Mag-log inคนตัวบางนั่งก้มหน้ากุมมือทั้งสองข้างบนตักด้วยความกดดัน ในขณะที่คนต้นเรื่องเหลือบมองเธอเป็นระยะด้วยสายตาอ่อนแสง
“ไอ้โปรด มึงจะเอายังไง ลูกมึงทำลูกกูป่นปี้หมดแล้ว”
คิมหันต์เปิดฉากโวยวายเพื่อนรัก ถ้าเด็กสองคนคบหากันอยู่เขาจะไม่ว่าเลยสักคำ นี่ไม่ได้เป็นแฟนกันด้วยซ้ำ แต่ลูกชายจอมเจ้าชู้ของเพื่อนกลับมาจูบลูกสาวเขาจนมีคลิปหลุด
“ใจเย็น ๆ ก่อนไอ้คิม ตอนนี้กูใช้เส้นสายสั่งลบคลิปออกหมดแล้ว ไม่เกินครึ่งวันน่าจะเรียบร้อย”
“ประเด็นมันไม่ใช่แค่คลิปที่หลุด แต่มึงดูตามเพจข่าวหรือยัง คนคอมเมนต์ด่าลูกกูว่าแย่งลูกมึงมาจากหลิน ทำให้ลูกมึงไม่รับผิดชอบเด็กในท้องจนหลินหนีไป แถมยังขุดคุ้ยมาด่าสารพัด ด่าไปจนถึงเรื่องที่ลูกกูได้แสดงละครเรื่องนี้โดยไม่ต้องแคสเพราะนอนกับลูกมึง”
“ผมขอโทษครับคุณอา ผมไม่ได้ตั้งใจให้ลูกจันเสียหาย”
พูดจบก็ได้รับสายตาคมดุจากพ่อผู้หวงลูกสาวราวไข่ในหินเป็นการตอบแทน
“ปัณณ์ไม่ได้ตั้งใจจูบลูกสาวอาอย่างนั้นเหรอ แล้วทำทำไม”
“เอ่อ คือ เรื่องนั้น คือผมตั้งใจจูบลูกจันครับ แต่ไม่ได้ตั้งใจให้คลิปหลุดหรือทำให้น้องเสียหาย”
“อาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าปัณณ์จะทำกับน้องแบบนี้”
คนต้นเรื่องก้มหน้างุดด้วยความสำนึกผิด ไม่ต่างจากดาราสาวที่ตั้งแต่มาถึงยังไม่กล้าเงยหน้ามองใครเลย
“กูขอโทษแทนลูกกูด้วยที่มันทำอะไรสิ้นคิด ตอนนี้เรามาช่วยกันคิดวิธีแก้ปัญหาดีกว่า”
ปุณณัตถ์เสนอ ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนจึงมองหน้ากันด้วยความหนักใจ เพราะข่าวฉาว ๆ มันไวราวไฟลามทุ่ง
“มึงคิดออกแล้วหรือไง ว่าจะแก้ข่าวแบบไหน”
“กูกับอัณณ์คุยกันแล้วว่าจะให้เจ้าปัณณ์หมั้นและแต่งงานกับลูกจันเพื่อรับผิดชอบ”
“พ่อครับ”
ปัณณธีและชิดจันทร์เงยหน้าขึ้นมองพ่อแม่ฝ่ายชายด้วยความตกใจทันทีที่ได้ยินแนวทางแก้ปัญหา
“เอ่อ คุณลุงคะ ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ”
“ไม่ได้นะจ๊ะลูกจัน ลูกชายป้าทำหนูเสียหายมากขนาดนี้ รับผิดชอบด้วยการแต่งงานมันยังน้อยไปด้วยซ้ำ”
ผู้ที่อยากได้ชิดจันทร์เป็นลูกสะใภ้อยู่แล้วเป็นทุนเดิมสมทบ แม้อยากจะหยิกลูกชายให้เนื้อเขียวที่เอาแต่สร้างเรื่องวุ่นวาย แต่ก็ยังดีกว่าที่พ่อตัวดีจะไปคว้าใครมั่วซั่วมาเป็นเมีย
“แต่ลูกจันว่ายิ่งแก้ด้วยวิธีนี้ ยิ่งเป็นการตอกย้ำความจริงว่าลูกจันแย่งคุณปัณณ์มาจากพี่หลินสิคะ แบบนี้ลูกจันจะไม่โดนหนักกว่าเดิมที่ทำให้เด็กในท้องพี่หลินไม่มีพ่อเหรอ ความจริงคุณปัณณ์ควรจบปัญหาด้วยการรับผิดชอบลูกเมียตัวจริงด้วยซ้ำ”
“ฉันไม่ได้ทำหลินท้อง”
