Masuk“ถ้าทุกคนต้องการแบบนี้ ลูกจันจะยอมหมั้นกับคุณปัณณ์ค่ะ แต่หมั้นเพื่อกลบข่าวฉาวเท่านั้นนะคะ สักหนึ่งปีก็ได้ค่ะ พอมีข่าวดรามาเรื่องอื่นมาคนก็ลืม ไว้ตอนนั้นเราค่อยประกาศถอนหมั้นว่าลูกจันกับคุณปัณณ์เราไปกันไม่รอดก็ได้ค่ะ”
สิ่งที่ชิดจันทร์เสนอทำเอาทุกคนอึ้งไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะตัวต้นเรื่องอย่างปัณณธี
“ทำไมต้องหมั้นปลอม ๆ”
ปัณณธีเอ่ยถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ ดวงตาคมวาววับเมื่อสัมผัสได้ว่าเธอรังเกียจเขา ทั้งที่ผู้หญิงมากมายพยายามทำทุกวิถีทางที่จะครอบครองเขาถึงขั้นโกหกว่าท้อง
“หรือคุณอยากหมั้นกับฉันจริง ๆ คะ อย่าบอกนะว่าคุณพิศวาสฉันจนยอมทิ้งชีวิตอิสระของตัวเองเพียงเพราะเราจูบกันแค่ครั้งเดียว”
ชิดจันทร์สวนกลับทันควัน ในเมื่อไม่สามารถเอาเรือไปขวางน้ำที่กำลังเชี่ยวกรากได้ ก็คงต้องยอมลอยตามน้ำไปก่อน แต่เรื่องอะไรที่เธอจะเอาทั้งชีวิตไปทิ้งกับผู้ชายอย่างเขา
แถมเธอยังมีคนรักอยู่แล้ว อย่างไรก็ต้องได้แต่งงานกับคนที่เธอรักเท่านั้น
“ลูกจัน เราเป็นผู้หญิงนะ ทำไมพูดจากับพี่เขาแบบนี้”
ทอฝันปรามลูกสาวเสียงเขียว แม้จะตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะลูกสาวเธอเสียหายย่อยยับ แต่ก็รู้สึกสมใจอยู่ลึก ๆ เมื่อกำลังจะดองกับเพื่อนรักตามที่เคยคุยกันเล่น ๆ ไว้
“ขอโทษค่ะ”
คนตัวบางพนมมือไหว้ว่าที่คู่หมั้นลวก ๆ ด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับ ก่อนจะแก้ต่างให้ตัวเอง อย่างไรเรื่องนี้เธอก็ต้องมีทางรอด
“แต่ลูกจันกับคุณปัณณ์เราไม่ได้รักกัน ไม่ได้คบกัน แล้วมันก็แค่การจูบค่ะ ลูกจันแสดงละครก็ต้องจูบกับพระเอกตั้งหลายคน ไม่เห็นเสียหายอะไรขนาดนั้น แต่จริงอยู่ว่านี่มันไม่ใช่การแสดง ลูกจันก็ยอมรับค่ะว่าวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดคือปกป้องชื่อเสียงของลูกจัน แต่คนไม่ได้ชอบกัน โดนจับคลุมถุงชนยังไงก็ไปกันไม่รอดหรอกค่ะ จะหมั้นจริงหรือหมั้นปลอมเพื่อรักษาหน้า ยังไงวันหนึ่งก็ต้องมีการถอนหมั้นอยู่ดีค่ะ ลูกจันเลยคิดว่าการหมั้นครั้งนี้ควรทำเพื่อกอบกู้ชื่อเสียงให้ลูกจันเท่านั้น สักหนึ่งปีก็น่าจะสมเหตุสมผล”
ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนจำนนด้วยเหตุผล ต่างมองหน้ากันแล้วถอนหายใจ แม้จะอยากให้เด็กทั้งสองแต่งงานอยู่กินกันจริง ๆ แต่ในเมื่อเจ้าตัวยืนยันความรู้สึกขนาดนี้จะบังคับก็คงจะเกินไปหน่อย
