LOGINMaria's pov Run “Salamat, Avyanna.” The girl playfully rolled her eyes as if she's still not forgiving me for almost forget about her. Nag-aayos siya ng gamit nang maabutan ko siya sa hospital. Hinatid ako ni Jackson pero umalis din naman siya agad dahil may aasikasuhin para raw siya. “Nakakainis ka alam mo ba iyon? Kung hindi lang ako busy sa mga gigs ko baka binili ko na iyang apartment mo at palayasin kita roon!”banta niya. “Ilang araw kang walang paramdam tapos tatawag ka sa akin at manghihinge ng favor? Alam mong hindi kita matitiis kaya ayan nandito ako tangina!” Ngumuso ako para magpigil ng ngite. Ganyan lang siya pero alam kong nag-aalala siya para sa akin. Noong sinabi kong nahospital si mama at kailangan ko ng magbabantay dahil may pupuntahan ako ay agad siyang sumang-ayon. She didn't ask me what happened, she immediately went here without any complaints. Ngayon lang siya nagreklamo dahil nakita na niya ako sa personal. “Sorry na.. tinigilan ko na kasi ang trab
Maria's pov Guilty Kumain kaming dalawa sa dining table pagkatapos niyang magluto ng steak. Hindi ako makatingin sa kaniya dahil sa kahihiyan. Nangati iyong ilong ko noong malapit na niya akong halikan kaya hindi natuloy. Natawa nalang siya at tumayo. Samantalang ako ay uminit ang pisngi dahil tumalsik pa yata sa mukha niya ang sipon ko. Hinatid niya ako sa silid niya pagkatapos naming kumain. He let me stay in his bedroom while he will sleep at the guestroom. Hindi nalang ako nagreklamo dahil matapos ang nangyari kanina ay parang ayaw ko muna siyang makasama sa iisang lugar. I still haven't ask him what he did to Tito Carlos. Noong sinabi kong patayin niya ito ay dala lamang ng bugso ng damdamin ko. I didn't mean it.. and for sure Jackson didn't kill him, right? And because of his fluttering words too, I completely forgot why I came back here. Now, how could I tell my sister about her condition without being guilty? I sighed while staring at the ceiling. Kanina pa naka
Maria's pov Kiss “You're mine, Maria.. when I said mine, no other man should touch or even stare at you,”he whispered to my ear like a warning. The way he carressed my waist made my heart jumped even more. Lahat yata ng tapang na naipon ko kanina bago pumasok sa kaniyang kuwarto ay unti-unting natunaw habang hinahawakan at binubulungan niya ako. “Just so you know, I will kill whoever defies my rules,”dagdag niya. Kung kanina ay determinado akong gawin ang plano ngayon ay hindi ko na alam. Ngayon ay parang gusto ko nalang umatras. Pero nandito na ako sa sitwasyon. Alam kong hindi na ako makakatakas. Gustong-gusto ni Jackson ito. Hindi na niya ako patatakasan gaya ng ginawa niya kanina kaya nagulat ako nang yumuko siya bigla at pinulot ang tuwalya sa sahig. Lalo pa akong nagulat nang ipulupot niya ulit ito sa aking katawan. Napatitig ako sa kaniya ng husto, naguguluhan sa ginagawa niya. His eyes were burning with passion but he chose to envelope me with his towel rather tha
Jackson's pov Rule Sumigaw ulit ang lalaki sa sakit nang hinampas ko ang katawan niya ng baseball bat. He couldn't do anything because he was tied up on the bed. Kanina pa siya naliligo sa sariling dugo dahil sa mga hampas at saksak na ginawa ko. Ang bedsheet na kinahihigaan niya ay naging kulay pula na sa dami ng dugong lumabas mula sa mga sugat na natamo. Serge is beside me, calmly watching all of my attacts. Ayaw kong tumigil, gusto ko pang marinig kung paano sumigaw ang lalaki sa sakit, kagaya sa kung paano niya abusuhin ang sarili niyang anak. His cries and shouts satisfy me. It roared on my ears like a fucking good music. I never really have a bad taste for music, huh? I smirked and looked at Serge. “I'm done. Do whatever you want to him now.” Kumunot ang noo niya sa akin na para bang nagtatanong kung bakit pinapasa ko na ang pagpaparusa sa lalaki. Tinapik ko lang siya sa kaniyang balikat bago binigay ang baseball bat. I know he's mad about something. I can feel it kahit
Maria's pov Pregnant Nakatakas ako kay Jackson. Alam kong pinasundan niya ako sa mga tauhan niya pero wala na akong pakialam. Kailangan kong makita sina mama at ang mga kapatid ko. Nakarating ako sa hospital na hinihingal. Tagaktak ang pawis sa aking noo at halos mahimatay sa sobrang pagod ngunit wala na akong panahon para indain iyon. Pumunta agad ako sa reception para magtanong kung saang room sila dinala. Sinabi naman agad sa akin ng nurse kaya wala na akong sinayang na oras. When I saw my mother and my sister lying on their hospital beds, I immediately broke down. Nasa iisang kuwarto silang dalawa. Si Frieda ay natutulog sa kaniyang kama at si mama naman ay sigurado akong wala pa rin siyang malay hanggang ngayon. May oxygen sa kaniyang ilong at may nakakabit na apparatus sa kaniyang kamay na konektado sa monitor. It was to monitor her heartbeats. “I'm sorry, ma.. I'm sorry,”umiiyak kong saad habang hinahawakan ang kaniyang kamay. Lumuhod ako sa sahig para mahawak
Jackson's pov “Kill..”I'm sure I can put a bullet at the monster's head in just one snap but I stop myself. I have a better idea to make this man pay for what he did to his daughter. I will torture him to death, to make sure that he has no one else to go but in hell.I pull the trigger to fire on his foot. Tig isa kong nilagyan ng bala ang magkabila niyang paa. Dumaing ng pagkalakas-lakas ang gago sa sakit. Ngumise ako. Ni hindi na siya makakilos ng maayos sa ibabaw ng bata. Hindi iyon sapat sa akin pero ayoko siyang patayin sa harapan ni Maria. Alam kong nagdesisyon lang siya dahil nasasaktan siya para sa kaniyang ina at kapatid pero alam kong mabuti ang kaniyang puso. “Drag his ass and put him on the dark room,”sabi ko sa mga tauhan na naghihintay ng utos sa likuran ko.Inutos ko rin na dalhin ang mama ni Maria sa hospital para mapagamot. They check her pulse and luckily she's still breathing. I scooped Maria on my arms because she already fainted a while ago before I could ev