ตัวต้นเรื่องเจ้าปัญหาตอกกลับทันควัน จะให้เขาแต่งงานกับมาลินทั้งที่ไม่ได้มีความรักให้กันแม้แต่น้อย หรือกระทั่งยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเด็กในท้องนั่นเป็นลูกของใครเพื่อจบปัญหาเหรอ เขาว่าจะเป็นการสร้างปัญหาไม่จบไม่สิ้นมากกว่า
“แล้วไหนล่ะคะ หลักฐาน อย่างน้อยก็ต้องทำให้พี่หลินตรวจ DNA แต่ตอนนี้คุณเองก็ยังไม่รู้เลยว่าพี่หลินหนีคุณไปอยู่ที่ไหน”
“เรื่องนี้คนของลุงก็กำลังตามหากันอยู่ เราคงต้องรออีกหน่อย แต่เรื่องของลูกจันกับปัณณ์นี่สิ ตอนนี้เราต้องแก้ปัญหากลบข่าวฉาวกันก่อน”
“ข่าวลูกมึงทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับผิดชอบยังไม่ทันจบเลย จะแก้ข่าวเรื่องนี้ว่ายังไงได้วะไอ้โปรด คนหน้าเหมือนก็ไม่ได้ ต้นคลิปที่แพร่ออกไปมันไม่ได้เซ็นเซอร์หน้าสักนิด ยังไงลูกกูก็โดนด่าว่าแย่งผัวคนอื่นอยู่ดี”
“พ่อครับ พี่แป้งโทรมาบอกมาว่าเจอหลินแล้วครับ เช่าคอนโดอยู่ที่นนทบุรี ตอนนี้พี่แป้งกับกวินไปรับหลินมาที่บ้านเราแล้ว อีกไม่นานก็คงถึง”
ปุณณิธิวิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องรับแขกเพื่อแจ้งข่าว และก็ทำให้ทุกคนมีสีหน้าดีขึ้น อย่างน้อยก็จะได้เคลียร์ไปหนึ่งเรื่อง ดีไม่ดีอาจทำให้ทุกอย่างคลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้นได้
“งั้นเราจัดการเรื่องหลินกันก่อน เผื่ออะไรจะดีขึ้น”
มาลินนั่งอยู่ในวงล้อมของสมาชิกบ้านอธิพัฒน์โภคินที่เธอเคยอยากเกี่ยวดองด้วยจนทำให้เป็นเรื่องเป็นราวฉาวโฉ่จนถึงตอนนี้ อีกฝั่งคือครอบครัวของผู้หญิงที่กำลังมีคลิปฉาวกับผู้ชายของเธอ
“พาหลินมาที่นี่ทำไมคะ”
“ผมต่างหากที่ต้องถามคุณ ว่าคุณทำแบบนี้ทำไม”
“หลินทำอะไร”
“ก็ปล่อยข่าวว่าตัวเองท้องกับผมไง แล้วก็หายเข้ากลีบเมฆไป ไม่ออกมาแก้ข่าวหรือพูดความจริง คุณตั้งใจให้ผมโดนถล่มใช่ไหมถึงทำแบบนี้”
นางแบบสาวเหยียดยิ้มกับท่าทางเป็นเดือดเป็นร้อนของผู้ชายไร้หัวใจ คนแบบเขาควรเจอคนจริงสักที แต่โชคร้ายที่เธอไม่ได้ท้องตามที่ปล่อยข่าวออกไป ไม่อย่างนั้นอยากจะรู้นักว่าเขาจะทำหน้าแบบไหนที่ต้องแต่งงานกับเธอเพื่อรับผิดขอบ
“เหอะ คนอย่างคุณรู้สึกอะไรเป็นด้วยเหรอ คิดว่าแค่สนุกไปวัน ๆ จะทำให้ผู้หญิงหลงรักแล้วเสียใจแทบตายก็ไม่เคยสน”
ดวงตาที่ตกแต่งอย่างสวยงามวาบขึ้นราวกับเจ็บแค้นคนตรงหน้าหนักหนา
“เราตกลงกันว่ายังไงหลิน ก่อนที่คุณจะขึ้นเตียงกับผม เรามีข้อตกลงอะไรกัน คุณลืมหรือไงถึงมาแหกปากเรียกร้องขอความรักจากผม”
ปัณณธีมองผู้หญิงที่เม้มปากแน่นด้วยดวงตาวาวโรจน์ เขาไม่ได้ฉุดคร่าใครมานอนด้วย ผู้หญิงทุกคนก็เต็มใจขึ้นเตียงกับเขาทั้งนั้น
“อ๋อ เพราะคุณมีเป้าหมายใหม่ใช่ไหม ถึงทิ้งหลิน เบื่อปลายฟ้าแล้วหรือไงถึงเอาลูกจัน”
“พูดบ้าอะไรออกมา”
