Chapter 7

Pagtapak pa lamang ni Lexie sa ground ng Cheng University ay ramdam na niya ang maraming matang nakasunod sa bawat hakbang niya. Hindi niya alam kung bakit pakiramdam niya ay pinag-aaralan siya ng lahat ng dinadaanan niya. Meron din namang harap-harapang tinignan siya mula ulo hanggang paa at pagkatapos ay tataasan siya ng kilay or laugh in mocking way. Seriously, hindi siya maglalahong parang bula sa mga tingin nila. At hindi rin siya mauupos na parang kandila sa lalim at talim ng tingin nila sa kanya.

Ang nang-uuyam at mapanghusgang tingin nila ay hindi nakakaapekto sa pagkatao niya. Hindi rin masisira ang mood niya dahil sanay na siya sa ganyang tingin simula noong elementarya hanggang sa mag-high school siya. Manhid na siya sa lahat ng trato ng mga taong nakapaligid sa kanya. She is unbothered with all their scrutinizing and mocking gazes.

Inignora niya lahat ng kanilang tingin at lumiko nang makasalubong na naman niya ang babae sa restroom. Pailalim na tinignan siya nito kaya inarkuhan niya ito ng kilay and even flip her hair. Wala siyang pakialam sa kung ano ang problema nito sa kanya. She'll laugh or mock her but who cares? Lalo at wala siyang ideya kung bakit parang ibinabaon siya ng buhay ng mga babaeng nakakasalubong niya.

Taas noong nilampasan niya ang babae hanggang sa marating niya ang designated room nila para sa subject niya ng umagang ‘yun. Pagpasok pa lamang ng isang paa niya sa room ay tumahimik ang buong paligid at tumingin lahat sa kanya lalo na ang mga babaeng kaklase niya. Ang ibang lalaki ay sumipol pa at ngumisi. Kumunot ang noo niya pero hindi naapektuhan sa mga reaksyon nila at tuloy-tuloy lang sa pagpasok. Tanging ang kaibigan lamang niyang si Janine ang patakbong sumalubong sa kanya at ininspeksiyon ang katawan niya lalo na sa leeg.

Sinuri nito ang buong mukha at katawan niya at pinaikot pa siya.

"What are you doing?" she asked indifferently. “Nahihilo na kasi siya sa pinanggagagawa nito sa kanya kaya mahinang pinitik niya ang noo nito. Sumimangot ang kaibigan at hinaplos ang noo.

"Uhm… Doon tayo sa likod." Hinila siya ni Janine at pumwesto sila sa may likuran kung saan ilang silya ang bakante at pwede silang mag ulungan nang walang nakakarinig sa kanila. Hindi nila pinansin ang pagsunod ng tingin ng mga kaklase nilang babae.

Nang makaupo siya ay kunot noong nagtanong siya. "Bakit ba?"

"Hindi mo ba nakita ang website ng University?" mahinang tanong nito. Puno ng pag-aalala ang mukha nito na baka bigla siyang ngumawa. Pero umiling siya kaya muli siya nitong tinignan sa mukha. Kapagdaka ay hinugot nito ang cellphone at binuksan ang website bago binigay sa kanya. Pinasadahan lang niya ng tingin ang mga larawan at nakasulat na caption bago binalik dito. May larawan sila ni Nigel na nagla-lunch kahapon. Meron din noong nakaakbay ito sa kanya at noong nakangiti silang dalawa na may caption na 'is she his next target?'.

Hindi na niya tinignan kung ilang reaksyon ang litrato dahil wala naman siyang pakialam. Kung masaya silang siraan siya ay bakit hindi niya hahayaang gawin nila ito? Baka ikakayaman nila kung umani ng sari-saring reaksyon at comments at larawan.

"So? Ano naman ngayon?" balewalang tanong niya at binuksan ang kanyang bag para kunin ang handouts niya.

"You're not affected? Hindi ka ba natatakot sa gagawin nila sa'yo?" mahinang sambit ng kaibigan. Pasempling sinulyapan din nito ang kaklase nila na lantarang pinakita ang disgusto sa kanya.

Noon ay halos hangin lang siya sa kanila pero dahil lamang kay Nigel ay ito at naging sentro siya ng atensyon ng lahat. At karamihan sa kanila ay ang mga babaeng may gusto sa binata.

"Bakit naman? Ang natatandaan ko ay wala naman akong ginawang kremin, ‘di ba? At'saka bawal bang mag-usap kami?" salubong ang kilay na saad niya. Hindi talaga niya maintindihan kung bakit ginagawa nilang big deal na magkasama sila ng binata kahapon. Hindi ba pwedeng magkaibigan lang talaga sila kaya normal lang na kakain sila kung nais nila? Masyadong makitid ang utak ng karamihan at binibigyan nila ng malisya ang lahat.

