2

FLASHBACK...

Wala nang mas masakit pa sa paulit-ulit na eksena…

Anniversary namin ni James—apat na taon na kami.

Bitbit ko ang cake at regalo, excited na sorpresahin siya sa condo niya.

Ako pala ang masosorpresa.

Pagpasok ko, madilim ang paligid. Agad akong kinutuban nang makita ang nakakalat na damit ni James… at piraso ng maikling damit ng babae.

Nanginginig ang mga kamay ko habang binubuksan ang p***o ng kwarto niya, at doon… nakita ko ang eksenang nagpaguho sa akin.

Si James at ang babae niya… nakapatong sa ibabaw ni James, parehong walang suot..

Hindi ko napigilan ang galit, at agad akong sumugod.

Puno ng luha ang mga mata ko, ramdam ko ang bawat patak na parang sinusunog ang puso ko.

Ngunit si James, tumayo kaagad, niyakap ako, habang pinapaalis ang babae niya.

“Bitawan mo ako!” sigaw ko sa pagitan ng pagiyak at panghihina.

Puno ng tensyon, galit, at paglimot sa sarili… ramdam ko lang ang bigat ng pagtataksil at sakit sa dibdib ko.

Malakas ko itong sinampal—parang huminto ang mundo niya saglit.

Tumigil siya, tumingin ng malamig, parang sinusukat ang bigat ng galaw ko.

“May pangangailangan din ako bilang lalaki, Creole.”

Bumaba ang tingin niya sa mukha ko, at sa katawan ko saka napangisi at walang pagsisising nagdahilan pa. “Hindi mo nga maibigay ang katawan mo sa’kin, kaya naghahanap ako ng iba.”

“Hayup ka!” sigaw ko, at akmang sasampalin ko pa siya nang mahawakan niya bigla ang kamay ko, pinipigilan ang kamay ko mula sa paggalaw.

“Tama na, Creole,” inis na sigaw niya, parang may pagod sa boses. “Kung di mo kayang ibigay sa’kin ang katawan mo… maghiwalay na tay—”

“Talagang maghiwalay na tayo!! GAGO KA PALA EH!!”

Hindi ko na napigilan ang pagluha at galit. Sumambulat ang mga salita, parang mga bala na tumatama sa dibdib ko.

Mabilis akong tumakbo palabas ng condo niya.

Humihingal, nanginginig, at ang bawat hakbang ko ay parang paglayo sa isang bahagi ng sarili ko.

Naglakad ako nang tulala, hanggang sa hindi ko namalayan na napahinto ako sa harap ng isang kilalang bar sa Makati—ang tipo ng lugar na hindi mo basta‑basta mapapasukan. Elite, maingay ang ilaw, may amoy ng fine whiskey at perfume na panlalamig sa malamig na gabi.

Pumasok ako doon nang walang plano.

Ang musika ay mababa lang, malumanay pero puno ng bass; ang ilaw ay parang kumukurap‑kurap sa mga kristal na baso. Umupo ako sa bar. Tumingin ang bartender—may pagka‑intrigued—pero hindi niya inusisa. Umorder ako ng unang baso ng whiskey, at pagkatapos ay isa pa.

Bawat lagok, parang sumasakal sa dibdib ang bawat alaala: ang cake na hawak ko, ang regalo kong shoes na inirequest niya noong nakaraan lang, ang pira‑pirasong damit sa sahig ng kwarto niya.

Hindi ko na naalala kung ilang baso ang lumipas. Ang mundo sa paligid ko—mga usapan, halakhak, ilaw—nilaos na parang fog, at unti‑unti, lumulubog ako sa isang malabo at malamlam na kawalan.

Mayamaya, may lumapit sa akin.

Isang lalaki— at… mabango..Yun Lang ang naaalala ko..

Hindi ko siya tiningnan. Nakayuko nalang ako sa mesa, iniiyak ang lahat ng hindi ko kayang sabihin.

“Alone?”

Malamig ngunit diretso ang tanong niya.