“แล้วปัณณ์ว่ายังไง”
คิมหันต์เอ่ยถามว่าที่ลูกเขย แม้ตอนแรกจะโกรธมากที่ทำลูกสาวสุดที่รักเสียหาย แต่ก็ต้องยอมรับว่าลึก ๆ แล้วอยากได้เป็นลูกเขยไม่น้อย
“ผมแล้วแต่ลูกจันครับ ถ้าน้องไม่อยากให้ผมรับผิดชอบด้วยการแต่งงาน ผมก็ไม่อยากบังคับ”
ปากพูดว่ายินดี แต่สายตาไม่ได้บ่งบอกแบบนั้น ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกหงุดหงิดจนแทบอยากจะล้มโต๊ะ
“เอ่อ งั้นเอาเป็นว่าให้ปัณณ์กับลูกจันหมั้นกันหนึ่งปี ถ้าข่าวเงียบหรือลูกสองคนไปกันไม่ได้ก็ค่อยถอนหมั้น แบบนี้โอเคไหม”
ทอฝันสรุปให้ตามที่ลูกสาวของตัวเองต้องการ
“โอเคค่ะแม่ ขอบคุณทุกคนนะคะที่เข้าใจลูกจัน”
ชิดจันทร์ลอบถอนหายใจโล่งอก ถึงแม้จะต้องหมั้นหมายกับเขาเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม ๆ แต่ก็ยังดีกว่าที่เธอต้องแต่งงานอยู่กินกับเขาตลอดชีวิตเป็นไหน ๆ แม้จะมีเรื่องของคนรักให้ต้องแก้ไขปัญหารออยู่ข้างหน้าก็ตาม
โทรศัพท์มือถือราคาแพงถูกปาอัดผนังห้องของโรงแรมหรูในนิวยอร์กจนแตกกระจายด้วยความโมโหสุดขีดที่คนรักไม่ยอมรับสาย แม้เขาจะโทรหาเธอร่วมสิบครั้งก็ตาม
รัฐปก ชายหนุ่มรูปหล่อวัยยี่สิบหกปี เจ้าของบริษัทนำเข้าและส่งออกสินค้าอุปโภคบริโภคชื่อดังยกมือเท้าเอว ถอนหายใจเรียกสติ มืออีกข้างเสยผมลวก ๆ ระบายอารมณ์ ยังไม่ทันที่เขาจะอาบน้ำเข้านอนอย่างทุกคืน เพื่อนรักก็ส่งคลิปข่าวฉาวของนางเอกดาวรุ่งมาให้เขาดูเสียก่อน
จะไม่เป็นอะไรเลยถ้าผู้หญิงที่กำลังจูบกับผู้ชายในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยไม่ใช่คนรักของเขาที่คบหากันมาร่วมสองปี
กำลังจะโทรถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่หลังจากที่เขาขาดการติดต่อกับเธอไปเกือบเดือน เนื่องจากเธอกำลังยุ่งกับการเป็นนางเอกละครและเขาเองก็มาติดต่อธุรกิจรวมถึงร่วมสัมมนาที่สหรัฐอเมริกา แต่ไม่ว่าจะโทรเท่าไรเธอก็ไม่ยอมรับสาย ทั้งที่ตอนนี้ในประเทศไทยน่าจะราว ๆ เที่ยงวันเท่านั้นเอง
เสียงที่ดังขึ้นทำให้น้ำทิพย์ เลขานุการสาวสวยวัยยี่สิบสี่ปีเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพผ้าเช็ดตัวผืนเดียวไม่ต่างจากอีกคน เศษซากเครื่องมือสื่อสารที่กองอยู่บนพื้นและดวงตาวาวโรจน์ของเจ้านายหนุ่มทำให้เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเข้าไปจับมือให้เขาใจเย็น
