใจ ให้คุณ ท้อง"

View More

Chapter 1

UN-SECURE GUY 1 คุณต้องเจอกับทุกอย่างที่คุณทำ!

「なぁ和也、今日は絵里と籍を入れる日だろ?すっぽかして、あいつ怒らねえの?」

「絵里が和也にベタ惚れなのは周知の事実じゃんか。和也が寧々のために行かなかったって知っても、怒る度胸なんてあるわけねえって」

「そうよ。絵里なんかが寧々に勝てるわけない。和也は昔っから寧々を溺愛してるんだから……」

……

彼らが口にする「寧々」という少女は藤原寧々(ふじはら ねね)、藤原和也(ふじはら かずや)の義妹だ。

ホテルの個室のドア前に立ち尽くす水原絵里(みずはら えり)は、全身の血液が凍りつくような感覚に襲われていた。

これが、長年愛し続けた男の正体だというのか。あまりにも浅ましい。

彼女は拳を固く握りしめる。爪が掌に深く食い込むが、胸を焼く絶望に比べれば、そんな生理的な痛みは万分の一にも満たなかった。

深く息を吸い込むと、扉を押し開けた。

バンッ!

喧騒に包まれていた個室が、瞬時に静まり返る。

「絵里……」誰かが息を呑んだ。

扉の前に立つその美貌に、誰もが目を奪われた。透き通るような白い肌、引き締まった腰のラインを強調するピンクのワンピース。ハーフアップにまとめた髪が、優美さを際立たせている。

だがその瞳は、氷のように冷徹だった。彼女の視線が、和也と寧々を射抜く。

「和也。これが、役所に行けない理由?」

和也の端正な顔に、一瞬だけ気まずさが走る。だがすぐに絵里のそばへ歩み寄った。

「入籍なんていつでもできるだろ。寧々が久しぶりに海外から帰ってきたんだ。兄として、歓迎会を開くのは当然のことだろう?」

絵里は冷ややかに笑う。

「一年に一度の交際記念日も、あなたにとっては『どうでもいい』ことなの?

今回を逃せば、来年まで待たなきゃいけないって分かってるくせに」

それは二人の約束だった。

交際記念日を結婚記念日にする。一石二鳥で、特別な意味を持たせるはずだったのだ。

だが明らかに、和也には結婚する気などない。

彼が真に娶りたいのは寧々なのだ。

彼の、幼馴染であり義妹である寧々を。

何かを感じ取ったのか、和也が絵里の腕を掴もうとする。

「騒ぐな。帰ってから説明するから」

絵里はその手を乱暴に振り払った。

その時、寧々が口を開いた。

「絵里、ごめんなさい。私が悪いの。今日が入籍日だなんて知らなくて……」

うつむいて謝るその姿は、いかにも被害者といった風情だ。

絵里は常日頃から彼女を嫌悪していたため、無視を決め込む。すると寧々は顔を上げ、涙を浮かべた瞳で訴えかけてきた。

「許して。私、絵里と兄さんの幸せを心から祝福してるのに……」

祝福?絵里は鼻で笑った。

「猫かぶるのはやめてくれない?本気で祝福してるなら、わざわざ戻って来たりしないでしょ」

和也の表情が曇る。

「そんな意地悪な言い方はやめろ」

「何よ、大事な大事な妹を言われて不機嫌?」

絵里の目は、他人を見るように冷え切っていた。

和也は顔をしかめ、低い声で叱責する。

「絵里、場所をわきまえろ。滅多なことを言うもんじゃない!」

見ろよ。どれほど妹を庇うのか。

彼がそこまで肩を持つのなら、望み通りにしてやろうね。

「やったことは事実でしょう?何を怖がってるの?」

寧々の目元が赤くなり、傷ついた表情を作る。

「私と兄さんはそんな関係じゃないわ。どうして昔みたいに誤解ばかりするの?

