LOGINNILAPITAN ni Emil ang asawa. Gusto niyang hilahin na ito pero pilit niyang pinipigilan ang sarili. Sumisikip ang dibdib niya sa tuwing nakikita si Leina na lumuluha nang dahil sa kanya. “Please, hon.. huwag kang umiiyak. Kasalanan ko ang lahat kung bakit nasira ang pagsasama natin. Kung hindi ako naglihim sayo, hindi mo mag-isang hinarap ang pagpapalaki sa anak natin,” sabi niya, napaluha na rin si Emil. Sa kabila ng paglilihim niya hindi hinangad ni Emil na matapos ang pagsasama nila ni Leina. Mahal na mahal niya ang asawa at hindi niya ito kayang mawala sa buhay niya. Hindi agad sumagot si Leina. Pinunasan niya ang mga luha sa kanyang pisngi at umiwas ng tingin kay Emil. “Pero ginawa mo pa rin, Emil,” mahina niyang sabi. “Pinili mong magsinungaling sa akin.” Napayuko si Emil. “Alam ko.” “Hindi mo alam kung gaano kahirap ang lahat.” Nanginginig ang boses ni Leina. “Habang ikaw, kasama mo si Mama. Hindi mo man lang sinubukan na ayusin agad ang lahat at hanapin ako.” “I'm sorr
“ANONG ginagawa mo rito, Emil?” bungad na tanong ni Leina.Nagulat siya sa biglang pagsulpot ng asawa sa pintuan. Ang akala niya ay ang Mama na niya ang dumating. Kanina pa siya naghihintay pero walang anino ng ina ang kanyang nakita.“Good evening, Leina.” nahihiyang bati ni Emil. Hindi niya matignan ng diretso sa mga mata ang asawa.“Good evening, Leina.” Nahihiyang bati ni Emil. Hindi niya matignan nang diretso sa mga mata ang asawa.“Bakit ka nandito?” tanong muli ni Leina.Hindi agad nakasagot si Emil. Sandali niyang nilingon ang loob ng bahay bago muling napatingin kay Leina.“Gusto ko lang kayong makita ni Emman.”Napakunot ang noo ni Leina.“Hindi ka naman pumunta kanina.”“I know.”“Bakit ngayon ka lang pumunta?”Napayuko si Emil.“Hindi ko rin alam.”“Emil…”“Hindi talaga,” mabilis niyang sabi. “Kanina pa ako hindi mapakali. Hindi ko maipaliwanag, pero parang kailangan kong pumunta rito.”Tahimik si Leina. Hindi alam ni Emil kung galit ba ito o nagtataka.“May problema ba?”
HINDI mapakali si Emil. Hindi siya dumalaw sa kanyang mag-ina ngayon araw at hindi niya maintindihan ang kanyang sarili. Para siyang hinihila papunta sa bahay nina Leina.Pumasok si Victor sa loob ng opisina ng kanyang pinsan. Nagtaka siya na hindi man lang siya nito napansin na pumasok sa loob.“May problema ba, Emil?” tanong niya at umupo sa upuang nasa harapan ng mesa ng kaibigan.“I sense something that I didn't know exactly is…”Hindi naituloy ni Emil ang sasabihin niya.Napakunot ang noo ni Victor. “What do you mean?”Napabuntong-hininga si Emil at sumandal sa kanyang upuan. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag kay Victor ang nararamdaman niya.“Hindi ko maipaliwanag, Victor. Since this morning, hindi ako mapakali. Parang may mali.”“May nangyari ba kay Leina?”Agad napatingin si Emil sa pinsan.“I don't know.”“Then why are you acting like something happened?”Tumahimik si Emil. Ilang sandali siyang nakatingin sa mesa bago niya kinuha ang kanyang phone. Tinitigan niya ang sc
SA kalagitnaan Ng pag-uusap nina Leina at Julian ay bglang nagring ang phone niya. Napatingin si Julian sa kanyang phone. “Ang Mama mo, si Tita Lea….” Napasinghap si Leina. “Sagutin mo… sabihin mo na gusto ko siyang makausap. Gusto ay iyong kami lang…” “Sigurado ka ba, Leina? Kilala mo ang Mama mo, Hindi ako sigurado sa magiging kaligtasan mo.” “Mama ko pa rin siya. Alam ko na Hindi niya ako kayang Saktan.” “Hindi kaya? Nagawa na niya noon. Nagawa niyang i-plano ang mawala kayong mag-ina. Nakalimutan mo na ata ‘yon, Leina?” Napatigil si Leina. Nawala na ang pagtunog Ng phone ni Julian. “Makikipagkita ako kay Mama. Hindi ako natatakot sa gagawin niya sa akin. Basta huwag niya Lang sasaktan si Emman.” Desididong sagot niya. Napatingin si Julian kay Leina. “Seryoso ka sa gusto mong mangyari? Hindi talaga ako kumbinsido sa plano mong pakikipag-usap kay Tita Lea.” “Alam ko, Julian. Pero, gusto ko nang matapos ang lahat ng ito. Si Emil, siya lang ang gusto ni Mama.” Tumayo si Le
