LOGINNAHIGIT ni Leina ang kanyang paghinga nang makita si Emil na nakaupo sa kama. Wala itong pang-itaas habang nakasandal sa headboard ng kama. "What time is it? Late ka na. Hindi ka rin nagpaalam sa akin kung saan ka pupunta," bungad na tanong ni Emil. Nanatiling nakayuko si Leina habang isinasarado ang pinto. "N-Nagpunta lang ako sa mall. Gusto ko lang maglaboy..." sagot ni Leina. Saglit na katahimikan ang bumalot sa pagitan nila. Naririnig lang ang mahinang tunog ng aircon at ang hindi pantay na paghinga ni Leina. “Maglaboy?” ulit ni Emil, bahagyang kumunot ang noo. “Hindi ka man lang nagsabi? Alam mo kung gaano ako nag-alala sa'yo?” Hindi pa rin siya makatingin. Mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa kanyang bag. “Pasensya na…” mahina niyang sagot. “Nawala sa isip ko ang oras.” Napabuntong-hininga si Emil at tumayo mula sa kama. Dahan-dahan siyang lumapit kay Leina hanggang sa halos magkalapit na sila. Ramdam niya ang init ng katawan nito kahit hindi niya ito tinitingna
UMUWI si Emil sa mansyon. Pagkababa pa lamang niya ng kanyang sasakyan ay agad niyang hinanap ang mukha ng kanyang minamahal na asawa. Nakaugalian na kasi ni Leina na laging naghihintay at sumasalubong sa kanya sa tuwing siya ay umuuwi. Kaya naman labis ang kanyang pagtataka nang wala siyang makitang anino ng dalaga sa pasukan. Lumapit sa kanya si Lea na nakangiti ngunit may kakaibang kislap sa mga mata. Sinadya niyang lumapit nang napakalapit sa binata na halos magdikit na ang kanilang mga katawan. "Emil, andito ka na pala. Wala si Leina. May pinuntahan lang saglit," sabi ni Lea habang ang kanyang mga mata ay tila nilalamon ang buong pagkatao ng lalaki. Ang kanyang kamay ay dahan-dahang ipinatong sa braso ni Emil at marahang hinahaplos ito na nagdulot ng kakaibang kiliti at pagkainis sa binata. Napakunot ang noo ni Emil at dahan-dahang inalis ang kamay ng biyenan sa kanyang braso. Hindi siya komportable sa ikinikilos ng babae. Alam na niya ang tunay na nararamdaman nito sa kany
INABOT ni Emil ang dokumento na nais niyang mapirmahan kay Castor. Buong puso niyang inaalok na tulungan at pagkalooban ng puhunan ang biyenan upang maitaguyod at mapalago ang nais nitong negosyo. Malalim at matibay ang ugnayan ng kanilang samahan. Hindi lamang sila magbiyenan, itinuturing na rin nila ang isa't isa na tunay na kapatid. Mula pa noong panahong nililigawan pa lamang ni Emil si Leina, nakita na ni Castor ang kabutihang-loob at katapatan ng binata. Kaya naman buong loob din niyang ipinagkaloob ang kamay ng kanyang nag-iisang anak kay Emil. Para kay Castor, higit pa sa manugang ay anak na rin ang turing niya rito. At ganoon din naman ang nararamdaman ni Emil kay Castor. Siya ang nagsilbing pangalawang ama at gabay sa kanya sa buhay. "Narito na lahat. Pirma mo na lamang ang kailangan at sa loob ng dalawang araw ay nasa inyong kamay na ang halagang kailangan mo. Huwag kang mag-alala sa pagbabayad. Para ko na ring sariling negosyo ito. Ang tagumpay mo ay tagumpay din namin n
TAHIMIK sila sa hapag-kainan. Panay ang sulyap ni Lea sa mag-asawa. Kitang-kita niya ang pamumula ng mukha ng anak at ang matamis na ngiti sa mga labi ni Emil. Napansin din niya ang kakaibang kilos ng dalawa. Parang ayaw maghiwalay ng kanilang mga kamay na magkadikit sa ilalim ng mesa. Napatikhim siya bago nagsalita. "Mukhang tinanghali kayong mag-asawa ngayon. Wala ka bang pasok sa kompanya, Emil?" tanong niya habang nakangiting tumitingin sa kanila. Napatingin si Emil sa biyenan at bahagyang ngumiti. Habang ang kanyang kamay ay dahan-dahang gumagalaw at pinipisil ang palad ni Leina na lalong nagpadagdag sa kaba at kiliti ng dalaga. "Wala naman, Lea. Kinuha ko ang araw na ito bilang bakasyon. Mas gusto ko pong makasama ang asawa ko kaysa sa magtrabaho," sagot ni Emil habang nakatuon ang matamis at punong-puno ng pagmamahal na mga mata kay Leina. "Bukod pa riyan, pagod na pagod ang asawa ko kagabi. Kailangan niyang makapagpahinga nang mabuti." Namula lalo ang buong mukha ni Leina
