LOGINNagising ako dahil sa sinag ng araw at natagpuan ko ang sarili sa mainit na mga bisig ng lalaking nakasiping ko. Napatitig ako sa inosente niyang mukha, ang gwapo niya pa rin kahit na tulog siya. Hindi ko napansin na nakangiti na pala ako habang nakatitig sa mukha niya.
“Enjoying the handsome view huh?” biglang usual nito. Halos mahulog ako sa kama dahil sa gulat. Sinabi niya kasi iyon habang nakapikit. May third eye bag itong lalaking ‘to? Sinubukan kong umalis mula sa pagkakayakap niya ngunit mas hinigpitan niya lang ito at ibinaon ang mukha niya sa dibdib ko. Doon ko lang naalala na wala akong kahit isang saplot. “L-let go of me, Cassian,” nahihiyang sambit ko. Ngunit parang wala itong narinig, para itong bata na sobrang clingy sa nanay. Napapangiwi ako dahil kapag nararamdaman ko ang init ng hininga niya ay nakikiliti ako. Ilang ulit ko pa siyang tinawag ngunit umasta itong walang narinig. Sa mga oras na ito ay nakaramdam ako ng kasiyahan. I felt relieved, he saved me and my family. Hindi ko napansin na kusa palang umangat ang kamay ko para paglaruan ang buhok niya. Nasa ganito kaming sitwasyon nang tumunog bigla ang tiyan ko. Napangiwi ako. Napabangon naman si Cassian at tiningnan ako. My goodness, nakakahiya! “Are you hungry, wife?” nag-aalala ng tanong nito. Magsasalita pa sana ako nang bumangon na ito at nag-dial sa telepono. He's ordering a food. Pagkatapos ay bumalik siyang muli sa kama at nginitian ako. “I apologized for waking up late, I should be the one to cook for our first breakfast as a husband and wife,” wika nito. Inayos nito ang ilang hibla ng buhok bago ako pinatakan ng halik sa noo. Sa tuwing ginagawa niya ‘yan ay para akong kamatis, ramdam ko ang pag-init ng pisnge ko. Nasa ganon kaming sitwasyon nang tumunog bigla ang cellphone ko. Inabot ko ito mula sa cabinet na katabi lang ng kama habang ang isang kamay ko ay nakahawak sa kumot para masiguradong natatakpan nito ang hubad kong katawan. ~Daddy is calling~ Napatingin pa ako kay Cassian bago ito sagutin. “Hello, dad?” bungad na tanong ko. “Eloise, thank you so much! Our debt has been wiped off!” tuwang sambit nito. Napangiti naman ako dahil sa narinig. Ramdam ko ang saya ni daddy kahit hindi ko siya nakikita ngayon, bakas sa tono ng pananalita niya ang tuwa. Napatingin naman ako kay Cassian na nakatingin pala sa akin. Nginitian ko siya. “That's the least thing I can do for us, dad,” Ilang ulit pang nagpasalamat si daddy hanggang sa narinig ko ang boses ni mommy sa kabilang linya at kinuha ang cellphone. “Hello? Eloise, are you there? How are you, anak ko?” boses ni mommy. “I'm here, mom. Everything is fine, don't worry,” paninigurado ko sa kaniya. Bakas sa tono ng pananalita niya ang pag-aalala. Nag-usap pa kami saglit bago nagpaalam. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil sa magandang balita. “Cassian…t-thank you,” nahihiyang sambit ko. Nginitian ako nito at hinalikan ang labi ko. Sandali lamang iyon ngunit parang lalabas na ang puso ko. “Anything for my wife.” Hinalikan nito ang noo ko. Tumunog na ang doorbell kaya lumabas siya saglit dahil paniguradong iyon na ang pagkain na in-order niya. Tumayo na ako mula sa kama at pumunta sa banyo para maligo, ngunit pagkatayo ko pa lang ay gumuhit na ang sakit sa hita ko. Napangiwi naman ako. Binilisan ko na ang pagkilos dahil kumakalam na rin ang sikmura ko. Pagkalabas ko ng banyo ay nagtama ang paningin naming dalawa. He's leaning against the wall. Nagkrus pa ang mga braso nito habang matiyagang naghihintay sa akin, wala rin siyang ibang saplot kundi ang kakarampot na towel na nakatakip sa pang-ibaba niya. Dumiretso na ako sa closet at pumili ng damit na susuotin nang maramdaman kong hinalikan niya ang leeg ko. Nanlamig ang katawan ko at tumayo ang mga balahibo dahil sa ginawa niya. “How can you be this beautiful, Eloise?” he said in a low and husky voice. Pumunta na ito sa banyo ngunit bago pa siya makapasok ay huminto ito at nilingon ako. “Wait for me, okay? I'll be fast.” Parang nahugot naman ang hininga ko dahil sa ginawa niya. Gosh! Ang lakas talaga