“เกิดอะไรขึ้นคะ คุณรัฐ”
รัฐปกถอนหายใจพรืด กัดกรามแน่น มองหน้าเลขานุการพ่วงตำแหน่งคู่นอนด้วยความหงุดหงิด
“อย่าเพิ่งมายุ่งกับผม”
“เพราะข่าวนั้นใช่ไหมคะ”
เจ้านายหนุ่มตวัดสายตาวาวโรจน์มองเลขาสาวทำเธอหน้าเสีย
“คุณรู้ข่าวนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกผม”
“เมื่อกี้นี้เองค่ะ ตอนที่ทิพย์เข้าไปเตรียมน้ำอุ่นให้คุณ เพื่อนทิพย์ส่งคลิปข่าวมาให้หลายชั่วโมงแล้วแต่ทิพย์เพิ่งว่างเปิดดู”
เพราะก่อนหน้านี้เขาเอาแต่ตักตวงความหวานจากร่างกายของเธอราวกับตายอดตายอยากมาจากไหน กว่าที่จะปล่อยให้เธอได้มีเวลาหายใจก็ปาไปครึ่งค่อนคืนแล้ว
“ผมจะกลับไทย”
“แต่เรามาสัมมนานะคะ ยังเหลืออีกตั้งสัปดาห์กว่าจะจบ”
“แล้วคุณจะให้ผมอยู่ยังไง โทรไปลูกจันก็ไม่รับสายผม เบอร์เพื่อนเธอผมก็ไม่มี พวกนั้นไม่ชอบขี้หน้าผมอย่างกับอะไร ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมลูกจันถึงทำอย่างนั้น ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว”
เขาเสยผมแล้วเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง ยกมือลูบหน้าด้วยความเครียดจัด น้ำทิพย์จึงเดินตามไปนั่งคุกเข่าลงบนพื้นเบื้องหน้า มือเล็กลูบต้นขาแกร่งเบา ๆ ก่อนจะปลดผ้าเช็ดตัวที่มัดปมไว้ที่เอวสอบ แล้วขยับมือชักสาวท่อนเนื้อใหญ่ยาวช้า ๆ ราวกับกำลังปลอบประโลมเจ้าของของมัน
รัฐปกกัดกรามแน่น จ้องใบหน้าสวยงามที่ทอดสายตามองเขาอย่างยั่วยวน ถอนหายใจพรืดแล้วเอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย ใช้มือทั้งสองข้างเท้าที่นอนเพื่อพยุงตัว
“ทิพย์ ผมไม่มีอารมณ์”
ปากบอกแบบนั้นแต่กลับหลับตาพริ้ม หอบหายใจสะท้านจนหน้าอกแกร่งขยับขึ้นลงถี่ ด้วยเลขานุการสาวสวยคนนี้รู้ใจเขาดีที่สุด
เขารับเธอเข้าทำงานทันทีหลังจากการสัมภาษณ์งานด้วยตัวเอง แม้เธอจะเป็นเพียงนักศึกษาจบใหม่ไร้ซึ่งประสบการณ์ก็ตาม นั่นเพราะเขาถูกชะตากับเธอจนแอบจินตนาการเลยเถิดไปจนถึงเรื่องบนเตียง และหลังจากที่ทำงานร่วมกันไม่นาน ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาก็มาจบลงบนเตียงจริง ๆ ด้วย
แม้ว่าตอนนั้นชิดจันทร์จะเพิ่งตกลงคบหากับรุ่นพี่อย่างเขาหลังจากที่เขาเรียนจบกลับมายังประเทศไทยแล้วก็ตาม เพราะรักระยะไกล ต่อให้ถูกใจแค่ไหนก็แพ้ความใกล้ชิดของคนใกล้ตัวอยู่ดี
