LOGINVanessa POV
Nandito ako ngayon sa bahay nila Janelle kasama ang mga kaibigan ko,nasa Sala kami nag uusap habang naka bukas ang TV.
Kapwa kami napa tingin sa TV kong saan si Ron ang laman ng balita,,alam kong may Conference ngayon ang asawa ko,para ipaliwanag ang issue tungkol sa cold treatment kay Kent.
"He's too cool,siguro kong wala lang akong asawa,he's my dream boy,hindi nalalayo ang ugali niya sa mga mister natin,Caring ang gentle."wika ni Abegail.
Tumaas ang kilay ko hindi dahil sa sinabi ni Abigail kundi dahil sa sinabi ni Ron sa mga reporter,anong sinasabi niyang mahalagang bagay, Gaano ba kahalaga yun?
" I like him the most." Bulalas ni Janelle matapos marinig ang sinabi ni Ron.
"Me too," Ayon ni Kristal.
"Ano bang nagustuhan niyo sa kaniya! Inuna pa niya ang personal reason niya kaisa sa kapakanan ng kompanya! Anong klaseng boss ba siya." Ingos ko sa kanila.
"May mga bagay na mas magandang lihim lalo na sa trabaho ni Ron,isa siyang CEO,Hindi maganda kong maging open siya sa lahat maging sa personal life niya,kasi once na nalaman yun nang iba,pwede iyong gamitin laban sa kaniya,maging dahilan pa ng pag bagsak niya." Wika ni Janelle na siyang ikinatingin ng mga ito sa kaniya."ano bang tingin yan?"
"Is that really you Janelle? How come? Sa isang iglap bigla ka nalang naging matured." Ang di makapaniwalang bulalas ni Lorraine.
"Pero tingin ko tama si Janelle sa bagay na yun, like Kate,dahil isa siyang multi billionaire,mas mahalagang naka hiwalay ang personal sa business,there are times na hindi yun maiiwasan pero they're matured enough to handle the situation." Wika ni Kristal.
Saglit akong napa titig kay Kristal,si Kate ang first love niya,kaya lang ang pinsan ko ang mahal ni Kate,ang Asawa ni Janelle.
Muntik nang masira ang relasyon ng dalawa nang dahil kay Kate,nong araw na yun na lumayo si Janelle,noon lang namin napatunayan kong gaano kamahal ng pinsan ko ang samahan namin,naka handa siyang talikuran ang lalaking pinakamamahal niya para sa friendship namin,buti nalang natauhan si Kristal at mas piniling upaubaya si Kate kay Kristal.
Kaya lang sa tuwing naaalala ko ang araw na yun,pakiramdam ko parang may kulang,nong araw nang kasal nina Janelle at Kate may lalake akong kasama nun pero hindi ko matandaan ang mukha niya.
May mga panaginip akong hanggang ngayon hindi pa rin malinaw sa alaala ko.May naririnig akong iyak ng sanggol,tawa ng isang bata yakap ng isang buong pamilya,peri sa tuwing iniisip ko ang bagay na yun,hindi ko maiwasang malungkot..
Bakit pakiramdam ko may kulang sa buhay ko,,parang inalisan ako ng isang bagay na mahalaga sa pagkatao ko.
"Vanessa okay ka lang? You look so Pale." Puna ni Janelle sa pinsan.
"Wala naman,may naalala lang ako,," Pag amin ko sa kaniya."pero ang weird lang,,wala naman akong kasama nong araw nang kasal mo right?" Tanong niya sa pinsan..
Nagka tinginan muna ang mga ito bago sabay-sabay na nagsipag tango sa kaniya.
"Pagod ka lang siguro,magpahinga ka muna, may photo shoot pa tayo tomorrow." Wika pa ni Lorraine.
"Tama ka diyan,we need to take some rest." Ayon naman ni Abegail."tayo ang Luxury Princess kailangan nating maging mas maganda sa Camera,,right girls."
Ganito sila palagi,every time na nababanggit ko ang tungkol sa kasal,Para bang may iniiwasan sila ng hindi ko alam kong ano ang bagay na yun..pero pakiramdam ko may tinatago sa akin ang pamilya ko,maging ang mga kaibigan ko.