ปัณณธีตวาดลั่นจนแม้แต่นางเอกสาวยังสะดุ้งโหยง นับประสาอะไรกับคนที่กำลังกวนตะกอนให้ขุ่น มาลินเบิกตากว้าง มองดวงตาแดงก่ำกร้าวดุผ่านม่านน้ำตา
“นี่คุณกล้าตวาดหลินเหรอ ลืมแล้วใช่ไหมว่าโซเชียลเข้าข้างหลินแค่ไหน”
“ผมทำได้มากกว่านี้อีก ถ้าคุณคิดจะทำลายผม”
“เหอะ ข่มขู่กันเหรอ อย่าคิดว่าหลินกลัวพวกคุณนะ เรียกมารุมกันอย่างนี้ แถมยังเอาเมียใหม่มาเย้ย พรุ่งนี้คุณได้เห็นดีกับหลินแน่ เตรียมตัวเอาไว้ได้เลย”
พูดจบก็ลุกพรวดขึ้นยืน ใช้หลังมือปาดน้ำตาลวก ๆ เชิดหน้าขึ้นแล้วสูดลมหายใจลงปอดลึก ๆ เพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา
“พวกผมต่างหากมั้งที่จะต้องเตือนให้คุณเตรียมตัว คนท้องอะไรเข้าผับดื่มเหล้า แถมยังหิ้วผู้ชายขึ้นคอนโด เมื่อคืนนี้เองนี่ สด ๆ ร้อน ๆ”
ปัณณธีเปิดคลิปวิดีโอที่นักสืบส่งมา คนพวกนั้นซุ่มดูและเก็บหลักฐานจนแน่ใจแล้วว่ามาลินไม่ได้ท้อง หรือต่อให้เธอท้องจริงก็มีหลักฐานว่าเธอไม่ได้มีเขาเพียงคนเดียว แถมเธอเองก็ไม่ได้น่าสงสารเลยสักนิด
ดวงตากลมเบิกโพลงตกใจกับภาพเคลื่อนไหวบนหน้าจอโทรศัพท์ตรงหน้า เธอพลาดเองที่ทนไม่ไหวจนต้องออกไปท่องราตรี ไม่ยอมเก็บตัวตามคำแนะนำของผู้จัดการซึ่งหนีไปซ่อนตัวยังบ้านเกิดต่างจังหวัดและมีแผนจะเข้ามาเจรจาขอความรับผิดชอบจากฝ่ายชายเร็ว ๆ นี้
“นี่มันไม่ใช่หลิน”
“ช่างเป็นคนหน้าเหมือนที่เหมือนมากจริง ๆ นะหลิน”
“แล้วยังไง ก็คุณทำหลินท้องแล้วทิ้งหลินไปเอาปลายฟ้า แถมตอนนี้ยังมีลูกจันอีก คุณไม่มีความรับผิดชอบกับหลินเอง”
“ผมรับผิดชอบแน่ ถ้าคุณท้องจริง ๆ”
“หมายความว่ายังไง นี่คุณคิดว่าหลินโกหกคุณเรื่องท้องงั้นเหรอ”
ดวงตาที่เบิกกว้างอยู่แล้วเบิกโพลงขึ้นอีกเท่าตัว เธอกะว่าจะใช้ปัสสาวะของญาติผู้จัดการส่วนตัวในการตรวจ อย่างไรผลก็ต้องออกมาว่าท้องอยู่แล้ว แล้วจะเร่งงานแต่งให้เข้ามาเร็วที่สุด หลังจากนั้น ถ้าเธอไม่ท้องจริง ๆ ก็จะโกหกว่าแท้งตามบทละครเป๊ะ
แต่เธอดันพลาดให้เขาระแวงเสียก่อน แถมตอนนี้ผู้จัดการส่วนตัวของเธอกับญาติคนนั้นก็ยังไม่ทันเดินทางมาจากต่างจังหวัดด้วยซ้ำเพราะความย่ามใจ
“ถ้าบอกว่าใช่ คงไม่เป็นอะไรใช่ไหม มานี่สิ มากับผม”
เขากระชากแขนพาเธอเดินหายเข้าไปในห้องน้ำพร้อมแท่งพลาสติกที่พี่ชายหามาให้ ใช้เวลาไม่นานก็ลากแขนนางแบบสาวออกมานั่งในห้องรับแขกเช่นเดิม
ผลตรวจบนแท่งพลาสติกสีขาวปรากฏแถบสีแดงเพียงแถบเดียวเท่านั้น ไม่ว่าจะใช้ชุดตรวจกี่แบบก็ปรากฏผลเดียวกันทำให้ทุกคนในห้องพลอยโล่งใจ
“คุณโกหกผมจริง ๆ ทำแบบนี้ทำไมหลิน”
“ก็คุณเขี่ยหลินทิ้งทำไม หลินรักคุณ”
“แต่ผมไม่เคยรักคุณ เราไม่ได้คบกันด้วยซ้ำ คุณทำแบบนี้มันไม่แฟร์เลยหลิน ยอมรับข้อตกลงได้ทุกอย่าง แต่สุดท้ายก็มาหักหลังกัน”