二人の喧嘩の原因になるって分かってたら、私、帰って来なかった……」

寧々の涙声は、聞く者の庇護欲をそそるものだった。彼女が虐げられていると見た取り巻きたちが、一斉に絵里を非難し始める。

「絵里、それは言い過ぎだよ。和也と寧々は兄妹だぜ?そんなことにまで嫉妬するのか?」

「そうだよ。この三年間、あなたが寧々を受け入れないから、彼女は身を引いて出国したんだろ?また同じことを繰り返す気か?」

「調子に乗ってると、和也に捨てられるぞ!」

……

絵里は彼らの義憤に満ちた顔を、冷徹な目で見つめ返した。

かつては和也のために、こうした友人たちにも我慢を重ねてきた。どんな冗談を言われようと、陰で笑われようと、聞こえないふりをしてきたのだ。

だが、もう終わりだ。

絵里の言葉は鋭利な刃物のように響いた。

「妹が兄に毎日べったり張り付いてるのが、正当だとでも?

あんたたちの頭はどうかしちゃったの?それとも、そういう禁断の愛がお好み?

私が身を引いてあげるから、存分に見せつけてもらえばいいわ」

一同は呆気にとられた。

和也の前では従順だった絵里が、これほど辛辣になろうとは予想もしていなかったのだ。あまりにも言葉が過ぎる。

「絵里、どうしてそんなに私を侮辱するの?」

寧々は今にも泣き出しそうな顔で、あざといほどに哀れっぽく言った。

「私のことが嫌いなのは仕方ないけど、兄さんはあんなに絵里が好きなのに。こんなに尽くしてるのに、まだ不満なの?」

絵里は眉をひそめた。

他人は知らないだろうが、彼女は寧々の本性を熟知している。

和也と知り合って十年、交際して五年。

一年目の絵里の誕生日に、寧々は「事故に遭った」と嘘をついて和也を呼び出した。

二年目のバレンタインには「失恋した」と言い出し、自殺をほのめかして和也に泣きついた。

三年目、四年目……

寧々は無限に理由を作り出し、そのたびに和也は絵里を見捨てて駆けつけた。

そして三年前、寧々が突然出国を申し出た時も、周囲は「絵里が追い出した」と決めつけたのだ。

絵里の冷ややかな視線が、寧々をじっと捉える。

「まともな兄妹関係なら、入籍なんていう一大事を蔑ろにしたりしないわ。

どっちもどっちのクズとあばずれが、被害者ぶって私に寛容さを強要するなんて、笑わせないで。どの面下げて言ってるの?

恥を知りなさいよ」

寧々は顔を真っ赤にし、言い返すこともできずに涙をポロポロとこぼすだけだ。

和也は堪忍袋の緒が切れ、顔を紅潮させて怒鳴った。

「いい加減にしろ!自分が惨めだと思わないのか!

たかが入籍だろ。記念日が無理なら、お前の誕生日に変えればいいだけじゃないか。どうしてそれくらい大目に見られないんだ!」

大目に?

ええ、もちろん。

絵里の心は、凪のように静まり返っていた。

「和也。別れましょう」

室内がどよめく。

和也は数秒呆然とした後、苦々しい顔になった。

「また別れるとか言うのか?三年前もそうやって騒いで、寧々に気を遣わせて追い出したくせに。まだ飽き足らずに彼女を追い詰める気か?