.......
Tyrone POV
"Congratulations!"
Masayang bati sa akin ni Vien, narito ako ngayon sa Park kasama siya at si Dion,hindi ko alam kong bakit magkasama ang dalawang to sa kabila ng madalas nilang pagtatalo..
Sabagay hindi na ako magtataka pa,matagal nang may gusto si Dion kay Vien,yun nga lang dahil sa pagiging playboy ni Dion naging dahilan yun para palaging mag away ang dalawa.
"Congratulations Bro," Bati ni Dion.
"Thanks pero hindi niyo naman kailangan gawin to." Naka ngiti kong sabi sa kaniya.
"Ang cool mo kaya doon sa TV,grabe sa tingin ko ang daming taga hanga mo na ngayon." Wika pa ni Dion."pero alam mo tama ka,sometimes we set privacy lalo na when it comes to our personal life,"dugtong pa nito.
"Sus! Ang isang Dion Javier Yao The Third maiisip ang ganyan sa dami ng babae mo." Ingos ni Vien sa binata.
"Ayaw mo kasi akong sagutin,para sayo lang ang buong attention ko." Ingos ni Dion.
"Over my dead body! Sa isang kagaya mong playboy,wag nalang,mas gugustuhin ko pang mabuhay nang mag isa kaisa ang makasama ka." Mataray na tugon ni Vien.
Napa ngiti ako sa pagtatalo ng dalawa,hindi ko maiwasang maalala kay Vien si Vanessa,tunay ngang mag pinsan sila.
"Nga pala Ron,wala ka na ba talagang balak na maging Doctor?" Usisa ni Dion.
Saglit akong natigilan sa tanong niyang yun, matagal ko nang sinuko ang pagiging doctor ko,mula nong may mangyari sa babaeng pinakamamahal ko at sa lalaking naka bangga niya,sa pagkaka alam ko hanggang ngayon wala pa rin siyang malay..
"You idiot!" Inis na wika ni Vien nang mapansin ang pananahimik ni Ron,pagkuway agad na hinila si Dion." Ron,mauna na kami,may kailangan pa kasi kaming gawin,umuwi ka na rin,wag mong pag hintayin ang asawa mo."
Marahan kong tinanguhan si Vien bilang tugon, ang totoo isa si Vien sa mga taong nagligtas sa buhay ng babaeng pinakamamahal ko,nong sandaling hindi ko magawa ang dapat.
Blangko ang isip ko nun nang makita ko siyang nag aagaw buhay,hindi ko alam ang gagawin ko,subra akong natakot..
Subra kong sinisi ang sarili ko,siguro kong hindi kami nag away,kong hindi ko sinabi ang bagay na yun,hindi sana siya aalis ng bahay,hindi sana siya nadamay sa aksidente..
At sana hanggang ngayon,masaya pa rin kami,buo gaya ng dati..tunay ngang nasa huli ang pagsisisi..
Kong pwede ko lang ibalik ang nakaraan ginawa ko na,di sana walang nahihirapan ng dahil sa pangyayaring yun.
Bago pa ako tuluyang malungkot minabuti kong dumaan sa hospital kong saan naka confine si Hyden.
Isa siyang sikat at pinakabatang naging CEO ng Galaxy Company,I know him very well,dahil naging tagapag hanga niya rin ako sa mga obra ng kompanya nila.
Nandito na ako sa hospital room,kong saan siya naka confine,ang alam ko,personal niyang design to,bukod kasi sa CEO siya,si Hyden mesmo ang personal designer ng Galaxy Company.
"Ron!" Tawag ni Ashley sa binata ng makita ito.
Isang matamis na ngiti ang binigay ko sa kaniya,bago ako lumapit.
"Kumusta na siya?" Tanong ko habang naka tingin sa kaibigan ko na hanggang ngayon ang sarap pa rin ang pagkaka tulog.
"Hindi pa rin siya nagigising," Pag amin nito na bahagyang nalungkot.
"I'm sorry." Hinging paumanhin ko.
