CHAPTER THREE: Sight Of Darkness

I slightly tilted my head, examining myself on the mirror. I already concealed every bruised, every wound and every pain that was sculptured perfectly on my skin. Sanay na ako; takpan ang bawat katotohanang nakaukit sa balat ko. No one wants to seek the truth behind the closed door, anyway.

My breath hitched and my eyelids pulse when I felt Tomi's big, warm and calloused hand on my tommy-encircling his forearm on my waist.

"My wife looks so beautiful in this dress.” I saw admiration and lust on his eyes.

Licking my lip, I whispered, "T-thank you..."

He smiled softly, "I'll get ready, wait for me okay?" Tumango na lang ako bilang tugon.

Akala ko, hihingi ng tawad si Tomi dahil sa ginawa niya kanina, subalit hanggang sa matapos na lang siyang mag-asikaso ay wala man lang akong narinig na kahit ano sa kaniya. Tila nakalimutan na nga niya ang nangyari kanina, parang walang naganap sa amin.

Masyado ko bang bini-big deal ang mga ganoon?

Palihim akong pinilig ang aking ulo.

"Let's go?" Tomi asked. Tapos na siyang mag-asikaso.

He look good. He always does. Hinalikan niya ang labi ko at tinugunan ko iyon.

Naunang humiwalay sa akin si Tomi. Isang beses niya pang muling pinatakan ng magaang halik ang labi ko bago naunang tumalikod akin at lumabas ng kwarto, sumunod naman ako kaagad sa kaniya hanggang sa makarating kami sa garahe.

HABANG nasa sasakyan kami, nangingiti si Tomi tila ba excited. Kanina ko na siya nililingon-lingom at pinagmamasdan ang mukha niya. Hindi ko mawari kung para saan ang mga ngiting iyon, nakakapagtaka pero hindi ko naman maisaboses ang nasa aking isipan.

Hindi ko na rin sinubukan pang tanungin siya kung saan kami tutungo ngayon. Kahit naman tanungin ko siya at sabihin kong ayaw ko roon hindi niya naman papakinggan ang hiling ko. Napabuntong hininga ako at ibinalik ang paningin sa unahan.

My eyes widened when I saw familiar road. Please this can't be... I silently prayed.

Sa isang iglap, nasa harapan na kami ng mansyon nila. Ang mansyon ng mga magulang niya.

My heart is pounding so hard it feels as though it's trying to burst out of my chest. As far as I knew, Tomi and I weren't supposed to visit this mansion until the day after tomorrow for Tita Glaiza's birthday. Knowing Tomi's mother, it's bound to be another lavish affair; she never misses an opportunity to flaunt her wealth. So, why on earth are we here today?

I breathe hard, calming myself. Napansin ko ang paglabas ng kotse ni Tomi kaya panigurado akong hindi niya napansin ang sandaling pamumutla ko.

Pinanood ko siya hanggang sa makarating siya sa main door. Sinenyasan niya pa ako nang nasa tapat na siya ng main door na bilisan ko ang kilos. Iyon ang aking ginawa.

"Be on your best behavior.. Got it?" he whispered through my ears before encircling his arms around my waist and pulling me closer towards his body.

Iyan palagi ang paalala niya sa akin na akala mo naman gagawa ako ng mga bagay na ikagagalit niya. Tumango na lang ako.

"Impokrita! Ayusin mo naman ang trabaho mo! Napaka-estupidong babae!"

Iyan agad ang bumungad sa amin pagpasok na pagpasok pa lang namin. Nakita kong si ate Elsie ang sinisirmunan niya, ang pinakabata sa lahat ng katulong dito.

Nakaramdam ako ng awa para kay Ate Elsie. Panay ang hingi ng paumanhin nito habang nakayuko. Palagi talaga siyang pinag-iinitan ni Tita Glaiza. Masyado kasing paranoid si Tita Glaiza at inaakusahang umaaligid si Ate Elsie sa asawa niya.

"Mom," Tomi called.

Humarap si Tita Glaiza sa anak niya at nakahinga ito ng maluwag nang makita si Tomi. Nilapitan at niyakap niya ang anak dala-dala ang malalaking ngiti sa labi.

"My son..."

"Ang aga-aga, nakataas iyang kilay mo?" natatawang turan ni Tomi. Agad namang napahilot sa sintido si Tita Glaiza.

"Paano, ang daming bobitang nakapasok sa mansyon ko!" Mahina akong napatalon sa kinakatayuan ko nang lumapat sa akin ang mga mata ni Tita Glaiza habang sinasabi iyon. Mukha namang hindi napansin ni Tomi dahil hindi niya man lang ako nilingon.

"Relax, Mom. Kuya were here in a moment so you better look fresh in front of him. Pagnakita niya yang mukha mo, siguradong hindi na iyon babalik."

Napakunot noo ako sa narinig.

Tama ba ang narinig ko, Kuya?