NAGHIHINTAY si Julian sa labas ng bahay ni Leina. Panay ang tingin niya sa kanyang wrist watch. Hindi niya ito kayang sabihin sa telepono. Parang namili ang mag-ina sa bayan. Ilang minuto pang paghihintay ay dumating na sina Leina at Emman. Nakita niya itong naglalakad papalapit sa kanya. Agad na kinuha ni Julian ang mga bitbit na plastic ni Leina. Nginitian siya ng matamis ng dalaga. “Oh, Julian… napadalaw ka. Wala ka bang pasok ngayong araw,” bungad na sabi ni Leina. Pumunta siya tapat ng pintuan at binuksan iyon. “Pasok ka sa loob.” Alok niya kay Julian Nang pumasok ang mag-ina sa loob ng bahay ay sumunod si Julian. Dinala niya ang mga pinamili ni Leina sa kusina. Muli siyang bumalik sa sala, andoon iniwan ni Leina si Emman. Nang pumasok ang mag-ina sa loob ng bahay ay sumunod si Julian. Dinala niya ang mga pinamili ni Leina sa kusina. Muli siyang bumalik sa sala. Naroon iniwan ni Leina si Emman. Nakaupo si Emman sa maliit nitong upuan habang abala sa paglalaro ng laruan.
HINDI malaman ni Julian ang gagawin. Gusto niya sanang sabihin kay Leina ang ginagawa ng Mama nito na paninira sa relasyon nila ng kaniyang asawa. Hindi magiging tahimik ang pagsasama nina Leina at Emil Kung palaging nanghihimasok si Tita Lea sa lahat. Lalo’t ramdam niyang parang may gusto si Tita Lea kay Emil. “Kanina ka pa parang malalim ang iniisip, Julian. May gumugulo ba sayo? May problema ka ba, anak?” Usisa ni Nena sa anak. “Iniisip ko lang po si Leina. Parang hindi na ata siya titigilan ng problema. Alam ko po ako ang dahilan ng ibang mga problema niya noon, pero pinagsisihan ko na po ang lahat ng iyon.” Napangiti si Nena. Malaki na ang pinagbago ni Julian. Noon, puro sakit ng kalooban ang natatanggap niya. Ngayon, marunong na siyang tumanggap ng pagkakamali. “Hindi mo kailangang sisihin ang sarili mo sa lahat, Julian. Alam kong nagkamali ka kay Leina, pero nakikita ko naman kung paano mo sinusubukang itama ang mga pagkakamali mo.” Napayuko si Julian. “Gusto ko lang nam
"VIC, ano nang balita sa pinapaasikaso ko sayo? Kailan makakalaya ang mag-asawang Valencia?" Mga tanong ni Emil. Napahinga ng malalim si Vic. Saka seryosong tumingin sa pinsan niya. "Emil, ano ba talaga ang gusto mo at tutulungan mo ang dati mong best friend?" Napatigil si Emil. "Kaibigan ko pa r
KABADO si Leina. Magkakaharap silang dalawa ni Julian. Hindi niya alam kung anong magagawa niya sa dating nobyo dahil sa galit at poot niya. Minahal niyang totoo ang dating nobyo, pero sakit ang naging sukli sa kanya. Sobrang nakakadurog ng ginawa nito sa kanya. Kinuha na ng binata ang kanilang mg
HINAWAKAN ni Emil si Leina sa braso at inalalayan na tumayo. "Ang maigi pa ay dalhin kita sa mansyon. Nang makapaligo ka at makapagbihis ng maayos. Tignan mo nga ang sarili mo," sabi ni Emil at utos sa dalaga. Napatingin nga si Leina sa kanyang damit habang tumatayo. "Pasensiya na po. Kahit mga d
“CASTOR Valencia…” bulong niya. “Matagal ko na siyang hindi nakakausap. Kilala mo siya, Ineng?" Marahang napatango si Leina at binalingan na muna ni Emil ang kanyang tauhan na nakayuko ang ulo. "Starting from today, you are fire! Binabastos mo ang dalagang ito. Hindi mo alam, anak siya ng best