การคบหากันแบบไม่มีสถานะเกิดขึ้นร่วมสองปีแล้ว น้ำทิพย์ยอมอยู่ในมุมมืด เชื่อฟังเขาทุกอย่าง และปรนนิบัติเขาดีจนแทบคลั่ง ต่างจากคนรักที่แม้จะกลับมาประเทศไทยแล้วก็ยังไม่ยอมพาเขาไปแนะนำให้กับครอบครัวเธอได้รู้จักเสียที
เรื่องความสัมพันธ์ทางกายไม่ต้องพูดถึง เธอยอมให้เขาจูบก็ดีแค่ไหนแล้ว แม้จะเคยไปหาเธอที่คอนโดมิเนียม แต่เธอก็บ่ายเบี่ยงไม่ยอมมีสัมพันธ์กับเขาเสียทีจนน่าเบื่อ ต่างจากผู้หญิงอีกคนที่ถึงแม้เขาจะไม่ได้รู้สึกรัก แต่ก็มีความสุขจนแทบกระอักทุกครั้งที่เขาเรียกหา
“คุณมีอารมณ์แล้วค่ะ มันชี้หน้าทิพย์อีกแล้วนะคะ”
“อืม ก็คุณทำ”
“ทิพย์อยากให้คุณผ่อนคลายนี่คะ เครียดไปตอนนี้ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ข่าวดังออกขนาดนี้ ไม่กี่วันคุณลูกจันต้องมาแถลงข่าวแน่ค่ะ ทิพย์ว่ามันคงเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันมากกว่า เผลอ ๆ ก็โปรโมตละคร ก็เรื่องที่เธอกำลังถ่าย เนื้อหาแรงออกนี่คะ ตอนแรกคุณยังไม่อยากจะให้เธอรับเล่นเลย”
น้ำทิพย์รู้จุดอ่อนของรัฐปก ถ้าเขามีอารมณ์ขึ้นมา อะไรก็เป็นเรื่องเล็กน้อย เรื่องที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการปลดปล่อยความบ้าคลั่งเข้าใส่ตัวเธอเท่านั้น
จึงลุกขึ้นยืนถอดผ้าเช็ดตัวทิ้งลงพื้น ผลักอกแกร่งให้เขาล้มนอนหงาย แล้วขึ้นควบขี่เขาด้วยจังหวะร้อนแรงแบบที่เขาชอบทันที
“ใจเย็นทิพย์ ผมต้องโทรหาลูกจันก่อน”
“โทรศัพท์คุณพังแล้ว หรือคุณจะโทรด้วยเบอร์ของทิพย์ดีคะ ดึก ๆ ดื่น ๆ ใช้เบอร์เลขาโทรหาแฟน แบบนี้เธอต้องจับได้แน่ ๆ ว่าเราเป็นอะไรกัน”
เจ้านายหนุ่มกัดกรามแน่น พลิกกายขึ้นคร่อมคนตัวบางแสนเย้ายวน ก่อนจะกระหน่ำความป่าเถื่อนใส่ความสาวเพื่อระบายความหงุดหงิดจนกว่าจะพอใจ
ในขณะเดียวกันที่ประเทศไทย ชิดจันทร์นั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกของคอนโดมิเนียมสุดหรู หลังจากขออนุญาตพ่อแม่แยกออกมาอยู่ที่นี่เพื่อความสะดวกสบายในการเดินทางไปกองถ่าย
เธอกดโทรหาคนรักหนุ่มหลายครั้งก็ไม่สามารถติดต่อได้ แถมโทรศัพท์ยังสั่นเตือนข้อความของเพื่อนรักในกลุ่มไลน์ไม่หยุด จนสุดท้ายต้องล้มเลิกความคิดที่จะติดต่อคนรัก กลายเป็นเปิดอ่านไลน์ของเพื่อนแทน
ไม่นานเกินรอ เพื่อนในกลุ่มก็เข้ามานั่งหน้าสลอนอยู่ในห้องของเธอ ต่างมองใบหน้าสวยงามอิดโรยของเพื่อนรักนิ่ง ๆ โดยไม่ยอมพูดอะไรออกมาแม้แต่คนเดียว