Since when did my husband had a brother without telling me? I know him... I know everything about him. Papaanong may kapatid siya nang hindi ko alam sa loob ng tatlong taon?

Sobrang daming tanong sa isip ko.

Saglit na dumako ang paningin sa akin ni Tita Glaiza at kitang kita ko kung paano lumukot ang pagmumukha niya pero nang lingunin siya ni Tomi ay biglang nag bago ang ekspresyon niya.

Katulad pa rin ng dati, plastikada pa rin siya. Kaugaling-kaugali sila ng anak niya; Demonyong nagkatawang anghel.

"My daughter in law. It's been a while..." lasang lasa ko ang kapaitan sa boses ni Tita Glaiza.

She hugged me.

"I wasn't expecting some bad luck today," she whispered at my ears before moving away.

Umahon ang galit sa puso ko pero pinigilan ko iyon. Maganda nang magpigil kaysa ang magpadalos-dalos.

Biglang may pumasok na katulong dala-dala ang malalaking ngiti sa labi niya.

"Señorita Glaiza, andiyan na po sila!" nasasabik na sigaw ng katulong.

Nang marinig iyon ay dali-daling nagtungo sa tapat ng pinto si Tita Glaiza at agad naman kaming sumunod sakaniya. Nasa tabi lamang ako ni Tomi habang hinihintay namin ang pagdating ni Tita Edgar kasama ang sinasabing kapatid ng asawa ko.

"Ano pang tinatayo niyo riyan?!" pansin ni Tita Glaiza sa mga katulong na tahimik nakatayo sa isang sulok, "Asikasuhin niyo na ang kwarto ng anak ko at siguraduhin niyong kahit isang butil ng alikabok ay hindi niya masisinghot! At ikaw, i-check mo ang pagkain. Siguraduhin niyong lahat na wala siyang hindi magugustuhan. Ano?! Kilos!"

Ramdam ko ang kaba ng mga katulong habang sunod-sunod ang utos ni Tita Glaiza. Pinapakalma na nga siya ni Tomi, mabuti na lang at makalipas ang ilang sermon pa ay kumalma na rin siya.

Tita Glaiza sighed, holding her chest tightly she walked through the large door of the house. Nervousness was written all over her face. My eyebrows slightly twitched when her face turns to normal, she stood in the middle of the house with pure confidence and sophisticated again.

Wow...

Sumunod kaagad sa kaniya si Tomi at dahil hindi ko naman alam ang gagawin ko, sumunod na lang din ako. Tumabi ako sa tabi ni Tomi, agad namang pinulupot ni Tomi ang kaniyang braso sa aking bewang.

The front door of the house suddenly opened.

We were greeted by Tito Edgar's presence. Nauna itong nagtungo sa pwesto ni Tita Glaiza at hinalikan siya sa noo bago niya kami binati ni Tomi.

"Anthony." Tito Edgar called out.

"Dad, how was it?"

Ngumisi si Tito Edgar subalit nanatili pa ring walang emosyon ang mga mata. Minsan napapaisip ako kung Robot siya.

"You'll guess it, son. Now let's wait for him."

I felt everyone's nervousness kaya pati tuloy ako ay sinasalakay na ng kaba ngayon.

Hindi ko ba alam, kahit wala akong maintindihan sa mga nangyayari, pero kinakabahan ako na parang may kakaiba. Parang may magbabago.

The front door opened again.

A tall, big, looking so strong and handsome man stepped inside the house. I suddenly felt suffocated and I think they all felt it too. This man presence creeps me out and... terrifies me. He look dominant, as if he can manipulate someone's mind... someone's heart.

I examined him-I didn't realize that I was. He's big, seriously-fucking-big. Muscles are screaming over his black button-down polo shirt that was rolled up to his elbow. What kind of work-out routine he had para magkaroon siya ng ganiyan kalaking katawan?

He is wearing all black from down to up. Except those silver accessories on his wrist, neck and ear. He has silver watch on his full-of-vein left hand and earring to his left ear. I also had a glimpse of his necklace because the two bottom of his polo were opened, and... a tattoo on his broad chest. I also had a glimpse of tattoos on his both arms at sa tingin ko gumagapang pa iyon paloob sa kaniyang polo.

No one can tell that this man isn't dangerous. Sa laki pa lang ng katawan niya, parang kayang-kaya ka na niyang buhatin na parang isang galong tubig lang sakaniya.

My eyes wander upward.

From his body to his face.

Umangat ang tingin ko sa buhok niya. Magulo iyon, pero hindi naman nagpabawas sa itsura niya dahil mas nakadagdag pa nga. His eyebrows were dark and thick as if he doesn't have any spare time to trim or style them, it doesn't matter though because it fits him so well. Matangos din ang ilong niya, medyo nahiya ang ilong ko. Matangos naman ang akin pero mahahalataan mo pa rin ang pagiging pinay niyon.

I flinched when I saw him looking directly at me.