LOGINChapter 2
. . . . . . .6 month Ago . . . . . . Cathryn_POV Bigla akong nyakap ni Ate para pilitin sa gusto nya. "Cath! Please! Pumayag kana! Isang bisis lang naman. Magpanggap ka mona bilang ako. " panunuyo ni Ate saakin. "Ate naman e baka magalit si Lolo. " "Hindi naman nya malalaman. Malalaman lang nya kung isusumbong mo ko. Please! Pumayag kana sigi na isang bisis lang naman. " Paglalambing ni ate saakin. Hindi ko naman matiis ang ate ko. Kaya napilit nya ako. Wala akong nagawa kundi ang pumayag. Binihisan ako ni ate at inayusan. Actually hindi naman ako nag aayos ng sarili. Ayaw ko kasi na napapansin ako ng tao. Pero dahil kailangan magpanggap ako bilang sya ay kina ilangan kong mag ayos para mag mukha akong mas mature. Nasa area na kami kung saan sila magtatagpo. "Kinakabahan talaga ako ate." "Ano kaba wag kang kabahan. Inisin mo sya para hindi sya sumang ayon sa kasal. Alam kong magagawa mo yun. O paano ba yan. Kailangan ko na ring umalis. Magkikita pa kasi kami ni Jake. " Masayang sabi ni Ate. Tumango lang ako. "Pangako babawi ako sayo." Sabi ni ate at tuloyan na syag umalis. Naglakas loob na akong pumasok at hinintay ang ka blind date ni Ate. Matagal akong naghihintay sa isang cake shop kung saan magkikita sina ate Roxanne at ang kablind date nya. Habang naghihintay ako ay nag order na ako ng kakainin ko nakaramdam kasi ako ng gutom. Maya't maya ay may lalaking tumayo sa harap ko. Hindi ko pinansin kasi naka fucos ako sa cake na kina kain ko. Paborito ko kasi ang Cake. "Roxanne?" Sabi ng lalaki pero wala parin akong imik e hindi namn ako si Roxanne. "Sorry akala ko ikaw si Roxanne. Sabi kasi nya magsosout sya ng red headband. " Sabi ng lalaki. Bigla kung naalala na nagpapanggap pala akong si Ate. Aalis na sana sya pero pinigilan ko sya. "Ah.. oo ako si Roxanne!" Sabi ko sa kanya. Lumingon sya saakin at tinitigan nya ako. Nginitian ko nalang sya. "So.... ikaw si Roxanne?" Tanong nya ulit saakin. "Oo" sabi ko. Kita ko ang pag ngisi nya na parang ayaw maniwala na ako si Roxanne. Bigla akong nainis sa naging expression nya sa unang pagkikita namin. "Ako talaga si Roxanne!. Kung ayaw mong maniwala idi wag!" Inis kung sabi "Okey okey. Naniniwala na ako sayo. By the way I'm Mark Antony!" Matipid nyang sabi at naupo na sya. Pagka upo nya ay pariho kaming tahimik. Naisip ko na baka nahihiya lang syang kausapin ako kasi ito ang una naming pagkikita kaya hindi kataka takang mailang kaming dalawa sa isa't isa. Akala ko mag sasalita na sya pero hindi pala, tila may dinukot sya sa bulsa nya cellphone lang pala. Abala na sya sa cellphone nya. Hindi ba nya ako kakausapin? Inabala ko nalang din ang sarili ko sa pagkain na inorder ko. Kaya naman pala ayaw ni ate na pumunta kasi malakas ang pakiramdam nya na suplado ang lalaking makakablinddate nya at yun na nga hindi sya nagka mali. Akala mo kung sino. Mark_POV Sa totoo lang hindi ko alam kong paano ko kaka-usapin ang babaing nasa harap ko ngayon. Alam ko naman na hindi sya si Roxanne. Dahil kapated nya ang nasa harap ko ngayon. Pero ang pinagtataka ko bakit nya pinagpipilitan na sya si Roxanne. Inaasahan ko pa naman na si Roxanne ang makakasama ko sa blind date. Naramdaman kung may nag txt saakin kaya kinuha ko na ang cellphone ko. Nag txt saakin si Dad kung nagkita na daw kami ni Roxanne. Sinabi kong oo. hindi ko naman pweding sabihin na ang kapated nya ang nagpakita saakin. Pansin ko ang katahimikan nya hindi sya pasalita o baka naman nahihiya pa syang magpakita ng ugali. At ang nakakatawa nauna na syang omorder. Wala akong balak na patagalin pa ang pagkikita namin ngayon. Since hindi naman si Roxanne ang sumipot sa Blind date namin aalis nalang ako agad. Ang gusto ko talagang makita sa araw na ito ay ang totoong Roxanne. Pero pangit naman kung aalis na ako agad. Kausapin ko mona para hindi masayang pagpunta namin pariho