"Nag-uusap lang ba? Tignan mo nga ito. Kahit na sinong makakakita rito ay iisipin na may namamagitan sa inyo, Lexie. Lalo pa at popular ang lalaki sa pagiging playboy niya." Idinuldol nito ang screen ng cellphone sa mukha niya kaya bahagyang inilayo niya ang ulo. "The two of you are eating and laughing. Walang kaso ang caption but goodness! Basahin mo ang mga comments," mariing wika nito at nilagay sa kamay niya ang cellphone. Mas ito pa ang naaapektuhan kaysa sa kanya na subject ng tsismis nila.

She only scroll up the comments with an indifferent expression in her face. Parang hindi siya ang sinasabihan na b*tch, wh*re at sl*t sa mga comments. May mababasa pa siya na hindi raw sila bagay at mukha siyang skwater kapag nakatabi kay Nigel na mahinang tinawanan niya.

Napapailing siyang tumawa. "Boring! Wala lang silang magawa kaya ganyan ang comments nila. Kung gusto nilang mai-post din ang mukha sa website ay free naman silang magpa-picture kay Nigel at ipost nila. Bakit kailangan pa nilang magselos sa'kin, eh, akala ko ba aware silang boyfriend ng lahat si Nigel?" hindi apektado ngunit may katotohanang saad niya. Sa dinami-rami ng mga d*g-sh*t words na narinig niya simula bata pa siya ay hindi na bago sa kanya ang ganito. Isa pa ay totoo ang sinabi niya. Hindi ba at aware sila sa katangian ng binata? Bakit ngayong siya ang kasama nito ay ang damilang satsat?

Janine look so dispirited. Alam niya kung gaano naiinis si Lexie sa taong nagpapakita ng simpatya sa huli at natutuwa o deadma naman kung may taong may galit at naiinis dito. Kilala ni Janine ang kaibigan na palaban pero minsan ay siya ang nasasaktan para kay Lexie ‘pag may naririnig siyang hindi maganda patungkol sa kaibigan. "Ngunit sobra naman ang mga comments nila sa'yo."

"Hayaan mo na nga sila at hindi naman nakakaapekto sa buhay ko ang mga iyan. Isa pa'y hindi ko naman ikamamatay ‘yan," kibit balikat na turan ni Lexie at tinapik ng mahina ang kamay ng kaibigan para ipakitang hindi talaga siya affected sa mga nabasa niyang comments para sa kanya.

Bumuntong hininga si Janine. Maya ay bigla na lang itong napangiti. "Paano at bakit nga pala kayo magkasama? Saan kayo nagkakilala? Bakit nagtatawanan kayo? Ilang beses na kayong nag-lunch na dalawa? Bakit wala akong alam tungkol dito? Tapos nakaakbay pa siya sa'yo. Tell me honestly, Nanliligaw ba siya sa’yo—"

Tinakpan niya agad ng kamay ang bunganga ng kaibigan sa sunod-sunod na mga tanong nito. At para hindi na ito mangulit pa ay mahinang kinwento niya ang lahat dito. Sa unang encounter nila sa cafe hanggang sa kung paano sila sabay na nag-lunch kahapon. "Kaya hindi ako nililigawan ni Nigel," pagtatapos niya.

Kumurap si Janine bago biglang humagikgik. Nagsalubong ang kilay niya at tinignan ito na parang nababaliw na. "Are you crazy? May nakakatawa ba sa kuwento ko?"

"You just told me na hinihiwalay niya ang ulam niyang gulay sa karne na parang binibilang ang lahat ng mga naging huli at kasalukuyang babaeng na naikama na niya."

Nalukot ang ilong niya at defensive na sinabing, "Hindi ah! Wala akong sinsbing ganyan!”

Nakakalokong tumawa si Janine "Oo kaya!”

Pinanlakihan niya ito ng mata.

“Promise, sinabi mo talaga ‘yan. Hindi mo lang napansin kasi immersed ka sa pang-sa-summarize ng kwento niyong dalawa," pilyang sabi nito.

Matalim na tinignan niya ito at mariing sinabing, "anong kwento naming dalawa ang sinasabi riyan?"

Umiling si Janine at umaktong sinara ang bibig. Muntik na niyang ingudngod ang mukha nito sa mesa kung hindi lang siya nakapagpigil.

Puro talaga kalokohan ang inaatupag nito. Akala niya ay may gusto rin ito kay Nigel at magtatampo sa kanya pero hindi. Pero naisip niya na kahit nga pala minsan ay wala itong nabanggit na attracted ito sa binata. Kaya baka ibang lalaki ang sinasabi nitong crush.

Subalit kung nagkataon na si Nigel ang gusto nito ay sasabunutan niya ito hangga't magising ito sa katotohanan na masasaktan lang ito sa binata.