NAGISING si Leina na tanghali na. Bigla siyang napabalikwas ng bangon. Napalingon siya sa kama, wala na pala siyang katabi.Bumaba ang tingin niya sa kanyang katawan. Nakahubad pa rin pala siya. Kitang-kita ang mga bakas ng kanilang masidhing pag-iisa kagabi. Ang mga pulang marka ng kagat at sipsip ni Emil sa kanyang leeg, dibdib, at maging sa kanyang hita. Ramdam pa rin niya ang hapdi at mainit na pakiramdam sa kanyang maselang bahagi, tila ba naroon pa rin ang laki at tigas ng pagkal*laki ni Emil na walang sawang nasa loob niya at lumamon sa kanya buong magdamag.Napahawak siya sa kanyang mukha na nanlalamig sa hiya habang bumabalik sa kanyang isipan ang lahat ng nangyari kagabi. Ang mga masasakit ngunit napakasarap na salita ng kanyang asawa, ang marahas ngunit punong-puno ng pagmamahal na paggamit nito sa kanyang katawan, at ang walang humpay na pagbuhos ni Emil ng kanyang mainit na katas sa kaibuturan niya nang paulit-ulit.Napapikit siya at napahawak sa kanyang puso na tila ba m
NATAPOS nang maligo si Leina. Nakatapis lang siya ng puting tuwalya na mahigpit na nakabalot sa kanyang hubog na katawan. Basa pa ang kanyang buhok na dumadaloy ang tubig pababa sa kanyang maputi at malambot na balat. Pagkalabas niya sa banyo ay nanlaki ang kanyang mga mata at natigilan nang makita si Emil.Hubad na hubad ang kanyang asawa, nakasandal sa ulunan ng kama, at nakatuon ang masugid na mga mata sa kanya. Kitang-kita ang malalapad na balikat, matigas na dibdib, at ang kanyang malaki at matigas na kasangkapan na nakatindig na tila ba naghahangad na lamunin siya.Tumayo si Emil at dahan-dahang lumapit sa kanya. Ang bawat hakbang ay puno ng kapangyarihan at pagnanasa. Nang makalapit ay hinawakan niya ang baba ni Leina at itinaas ang mukha nito upang harapin siya.“Nababaliw ako sa’yo, Leina.. Sa tuwing nakikita kita, parang gusto kitang kainin nang buhay. Ang ganda-ganda mo, ang lambot ng katawan mo... lahat ay para lang sa akin,” mariin at garalgal ang boses na sambit ni Emil.
“LEINA…” Umupo siyang mas malapit nang kaunti, pero hindi nakikisiksik. “May isang taong kumontak sa abogado. 'Yong mga taong nagkaso sa mga magulang mo.” Nanlamig ang batok ni Leina. “P-Po? Sino po sila?” Tumango si Emil nang marahan. “Gusto ka nilang makausap. Iyong mga taong naloko raw
PAGKAUWI ni Leina sa apartment ay dumiretso siya sa kanyang kuwarto. Hindi na siya kumain dahil sa sobrang pagod. Nagring ang phone niya. Kinuha niya iyon sa kanyang bag at inihagis ang bag sa ibabaw ng kanyang kama. "Ma..." sabi niya nang sinagot ang tawag ng ina. "Leina, kailan ka ba uuwi rit
TAPOS na maligo si Leina at dahan-dahan niyang isinara ang pinto ng banyo. Nagulat siya na maraming paper bags ang nasa tabi ng kama. "Para kanino po ang lahat ng mga 'yan?" untag niya, na tinuturo ng tingin ang mga paper bags. "For you... I ask my secretary to buy for you," sagot ni Emil. "Na
PAGLABAS ni Vic at pagsara ng pintuan, bigla pakiramdam ni Leina ay lumamig ang paligid. Kasunod niyon, napahawak siya sa laylayan ng suot niyang palda, hindi alam kung saan ilalagay ang sarili. Hindi siya makatingin ng diretso kay Emil. Takot, naiipit sa sitwasyon niya at nalilito. Unti-unting