お前はどうしてそんなに性格が悪いんだ。籍を入れてやるって言ってるのに、まだ寧々が許せないのか?これ以上悪辣な真似をするなら、俺だって考えがあるぞ!」

和也に庇われ、うつむいた寧々の口元が微かに歪み、勝ち誇った笑みを浮かべるのを、絵里は見逃さなかった。

それを目にした絵里は、まるで大輪の薔薇が咲いたような、艶やかな笑みを返した。

「ええ、いいわよ。入籍はやめましょう。結婚もなし」

言い捨てて、絵里は踵を返す。

背後から和也の怒号が飛んだ。

「今ここから出て行ってみろ。寧々にちゃんと謝らないなら、絶対に許さないからな!」

周囲は皆、絵里が折れて謝罪すると高を括っていた。

あれほど和也に惚れ込んでいたのだから。

だが、予想は裏切られた。絵里は足を止め、振り返って彼らを一瞥すると、宣言した。

「ちょうどいいわ、証人になって。私、水原絵里はここに誓います。今日限りで藤原和也とは他人。復縁なんて天地がひっくり返ってもありえない。

もし私がこの誓いを破ったら、その時は藤原和也が、一生女に縁がないまま、野垂れ死ねばいいわ!」

「……っ!」

捨て台詞を残し、絵里は呆気にとられる人々を尻目に、毅然と個室を後にした。

どうやってタクシーを拾ったのかも覚えていない。ホテルを離れた車内で、絵里はひたすら和也に関する連絡先を削除し続けた。

突然の着信音が、彼女の意識を現実へと引き戻す。

ディスプレイに表示された、見知らぬ、けれどどこか懐かしい番号を見て、心臓が止まりそうになった。

通話ボタンを押すと、鼓膜をくすぐるような、甘く低い声が響いてきた。

「結婚したいなら、俺を検討してみないか?」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
47 Chapters
UN-SECURE GUY 1 คุณต้องเจอกับทุกอย่างที่คุณทำ!
NAN PART“ทำไมทางไม่คุ้นเลยล่ะ” เงียบ... ไม่มีเสียงตอบรับจากนายบอดี้การ์ดที่เป็นคนขับเลย ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม จะว่าไป นายนี่แปลกๆตั้งแต่ขับรถออกมาจากโรงพยาบาลแล้ว “ปืน ฉันถามนายอยู่นะ”“คุณกลัวเหรอ” คราวนี้ยอมตอบเฉยเลย แต่ทำไมน้ำเสียงนิ่งๆแปลกๆก็ไม่รู้ เขาทำให้ฉันขนลุก จากที่เนื้อตัวก็เริ่มไม่ปกติตั้งแต่เห็นว่าทางมันไม่คุ้นแล้ว ใช่ ฉันกลัวอย่างที่นายนี่ถามนั่นแหละ ก็จะไม่ให้กลัวได้ยังไง นี่มันค่ำแล้ว ทางมันเปลี่ยว แถมมืดมากด้วย “ตกลงตาให้นายพาฉันไปไหนกันแน่” ฉันยังไม่ได้บอกใช่มั้ย ว่าที่ฉันยอมขึ้นรถมากับบอดี้การ์ดของธีคนนี้ เอ่อ ธีเป็นคนที่ฉันอยากจะแต่งงานด้วยน่ะ และฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เขามา ถึงแม้จะต้องใช้วิธีเลวๆแค่ไหนก็ตาม ฉันยอมทั้งนั้น เอาเป็นว่ากลับมาเรื่องเดิมแล้วกัน ที่ฉันยอมมากับนายปืน หมายถึงนายบอดี้การ์ดที่เป็นคนขับนั่นแหละ เพราะนายนี่บอกว่าตาของธีโทรตามฉัน อยากเจอตัวฉันด่วน ฉันเองก็ไม่รู้ว่าตาอยากเจอฉันเรื่องอะไรนะ แล้วถ้าถามว่าทำไมฉันต้องมากับนายปืน ทั้งๆที่รถฉันก็จอดอยู่ที่โรงพยาบาล เอ่อ พอดีเมื่อกี้ฉันไปหาธีที่โรงพยาบาลมา เขาถูกยิง แถมที่อาการกำเริบก็เพราะ
Read more
UN-SECURE GUY 2 ยังไงคืนนี้คุณก็ไม่รอด!