“นี่พวกแกจะมองฉันอีกนานไหม ที่มาหาเพราะเรื่องข่าวไม่ใช่เหรอ มีอะไรก็ถามมาสิ”
สุดท้ายเจ้าของห้องก็ทนไม่ไหว เอ่ยเปิดประเด็นขึ้นก่อน
“เรื่องมันเป็นยังไง คลิปนั่น เป็นแกกับผู้กำกับคนนั้นจริง ๆ หรือถูกตัดต่อ”
“ไงวะ ไอ้ปัณณ์ แย่เลยเหรอ”ปุณณิธิเอ่ยแซวกลั้วเสียงหัวเราะ ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เห็นคนท่ามากปากเสียในสภาพแบบนี้ครั้งหนึ่งคนอย่างปัณณธีเคยหัวเราะเยาะที่ทั้งพ่อ เขา และพี่เขยแพ้ท้องแทนเมีย เคยพูดจาทับถมว่าพวกเขากลัวเมียมากจนน่าขำ และลั่นวาจาไว้ว่าจะไม่มีวันปล่อยให้เมียอยู่เหนือการควบคุมและจะไม่มีวันหมดท่าถึงขนาดแพ้ท้องแทนผู้หญิงเด็ดขาดในตอนนั้นเขายังสาปแช่งน้องชายตัวดีให้แพ้ท้องแทนเมียหนักกว่าพวกเขาเป็นสามเท่า พอถึงวันนี้ ท่าทางว่าคำสาปแช่งนั้นจะเป็นจริงเสียแล้ว“แย่เลยพี่ปุณณ์ ไม่รู้ว่าไปกินอะไรมา สงสัยจะอาหารเป็นพิษ”ปัณณธียกแก้วน้ำเปล่าขึ้นดื่มจนหมด ก่อนยื่นแก้วนั้นขอเติมอีกครั้ง“อาหารไม่ได้เป็นพิษหรอก แต่น้ำแกมันทำฤทธิ์แล้ว”พี่ชายเอ่ยแซว ทุกคนในบ้านที่ผ่านประสบการณ์พวกนี้มาก่อนพากันนั่งขำ ผิดกับสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันที่ยังนั่งงง“อะไร พี่ปุณณ์ ผมงงไปหมดแล้ว นี่น้องชายพี่คลานอ้วกตั้งแต่เช้าจนจะหมดแรงเดินอยู่แล้ว พี่ยังหัวเราะกันได้อีกเหรอ”“ใจเย็นสิวะ แกไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ก็แค่กรรมตามสนอง อยากหัวเราะเยาะพวกฉันเอง ช่วยไม่ได้”“อะไรครับ”ปัณณธีมองหน้าคนนั้นทีคนนี้ที ก่อนพี่ชายจ
เสียงอาเจียนดังขึ้นปลุกร่างบางให้รู้สึกตัวตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เธอหันมองที่นอนด้านข้างที่ว่างเปล่าแล้วรีบดีดตัวจากที่นอนตรงดิ่งไปยังห้องน้ำทันที“พี่ปัณณ์ เป็นอะไรคะ”ดวงตากลมเบิกโพลง ถลาเข้าไปลูบแผ่นหลังแกร่งของสามีที่นั่งคุกเข่าอาเจียนลงในชักโครกอย่างเอาเป็นเอาตายจนน่าสงสารไม่มีเสียงตอบรับ แต่เสียงอาเจียนยังดังต่อเนื่อง เธอจึงผละไปเปิดน้ำใส่แก้วมาส่งให้เมื่อเขาทิ้งตัวลงนั่งราบกับพื้น“บ้วนปากก่อนค่ะพี่ปัณณ์”ปัณณธีรับแก้วน้ำมาบ้วนปากจนรู้สึกดีขึ้น จึงจะลุกขึ้นยืน แต่ขาเจ้ากรรมกลับไร้เรี่ยวแรง แค่เพียงพยุงตัวขึ้นนิดเดียวก็ทรุดลงนั่งราบกับพื้นดังเดิม“พี่ปัณณ์ ลูกจันช่วยค่ะ”ชิดจันทร์ประคองสามีขึ้นยืน