"Wag kang humingi ng sorry,kundi ako dapat,,nang dahil sa nangyari pati babaeng pinakamamahal mo nawala sa inyo ng anak mo nang dahil sa aksidenteng yun," Malungkot na sabi nito." Nang dahil sa gagong yun,maraming buhay ang nawala,maraming nasasaktan at nahihirapan." Sabi ni Ashley na hindi napigil ang sarili na maluha.
Napa kuyom ako ng kamao upang pigilan ang luha sa mga mata ko.Ang taong yun ang dahilan ng lahat ng to!
Isa kasi sa mga ka business meeting ni Hyden nang araw na yun ang nag set up ng aksidente,buti nalang umamin ang driver ng truck at ang ilang sumira sa break ng sasakyan ng kaibigan ko.
Hindi ko talaga inaasahan na madadamay ang girlfriend ko,pero kasalanan ko din naman lahat eh,kong hindi ko sana sinabi ang bagay na yun hindi siya aalis ng bahay ng galit at luhaan.
Ako ang dapat na sisihin sa mga nangyari! I lost her,bakit kasi napaka gago ko.
......
Kent POV
Ano kayang pinaka tatagong lihim ng Tyrone Kim na yun! Hanggang ngayon pinag iisipan ko pa rin! Gusto kong malaman ang kahinaan niya!
Magagamit ko ang bagay na yun laban sa kaniya!
Bakit ba hindi ako manalo-nalo sa lalaking yun! Nakakainis!
"Kent nakikinig ka ba?" Takang tanong ni Vanessa sa binatang tahimik lang.
"Huh," Gulat kong wika.
Oo nga pala kasama ko pala ngayon si Vanessa dito sa cafe,tinawagan ko siya para samahan ako.
"Nga pala,Paano mo nakilala si Tyrone?" Usisa ko sa kaniya.
"Arrange marriage,nang dahil sa parents namin kaya kami nagkakilala." Tugon ni Vanessa na may pagtataka." Bakit bigla kang naging intiresado kay Ron?" Usisa pa nito.
"Well,alam mo naman ang tungkol sa issue naming dalawa,gusto ko lang makabawi,kasi pinag isipan ko siya ng hindi maganda,anyway ano bang hilig niya,gusto ko sana siyang bilhan for peace offering." Sabi ko.
"How sweet naman," Sabi ni Vanessa ng naka ngiti sa binata." Well si Ron,sa pagkakaalam ko mayroon na kasi siya ng mga gamit na gusto niya,hindi naman materialistic ang taong yun,simple lang kasi siya." Sabi pa nito.
Saglit akong natigilan sa sinabing iyon ni Vanessa,sa pagkakaalam ko kasi galit siya kay Ron pero hindi ko inaasahan na kahit papaano may alam siya sa asawa niya,best observer kaya siya?
"How about-"
"Hindi siya mahilig sa kahit anong bagay, coffee is enough for him." Maagap na tugon ni Vanessa.
Hindi ko maiwasang mangiti,kong nagkataong babae ako,iisipin kong nagseselos siya.
Bigla tuloy akong na curious,wala ba talaga siyang nararamdaman kay Ron o sinasabi niya lang ang bagay na yan,,gusto niya lang paniwalaan ang sarili niyang isip kaisa sa damdamin niya.
Hindi ako naniniwalang wala siyang nararamdaman para kay Ron,dahil ang kilala kong Vanessa,kapag wala siyang pakialam sa ibang tao,hindi niya maalala ang kahit na maliit na bagay tungkol sa isang tao.
Pero si Ron,mukhang ibang usapan! Mas exciting to! Siya mesmo ang magpapabagsak sa lalaking pinakamamahal niya..
......
