Share

Chapter Eight

Author: ajixaya
last update publish date: 2026-04-10 19:08:15

Chapter Eight

Ang madaling-araw ay pumasok sa mga bintana ng library tulad ng isang magnanakaw, malamig, maputla, at mapanghusga.

Dahan-dahan akong bumangon mula sa pagkakasandal sa dibdib ni Alexander. Ang kaniyang silk robe ay nakakalat sa sahig, kasama ng aking uniporme na tila ba mga ebidensya ng isang krimen sa gitna ng mga mamahaling libro. Tiningnan ko si Alexander, mahimbing ang kaniyang tulog, ang kaniyang mukha ay payapa sa unang pagkakataon, malayo sa bagsik ng isang Mayor na kinatat
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Under the Mayor's Command   Chapter Seventeen

    Chapter SeventeenMatapos ang kahihiyan sa party, naging mas mahigpit ang seguridad sa paligid ko. Hindi na lang lock ng pinto ang humaharang sa akin, may dalawang bodyguard na rin na nakatayo sa labas ng master bedroom tuwing wala si Alexander. Ang bawat pagkain ko ay sinusuri, at ang bawat kilos ko ay itinatala.Isang hapon, habang si Alexander ay nasa isang emergency meeting sa munisipyo, naiwan akong mag-isa sa silid. Nakatitig ako sa bintana, pinagmamasdan ang mga ibon sa labas na malayang lumilipad lampas sa mataas na pader ng mansyon. Isang katok ang bumasag sa aking pagmumuni-muni."Rosita, ang meryenda mo," boses iyon ni Klea.Nagulat ako. Akala ko ay hindi na siya papayagang lumapit sa akin. Pagbukas ng pinto, pumasok siya dala ang isang tray. Ang mga bodyguard ay nanatili sa labas, kampante dahil kilala nila si Klea bilang isa sa mga pinakamatagal na staff.Ibinaba ni Klea ang tray sa mesa. Hindi siya nagsasalita, pero ang kaniyang mga mata ay mabilis na gumagalaw, tila ba

  • Under the Mayor's Command   Chapter Sixteen

    Chapter SixteenIsang linggo na ang nakalipas simula nang ilipat ako sa master bedroom. Ang bawat umaga ko ay nagsisimula sa amoy ng bagong luto na almusal na hatid ng isang katulong na hindi man lang makatingin sa akin. Iniiwan nila ang tray sa tapat ng pinto, tila ba natatakot silang mahawakan ang kahit anong dumaan sa kamay ko.Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin, suot ang isang kulay-ubeng sutla na damit na iniwan ni Alexander bago siya pumasok sa munisipyo. Ang tela ay malambot, malamig sa balat, at halatang nagkakahalaga ng buwanang sahod ng isang ordinaryong kawani. Pero sa tuwing tinitingnan ko ang sarili ko, hindi ko makilala ang babaeng nasa harap ko. Ang Rosita na may pangarap na makapagtapos at makaalis sa hirap ay dahan-dahang kinakain ng anino ng mansyong ito.Bumukas ang pinto. Pumasok si Alexander, bitbit ang kaniyang briefcase.Agad siyang lumapit sa akin at naramdaman ko ang kaniyang kamay sa aking baywang, hinihila ako palapit sa kaniya habang tinitingnan ang

  • Under the Mayor's Command   Chapter Fifteen

    Chapter Fifteen Ang storage room ay naging kasing sikip ng isang kabaong. Sa loob ng tatlong araw, hindi ako nakatulog nang maayos. Ang bawat kaluskos sa labas, ang pagdaan ng security guard sa hallway, ang mahinang pag-ikot ng doorknob na tila may sumusubok kung naka-lock ba ito, o ang malalayong tawanan ng mga tauhan ni Alexander sa garden—ay tila ba mga babala na hindi ako ligtas.Alas-tres pa lang ng madaling-araw, ang oras kung kailan ang mansyon ay balot pa ng pinakamakapal na kadiliman. Ito ang oras na itinakda ni Donya Estela para simulan ko ang paglilinis sa likod. Kailangan kong lumabas bago pa magising ang ibang staff para iwasan ang mga matang mapanghusga, pero sa bawat hakbang ko sa madilim na pasilyo, pakiramdam ko ay may mga matang sumusunod sa akin mula sa anino.Habang binabagtas ko ang daan patungo sa kusina para kumuha ng panlinis, narinig ko ang mabibigat na yabag sa likuran ko. Binilisan ko ang aking lakad, ang tibok ng puso ko ay tila tambol na sumasabay sa kaba