ก่อนบีบยาสีฟันใส่แปรงส่งให้“แปรงฟันหน่อยนะคะ จะได้ดีขึ้น”เขารับมาแปรงแต่โดยดี แต่เพียงแค่เกิดฟองในปากเล็กน้อย เขาก็ต้องรีบบ้วนทิ้งแล้วอาเจียนเอาน้ำใส ๆ ในกระเพาะอาหารออกมาอีกครั้ง“พี่ปัณณ์”“ลูกจัน พาพี่กลับไปนั่งที่เตียงที”“ค่ะ”ชิดจันทร์ประคองสามีมานั่งเอนหลังพิงหัวเตียง รินน้ำใส่แก้วส่งให้โดยที่เขาเองก็รับมาดื่มรวดเดียวหมด“เบา ๆ ค่ะพี่ปัณณ์ เดี๋ยวสำลักนะคะ”“อืม ได้น้ำเปล่าแล
เสียงออดหน้าห้องของคอนโดมิเนียมราคาแพงดังขึ้นหลายครั้ง เจ้าของห้องที่หน้าท้องนูนเด่นในชุดคลุมท้องเดินมาส่องดูช่องตาแมวก่อนถอนใจพรืดเมื่อคืนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่แวะเวียนมาหาเธอเสมอ แม้เธอจะไม่เคยต้อนรับเขาด้วยไมตรีเลยก็ตามทีแต่สุดท้ายก็ต้องเปิดประตูให้เมื่อเขาไม่ยอมถอยกลับ ยังคงปักหลักยืนกดออดอยู่หลายครั้งจนน่ารำคาญ“ทิพย์”ทันทีที่ประตูเปิดออก แขกผู้มาเยือนก็ร้องทักเจ้าของห้องด้วยรอยยิ้ม ในมือถือข้าวของพะรุงพะรังเช่นเดิม“คุณจะมาทำไมทุกวันคะคุณรัฐ”ปกติเขาจะมาหาเธอทุกวันหลังเลิกงาน ซื้ออาหารเย็นและของบำรุงมาให้ ดูแลจนเธอจะเข้านอนจึงยอมกลับ แต่ถ้าเป็นวันหยุดอย่างเช่นวันนี้ เขาจะมาหาเธอตั้งแต่ไก่โห่และกลับอีกทีเมื่อเธอกำลังจะเข้านอนแล้วเท่านั้น“ผมก็มาดูแลคุณไง ซื้ออาหารบำรุงมาให้ด้วย ลูกเราจะได้แข็งแรง”“ฉันมีทุกอย่างที่คุณซื้อมา อีกอย่างที่คุณประโคมซื้อมาทุกวันฉันก็กินยันคลอดยังไม่หมดเลย ห้องฉันจะไม่มีที่เก็บแล้ว คุณเลิกซื้อมาให้เสียทีเถอะ”รัฐปกยื่นหน้าเข้าไปมองในโซนห้องครัว ของที่เขาซื้อให้วางตั้งเรียงกันจนเต็มพื้นที่ ไม่รู้ว่าเธอกินไม่ทันหรือไม่ยอมแตะต้องกั
“คุณหมอ...”“ไม่ต้องตกใจแล้ว ผมรักคุณจริง ๆ ไม่ได้เพิ่งรักเพื่อจะรับผิดชอบเรื่องลูก”“แต่ว่าเรา...”“ผมว่าความรู้สึกเราตรงกันนะ คนดื้ออย่างคุณแคร์ด้วยเหรอถ้าผมจะเอาเรื่องเราไปป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ ก็แค่พลาดนอนด้วยกันครั้งเดียว คนอย่างคุณคิดมากขนาดนั้นเลยเหรอ”ก็...ไม่ เธอไม่ใช่คนคิดมากกับเรื่องพวกนี้ และไม่ได้สนใจด้วยว่าตัวเองจะมีรอยราคีแค่ไหน แต่ที่ยอมให้เขาเอาเรื่องนี้มาขู่ก็เพราะเธอเองอยากที่จะใกล้ชิดกับเขาเช่นกัน“เอ่อ ฉัน...”