ตอนที่ 7 จริงใช่ไหม

“เรื่องมันเป็นยังไง คลิปนั่น เป็นแกกับผู้กำกับคนนั้นจริง ๆ หรือถูกตัดต่อ”

เพียงขิม สาวสวยที่พกความมั่นใจมาเต็มกระเป๋า แต่งกายเปรี้ยวจี๊ดจนเข็ดฟัน ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังเริ่มถามเป็นคนแรกและก็ได้รับแรงส่งเสริมจากเพื่อนในกลุ่มเป็นการพยักหน้า รวมทั้งพี่ชายฝาแฝดที่มองเจ้าของห้องด้วยสายตาเป็นห่วงกว่าทุกคน

“จริง เป็นฉันกับหมอนั่นจริง ๆ”

“ฮะ แกจูบกับเขาจริง ๆ เหรอ ทำไมล่ะ แกชอบเขาเหรอ แต่แกมีแฟนแล้วนะ”

มัสลิน ทายาทเพียงคนเดียวที่ยังไม่ยอมเข้าไปบริหารโรงเรียนนานาชาติของผู้เป็นพ่อแต่กลับมาเปิดร้านอาหารที่สร้างชื่อติดตลาดอย่างรวดเร็วเอ่ยถาม ปกติเธอเป็นคนพูดน้อยและไม่ค่อยแสดงออกทางสีหน้าแววตาเท่าไร แต่เรื่องนี้ทำเธอตกใจจริง ๆ เพราะชิดจันทร์ที่เธอรู้จักไม่มีทางจูบกับใครง่าย ๆ แน่ ถ้าไม่ใช่คนรักหรือทำเพราะงาน

“หรือแกเลิกกับแฟนแกแล้ว”

เพียงขิมถามแทรก ดวงตากลมโตมองไปยังพี่ชายฝาแฝดที่เกิดก่อนเธอเพียงห้านาทีอย่างมีความหวัง เขาอยู่กลุ่มเดียวกันกับเธอและสองคนนี้ตั้งแต่เข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยที่อเมริกาด้วยกัน และเธอรู้ดีที่สุดว่าพี่ชายของเธอหลงรักชิดจันทร์ตั้งแต่แรกพบ

มัสลินเองก็เหลือบมองเพลงขลุ่ย ผู้ซึ่งเป็นผู้ชายคนเดียวในกลุ่มเช่นกัน เพราะเธอก็รับรู้มาตลอดว่าเขาคิดอย่างไรกับชิดจันทร์

แต่คำตอบของเพื่อนทำให้ทุกคนผิดหวัง ไม่ใช่เพราะอยากเชียร์ชิดจันทร์ให้กับเพลงขลุ่ยที่ไม่ยอมบอกความในใจเสียทีเพียงอย่างเดียวหรอก แต่เพราะพวกเธอรู้ว่ารัฐปกเจ้าชู้และมีพฤติกรรมไม่น่าไว้ใจแค่ไหน มีเพียงชิดจันทร์คนเดียวที่ดูไม่ออก หลงเชื่อคำลวงและหลงรักผู้ชายคนนั้นจนไม่ลืมหูลืมตา

“ยังไม่ได้เลิกกับรัฐหรอก เรายังรักกันดี”

“แล้วทำไม...”

นี่เป็นคำพูดแรกที่หลุดออกจากปากของเพลงขลุ่ย ดวงตาที่แสดงความเป็นห่วงซึ่งลึกซึ้งกว่าเพื่อนทุกคนนั้นทำไมชิดจันทร์จะไม่รู้ เพียงแค่เธอไม่สามารถตอบรับความรู้สึกของเพื่อนรักได้เท่านั้น

“ฉันเล่าให้พวกแกฟังก็ได้ ฉันกับหมอนั่นเป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่เด็ก เขาแก่กว่าพวกเราเจ็ดแปดปีได้ พ่อแม่เราเป็นเพื่อนรักกัน แต่หมอนั่นชอบแกล้งฉันตลอด ฉันเกลียดขี้หน้าอย่างกับอะไร ที่ต้องแสดงเรื่องที่เขาเป็นผู้กำกับเพราะป้าอัณณา แม่ของเขาขอร้อง วันนั้นอยู่ ๆ หมอนั่นก็เข้ามาในห้องลองชุด เอ่อ จริง ๆ ฉันคิดว่าเขาคือพี่รส เลยเรียกให้เขามารูดซิปชุดให้ พอรู้ว่าเป็นเขาเราเลยทะเลาะกัน ฉันดันปากไวว่าเขาเรื่องที่เขาทำผู้หญิงท้อง เขาเลยจูบฉัน ชุดมันยังไม่ได้รูดซิปเลยหลุดอย่างที่เห็นในคลิป แต่พวกแกอย่าถามนะว่าทำไมฉันถึงยอมให้หมอนั่นจูบ ฉันไม่รู้จริง ๆ ความซวยคือใครก็ไม่รู้แอบถ่ายคลิป ต้องเป็นคนในกองถ่ายนั่นแหละ พ่อแม่ฉันกับเขาเลยบังคับให้เราหมั้นกันล้างอาย”

