Intro - 2

ตุ้บ!!

"เฮ้ย! เดินยังไงวะ"

"อุบ อึก แหวะ.."

"เชี่ย!!"

อืม.. โล่งท้องแล้วแฮะ ว่าแต่ ทำไมฉันเดินถึงห้องน้ำเร็วจัง จำได้ว่าเพิ่งเลี้ยวซ้ายแล้วกำลังจะเลี้ยวซ้ายอีกทีดันถึงห้องน้ำเสียก่อนเลยรีบปลดปล่อยออกมา

"ทำอะไรของเธอวะ แม่ง ทั้งเหม็น ทั้งเลอะ!"

อา... เสียงใครแสบหูชะมัด

พยายามหรี่ตามองก็มองไม่ชัดเพราะว่าตรงทางเดินนี้มันมืด

"อืมมม หอมจัง" จู่ ๆ จมูกก็ได้กลิ่นอะไรบางอย่างโชยออกมาจากคนตรงหน้าจนต้องเอาใบหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ใกล้อีก ใกล้...จนจมูกสัมผัสเนื้อผิวนุ่มลื่นที่น่าจะเป็นซอกคอ กลิ่นตรงนี้หอมมาก หอมคล้ายโรลออนที่ใครบางคนใช้

ใครบางคนที่ฉันรู้สึกคุ้นกลิ่นเมื่อนานมาแล้ว ใครบางคนที่อยู่ในความทรงจำฉันแต่นึกไม่ออก

"อ่า ยัยบ้า จะข่มขืนฉันหรือไง" ทำไมเสียงเซ็กซี่จัง

หมับ... ตุ้บ

"อ๊ะ" จู่ ๆ รู้สึกเหมือนร่างกายลอยหวือจนสลับตำแหน่งกับอีกคนที่ฉันกำลังแทะเล็มเขาอยู่ "จะ 'เอา' แบบนี้ใช่มั้ย?" เขากำลังถามฉันอยู่หรือเปล่านะ

"อื้อ" ไม่รู้เพราะฤทธิ์เหล้าหรือผีหื่นเข้าสิง มือบางถึงกับเอื้อมไปเกาะเกี่ยวท้ายทอยคนตรงหน้าไว้ ก่อนจะทำในสิ่งที่ไม่คาดคิดคือการประกบริมฝีปากตัวเองนาบกับริมฝีปากของใครอีกคน

"อืม" ฉันได้ยินเสียงคำรามอย่างพึงพอใจดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่ถูกฉันสัมผัส ความร้อนในโพรงปากจากการถูกอีกฝ่ายไล่ต้อนทำให้สติฉันเริ่มแตกกระเจิง

จากเป็นผู้รุกในคราวแรกแปรเปลี่ยนเป็นถูกไล่ต้อนจนแข้งขาเริ่มอ่อนแรง ไม่อาจทานทนต่อฤทธิ์จูบแสนดูดดื่มนั้นจนต้องกอดรั้งรอบคอนั้นไว้แน่นกว่าเดิม

"แยม อยู่ไหนน่ะ? เดินเร็วจังเลย อุ๊ย! ขอโทษค่ะ"

เหมือนจะได้ยินเสียงใครสักคน เพื่อนฉัน?

"เอ๊ะ! นั่นแยมนี่" อา ชัดเลย นั้นเสียงยัยลูกหว้านี่นา เธอตามฉันมาจนได้

"ค...คุณ คุณทำอะไรเพื่อนฉันคะ"

จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนร่างกายถูกดึงรั้งอย่างแรงจนหลุดออกจากอ้อมกอดของอีกคน

หมับ...ตุ้บ!!

เมื่อไม่มีร่างหนานั้นประคองอยู่ฉันที่ถูกลูกหว้าดึงไปประชิดตัวเลยล้มพับกับพื้น

"เดี๋ยว!" ตาที่ปรือมองเห็นเหมือนเงาลาง ๆ เคลื่อนไหวไกลออกห่างจึงรีบรั้งไว้

"จูบฉันแล้วจะทิ้งกันไปแบบนี้เหรอวะ?"

ฉันเป็นประเภทเมาแล้วเก๋า ชอบพาลและอาละวาดไปทั่ว

"เธออ่อยฉันก่อน"

น้ำเสียงเรียบนิ่งฟังดูเย็นชาเอ่ยออกมาจนคนฟังอย่างฉันเจ็บจี๊ด

ผู้ชายคนนั้นที่ฉันพยายามมองหน้าเขาเท่าไหร่ก็มองไม่ชัดเพราะความมืดมันบดบัง แล้วรู้อะไรไหม? พอหมอนั่นพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็เดินจากไปโดยไม่แคร์อะไรฉันที่นั่งพับเพียบอยู่กับพื้น

"ไอ้เฮงซวย" ฉันสบถคำหยาบคายออกมาเบา ๆ ด้วยความคับแค้นใจ

ฉัน 'แยมโรล' นางแบบดัง หุ่นเอ็กซ์ เซ็กระเบิด ผู้หญิงที่ผู้ชายทั้งโลกอยากเข้าใกล้ อยากจับตรวจภายใน แต่ถูกไอ้ผู้ชายที่ไหนไม่รู้ขโมยจูบแล้วเดินทิ้งไปอย่างไม่แคร์

"หว้า! เจอแยมยัง เฮ้ย! ทำไมไปนั่งกันอยู่ตรงนั้นล่ะ?"

"ยู นายมาพอดีเลย ช่วยพยุงแยมลุกขึ้นที หว้าคนเดียวไม่ไหว"

"ทำไมแยมไปนั่งอยู่กับพื้นแบบนั้นล่ะ”

“แล้วนั่นทำไมถึงทำหน้าเหมือนโมโหใครมา"

"อย่าเพิ่งถามเลย รีบพาแยมกลับคอนโดฯ กันก่อนดีกว่า"

"แล้วเฮียราชย์ล่ะ"

"ไม่ต้องไปห่วงรายนั้นหรอกนี่คลับเพื่อนเฮียเขานะ ไว้ขึ้นรถแล้วเดี๋ยวหว้าโทรบอกเฮียราชันย์เอง"

"เค ๆ อึบ! ค่อย ๆ ลุกนะ ทำไมถึงเมามายขนาดนี้กันนะ"

ฉันได้ยินบทสนทนาของเพื่อนสนิททั้งสองคนแต่เหมือนถูกสต๊าฟไว้ตั้งแต่ที่

ไอ้บ้านั่นมันหาว่าฉันอ่อยเขาแล้วก็เดินจากไป

"ฝากไว้ก่อนเถอะ" พึมพำออกมาเบา ๆ อีกครั้งตอนที่ยูโรหิ้วปีกฉันออกมาจากแอลเคอร์คลับ

ถึงจะเห็นหน้าหมอนั่นไม่ชัด แต่ฉันจำกลิ่นนั้นได้ดีกลิ่นที่หากได้สัมผัสอีกครั้งฉันต้องอัดหมอนั่นถูกตัวแน่ ๆ

ฝากไว้ก่อนเถอะ

ถ้าเจอกันอีกที แยมโรลคนนี้จะแก้แค้นให้เข็ดเลย!!