dito. "Let me ask you! Are you going to marry me?" Diritsahang kung tanong Kita ko ang pagka gulat nya ng itanong ko yun sa kanya. Cathryn_PO Bigla akong binilaukan sa sinabi nya. Ano daw? Tinatanong nya kung magpapakasal ako sa knya. Ano sya sinuswerty.. Hindi ako magpapakasal sa kanya. Take note hindi ako ang Fiancee nya kya malamang hindi ako magpapakasal. At saka ovious naman ang isasagot ni Ate hindi sya magpapakasal kasi nga may kasintahan na si Ate. Kaya big big NO.. Hindi magpapakasal si Ate. Kaya ako yung pinapunta ni Ate para inisin ang lalaking ito. Dahil ayaw nyang makasal sa taong hindi naman nya gusto. "I'm sorry pero wala akong balak na makasal sayo. " Mataray kong sabi At kita ko ang pagtawa nya kaya nairita ako. Pinagtatawanan ba nya ako? "Okey! Nagtanong lang naman ako. At dahil nagkakilala na tayo at nagka usap. Kailangan ko nang Umalis." seryuso nyang sabi at tumayo na sya balak na ata nyang umalis. Buti pang umalis na sya. Dahil ayaw ko talaga sa pag uugali nya. Tama ang disisyon ni Ate. Hindi dapat sya pumayag na magpakasal sa lalaking yun. Ang yabang nya. Akala mo kung sinong gwapo. Hindi sya yung tipong magugustuhan ni Ate. At lalo na ako... Hinding hndi ako magkaka interisado sa lalaking yun. Mark_POV Kinailangan ko nang umalis dahil wala akong balak na patagalin ang pag uusap naming dalawa. Dahil hindi naman talaga sya ang mapapangasawa ko kundi ang Ate nya. Hindi sya yung tipo kung babai. At saka masyado pa syang bata para magustuhan ko. Si Roxanne ang gusto kung makilala. Dahil marami ang nagsasabi na kakaiba daw sya. Kaya sa kanya ako interisado. Hihintayin ko ang araw na magkikita kami ang totoong Roxanne. Ang totoong mapapangasawa ko. Tuloyan ko nang iniwan ang piking Fiancee ko. Dahil wala akong oras para sa kanya.“Sa Gitna ng Katotohanan Cathryn_POV Hindi ako makagalaw. Parang nakapako ang mga paa ko sa buhangin habang paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang sinabi ng babae. Engaged na rin kami noon. May anak sana kami. Pakiramdam ko may kung anong matulis na bagay ang unti-unting tumutusok sa dibdib ko. “Cathryn, please… makinig ka muna,” pakiusap ni Mark. Pero paano ako makikinig kung parang nabingi ako sa sakit? “Hindi mo sinabi sa akin,” nanginginig kong sabi. “Bakit?” Tahimik siya. At ang katahimikan niyang iyon ang mas masakit kaysa anumang sagot. Sumingit si Selena, nakahalukipkip at tila nanonood lang ng palabas. “Hindi niya sinabi dahil alam niyang masasaktan ka,” malamig niyang sabi. “Pero hindi ibig sabihin na hindi totoo.” Napahawak ako sa tiyan ko. Hindi lang ako ang nasasaktan. May batang nadadamay. “Umalis ka dito, Selena,” mariing sabi ni Mark. “Wala ka nang karapatan sa buhay ko.” Ngumiti siya. Isang ngiting puno ng lihim. “Sigurado ka?” At bago pa ako maka
“Sa Ilalim ng Mga Bituin” Cathryn_POV Tahimik ang gabi. Tanging tunog ng alon mula sa private resort ang maririnig. Nakaupo ako sa balcony, yakap ang teddy bear na ibinigay ni Mark noong gabing nag-propose siya sa akin. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala. Kasama ko siya. Masaya kami. At higit sa lahat… Magkakaanak na kami. Hinaplos ko ang tiyan ko at napangiti. “Baby, sana maging mabait ka tulad ng daddy mo,” bulong ko. “Sinisiraan mo pa yata ako.” Napatalon ako sa gulat. Nasa likod ko si Mark, naka-fold ang mga braso habang nakangiti. “Kanina ka pa ba diyan?” tanong ko. “Matagal na. Ang sweet mo pala kapag kausap mo si baby,” sagot niya sabay lapit. Umupo siya sa tabi ko at hinila ako palapit sa kanya. Niyakap niya ako mula sa likuran, eksaktong katulad ng ginawa niya noong unang gabi namin dito. “Hindi ka pa rin ba makatulog?” tanong niya. Umiling ako. “Masaya lang ako. Parang hindi totoo.” Mas hinigpitan niya ang yakap niya sa akin. “Totoo ‘to, Ca