“คุณมันไม่มีหัวใจ ไอ้คนเฮงซวย”
“ผมยอมรับ ว่าผมมันเฮงซวย แต่คุณไม่มีสิทธิมาทำกับผมแบบนี้ พรุ่งนี้ไปแถลงข่าวว่าตัวเองโกหกซะ ไม่อย่างนั้นผมจะแจ้งความจับคุณ ข้อหาที่ทำให้ผมเสื่อมเสียชื่อเสียง จะไม่ยอมความอะไรทั้งนั้น”
“ที่ให้หลินทำแบบนี้เพราะคุณจะได้เปิดตัวคบลูกจันโดยไร้ข้อครหางั้นเหรอ”
“ใช่ แล้วจะทำไม ในเมื่อผมกับลูกจันไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมต้องเป็นเหยื่อของคุณด้วยหลิน พรุ่งนี้ก่อนเที่ยง ถ้าผมไม่เห็นคุณที่หน้าสื่อ เราได้เห็นดีกันแน่”
คนตัวโตพยักพเยิดหน้าไปที่มุมหนึ่งของห้อง ตรงนั้นมีแม่บ้านวัยสาวกำลังถ่ายวิดีโออยู่ ซึ่งคงมีหลักฐานเป็นคำสารภาพที่เธอโกหกทุกอย่างแล้ว
ความเจ็บใจทำให้เธอกัดกรามกำมือแน่น แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้เพราะขืนเธอไม่ทำตามที่เขาสั่ง เขาก็จะเอาหลักฐานทุกอย่างไปแจ้งความและร้องสื่ออยู่ดี ถึงตอนนั้นเธอคงเละเป็นโจ๊กแถมยังอาจต้องเข้าไปนอนกินข้าวแดงในคุก หมดอนาคตในวงการบันเทิงแน่นอน
“แต่ถ้าหลินบอก หลินต้องหมดอนาคต”
“นั่นมันเรื่องของคุณ คุณจะแต่งเรื่องยังไงก็ได้ ผมอนุญาต ขอแค่สุดท้ายแล้วเป็นการเข้าใจผิดว่าคุณท้องก็พอ นี่ผมเห็นใจคุณที่สุดแล้วนะ คุณน่าจะรู้ว่าคนที่ทำให้ตระกูลผมเสียชื่อเสียงมีจุดจบไม่สวยสักราย”
นางแบบสาวสะบัดหน้าแล้วเดินออกจากบ้านหลังนี้ไปทันที ไม่แม้จะหันกลับมามองสบตาอาลัยอาวรณ์ผู้ชายที่เธอพูดปาว ๆ ว่ารักอีกเลย
“เฮ้อ จบกันเสียที โชคดีที่หลินไม่ได้ท้องจริง ๆ ไม่งั้นแกแย่แน่เจ้าปัณณ์”
อัณณาซึ่งนั่งกลั้นหายใจลุ้นจนตัวโก่งถอนหายใจโล่งอกเมื่อมีคลิปวิดีโอจากนักสืบมาช่วยชีวิตได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นพ่อลูกชายตัวดีคงได้จบเห่ แถมยังเกิดความขัดแย้งกับครอบครัวของเพื่อนสนิทอีกต่างหาก
“ผมขอโทษครับทุกคน ที่เรื่องฉาว ๆ ของผมทำให้ลูกจันเดือดร้อน”
“งั้นแบบนี้ ปัณณ์ก็รับผิดชอบลูกจันด้วยการหมั้นเพื่อกลบข่าวฉาวได้แล้วใช่ไหม”
“ครับคุณอา ผมจะหมั้นกับลูกจันครับ”
“พ่อคะ ไม่นะคะ พอพี่หลินแถลงข่าวว่าเขาไม่ได้ทำพี่หลินท้อง ลูกจันก็หลุดพ้นข้อหาแย่งสามีคนอื่นแล้ว แบบนี้ไม่เห็นต้องหมั้นกับเขาเลยนี่คะ แค่ข่าวว่าจูบผู้ชาย ไม่นานคนก็ลืมค่ะพ่อ”
มือเล็กกำโทรศัพท์มือถือที่สั่นไม่หยุด หน้าจอปรากฏชื่อของชายคนรักที่ยังคงกระหน่ำโทรหาไม่ยั้ง ดวงตาสั่นระริกกมองหน้าคนเป็นพ่อและแม่อย่างกดดัน
“ไม่ได้ ต่อให้พ้นข้อหาแย่งสามีคนอื่น แต่ลูกของพ่อฉาวไปทั่วประเทศ เสื้อผ้าก็หลุดลุ่ย คนจินตนาการต่อไปถึงไหน ๆ แล้ว พ่อยอมไม่ได้ ลูกจันต้องหมั้นและแต่งงานกับพี่เขาเท่านั้น ต้องเร็วที่สุดด้วย”
“พ่อ...”