ng epekto niya sa akin. Naalala ko na hindi pala ako ang naghanda ng mga damit ko kundi si mommy at kahit baliktarin ko pa ang closet at mga maleta ay wala akong makitang ni isang pajama. Night dresses lahat! Nasapo ko ang noo. Wala akong ibang magawa kundi mamili ng nighties at suotin ito. Inayos ko na rin ang buhok ko at nagtungo sa kusina. Hinanda ko na ang mga pinamili niya at nagulat ako dahil sa sobrang dami nito. Chicken wings, teriyaki, Italian dishes, meron ding sushi at seafoods. Mas lalo pang kumalam ang sikmura ko dahil sa bango nito. Maya-maya pa ay dumating na si Cassian. Lumapit ito sa akin at hinawakan ang bewang ko para patakan ako ng halik. I gave him my most charming smile at pinaupo siya. “Ang dami naman nitong binili mo. Balak mo ba akong patabain?” tanong ko habang nilalagyan ng pagkain ang plato niya. I heard him chuckle. “I want you to be always full. And baby, no matter what sizes you are, you'll always be sexy in my eyes.” Alam na alam niya talaga kung paano ako pakiligin. Umupo na rin ako at nagsimulang kumain. Nakakailanganin subo pa lang ako nang tumayo ito bigla, tila may naalala. Sinenyasan niya naman akong maghintay saglit, nagtungo ito sa kwarto. Itinuon ko na lang ang atensyon sa pagkain ngunit napatigil din dahil may inilapag siyang kung ano sa mesa. Nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto ko ano ito. It's a plane ticket! Gulat akong napatayo at nanginginig ang kamay na kinuha ito. Nakatingin lang siya sa akin at inaabangan ang magiging reaksyon ko. “I-is this?...” naluluha kong tanong. Hindi ko na natapos ang sasabihin dahil sa pinaghalong kaba at saya. Tumango-tango ito. “A trip to Italy. I know you love that country so I decided to celebrate our honeymoon there.” “Kyaaaaaaahhhhhhhh!!!!” tuwang-tuwang sigaw ko. Napatalon-talon pa ako habang iwinawagayway sa ere ang plane ticket. I have always dreamed of Italy ever since. At ngayon ay hindi ako makapaniwala na pupunta kami roon. Lumapit ako sa kaniya at umupo sa kandungan niya. Niyakap ko siya at binigyan ng mga halik. Nagulat naman siya ngunit hinawakan niya ang mukha ko para siilin ng halik. I guess marriage is not that scary.ELOISE’S POINT OF VIEWI'm still in the hospital, but this time they might send me into a psychiatric ward—which I hope won't happen. I didn't realize it costs me this much to remember a single memory until now. Mas lalong bumigat ang puso ko, mas lalong naging masakit at unti-unting nagigising ang natutulog kong galit. Nakaupo ako sa aking hospital bed habang nakatulalang pinagmamasdan ang kulay kahel na kalangitan. Nasa ganitong sitwasyon ako nang biglang bumukas ang pinto, kasabay nito ang pagpasok ng mabigat na presensiya. I remained steady. “How are you, Lily?” he asked in a soft voice.May pakiramdam akong alam na niya ang ginawa ko sa sarili dahil puno ng pag-iingat ang tono ng kanyang boses. I smiled bitterly. Dahan-dahan kong tiningnan ang kamay kong nakabenda. Hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin ang kirot, ngunit kung tutuusin ay hindi pa nakakalahati ng sakit nito ay pagdadalamhating nararamdaman ko sa puso ko bilang isang ina na nawalan ng anak. “Lily…” tawag niya
3RD PERSON'S POINT OF VIEWTahimik at walang emosyong nakatitig si Linda sa sariling ekspresyon. Hanggang ngayon ay hindi niya pa rin matanggap ang karumal-dumal na sinapit ng kanyang amang minero sa kamay ng ama ng tahanan ng mga Elbridge.“Are you ready?” tanong ni Carsen mula sa likuran niya.Napaigtad naman ang dalaga sa gulat at tila nagbalik sa ulirat. Muling nakaramdam ng kaba si Linda. “H-hindi… feeling ko hindi…” bakas ang kaba sa tono nang pananalita ng dalaga. Ni hindi nga siya makapaniwala sa suot niyang sobrang ikli. Hindi ito ang kinagisnan ni Linda kaya't sobra ang kanyang pagkagulat at hindi siya komportable sa kanyang suot. Kitang-kita ang cleavage nito at hindi pa nga nakakaabot sa tuhod niya ang hapit na dress ay may slit pa ito sa gilid. “You depend too much on what you feel, Linda.” Umiiling-iling na wika ni Carsen.Gulat namang napatingin sa kanya si Linda. “P-po?”“Kung pagbabasehan mo lang ang nararamdaman mo ay kailanman hindi ka magiging handa,” sambit ni