Belle POVHindi pa kami nakakalayo nang marinig ko ang mahinang click mula sa likuran.Napahinto ako.Hindi iyon tunog ng ordinaryong bagay.Sanay ako.Tunog iyon ng… transmitter.Dahan-dahan akong napalingon.Nandoon pa rin ang katawan ni Kent—walang galaw, walang buhay."Wait."Agad kong binalikan ang bangkay niya. Hindi na ako pinigilan ni Kz, bagkus sumunod pa siya sa akin.Lumuhod ako at mabilis na kinapkapan ang loob ng suot niyang coat. Upang hanapin ang bagay na iyon. At doon ko nakita.Isang maliit na device.Blinking. Red.𝐴𝑐𝑡𝑖𝑣𝑒. Naisaloob ko habang nakatitig doon. Kung ganun kanina pa may nakikinig sa usapan namin mula sa kung saan. Hindi ako naging maingat sa ganitong pagkakataon. Hindi ko naisip na posibleng may iba pa siyang katulong na higit na makapangyarihan. "Shit…" mariin kong bulong."Ano ‘yan?" tanong ni Kz.Hindi agad ako sumagot.Pinindot ko ang device.At biglang—"𝑆𝑜… 𝑡ℎ𝑖𝑠 𝑖𝑠 ℎ𝑜𝑤 𝑖𝑡 𝑒𝑛𝑑𝑠 𝑓𝑜𝑟 ℎ𝑖𝑚."Isang boses, Malamig.Kalmado At h
Belle POVNakatutok ang baril ko sa kanya. Habang siya tila hindi makagalaw sa biglaan kung pagsulpot. Nakakatawa ang reaction niya, Paano siya naging pinuno kung ganyan siya umasta. Taliwas sa inaasahan ng lahat. "15 years ago…" malamig kong sambit. "Naalala mo pa ba?"Bahagya siyang natawa."Hindi ko alam kung ano—"Hindi ko na hinintay pa'ng matapos ang sasabihin niya, Isang bala ang tumama sa balikat niya.Napahiyaw siya sa sakit. "Don’t lie to me," mariin kong sabi.Lumapit pa ako.Mas malapit.Mas delikado."Bus incident."Paalala ko. Biglang nagbago ang ekspresyon niya. Takot at pagkalito ang mababanaag sa mukha niya. "Y-you…""Correct."Huminto ako sa harap niya. Mapait na ngumiti kasabay ng mga ala-ala kung saan nahulog ang bus sa bangin. "Isa ako sa tatlong batang nakaligtas mula sa pagkahulog ng bus. Sa mga batang hindi na natagpuan pa ang katawan. "Patuloy ko. "Na hindi sana mangyayari kung hindi dahil sa pamilya mo. Winasak niyo ang buhay nila sa paghahangad ng sal
Belle POVTahimik ang gabi. Nakakabinging katahimikan na ayaw kung naramdaman lalo na't batid ko ang susunod na mangyayari. Ang katahimikan na ‘to—Ito ang klase ng katahimikan bago magsimula ang gulo. Ang malagim na gabing magwawakas at tatapos sa buhay ng karamihan. Hindi mga inosenteng buhay, kundi buhay ng mga taong ang layunin ay magdala ng gulo at panganib. Mga taong nais lamang ng kapangyarihan, pagkawasak, paghihiganti at higit sa lahat salapi. Nakatayo ako sa harap ng floor-to-ceiling window, tanaw ang malawak na siyudad. Ilaw ng mga gusali ang nagsisilbing saksi sa mga bagay na mangyayari pa lang."Ma’am, all units are ready."Hindi ako lumingon."Report.""Confirmed location ni Kent Zhang. Nasa isang private compound sa outskirts. Mabigat ang security… pero kayang pasukin."Bahagya akong napangisi."Kayang pasukin?" ulit ko. "Hindi tayo papasok para makipaglaro."Dahan-dahan akong humarap sa kanila. Seryoso, mabigat. "We’re going there to end it."Sabay-sabay silang tuma
Vanessa POVTahimik ang buong paligid habang muling umaandar ang convoy. Katahimikan na ayaw kung maramdaman sa ganitong sitwasyon. Lalo na't hindi maganda ang pakiramdam ko. Mas mabigat, Mas delikado.Hindi na lang ito tungkol sa amin, May paparating na mas malaki.“Ron…” mahinang tawag ko habang nakaupo kami sa loob ng armored vehicle.Nakatitig lang siya sa hawak niyang device, yung simbolo na nakuha nila kanina. Hindi ko alam kung anong mayroon sa simbolo na iyan, ngunit parang may kakaiba sa kaniya, bagay na pinagtataka ko. “Kilalang-kilala mo ‘yan, ‘di ba?” tanong ko.Hindi siya agad sumagot.Pero nang bumaling siya sa’kin, Alam ko na. “Yes,” malamig niyang sagot. “At kung tama ang hinala ko…”Huminto siya sandali.“Hindi lang Zhang ang kalaban natin.”Napalunok ako.“Then who?”Saglit siyang tumingin sa labas ng bintana. Mababanaag sa gwapong mukha niya ang lungkot at pait. “CCP group.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko. CCP group? Di ba iyon