ดาราสาวเหลือบมองใบหน้าเฉยชาไร้ความรู้สึกของว่าที่คู่หมั้นก็รู้สึกเจ็บใจ นี่เขาไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไงที่ต้องหมั้นกับคนที่ไม่ได้ชอบขี้หน้ากันแม้แต่น้อยอย่างเธอ
แต่เธอรู้สึกนะ เสียใจและอึดอัดแทบบ้า แบบนี้เธอจะบอกคนรักว่าอย่างไร ตอนนี้เขาคงรู้เรื่องราวที่เกิดที่ประเทศไทยแล้ว มันจะมีทางไหนไหมที่ไม่ต้องหมั้นกับเขาเพื่อล้างอาย
เท่าที่คิดได้ตอนนี้...ไม่มีเลยสักวิธีเดียว
“ไงวะ ไอ้ปัณณ์ แย่เลยเหรอ”ปุณณิธิเอ่ยแซวกลั้วเสียงหัวเราะ ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เห็นคนท่ามากปากเสียในสภาพแบบนี้ครั้งหนึ่งคนอย่างปัณณธีเคยหัวเราะเยาะที่ทั้งพ่อ เขา และพี่เขยแพ้ท้องแทนเมีย เคยพูดจาทับถมว่าพวกเขากลัวเมียมากจนน่าขำ และลั่นวาจาไว้ว่าจะไม่มีวันปล่อยให้เมียอยู่เหนือการควบคุมและจะไม่มีวันหมดท่าถึงขนาดแพ้ท้องแทนผู้หญิงเด็ดขาดในตอนนั้นเขายังสาปแช่งน้องชายตัวดีให้แพ้ท้องแทนเมียหนักกว่าพวกเขาเป็นสามเท่า พอถึงวันนี้ ท่าทางว่าคำสาปแช่งนั้นจะเป็นจริงเสียแล้ว“แย่เลยพี่ปุณณ์ ไม่รู้ว่าไปกินอะไรมา สงสัยจะอาหารเป็นพิษ”ปัณณธียกแก้วน้ำเปล่าขึ้นดื่มจนหมด ก่อนยื่นแก้วนั้นขอเติมอีกครั้ง“อาหารไม่ได้เป็นพิษหรอก แต่น้ำแกมันทำฤทธิ์แล้ว”พี่ชายเอ่ยแซว ทุกคนในบ้านที่ผ่านประสบการณ์พวกนี้มาก่อนพากันนั่งขำ ผิดกับสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันที่ยังนั่งงง“อะไร พี่ปุณณ์ ผมงงไปหมดแล้ว นี่น้องชายพี่คลานอ้วกตั้งแต่เช้าจนจะหมดแรงเดินอยู่แล้ว พี่ยังหัวเราะกันได้อีกเหรอ”“ใจเย็นสิวะ แกไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ก็แค่กรรมตามสนอง อยากหัวเราะเยาะพวกฉันเอง ช่วยไม่ได้”“อะไรครับ”ปัณณธีมองหน้าคนนั้นทีคนนี้ที ก่อนพี่ชายจ
เสียงอาเจียนดังขึ้นปลุกร่างบางให้รู้สึกตัวตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เธอหันมองที่นอนด้านข้างที่ว่างเปล่าแล้วรีบดีดตัวจากที่นอนตรงดิ่งไปยังห้องน้ำทันที“พี่ปัณณ์ เป็นอะไรคะ”ดวงตากลมเบิกโพลง ถลาเข้าไปลูบแผ่นหลังแกร่งของสามีที่นั่งคุกเข่าอาเจียนลงในชักโครกอย่างเอาเป็นเอาตายจนน่าสงสารไม่มีเสียงตอบรับ แต่เสียงอาเจียนยังดังต่อเนื่อง เธอจึงผละไปเปิดน้ำใส่แก้วมาส่งให้เมื่อเขาทิ้งตัวลงนั่งราบกับพื้น“บ้วนปากก่อนค่ะพี่ปัณณ์”ปัณณธีรับแก้วน้ำมาบ้วนปากจนรู้สึกดีขึ้น จึงจะลุกขึ้นยืน แต่ขาเจ้ากรรมกลับไร้เรี่ยวแรง