“ฮะ หมั้นกันเหรอ”

เพื่อนรักทั้งสามร้องออกมาด้วยความตกใจพร้อมกัน ไม่คิดว่าสมัยนี้ยังมีการจับคลุมถุงชนหรือหมั้นหมายเพื่อล้างอายกันอีก

“อืม หมั้น ที่จริงแม่เคยพูดว่าป้าอัณณาจะขอฉันไปเป็นสะใภ้นานแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง ฉันเลยจะหมั้นไปก่อน ถ้าข่าวเงียบค่อยถอนหมั้น”

“แล้วแกยอมเหรอลูกจัน แฟนแกล่ะ”

“ที่บ้านยังไม่ใครรู้เลยว่าฉันมีแฟน วันนี้ก็ไม่กล้าบอก พ่อแม่ดูเครียดมากกับเรื่องนี้ ฉันไม่เคยเห็นพ่อแม่จริงจังแบบนี้มาก่อนเลย บอกปฏิเสธไปแล้วแต่ไม่สำเร็จ นี่ก็โทรหารัฐไม่ติดด้วย เขาน่าจะรู้เรื่องข่าวแล้ว เขาโทรมาแต่ฉันรับสายไม่ได้ พอตอนนี้ก็โทรไม่ติด ไม่รู้ทำอะไรอยู่”

เพื่อนรักทั้งสามถอนหายใจพร้อมกัน ไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้หญิงยุคใหม่ที่มีความมั่นใจเต็มร้อยอย่างชิดจันทร์จะยอมทำตามที่ครอบครัวสั่ง แต่อย่างว่า เรื่องนี้มันเกี่ยวกับหน้าตาและชื่อเสียงของทั้งเธอเองและวงศ์ตระกูล

“ก็ไม่เห็นเขาจะติดต่อมาถามข่าวแกกับพวกฉันนะ”

“เขาจะติดต่อได้ไงล่ะ เขารู้ว่าพวกแกไม่ชอบเขานี่ มีคอนแทกต์กันที่ไหน”

เพียงขิมไหวไหล่ ก็ไม่ชอบจริง ๆ นั่นแหละ ไม่ใช่เพราะเป็นคู่แข่งของพี่ชาย แต่เพราะเธอดูออกต่างหากว่าเขาเจ้าชู้และเสแสร้งแค่ไหน

“เขาก็ไม่ค่อยชอบพวกฉันเหมือนกันแหละน่า”

ก็เขาจะชอบได้อย่างไรล่ะ ในเมื่อสามคนนี้พยายามห้ามไม่ให้เธอคบกับเขาเป็นแฟน โดยเฉพาะเพียงขิมและมัสลินที่แม้จะไม่ค่อยพูดมากแต่ก็ค้านหัวชนฝา

แต่มันผิดที่เธอเองดันตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเจอ เธอรู้ว่าเขารูปหล่อและทรงเสน่ห์ การที่จะมีผู้หญิงมากมายอยากได้เขาคงไม่ใช่เรื่องแปลก มันอยู่ที่ว่าเขาจะเลือกใคร

ตลอดเวลาเกือบสองปีที่ศึกษาดูใจกับเขาในฐานะพี่ชายคนสนิทในตอนที่เขาเรียนปริญญาโทอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน เธอดูออกว่าเขารักและทุ่มเทให้เธอมากและเชื่อว่าเขาจะหยุดความเจ้าชู้อยู่ที่เธอได้ จึงตกลงคบหากับเขาในสถานะแฟนทันทีที่เขากลับถึงประเทศไทย

และตลอดเวลาสองปีกับรักระยะไกลที่เจอหน้ากันแค่ปีละไม่กี่ครั้งที่เขาบินไปเยี่ยมเธอถึงนิวยอร์ก เขาไม่ได้วอกแวกมีใคร ยังคงเป็นคนดีคนเดิมที่เธอมั่นใจ จึงคิดว่าจะแนะนำให้เขาได้รู้จักกับครอบครัวของเธอเร็ว ๆ นี้ แต่ดันเกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน แถมยังเกิดในช่วงที่เขาไปทำงานต่างประเทศเสียด้วย

“แกคิดมากขิม”