  • Under the Mayor's Command   Chapter Fourteen

    Chapter Fourteen Ang storage room ay hindi lang imbakan ng mga lumang gamit; ito ang nagsisilbing reyalidad ko. Masikip, madilim, at amoy alikabok. Dito ako ipinatapon para hindi "makalat" sa paningin ng mga bisita, pero dito rin ako mas madaling maabot ni Alexander nang walang nakakakita.Nakatitig ako sa kisame, nakahiga sa manipis na kutson. Naririnig ko ang marahas na pagpihit ng susi sa labas. Hindi na kailangang hulaan. Ang bawat yabag ng kaniyang sapatos ay tila ba pagmamay-ari na ng bawat hininga ko.Pumasok si Alexander. Hindi siya naka-barong ngayon. Nakasuot lang siya ng itim na t-shirt na hapit sa kaniyang katawan, ang mga braso niya ay bakas ang tensyon. Isinara niya ang pinto at hindi man lang binuksan ang ilaw. Tanging ang liwanag mula sa hallway bago sumara ang pinto ang nagbigay ng anino sa kaniyang mukha.“You look comfortable, Rosita,” ang boses niya ay malalim, nanggagaling sa dilim.“Ano pong kailangan niyo, Mayor?” tanong ko, pilit na pinapatatag ang boses ko ka

  • Under the Mayor's Command   Chapter Thirteen

    Chapter Thirteen Gabi-gabi, ang tunog ng pagpihit ng susi sa pinto ng aking silid ang nagsisilbing hudyat ng aking pagkaalipin. Ang storage room ay maliit,mkasing sikip ng aking dibdib tuwing naaalala ko ang mga matang mapanghusga sa baba. Walang bintana rito, tanging ang isang maliit na vent na naglalabas ng malamig na hangin mula sa library.Nakatitig ako sa kisame, nakahiga sa isang manipis na kutson na palihim na iniwan ni Klea bago siya tuluyang umiwas sa akin. Iyon na lang ang tanging bakas ng kaniyang pagkakaibigan, isang huling habag bago ang tuluyang pananahimik.Bumukas ang pinto. Hindi ko na kailangang lumingon para malaman kung sino ito. Ang amoy ng kaniyang pabango at ang bigat ng kaniyang presensya ay sapat na para manginig ang aking buong pagkatao.“Hinihintay mo ba ako, Rosita?” ang boses ni Alexander ay mababa, tila isang haplos ng pelus sa gitna ng kadiliman.“Wala naman po akong ibang pupuntahan, Mayor,” sagot ko nang hindi bumabangon.Naramdaman ko ang paglubog ng

  • Under the Mayor's Command   Chapter Twelve

    Chapter TwelveHindi pa man natatapos ang almusal, naramdaman ko na ang pagbabago ng ihip ng hangin. Ang mga katulong na dati ay maingay na naglilinis sa hallway ay biglang tumahimik. Ang tanging maririnig mo lang ay ang marahas na tunog ng mga sapatos ni Manang Ising na naglalakad patungo sa kinaroroonan namin ni Alexander.Mabilis akong tumayo mula sa kandungan ni Alexander nang makita ko ang anino ni Manang sa pinto. Inayos ko ang aking apron, ang mga kamay ko ay nanginginig sa takot, habang si Alexander ay nanatiling kampante sa kaniyang upuan, tila ba walang nangyaring masama.“Mayor,” ang boses ni Manang Ising ay gumuho sa katahimikan. Hindi siya tumingin sa akin. Ang kaniyang mga mata ay diretso kay Alexander, puno ng respeto pero may halong babala. “Ipinapatawag po ang lahat ng staff sa main hall. Ngayon din. Utos po ng Donya.”Tumingin sa akin si Alexander. Isang tipid na ngiti ang gumuhit sa kaniyang mga labi, isang ngiting hindi nagbibigay ng kapanatagan, kundi nagpapahiwat

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status