“เด็กปากแข็ง ทั้ง ๆ ที่ปากคุณนุ่มจะตาย แต่ทำไมชอบขี้โกหก”“คุณหมอชยุตม์”“ครับ เรียกเสียเต็มยศ กลัวจำชื่อสามีตัวเองไม่ได้หรือไง”พูดพลางประคองพาเธอเดินมานั่งข้างกันที่โต๊ะอาหารในห้องนั่งเล่น“กินข้าวไปคุยกันไปดีไหม ผมหิวจะแย่แล้ว อีกอย่างเจ้าตัวเล็กในท้องก็คงจะหิวเหมือนกัน ทนกินเข้าไปหน่อยนะ ยังเหม็นอะไรอีกหรือเปล่า”เขาตักกับข้าวรสจัดที่ไม่ได้มีกุ้งเป็นส่วนประกอบสักอย่างใส่จานให้เธอ คนท้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ตักยำสีสันจัดจ้านเข้าปากทันที“กินได้ค่ะ ไม่เหม็น”“งั้นก็กินเยอะ ๆ”“แล้วเรื่องของเราล่ะคะ”คนที่ยังกังวลไม่วายถาม ทั้งที่ปากกำลังเคี้ยวอาหารตุ้ย ๆ
เพียงขิมมองจานอาหารที่ถูกเสิร์ฟบนโต๊ะด้วยใบหน้าเหยเก กลิ่นเหม็นตีขึ้นจมูก น้ำลายมากมายเอ่อเต็มกระพุ้งแก้มแต่ก็ไม่อาจกลืนได้ ก่อนน้ำย่อยในกระเพาะอาหารจะตีวนขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอยจึงยกมือขึ้นปิดปากแล้ววิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปโก่งคออาเจียนได้ทันท่วงทีหมอหนุ่มตกใจ วิ่งตามเธอไปติด ๆ แต่ก็ไม่อาจเข้าไปในห้องน้ำหญิงได้ มีนาที่เห็นท่าไม่ดีแล้ววิ่งตามมาจึงขันอาสาทันที“ยุตม์รออยู่นี่แหละ เดี๋ยวมีนเข้าไปดูให้”“ขอบคุณมากนะมีน”แม้จะยังทำใจไม่ได้และไม่ได้ชอบขี้หน้าผู้หญิงคนนั้นนัก แต่วิชาชีพที่ร่ำเรียนมาก็ไม่อาจทำให้เธอใจดำทนดูอยู่ได้จึงรีบเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปช่วยลูบหลังคนที่กำลังอาเจียนอยู่ที่ชักโครก“ดีขึ้นไหมคะ ไปบ้วนปากก่อนค่ะ”เมื่อเพียงขิมอาเจียนเอาอาหารกลางวันออกมาจนเหลือแต่น้ำใส ๆ ก็รู้สึกดีขึ้น จึงเดินไปบ้วนปากที่อ่างล้างหน้าตามที่หมอสาวบอกมีนาส่งกระดาษทิชชูให้ เธอรับมาซับหน้าแล้วเอ่ยขอบคุณ“ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ”“เป็นอะไรไปคะ ไม่ได้ทานข้าวเหรอ ถึงอาเจียนแบบนี้”“ทานแล้วค่ะ แต่เมื่อกี้มันเหม็นมากเลย ไม่รู้เขาเอากุ้งเน่ามาทำอาหารหรือเปล่า”หมอสาวย่นหัวคิ้ว มองคนที่อาเจียนจนหน้าซีดแล้วหัวใจ
“อยู่คนเดียวทั้งวัน เบื่อไหม”ชยุตม์เปิดประตูห้องพักสุดหรูของโรงแรมชื่อดังเข้ามาแล้วตรงดิ่งไปหอมแก้มคนที่ยังนอนเล่นบนเตียง ใบหน้าสวยบอกบุญไม่รับทั้งยังขยับตัวหนีราวกับเบื่อหน่ายเสียเต็มประดา ทั้งที่เมื่อเขาไลน์มาในช่วงบ่ายว่าจะพาเธอไปดินเนอร์หลังสัมมนาเสร็จ เธอก็ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวรอทันที“ไม่น่าถามนะคะ ไม่เข้าใจเลยว่าคุณจะลากฉันมาด้วยทำไม”“ก็พามาเที่ยวไง