“คิดมากดีกว่าคิดน้อยอย่างแก ยังไงล่ะ เดือนที่ผ่านมาคุยกันกี่คำ หายเข้ากลีบเมฆไปเลยไม่ใช่หรือไง พอแกไม่โทรไป เขาก็ไม่เห็นจะโทรหา มาโทรเอาตอนที่แกมีเรื่องนี่นะ”

“เขาไปทำงาน ฉันก็งานยุ่ง เวลาเราไม่ตรงกัน ฉันเลยบอกว่าเราไม่ต้องคุยกันก็ได้ ไว้รอเขากลับมาทุกอย่างก็เหมือนเดิมเองนั่นแหละ”

“จ้ะ รักหลงจนไม่ลืมหูลืมตา”

เพียงขิมเบะปากหมั่นไส้ ภาวนาในใจขอให้ผู้ชายคนนี้โป๊ะแตกเสียที แต่ทำไมพระเจ้าถึงเข้าข้างผู้ชายเสแสร้งมาถึงสองปีเต็ม ๆ ก็ไม่รู้

“อย่าไปพูดเรื่องอื่นเลย ตอนนี้เราควรห่วงยัยลูกจันเรื่องการหมั้นกับคนที่ไม่ได้รักดีกว่านะ ถึงจะเป็นการหมั้นปลอม ๆ ก็เถอะ แต่ชื่อเสียงเพื่อนเราก็เสียหายไปถึงไหน แถมยังจะหมั้นกับผู้ชายที่มีข่าวทำผู้หญิงท้องอีก แบบนี้แกยิ่งไม่โดนดรามาเหรอลูกจัน”

มัสลินอดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้ ถ้าต้องหมั้นหมายเพื่อกลบข่าวกับผู้ชายที่ยังไม่สามารถเคลียร์ข่าวฉาวของตัวเองได้ แบบนี้มันจะไม่ยิ่งฉาวโฉ่กันไปกว่าเดิมหรอกเหรอ ไม่รู้ว่าผู้ใหญ่กำลังคิดอะไรกันอยู่

“นั่นสิ มัสพูดถูก”

เพลงขลุ่ยพยักหน้าเห็นด้วย สีหน้าของเขายิ่งทวีความเป็นห่วงกว่าเดิมเสียอีก

“ไม่มีอะไรหรอกขลุ่ย อีกเรื่องหนึ่งที่ฉันยังไม่ได้บอกพวกแก ที่ผู้ใหญ่ให้ฉันหมั้นกับหมอนั่นเพราะวันนี้พี่สาวเขาพาพี่หลินมาที่บ้านแล้ว สรุปว่าพี่หลินไม่ได้ท้อง นางโกหก”

“ฮะ โกหกเหรอ อยากได้เขาขนาดนี้เลยเหรอ แต่อย่างว่า นั่นปัณณธีเลยนี่นะ ทั้งหล่อทั้งเพอร์เฟค ผู้หญิงที่ไหนก็อยากได้”

ชิดจันทร์เบะปากหมั่นไส้ ผู้ชายคนนั้นไม่ได้มีดีเหมือนรูปลักษณ์ภายนอกสักนิดเดียว แต่ทำไมทุกคนพากันมองไม่เห็นความเน่าเฟะก็ไม่รู้

“ทีแฟนฉันไม่เห็นพวกแกพูดแบบนี้ รัฐเขาก็หล่อและเพอร์เฟค ผู้หญิงที่ไหนก็อยากได้ เขาไม่ได้เจ้าชู้ สร้างแต่เรื่องฉาวอย่างหมอนั่นเสียเมื่อไหร่ ผู้หญิงมายุ่งกับเขาเองทั้งนั้น แกทำแบบนี้มันไม่ยุติธรรมเลย”

เพียงขิมส่ายหน้าระอา คนมันรักอย่างไรก็รัก ความรักนี่สามารถเปลี่ยนผู้หญิงฉลาดและทันคนให้กลายเป็นคนโง่งมงายหูหนวกตาบอดใครเตือนอะไรก็ไม่ฟังไปได้ ช่างร้ายกาจเสียจริง

“เพราะคุณปัณณ์ว่าที่คู่หมั้นแกเขาไม่ได้เสแสร้งต่างหาก จะมีจะคบจะควงก็ทำมันซึ่ง ๆ หน้า ไม่ได้สนใจสร้างภาพเหมือนใครบางคน”

“แกอคติ”

“เออ ยอมรับว่าอคติ แต่แกเลือกแล้วนี่”

“อืม ฉันเลือกแล้ว”

“ถ้างั้นแกจะบอกแฟนแกไหม ว่าต้องหมั้นเพราะอะไร”

มัสลินเอ่ยถาม ก่อนที่สองสาวสุดเฟียสจะเถียงกันมากไปกว่านี้

“ต้องบอกสิ ฉันไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด แต่ไม่รู้เลยว่าเขาจะเข้าใจฉันหรือเปล่า แถมฉันยังไปจูบกับผู้ชายคนอื่นจนคลิปบ้า ๆ นั่นว่อนเน็ต ถ้าเขารับไม่ได้ก็คง...”