หัวใจฉันกระตุกวูบกับสิ่งที่ได้ยิน เพราะถึงฉันจะรู้ทุกอย่าง แต่ฉันก็ยังกลัว “นะ...นาย นายจะทำจริงๆเหรอ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันขอร้อง ฉันกลัวแล้ว ฉันสำนึกแล้ว ฮือ ฮึก ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฮือๆๆๆ” บอกตามตรงว่าฉันไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็นเลย แต่ตอนนี้ฉันกลั้นไม่อยู่จริงๆ ฉันกลัว ทั้งกลัวทั้งรู้สึกผิด“อะไรกันคุณหนู เจอแค่นี้ก็สำนึกแล้วเหรอ ผมยังไม่ทันได้ทำอะไรคุณเลย ให้ทำก่อนสิ แล้วค่อยมาสำนึก!”“โอ๊ย!!!” ปืนกระชากแขนฉันให้เดินตามทันทีที่พูดจบ แต่เขาเดินเร็วมากจนฉันเดินตามไม่ทัน ทางก็เหมือนเป็นป่ารก แล้วตอนนี้ฉันก็ใส่กระโปรงสั้น รองเท้าส้นสูง มันเดินไม่ถนัด แรงลากทำให้ฉันรู้สึกว่าขามันเสียดสีกับหญ้าแรงๆจนโดนบาด ตอนนี้ฉันเจ็บๆแสบๆไปทั้งขา ทั้งเท้า ทั้งแขนที่โดนบีบก็เหมือนระบมไปหมดแล้วด้วย“เจ็บ ปืน ฉันเจ็บ โอ๊ย นาย ฮือๆ เบาๆ”“นี่ก็เบามากแล้วสำหรับผู้หญิงอำมหิตอย่างคุณ เดิน!”“โอ๊ย!!!” เขาทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับที่ฉันขอทุกอย่าง ดึงลากฉันแรงๆไปสักพักใหญ่ก็ยังไม่หยุดเดิน ที่ฉันเห็นลางๆว่าอยู่รอบตัวฉันตอนนี้ คือต้นไม้ ใช่ เหมือนเป็นป่าอะไรสักอย่าง “ปืน ที่นี่ที่ไหน นายจะพาฉันไปไหน”“ลองเดาดู
Read more
UN-SECURE GUY 3 ข่มขืน | NC
“กรี๊ดดด!!!” ข้อเท้าฉันโดนดึงอย่างแรงโดยที่ไม่ทันตั้งตัว แต่สิ่งที่ทำให้ฉันช็อคกว่านั้นคือปืนกำลังคร่อมฉัน เขาเลื่อนหน้าลงมาใกล้ฉันแค่เอื้อม มือข้างนึงของเขารวบมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้เหนือหัว ตอนนี้ฉันขยับเขยื้อนไม่ได้เลย แล้วฉัน ฉันควรทำยังไง ฉันไม่อยากเจออะไรแบบนี้ ไม่อยากเลย“ปล่อยฉันนะ ฮือๆ ฉันไม่ยอมให้นายทำอะไรฉัน ปล่อยฉัน ฉันยอมตาย ฮือๆๆ”“แต่ผมไม่ยอม! คุณต้องตายทั้งเป็นเท่านั้น ตาย ด้วยฝีมือผม”“อื้อ ไม่ ฮือๆ อย่า” ปืนฉีกเสื้อฉันด้วยมือเดียวอย่างบ้าคลั่ง ฉันรู้สึกได้ว่าเขาโมโหขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า แล้วฉันจะสู้เขายังไง จะต่อต้านเขายังไง ฉันพยายามขัดขืน แต่ทำอะไรไม่ได้เลย แกว่กกก...!!!เสื้อฉันถูกฉีกแล้วฉีกอีกจนกลายเป็นเศษผ้า กระโปรงก็ด้วย“ฮือๆ ฉันเจ็บ ปืน ปล่อยฉันเถอะ”“ไม่! วันนี้แหละ ผมจะทำให้คุณรู้ซึ้งถึงการกระทำเลวๆของคุณ แต่คุณ จะต้องได้คืนไปเป็นร้อยเท่า ช่วยไม่ได้ คุณอยากแตะต้องนายผมเอง!”แกว่กกก!!!“อื้อ ฮือๆๆๆ อย่า กลัวแล้ว ฮึก หยุดเถอะ ฮือๆๆ” ฉันรับรู้ได้ว่าตอนนี้ตัวฉันมันเข้าใกล้คำว่าเปลือยเต็มที ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ แต่ฉันต่อต้านอะไรไม่ได้เล