คุณอยากเที่ยวไม่ใช่เหรอ”“อยากเที่ยวแบบได้เที่ยวทั้งวัน ไม่ใช่นอนรอใครทั้งวันแบบนี้ค่ะ”“อดทนหน่อยสิ วันพฤหัสผมก็เสร็จแล้ว อย่างอแงเลยนะ”หมอหนุ่มจูบแก้มนวลอีกครั้งแล้วลุกขึ้นถอดเสื้อผ้า ก่อนหันมองคนตัวบางแล้วอมยิ้มเมื่อเธออยู่ในชุดเดรสยาวกรุยกรายพร้อมสำหรับการดินเนอร์ แม้ปากจะบอกว่าไม่อยากไปก็ตาม“รอผมเดี๋ยวนะ ขออาบน้ำก่อน คุณอาบน้ำรอผมแล้วนี่ ไม่ยอมรออาบพร้อมกันเลยนะ”“ไม่ได้อาบรอค่ะ แค่อาบน้ำตามปกติ แต่คุณบอกว่าจะพาไปดินเนอร์เลยเปลี่ยนชุดเฉย ๆ ไม่อยากให้คุณเสียเวลารอฉันแต่งตัว ขี้เกียจโดนบ่น”“ผมเคยบ่นคุณด้วยเหรอ รอคุณอาบน้ำแต่งตัวนานแค่ไหนก็ได้ แค่เก็บค่ารอนิดหน่อยเท่านั้น”พูดพร้อมถอดเสื้อแล้วก้าวขึ้นเตียงไปหอมแก้มนัวเนียคนที่
“เรื่องงานหมั้นแม่จัดการเรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ สองคนไม่ต้องกังวล เราจะจัดที่บ้านของลูกจัน เป็นงานแบบอบอุ่น เชิญแขกผู้ใหญ่ เพื่อนสนิทของสองคน ส่วนสื่อเราคงห้ามไม่ได้ แค่เตรียมตัวเอาไว้เผื่อมีการถ่ายรูปหรือสัมภาษณ์หลังจบงาน”อัณณา อดีตนักข่าวสายบันเทิงร่ายยาวให้ลูกชายและว่าที่ลูกสะใภ้ฟังบนโต๊ะอาหารมื้อเย
แค่คำถามแรกก็เจอหมักฮุกทำเอามาลินแทบสลบกลางอากาศ แต่ก็เลี่ยงไม่ได้อยู่แล้วเมื่อมันเป็นสาระสำคัญของเรื่องในวันนี้มาลิน : “ไม่จริงค่ะ หลินไม่ได้ท้อง ขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่หลินทำให้ตกใจ”เสียงนักข่าวคุยกันเซ็งแซ่ บ้างอุทานออกมาด้วยถ้อยคำหยาบคาย บ้างหันไปพยักพเยิดกับเพื่อนเพราะคิดเอาไว้แล้วว่าต้องเป็นแ
“เรื่องมันเป็นยังไง คลิปนั่น เป็นแกกับผู้กำกับคนนั้นจริง ๆ หรือถูกตัดต่อ”เพียงขิม สาวสวยที่พกความมั่นใจมาเต็มกระเป๋า แต่งกายเปรี้ยวจี๊ดจนเข็ดฟัน ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังเริ่มถามเป็นคนแรกและก็ได้รับแรงส่งเสริมจากเพื่อนในกลุ่มเป็นการพยักหน้า รวมทั้งพี่ชายฝาแฝดที่มองเจ้าของห้องด้วยสายตาเป็นห
คนตัวบางนั่งก้มหน้ากุมมือทั้งสองข้างบนตักด้วยความกดดัน ในขณะที่คนต้นเรื่องเหลือบมองเธอเป็นระยะด้วยสายตาอ่อนแสง“ไอ้โปรด มึงจะเอายังไง ลูกมึงทำลูกกูป่นปี้หมดแล้ว”คิมหันต์เปิดฉากโวยวายเพื่อนรัก ถ้าเด็กสองคนคบหากันอยู่เขาจะไม่ว่าเลยสักคำ นี่ไม่ได้เป็นแฟนกันด้วยซ้ำ แต่ลูกชายจอมเจ้าชู้ของเพื่อนกลับมาจู