แค่เพียงพยุงตัวขึ้นนิดเดียวก็ทรุดลงนั่งราบกับพื้นดังเดิม“พี่ปัณณ์ ลูกจันช่วยค่ะ”ชิดจันทร์ประคองสามีขึ้นยืน ก่อนบีบยาสีฟันใส่แปรงส่งให้“แปรงฟันหน่อยนะคะ จะได้ดีขึ้น”เขารับมาแปรงแต่โดยดี แต่เพียงแค่เกิดฟองในปากเล็กน้อย เขาก็ต้องรีบบ้วนทิ้งแล้วอาเจียนเอาน้ำใส ๆ ในกระเพาะอาหารออกมาอีกครั้ง“พี่ปัณณ์”“ลูกจัน พาพี่กลับไปนั่งที่เตียงที”“ค่ะ”ชิดจันทร์ประคองสามีมานั่งเอนหลังพิงหัวเตียง รินน้ำใส่แก้วส่งให้โดยที่เขาเองก็รับมาดื่มรวดเดียวหมด“เบา ๆ ค่ะพี่ปัณณ์ เดี๋ยวสำลักนะคะ”“อืม ได้น้ำเปล่าแล
เสียงออดหน้าห้องของคอนโดมิเนียมราคาแพงดังขึ้นหลายครั้ง เจ้าของห้องที่หน้าท้องนูนเด่นในชุดคลุมท้องเดินมาส่องดูช่องตาแมวก่อนถอนใจพรืดเมื่อคืนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่แวะเวียนมาหาเธอเสมอ แม้เธอจะไม่เคยต้อนรับเขาด้วยไมตรีเลยก็ตามทีแต่สุดท้ายก็ต้องเปิดประตูให้เมื่อเขาไม่ยอมถอยกลับ ยังคงปักหลักยืนกดออดอยู่หลายครั้งจนน่ารำคาญ“ทิพย์”ทันทีที่ประตูเปิดออก แขกผู้มาเยือนก็ร้องทักเจ้าของห้องด้วยรอยยิ้ม ในมือถือข้าวของพะรุงพะรังเช่นเดิม“คุณจะมาทำไมทุกวันคะคุณรัฐ”ปกติเขาจะมาหาเธอทุกวันหลังเลิกงาน ซื้ออาหารเย็นและของบำรุงมาให้ ดูแลจนเธอจะเข้านอนจึงยอมกลับ แต่ถ้าเป็นวันหยุดอย่างเช่นวันนี้ เขาจะมาหาเธอตั้งแต่ไก่โห่และกลับอีกทีเมื่อเธอกำลังจะเข้านอนแล้วเท่านั้น“ผมก็มาดูแลคุณไง ซื้ออาหารบำรุงมาให้ด้วย ลูกเราจะได้แข็งแรง”“ฉันมีทุกอย่างที่คุณซื้อมา อีกอย่างที่คุณประโคมซื้อมาทุกวันฉันก็กินยันคลอดยังไม่หมดเลย ห้องฉันจะไม่มีที่เก็บแล้ว คุณเลิกซื้อมาให้เสียทีเถอะ”รัฐปกยื่นหน้าเข้าไปมองในโซนห้องครัว ของที่เขาซื้อให้วางตั้งเรียงกันจนเต็มพื้นที่ ไม่รู้ว่าเธอกินไม่ทันหรือไม่ยอมแตะต้องกั
“คุณหมอ...”“ไม่ต้องตกใจแล้ว ผมรักคุณจริง ๆ ไม่ได้เพิ่งรักเพื่อจะรับผิดชอบเรื่องลูก”“แต่ว่าเรา...”“ผมว่าความรู้สึกเราตรงกันนะ คนดื้ออย่างคุณแคร์ด้วยเหรอถ้าผมจะเอาเรื่องเราไปป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ ก็แค่พลาดนอนด้วยกันครั้งเดียว คนอย่างคุณคิดมากขนาดนั้นเลยเหรอ”ก็...ไม่ เธอไม่ใช่คนคิดมากกับเรื่องพวกนี้ และไม่ได้สนใจด้วยว่าตัวเองจะมีรอยราคีแค่ไหน แต่ที่ยอมให้เขาเอาเรื่องนี้มาขู่ก็เพราะเธอเองอยากที่จะใกล้ชิดกับเขาเช่นกัน“เอ่อ ฉัน...”