Read more
UN-SECURE GUY 4 คืนนี้คุณยังต้องร้องไปอีกยาว | NC
ปืนแยกขาฉันแล้วใส่ของเขาเข้ามาสุดแรง ฉันเจ็บ เจ็บเหมือนจะตายเลย ความวาบหวามอะไรไม่มีทั้งนั้น ตอนนี้สิ่งที่ฉันรู้สึกได้มีแต่ความเจ็บปวดและทรมาน “ฮือๆ เจ็บ ฉันเจ็บปืน ฉันเจ็บ ฮือ ฮึก” ฉันจิกผ้าปูจนมือเกร็ง เกร็งไปทั้งตัว เจ็บเหมือนร่างกายมันจะแตกออกเป็นเสี่ยง โดยเฉพาะตรงนั้น มันเหมือนฉีกออก และฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรเปียกๆไหลซึมออกจากตรงนั้น ฉันอยากจะขยับตัวหนีปืน อยากผลักไสให้เขาออกไปจากตัวฉัน แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย เพราะขนาดเรี่ยวแรงจะหายใจก็แทบจะไม่มี “ปืน ฮือๆ เจ็บ นายออกไปเถอะนะ ฉันขอร้อง ฮือๆๆ” ฉันพยายามกัดฟันอ้อนวอนทั้งๆที่น้ำเสียงมันแห้งผากสั่นเครือจนฉันเองก็แทบไม่ได้ยิน แต่นอกจากปืนจะไม่พูดอะไรออกมาแล้ว เขายังกระแทกเข้าหาฉันทันที “โอ๊ย! ปืน เจ็บ ฮึก เจ็บ ปืน...” ฉันเบี่ยงหน้าแนบกับหมอน พยายามกัดฟันข่มความเจ็บที่มันไม่มีวี่แววว่าจะหายไปเลย มีแต่จะยิ่งเพิ่ม เพิ่ม แล้วก็เพิ่มไปตามจังหวะกระแทกที่มีแต่จะรุนแรงถี่ยิบขึ้น ผับๆๆๆๆ!!!... “เจ็บ ปืน ปืน...” ฉันร้องไปมากเท่าไหร่ ปืนก็เหมือนไม่ได้ยิน ในเมื่อเขายังคงกระแทกเข้าใส่ฉันไม่ยั้ง จังหวะมันไม่ได้เรียบลื่นสักเท่าไหร่ฉันรู้สึกไ
Read more
UN-SECURE GUY 5 ทดสอบความอดทน
ติ๊ดๆ... ฉันรู้แล้วเขาทำอะไร เขา เขาเปิดแอร์“ไม่ ไม่ ฉะ...ฉัน ฉันไม่ร้อน ฮือ ฮึก” ฉันรีบบอกอย่างร้อนรนพร้อมกับรีบควานหาผ้าห่มเอามาคลุมตัว เพราะรู้สึกว่าเขาจะเปิดอุณหภูมิต่ำมาก ฉันสัมผัสได้ถึงความหนาวอย่างฉับพลัน“เอามานี่!”“ว้าย! ปืน” ปืนเดินมากระชากผ้าห่มไปจากฉัน“อย่า ฉันหนาว ปืน ปืนอย่า ขอร้อง ฮือๆๆ” ฉันพยายามดึงไว้แต่ไม่สำเร็จ ฉันไม่มีแรง ส่วนเขายิ่งกว่ามี สุดท้ายเขาก็กระชากผ้าห่มจากตัวฉันไปจนได้“ปืน ขอร้อง คืนให้ฉันเถอะ ฉันหนาว หนาวจริงๆ ฮือๆๆ” ฉันอ้อนวอนทั้งน้ำตา อากาศในห้องหนาวขึ้นเรื่อยๆ หนาวจนฉันในตอนนี้สั่นไปทั้งตัว เพราะบนตัวฉันไม่มีอะไรอยู่เลย จะไปเอาเสื้อผ้ามาใส่ มันก็ถูกฉีกจนขาดหมดแล้ว“หนาวเหรอ” ปืนเอียงหน้าถามฉันพร้อมกับเหยียดยิ้ม ฉันเองก็ได้แต่พยักหน้ารัวๆทั้งน้ำตา ตอนนี้ฉันไม่มีปัญญาทำอะไรได้มากกว่านี้อีกแล้ว“หนาว หนาว ฮือ ฮึก”“หึ ขอบคุณที่บอก ผมจะได้รู้ ว่าจะทรมานคุณแบบไหนต่อดี”ปึก!ปืนเหวี่ยงผ้าห่มอย่างแรงจนมันปลิวไปติดมุมห้อง ก่อนเขาจะตรงเข้ามาหาฉัน หน้าตาไม่น่าไว้ใจเลย“นะ...นายจะทำอะไรฉัน อย่า อย่านะ...ว้าย!” ฉันพยายามขยับถอยแล้วแต่ไม่พ้น ปืนกระชากแขนฉันแล
Read more
UN-SECURE GUY 6 ฉันไม่เหลืออะไรให้นายแก้แค้นแล้ว NC
NAN PARTแอ๊ด...เสียงประตูเปิดทำให้ฉันหันหน้าไปทางประตูโดยอัตโนมัติ เพราะตั้งแต่เมื่อคืนจนตอนนี้เช้าแล้วฉันก็ยังไม่ได้หลับเลย มันหนาว มันเจ็บปวด มันหลับไม่ลง ความทรมานพวกนั้นเหมือนคอยกระตุ้นให้ฉันรู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลา ไม่มีสักวินาทีที่ฉันจะคลายจากความเจ็บปวดและหนาวเหน็บที่ถูกบังคับให้ต้องเผชิญ ตั้งแต่ที่ปืนออกจากห้องไป จนกระทั่งตอนนี้ ที่เขากลับเข้ามา“อึดกว่าที่คิดนะ” ปืนเหยียดยิ้มพร้อมกับค่อยๆเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน“ผมคิดว่าคุณจะทนหนาวไม่ไหว ช็อคตายไปแล้วซะอีก” เขาค่อยๆย่อตัวลงมาหาฉัน เอื้อมมือมาบีบคางฉันแล้วหันไปมาเหมือนกำลังมองสารรูปฉันให้ชัดๆ ฉันในตอนนี้ที่มือชาเท้าชา ชาไปถึงกระดูก สั่นเกร็งไปทั้งตัว และฉันนั่งชันเข่าขดตัวมาอย่างนี้ทั้งคืนแล้ว ฉันเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองทนได้ยังไง หรือที่ความตายมันยังไม่ยอมมาเยือนฉัน เพราะฉันยังชดใช้กรรมไม่พอ ยังเจ็บไม่พอ แล้วเมื่อไหร่ล่ะ เมื่อไหร่ถึงจะพอ ฉันเจ็บ ฉันทรมาน ทนไม่ไหวแล้ว ยิ่งเจ็บไปกว่านั้น เมื่อเห็นสายตาที่เขามองฉัน มันเหมือนฉันเป็นตัวอะไรสักตัวที่น่าสังเวส และสภาพน่ารังเกียจแบบนี้ของฉัน เขาพอใจ“นายจะปล่อยฉันไปได้รึยัง นายได้แก้แค้น
Read more
UN-SECURE GUY 7(1) ผมชอบเห็นคุณเจ็บ! NC
สวบ!!!“กรี๊ด!!!!!” เขาแทงท่อนแข็งๆของเขาเข้ามาในตัวฉันอย่างแรง และฉันเจ็บจนเกินจะบรรยาย มันรู้สึกเหมือนแผลเก่าฉีกออก เจ็บ เจ็บกว่าการเพิ่งเริ่มเป็นแผล แต่ในขณะที่ฉันกัดฟันร้องไห้ทุรนทุรายด้วยความทรมาน เขากลับกระแทกท่อนแข็งๆของเขาเข้ามาในตัวฉันแรงๆอย่างไม่คิดรีรอผับๆๆๆ...!!!