TRIGGER WARNING!: This chapter contains self harm. CASSIAN’S POINT OF VIEW“Vivienne's unbelievable.” Carsen sighed deeply.I can feel his disappointment. Austin's are unbelievable. “She deserved to suffer for everything she did.” My grip tightened.We were driving back to the hospital when Carsen’s phone rang. I didn't care who he was calling or flirting with, because I didn't give a damn and it didn't interest me until I heard my wife's name.[H-hello?] It was Mia's voice from another line. Her voice was shaking Napabaling-baling naman ang tingin ko kay Carsen at sa daan. Nakita ko pang napakunot ang noo nito.[What's the matter, Mia?] Carsen asked. [K-kasama mo ba si Cassian?] tanong nito. Nagkatinginan kami ni Carsen bago ito sumagot ng may pagkalito. [Yes, we're heading to the hospital now, why?] [Please… C-come here as fast as y-you can… It's a-about Eloise…]Hindi ko alam kung bakit parang tinambol sa lakas ang puso ko nang marinig ang pangalan ng asawa ko. Based on Mia
Hindi ko na mapigilan ang sariling emosyon. I exploded and let myself feel the pain. “A-ang tanga ko!” umiiyak na sigaw ko. Naiiyak na niyakap ako ni Cassian ngunit pinipilit kong kumawala sa mga bisig niya. “Kung alam ko lang na buntis na pala ako ay mas nag-ingat ako,” my voice broke.Napailing-iling ako. Kasalanan ko lahat ng ito. Kaya pala pakiramdam ko ay may kulang sa akin pagkagising ko. Kaya pala parang napaka-emosyonal ng mga tao sa paligid ko.“Hushhh, baby. I'm here.” I can hear the pain in his voice while trying to calm me down. “I l-lost our baby, Cassian. I'm such a terrible person..” Napaluhod na ako sa sobrang sakit na naramdaman ko.I screamed out of pain. “It wasn't your fault, baby… Don't blame yourself. It already happened..” his voice trembled.Sinbunutan ko ang sarili dahil sa sobrang sakit at pagsisisi. Bakit kailangang mangyari sa akin lahat ng ito? “Hindi pa ba s-sapat?” puno ng hinanakit na sambit ko.I looked at him in the eyes. Pareho kaming nasasakt
ELOISE’S POINT OF VIEWI woke up in a hospital bed, feeling heavy. I stared at the ceiling.Napalingon ako sa paligid at napatingin sa kamay ko. Kumunot ang noo ko nang makitang may nakaipit sa daliri ko. “Eloise, gising ka na.” Lumapit sa akin si mommy. Sandali akong napatulala. Inayos nito ang buhok ko at umupo sa akin. Nalilito ko siyang tiningnan dahil mangiyak-ngiyak ito. “D-do you remember me?” tanong nito sa akin.“O-ofcourse, mom.” I exhaled deeply.Parang nakahiga naman ng maluwag si mommy sa naging tugon ko. “W-wait tatawagin ko ang doktor para matingnan ka.” May pinindot ito.Ilang sandali lang ay dumating na ang doktor at tiningnan ako. May sinulat ito at kinausap ng masinsinan si mommy. Seryoso silang nag-usap at tila ayaw nilang iparinig sa akin. Hindi ko alam kung bakit parang may kulang sa akin, hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Ang alam ko lang ay mabigat ang puso ko.Umalis na ang doktor at lumapit si mommy sa akin. “I miss you, anak ko.” Naging emosy
ELOISE’S POV“Lily, baby… Do you hear me?” I'm half awake while laying on the hospital bed. I'm still aware of my surroundings. Alam kong sinugod ako sa hospital and now nurses and doctors are rushing to check on me. I can't feel my whole body anymore. My whole system went numb.I heard his voice. Cassian. I can sense his worried reaction.“Ca–” I tried to call him but failed. Hindi ako makapagsalita at hangin lang ang lumabas sa bibig ko. Biglang tumulo ang mga luha ko. Bakit ba lapitin ako ng disgrasya?“Pasensya na po ngunit hanggang dito lang po kayo,” rinig kong wika ng nurse.Narinig kong napamura si Cassian. “Save my wife, do everything to save her.”“We will do everything to save your wife, sir.”CASSIAN'S POVMy hands are shaking while looking at my poor wife fighting for her life. Goddamit. I failed to protect her again. Napatingin ako sa nanginginig kong kamay na puno ng dugo. I'm such an idiot for not being able to save my wife. Napasabunot ako sa sariling buhok. “Sir