“เด็กปากแข็ง ทั้ง ๆ ที่ปากคุณนุ่มจะตาย แต่ทำไมชอบขี้โกหก”“คุณหมอชยุตม์”“ครับ เรียกเสียเต็มยศ กลัวจำชื่อสามีตัวเองไม่ได้หรือไง”พูดพลางประคองพาเธอเดินมานั่งข้างกันที่โต๊ะอาหารในห้องนั่งเล่น“กินข้าวไปคุยกันไปดีไหม ผมหิวจะแย่แล้ว อีกอย่างเจ้าตัวเล็กในท้องก็คงจะหิวเหมือนกัน ทนกินเข้าไปหน่อยนะ ยังเหม็นอะไรอีกหรือเปล่า”เขาตักกับข้าวรสจัดที่ไม่ได้มีกุ้งเป็นส่วนประกอบสักอย่างใส่จานให้เธอ คนท้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ตักยำสีสันจัดจ้านเข้าปากทันที“กินได้ค่ะ ไม่เหม็น”“งั้นก็กินเยอะ ๆ”“แล้วเรื่องของเราล่ะคะ”คนที่ยังกังวลไม่วายถาม ทั้งที่ปากกำลังเคี้ยวอาหารตุ้ย ๆ
เพียงขิมมองจานอาหารที่ถูกเสิร์ฟบนโต๊ะด้วยใบหน้าเหยเก กลิ่นเหม็นตีขึ้นจมูก น้ำลายมากมายเอ่อเต็มกระพุ้งแก้มแต่ก็ไม่อาจกลืนได้ ก่อนน้ำย่อยในกระเพาะอาหารจะตีวนขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอยจึงยกมือขึ้นปิดปากแล้ววิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปโก่งคออาเจียนได้ทันท่วงทีหมอหนุ่มตกใจ วิ่งตามเธอไปติด ๆ แต่ก็ไม่อาจเข้าไปในห้องน้ำหญิงได้ มีนาที่เห็นท่าไม่ดีแล้ววิ่งตามมาจึงขันอาสาทันที“ยุตม์รออยู่นี่แหละ เดี๋ยวมีนเข้าไปดูให้”“ขอบคุณมากนะมีน”แม้จะยังทำใจไม่ได้และไม่ได้ชอบขี้หน้าผู้หญิงคนนั้นนัก แต่วิชาชีพที่ร่ำเรียนมาก็ไม่อาจทำให้เธอใจดำทนดูอยู่ได้จึงรีบเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปช่วยลูบหลังคนที่กำลังอาเจียนอยู่ที่ชักโครก“ดีขึ้นไหมคะ ไปบ้วนปากก่อนค่ะ”เมื่อเพียงขิมอาเจียนเอาอาหารกลางวันออกมาจนเหลือแต่น้ำใส ๆ ก็รู้สึกดีขึ้น จึงเดินไปบ้วนปากที่อ่างล้างหน้าตามที่หมอสาวบอกมีนาส่งกระดาษทิชชูให้ เธอรับมาซับหน้าแล้วเอ่ยขอบคุณ“ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ”“เป็นอะไรไปคะ ไม่ได้ทานข้าวเหรอ ถึงอาเจียนแบบนี้”“ทานแล้วค่ะ แต่เมื่อกี้มันเหม็นมากเลย ไม่รู้เขาเอากุ้งเน่ามาทำอาหารหรือเปล่า”หมอสาวย่นหัวคิ้ว มองคนที่อาเจียนจนหน้าซีดแล้วหัวใจ
“อยู่คนเดียวทั้งวัน เบื่อไหม”ชยุตม์เปิดประตูห้องพักสุดหรูของโรงแรมชื่อดังเข้ามาแล้วตรงดิ่งไปหอมแก้มคนที่ยังนอนเล่นบนเตียง ใบหน้าสวยบอกบุญไม่รับทั้งยังขยับตัวหนีราวกับเบื่อหน่ายเสียเต็มประดา ทั้งที่เมื่อเขาไลน์มาในช่วงบ่ายว่าจะพาเธอไปดินเนอร์หลังสัมมนาเสร็จ เธอก็ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวรอทันที“ไม่น่าถามนะคะ ไม่เข้าใจเลยว่าคุณจะลากฉันมาด้วยทำไม”“ก็พามาเที่ยวไง คุณอยากเที่ยวไม่ใช่เหรอ”“อยากเที่ยวแบบได้เที่ยวทั้งวัน ไม่ใช่นอนรอใครทั้งวันแบบนี้ค่ะ”“อดทนหน่อยสิ วันพฤหัสผมก็เสร็จแล้ว อย่างอแงเลยนะ”หมอหนุ่มจูบแก้มนวลอีกครั้งแล้วลุกขึ้นถอดเสื้อผ้า ก่อนหันมองคนตัวบางแล้วอมยิ้มเมื่อเธออยู่ในชุดเดรสยาวกรุยกรายพร้อมสำหรับการดินเนอร์ แม้ปากจะบอกว่าไม่อยากไปก็ตาม“รอผมเดี๋ยวนะ ขออาบน้ำก่อน คุณอาบน้ำรอผมแล้วนี่ ไม่ยอมรออาบพร้อมกันเลยนะ”“ไม่ได้อาบรอค่ะ แค่อาบน้ำตามปกติ แต่คุณบอกว่าจะพาไปดินเนอร์เลยเปลี่ยนชุดเฉย ๆ ไม่อยากให้คุณเสียเวลารอฉันแต่งตัว ขี้เกียจโดนบ่น”“ผมเคยบ่นคุณด้วยเหรอ รอคุณอาบน้ำแต่งตัวนานแค่ไหนก็ได้ แค่เก็บค่ารอนิดหน่อยเท่านั้น”พูดพร้อมถอดเสื้อแล้วก้าวขึ้นเตียงไปหอมแก้มนัวเนียคนที่
“เรื่องมันเป็นยังไง คลิปนั่น เป็นแกกับผู้กำกับคนนั้นจริง ๆ หรือถูกตัดต่อ”เพียงขิม สาวสวยที่พกความมั่นใจมาเต็มกระเป๋า แต่งกายเปรี้ยวจี๊ดจนเข็ดฟัน ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังเริ่มถามเป็นคนแรกและก็ได้รับแรงส่งเสริมจากเพื่อนในกลุ่มเป็นการพยักหน้า รวมทั้งพี่ชายฝาแฝดที่มองเจ้าของห้องด้วยสายตาเป็นห
“ถ้าทุกคนต้องการแบบนี้ ลูกจันจะยอมหมั้นกับคุณปัณณ์ค่ะ แต่หมั้นเพื่อกลบข่าวฉาวเท่านั้นนะคะ สักหนึ่งปีก็ได้ค่ะ พอมีข่าวดรามาเรื่องอื่นมาคนก็ลืม ไว้ตอนนั้นเราค่อยประกาศถอนหมั้นว่าลูกจันกับคุณปัณณ์เราไปกันไม่รอดก็ได้ค่ะ”สิ่งที่ชิดจันทร์เสนอทำเอาทุกคนอึ้งไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะตัวต้นเรื่องอย่างปัณณธี“ทำไ
แล้วปัณณธีก็เริ่มทำงานทันที ไม่หันกลับมาสนใจไยดีปลายฟ้าอีกเลย เธอจึงสะบัดหน้าเดินหนีกลับไปกระแทกตัวนั่งลงข้างรสสุคนธ์ ผู้จัดการส่วนตัวของชิดจันทร์“อารมณ์เสียอะไรมาคะน้องฟ้า”สาวร่างอวบละสายตาจากหน้าจอไอแพดที่กำลังลงคิวงานพรีเซ็นเตอร์โฆษณาครีมอาบน้ำซึ่งเพิ่งติดต่อมาล่าสุด“เบื่อค่ะ กำลังจะโดนฉกผู้ช
เขาคว้าคนตัวบางเข้าสู่อ้อมกอด มือใหญ่สอดล็อกท้ายทอยเอาไว้ไม่ให้ดิ้นหนีแล้วโน้มลงไปบดจูบเร่าร้อนอย่างต้องการลงโทษคนตัวบางลืมตัวปล่อยมือออกจากหน้าอก ทุบตีดิ้นรนเอาตัวรอด ชุดที่ยังไม่ทันได้รูดซิปหล่นลงมากองแทบเท้า เขาจึงสวมกอดเธอแน่นขึ้นเพื่อบดบังเรือนร่างงดงามเปลือยเปล่าที่มีเพียงกางเกงซับในขาสั้นกั




![คุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