Vanessa POVNanginginig ang buong katawan ko habang patuloy ang putukan sa labas. Mahigpit kung yakap si Thea, na nakatakip ang mga kamay sa magkabilang tainga niya. Si Kz na naka-cover ang katawan sa amin, she's whispering something na hindi ko na pinag tuunan ng pansin. Lalo na't ramdam ko ang takot. Parang bumalik lahat ng trauma.Lahat ng takot.Lahat ng sakit.Biglang bumukas ang pinto ng sasakyan, Napasinghap ako. Pero agad kong nakita kung sino iyon.“Ron!”Walang sabi-sabi, agad niyang hinila kami palabas.“Stay behind me!” utos niya matapos sulyapan ang anak namin. Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ko habang karga ko si Thea. Si Kz ay nakabantay mula sa likuran namin habang gumaganti ng putok. Sunod-sunod ang putok sa paligid.“Run!” sigaw niya.Tumakbo kami.Wala akong ibang marinig kundi ang malakas na tibok ng puso ko at ang iyak ni Thea. She's mumbling something na hindi ko na narinig pa. Hanggang sa—Biglang natigilan si Ron kasabay ng isang malakas na putok. “R
Vanessa POVNapapailing ako habang pinagmamasdan silang nagtatawanan, pero sa kabila ng ingay at kulitan—ramdam ko ang kakaibang bigat sa dibdib ko.Hindi dahil sa kanila… kundi dahil sa lahat ng nangyari. At sa mga bagay na hindi pa tapos."Enough na," seryosong sambit ko na siyang agad nilang ikinatahimik. "Hindi lang naman ‘to tungkol sa selos ko… may mas malalim pa."Unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi nila.seryosong nakatingin sa akin. Yung kaninang asaran at mapanudyong ngiti unti-unting napalitan ng pagkalito, pagtataka at higit sa lahat kuryosidad. "Ano pa?" mahinang tanong ni Kristal.Huminga ako ng malalim bago nagsalita."No’ng gabing umalis ako… hindi lang ako galit. Takot din ako.""Takot?" ulit ni Lorraine habang nakataas kilay. Tumango ako."Takot na baka tama ako… na baka totoo yung iniisip ko. Na baka isang araw, iiwan din ako ni Ron."Natahimik ang buong kwarto.Hindi na sila tumawa."Vanessa…" mahinang tawag ni Janelle."Alam kong mali ako," dugtong ko. "Per
Vanessa POVUmaga na ng magising ako at wala sa tabi ko ang mag ama. Marahil maagang nagising si Thea kaya naisipan niyang bumaba, at natitiyak kung nasa Mission ngayon si Ron. Marahan akong tumayo upang bumaba, kailangan kong mahanap ang anak ko bago p
Tyrone POV Nagising akong madilim na ang paligid, natutulog na rin ang mag ina ko, habang kapwa nakayakap sa akin. Gustuhin ko mang manatili sa ganitong posisyon ngunit hindi pwede, kailangan kong kumilos na upang wakasan ang lahat. Maingat
Vanessa POVDahil sa pagod at gutom, halos hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako after kung bihisan anak ko, at makapag palit ako ng Oversized Tshirt. Nagising nalang ako nang maramdaman kong may matamang nakatitig sa akin. Si Ron ang bumungad sa paningin ko. Nakaupo siya sa gilid ng kama
Kent POV Kausap ko ngayon ang isa sa mga tauhan ko na inutusang sundan si Tyrone Kim, bagamat mahigpit kung iniutos na huwag gagawa ng anumang hakbang hanggat walang utos mula kay Uncle. Kailangan ko munang magpalamig at umiwas sa gulo, bago pa ako tuluyang palayasin ng matandang yon.. Mabait n