ดวงตากลมโตไหวระริก กลัวว่าเรื่องนี้อาจทำให้เธอเสียคนรักไปก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นเธอจะทำใจได้อย่างไร

“อย่าเพิ่งคิดไปไกลเลยลูกจัน ฉันว่าถ้าเขารักแกจริง เขาต้องรับได้ ทำใจให้สบายก่อน ตอนนี้ยังมีอะไรให้ต้องทำอีกเยอะ แล้วงานหมั้นจะจัดวันไหนเหรอ”

เพลงขลุ่ยส่งยิ้มให้กำลังใจ ดวงตาคู่นั้นแสดงออกถึงความเป็นห่วงไม่คิดปิดบัง

“ขอบใจนะขลุ่ย งานหมั้นจัดวันเสาร์หน้า พวกแกทุกคนต้องมาด้วยนะ เข้าใจไหม ถึงจะเป็นหมั้นปลอม ๆ เพื่อสร้างภาพก็เถอะ”

“อืม รู้แล้วน่า พวกฉันจะพลาดได้ไง งั้นวันนี้ฉันไม่กวนแกแล้วดีกว่า”

เมื่อเพื่อนแยกย้ายกันกลับหมดแล้ว ห้องก็กลับมาเงียบสงบจนแทบจะกลายเป็นวังเวงอีกครั้ง ชิดจันทร์นอนพลิกกายไปมาด้วยความกังวล ไม่สามารถข่มตานอนหลับลงได้ ไม่รู้ว่าต่อจากนี้เธอจะเจอกับอะไรอีกและจะสามารถผ่านเรื่องยุ่งยากนี้ไปได้อย่างไร

“เกิดอะไรขึ้นคะน้องหลิน ทำไมถึงหายไป”

“รู้ข่าวของปัณณ์หรือยังคะ ที่มีคลิปหลุดกับคนหน้าเหมือนน้องลูกจัน”

“ที่ออกมานี่เพราะคลิปนั้นหรือเปล่าคะ”

เสียงนักข่าวแย่งกันถามคำถามกับมาลินหลังเจ้าตัวออกมาตั้งโต๊ะแถลงข่าว ผู้จัดการส่วนตัวและบอดี้การ์ดอีกสองคนจึงกันนักข่าวพวกนั้นออกและพาเธอขึ้นไปนั่งประจำที่เพื่อเตรียมพร้อม

“สวัสดีค่ะพี่ ๆ นักข่าว ใจเย็น ๆ กันก่อนนะคะ ให้น้องหลินพักเหนื่อยดื่มน้ำดื่มท่าแป๊บเดียวค่ะ”

มาลินหันมองหน้าผู้จัดการส่วนตัว ถอนหายใจเพื่อเรียกความกล้า เพราะหลังจากวันนี้ทุกอย่างในชีวิตเธอคงเปลี่ยนไป อาจไม่ได้ทำงานที่ตนรักอีกเลยก็ได้ แต่ถ้าเธอไม่พูดความจริง อย่างไรคนบ้านนั้นก็ต้องเล่นงานจนเธอไม่เหลือที่ยืนในสังคมอยู่ดี

เธอประมาทเองที่คิดว่าจะเอาคนอย่างปัณณธีอยู่ คิดว่าเขาจะกลับมาหาเพียงเพราะรู้ว่าเธอท้อง กะว่าหลังจากที่เขารับผิดชอบแล้วจะทำทีเป็นแท้ง เมื่อถึงตอนนั้นที่เขาและเธอแต่งงานกันแล้ว จะมีลูกกันอีกกี่คนก็ได้

แต่เขาและตระกูลร่ำรวยกลับกัดเธอไม่ปล่อย ไม่ยอมเดินตามแผนที่เธอวางไว้ แถมยังทำลายแผนของเธอพังไม่มีเหลือ

“ขอบคุณพี่ ๆ นักข่าวที่มาในวันนี้นะคะ หลินมีเรื่องพูดไม่เยอะค่ะ แค่อยากบอกความจริงกับพี่ ๆ เท่านั้น บางคำถามหลินอาจขออนุญาตไม่ตอบนะคะ ถ้ามันสะเทือนใจเกินไป”

นักข่าวทุกสำนักหันมองหน้ากัน ก่อนผู้ที่อาวุโสที่สุดจะยิงคำถามที่ได้คุยกันมาแล้วก่อนหน้านี้

นักข่าว : “หลินท้องกับปัณณ์จริง ๆ ใช่ไหมคะ”