“อ้ะๆๆ ร่องคุณนี่ฟิตชิบหาย ครางหน่อยสิคุณหนู อย่าเอาแต่เกร็งไปทั้งตัว โอ้ว ซี้ดดด อ้ะๆๆ...” ผับๆๆๆ!!! เขายิ่งกระแทกเข้ามารุนแรงยิ่งกว่าเก่า มันรัวแรงเหมือนพายุจนฉันรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังหมุนเคว้งคว้างและกำลังจะถูกกำลังของพายุแยกออกเป็นชิ้นๆ จะทนแทบไม่ไหวอยู่แล้ว จะกัดฟันหายใจต่อไปแทบไม่ไหวแล้ว“ปะ...ปืน ปืน ฮือ ฮึก ฉัน ฉันเจ็บ ฮือๆ หยุด ฮึก หยุดที” เสียงพูดของฉันตะกุกตะกักและแทบไม่หลงเหลือน้ำเสียง ไม่ต่างกับเรี่ยวแรงของฉันที่มันถูกบั่นทอนจากการกระแทกเข้ามาแรงๆของเขาไปเรื่อยๆ มีเพียงความเจ็บปวดเข้ามาแทนที่ในทุกเสี้ยววินาที“คุณเจ็บเหรอ หยุดงั้นเหรอ โทษทีนะ แต่ผมกำลังมันส์เลยว่ะ”ผับๆๆๆๆๆ!!!!“อ้ะๆๆๆ ซี้ดดด เสียวxxxชิบหาย” เขาบีบนมฉันแรงๆทั้งสองข้าง เหมือนใช้เป็นที่ยึดในการกระแทก เหมือนความเสียวความอัดอั้นของเขาเ
Read more
UN-SECURE GUY 7(2) ผมชอบเห็นคุณเจ็บ!
ฉันไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี เพราะฉันว่ายน้ำไม่เป็น น้ำมันก็ดูจะค่อนข้างลึก แล้วฉันจะข้ามไปได้ยังไง“ไปตายเอาดาบหน้าไงแนน ตายเป็นตาย” ฉันกลืนน้ำลายทำใจอยู่สองวิ ก่อนพับขากางเกงของปืนขึ้นมาอยู่แค่เข่า พับแขนเสื้อยีนส์แขนยาวของเขานิดหน่อย รอยขีดข่วนที่โดนหญ้าบาดเมื่อคืนนี้ยังอยู่เต็มขาไปหมด ยังเจ็บๆแปลบๆไปทั่วทั้งตัว แต่ฉันจะพยายามมองข้ามมัน ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วค่อยๆก้าวลงไป“โอ๊ย!” แค่ก้าวแรก หินก็บาดเท้าฉันแล้ว บวกกับรอยระบมตรงกลางกายที่ยังปวดตุบๆไม่หยุด แต่ช่างเถอะ ถ้าไม่รอดก็แค่ตาย ฉันไม่มีอะไรจะเสียมากกว่านี้อีกแล้ว“คิดว่าตัวเองเก่งมากสินะ ที่มีปัญญาถ่อมาถึงนี่ได้” ฉันชะงักเท้าทันทีกับเสียงที่ดังมาจากข้างหลัง เสียงของคนที่ฉันค่อยๆหันกลับไปมองโดยอัตโนมัติพร้อมกับหัวใจที่แทบหยุดเต้น“ปืน!”“ขอบใจที่ยังจำชื่อผัวได้” เขาพูดว่าอะไรฉันไม่แน่ใจ ฉันรู้แต่ว่าฉันกลัวเขาจนก้าวขาแทบไม่ออก สีหน้าท่าทางของเขามันดูโหดเหี้ยม เขายิ้มมุมปากก็จริง แต่สายตาเขา ฉันดูออกว่าเขาโกรธมาก ทั้งตัวฉันตอนนี้มันสั่นไปหมด ลมหายใจก็ถี่จนแทบนับจังหวะไม่ทัน และเขา เขาเดินใกล้เข้ามาแล้ว ฉัน ฉันควรทำไงดี คิด คิด
Read more
UN-SECURE GUY 8(1) นายมันปีศาจ