Special Chapter 1 “Ang Simula ng Habambuhay” Cathryn_POV Hindi ko akalain na ang bakasyong iyon ay magbibigay sa amin ni Mark ng bagong simula. Mula sa proposal niya sa ferris wheel hanggang sa gabing muling nangako siya sa akin sa ilalim ng makukulay na paputok—lahat ng iyon ay parang panaginip. Isang panaginip na hindi ko gustong magising. Pagkatapos ng ilang araw, nagpasya kaming tuparin ang matagal na naming napag-usapan. Ang muling pagtayo sa harap ng altar. Hindi lang basta renewal of vows. Kundi isang bagong simula. Isang pangako na pipiliin namin ang isa’t isa araw-araw. Sa araw ng kasal, maaga akong nagising. Nasa isang napakagandang garden venue ginanap ang seremonya. Puro puting bulaklak ang nakapalibot. May mga ilaw na nakasabit sa mga puno. Parang isang fairytale. Habang inaayusan ako, hindi ko maiwasang maalala ang lahat ng pinagdaanan namin ni Mark. Ang sakit. Ang selos. Ang pagkakamali. Ang pagpapatawad. At ang muling pagmamahalan. “Ang ganda mo, Cathr
Chapter 31 Cathryn_POV Nagising nalang ako ng biglang gumalaw sa higaan si Mark. Ramdam ko yun dahil nakayakap sya mula sa likuran ko. Dahan kung minulat ang mata ko. Umaga na pala. Ramdam kong hinigpitan ni Mark ang pagkakayakap saakin. Mukhang gising na din sya. "Good morning!" Bulong nya saakin na nakangiti. "Good morning!" Sagot ko sa kanya. Naiilang ako dahil hindi ako sanay sa ganito. Kahit may nangyari saamin kagabi hindi ko parin maalis sa sarili ko na makaramdam ng hiya sa kanya. Sariwa parin kasi saakin ang nangyari kagabi. Nauna na syang bumangon saakin sa kama at pumasok na sa banyo. Samantalang ako nakahiga parin sa kama at hindi makapaniwala na umamin ako sa kanya kagabi . Pero nasabi ko na ang nararamdaman ko sa kanya. . Hindi ko na iyon mababawi. . Bakit ko naman babawiin ang sinabi ko. Totoo naman ang sinabi ko na nahulog ang loob ko sa kanya. At mahal ko sya. Matagal na kaming nagsasama ni Mark. Kaya malamang mahuhulog ang loob namin sa isat i
Chapter 30 Mark_POV Late na akong dumating sa bahay... Dahil niyaya ako ni Nathan na maki pag inuman mona sa Bar. Kailangan ko din yun para mawala ang kaba ko. Dahil sigurado akong maiilang ako kay Cathryn mamaya. Pagkapasok ko sa bahay naamoy ko ang mabangong niluto ni Cathryn. Sumilip ako sa kusina nakahain na ng pagkain pero wala doon sa kusina si Cathryn.. Malamang nasa kwarto sya. Pagkapasok ko sa kwarto. Wala din doon si Cathryn. Kumatok ako sa Banyo wala din sya doon. Saan kaya sya nagpunta? Naisip kong tawagan sya. May naririnig akong nagriring. Napatingin ako sa gawi ng Kabenit. Nakita ko doon ang mga damit n Cathryn na nakakalat kasama ang cellphone nya. Pinulot ko yung cellphone nya at ni call end ko na ang tawag. Siguro may pinuntahan lang sya at sa sobrang pagmamadali nya naiwan nya ang cellphone nya. Pinatong kona sa desk yung cellphone ni Cathryn. yung mga nakakalat na damit ay pinulot ko din at nilagay ko na sa lagayan ng mga lalabhan. Naupo
Chapter 29Cathryn POVNagising ako na ramdam ko parin ang yakap ni Mark. Naalala ko ang nangyari kagabe. Biglang namula ang pisngi ko. Nag angat ako ng tingin sa kanya. Himbing na himbing ang pagkakatulog nya. Dahan dahan akong bumangon sa kama. Ayaw kung magising sya. Pumasok ako sa banyo at naligo. Pagkatapos kong maligo napansin kung tulog parin si Mark. Kaya nag ayos na ako at bumaba na sa sala. Kita kong nasa hapag kainan na si Lolo. At diko inaasahan na maagang darating sina Ate Roxanne at Kuya Nathan. "Good morning!" Nakangiting bati saakin ni Ate. Napangiti ako at nyakap ko si Ate ng mahigpit. "Good morning ate." Sabi ko sa kanya. "Good morning din kuya Nathan" bate ko din kay Kuya Nathan"Good morning din" sagot nya saakin na nakangiti saakin. Masaya ako dahil lagi ko nang makakasama si Ate Roxanne. Parang ayaw konang bitawan si ate sa pagkakayakap ko sa kanya."Tama na nga yang pagyakap mo sa Ate mo!" Sabe ni Lolo."Hayaan mo na sya Lolo... Miss lang ako ng kap