At dahil doon… hindi ko na napigilan.

Nilabas ko na lahat ng kinikimkim kong galit at sakit, bawat patak ng luha ay may kasamang bawat salita ng pagkabigo.

Sinabi ko sa kanya ang problema ko—lahat ng nangyari sa gabi, ang pagtataksil ni James, at ang pagkawasak ng tiwala ko.

“F-four years! F....FOUR YEARS!” iyak niya, halatang nanginginig, ang tinig napupuno ng galit at lungkot, habang nakasandal na sa lalaking bigla nalang tumabi sa kanya dito sa bar.

"T-tapos l-lolokohin niya lang a-ako dahil h-hindi ko m-maibigay a-ang g-gusto niya?!"pagdradrama niya dito..

“It’s enough… you’re drunk,” sabi ng lalaki pero may mapaglarong ngisi sa labi habang pinagmamasdan ang nag mamaoy ng dalaga..

“H-hindi!!” sigaw niya, napapikit sa inis, sabay hina ng tinig, halatang lasing na lasing. “Iinum ako, p-putangina n-niya!! Tatlong beses na! TATLONG beses ko siyang pinatawad—bakit ganun?! BAKIT GANUN?!!”

Hindi na niya napinigilan ang sarili. Hinatak niya ang kwelyo ng lalaking katabi, halos hinihila na Ito sa galit at sama ng loob.

Umiyak siya nang umiyak, ang bawat ungol at hikbi halatang labis na ang pagkalasing.

Sa isang iglap, sumenyas si Zamiel sa waiter, naglapag ng pera sa table..

“Gusto mong gumanti?” bulong niya sa Babaeng lasing.. nakayuko na Ito mukhang patulog na ng marahan itong tumango.

“O-oo! G-gusto k..kong g...uman...ti....” mahinang bulong ni Creole, halatang lasing, halos paungol nalang ang tono.

Ngumisi si zamiel,

“Let’s go. Tutulungan kitang maghiganti.”

Tumayo si Zamiel, ang mukha niya Ngayon ay seryoso na at walang halong biro.

Sumenyas siya sa mga tauhan sa paligid.

“Dalhin niyo siya sa Ivory Estate Hotel Room 356,” utos niya, malamig at diretso.

Agad Naman sinunod ng mga tauhan niya..

Mula nang pumasok ang babaeng iyon sa bar na pagmamay-ari ng pinsan niyang si atlas, agaw-pansin na agad ito.

Maganda ang babae, at may kaakit-akit na katawan.

Marami ang nagtangkang lumapit, ngunit agad itong napipigilan ng kanyang mga bodyguard.

Mukhang may problema ang babae, kaya nagpapakalasing ito..

Agad siyang tumayo.

Dinukot ni Zamiel ang cellphone sa bulsa at agad tinawagan ang kakambal niya.

“Zariel… Pasabi kay Clyde sa Ivory Estate, Room 356—yung regalo ko sa kanya,” nakangisi niyang sabi.

“Pakisabi na rin, congratulations!” dagdag niya, halatang excited at may halong misteryo.

Si Zamiel at si Zariel ang panganay na kambal ni Zephyr at aria parehong may malamig at matapang na aura.

Napatingin muli siya sa babaeng lasing na lasing, halos hindi na ito gumagalaw, at kitang-kita ang kahinaan sa bawat pag hinga nito.

Binuhat Ito ng isa sa Mga tauhan niya

at maingat na isinakay sa kotse.

Si Zamiel, nakatingin lamang, nakangisi ng bahagya, parang walang iniwanang bakas ng pakikisimpatya… ngunit halatang may plano sa lahat ng nangyayari.

“Congratulations, Clyde. Sana mag-enjoy ka ngayong gabi!”

Ngunit sa ilalim ng kanyang isipan, bulong ni Zamiel sa sarili, may halong bahagyang inis at panghihinayang..

"Kundi ko lang kailangan ng regalo Kay clyde…akin Ka Sana ngayong Gabi..."