เขาตอบฉันพร้อมกับที่ฉันรู้สึกว่าเขาเร่งฝีเท้า“ไม่ ฉันไม่ไป ปล่อย ปล่อยฉัน” ฉันพยายามกำหมัดทุบหลังของเขา แต่มันได้แค่เบาๆเท่านั้น“ทำอะไรเหรอแนน นวดหลังให้ผมเหรอ หึ” เขากำลังหัวเราะฉัน ถึงฉันไม่เห็นฉันก็รู้“นายมัน ฮึก นายมันปีศาจ”“เหรอ แล้วลูกของเราจะออกมาเป็นตัวอะไรดีล่ะ ก็คุณเอากับปีศาจอย่างผมไม่รู้ตั้งกี่ยกแล้วนี่หว่า”“ฉันเกลียดนาย!”“ผมก็เกลียดคุณเหมือนกัน!” ฉันรู้สึกได้ว่าเขาพูดประโยคนั้นด้วยเสียงแข็งๆพร้อมๆกับบีบแขนฉันแรงขึ้น แล้วก็เดินเร็วขึ้นด้วย เขาคงตั้งใจเดินกระแทกแรงๆให้แรงกระแทกมันกระทบกระเทือนมาถึงฉัน ให้ฉันเจ็บอย่างตอนนี้“ปืน ปืน ฉันเจ็บ นาย นายเดินเบาๆหน่อยไม่ได้เหรอ”“เบาทำไม เลวๆอย่างคุณมีอะไรให้ทะนุถนอมไม่ทราบ!” เขากระแทกเสียงกลับมา แถมแทนที่จะเดินช้าลง เขากลับเดินเร็วขึ้น จนมาถึงบนบ้าน และตอนนี้...ตุบ!“โอ๊ย!” เขาโยนฉันลงบนเตียง“ถอดชุดผมออกเดี๋ยวนี้!” เขายืนตะคอกใส่ฉันมาจากปลายเตียง แต่ฉันมันทั้งจุกทั้งระบมไปทั้งตัวจนลุกไม่ขึ้น แต่ตอนนี้ฉันก็กำลังพยายามอยู่ และในที่สุดก็กัดฟันลุกขึ้นนั่งได้สักที ก่อนจะเห็นว่าปืนมองฉันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ“เร็วดิ! จะสำออยอ
Read more
UN-SECURE GUY 8(2) นายมันปีศาจ NC
เขาถามฉันทั้งๆที่ยังไม่เอาหน้าไปไกลๆเลย ยังห่างกันแค่คืบแค่นี้เอง“ไม่ใช่นะ” ฉันรีบตอบ คำพูดของเขาเหมือนทำให้ฉันได้สติขึ้นมา หลังจากที่เผลอเบลอๆมึนๆไปกับจูบพวกนั้นได้ยังไงก็ไม่รู้“ไม่ใช่แล้วคุณนิ่งทำไม”“ฉัน ฉันคิดอยู่ ฉันถอดเอง ถอดเองก็ได้ นายลุกไปสิ ทับอยู่แบบนี้ฉันถอดไม่ได้” ฉันรีบพูดรัวๆ กลัวจะโดนปั่นหัวด้วยจูบบ้าๆนั่นของเขาอีก และอีกอย่างที่ฉันยอม เพราะยังไง ฉันก็คงเลี่ยงไม่พ้น ชะตากรรมอันเลวร้ายนี้“หึ ก็ดี งั้นก็ถอด” เขายอมถอยไปอยู่ข้างๆฉัน ส่วนฉันก็จำใจต้องถอด“ว้าย!” ทันทีที่ฉันถอดกางเกงเสร็จ เขาก็ดึงฉันไปบนตักแล้วกอดไว้แน่น“นายจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ ปล่อย” ตัวฉันสั่นขึ้นมาอีกแล้ว ฉันกลัวเขา กลัวทุกอย่างที่เขาทำ ฉันพยายามดันอกเขาให้ออกไปห่างๆ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้อยู่ดี“ถอดเสื้อให้ผม”“ถอดเสื้อ!?”“ใช่ เร็วๆด้วย ของผมมันแข็งแล้ว อยากเอาคุณเต็มที” พอเขาพูด ฉันเองก็เพิ่งจะรู้สึกว่าอะไรแข็งๆของเขามันดุนดันก้นฉันอยู่จริงๆ แล้วฉันควรจะทำยังไง ทางเลือกอะไรก็ไม่มี“ถ้าช้า...”“ไม่ ถอดแล้ว ถอด ถอดก็ได้” ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันตอบไปอย่างนั้น แต่ฉันกลัวเขามาก กลัวจริงๆ ฉันเลยจำเป็นต้องถอดเ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status