Masukตุ้บ!!
"เฮ้ย! เดินยังไงวะ"
"อุบ อึก แหวะ.."
"เชี่ย!!"
อืม.. โล่งท้องแล้วแฮะ ว่าแต่ ทำไมฉันเดินถึงห้องน้ำเร็วจัง จำได้ว่าเพิ่งเลี้ยวซ้ายแล้วกำลังจะเลี้ยวซ้ายอีกทีดันถึงห้องน้ำเสียก่อนเลยรีบปลดปล่อยออกมา
"ทำอะไรของเธอวะ แม่ง ทั้งเหม็น ทั้งเลอะ!"
อา... เสียงใครแสบหูชะมัด
พยายามหรี่ตามองก็มองไม่ชัดเพราะว่าตรงทางเดินนี้มันมืด
"อืมมม หอมจัง" จู่ ๆ จมูกก็ได้กลิ่นอะไรบางอย่างโชยออกมาจากคนตรงหน้าจนต้องเอาใบหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ใกล้อีก ใกล้...จนจมูกสัมผัสเนื้อผิวนุ่มลื่นที่น่าจะเป็นซอกคอ กลิ่นตรงนี้หอมมาก หอมคล้ายโรลออนที่ใครบางคนใช้
ใครบางคนที่ฉันรู้สึกคุ้นกลิ่นเมื่อนานมาแล้ว ใครบางคนที่อยู่ในความทรงจำฉันแต่นึกไม่ออก
"อ่า ยัยบ้า จะข่มขืนฉันหรือไง" ทำไมเสียงเซ็กซี่จัง
หมับ... ตุ้บ
"อ๊ะ" จู่ ๆ รู้สึกเหมือนร่างกายลอยหวือจนสลับตำแหน่งกับอีกคนที่ฉันกำลังแทะเล็มเขาอยู่ "จะ 'เอา' แบบนี้ใช่มั้ย?" เขากำลังถามฉันอยู่หรือเปล่านะ
"อื้อ" ไม่รู้เพราะฤทธิ์เหล้าหรือผีหื่นเข้าสิง มือบางถึงกับเอื้อมไปเกาะเกี่ยวท้ายทอยคนตรงหน้าไว้ ก่อนจะทำในสิ่งที่ไม่คาดคิดคือการประกบริมฝีปากตัวเองนาบกับริมฝีปากของใครอีกคน
"อืม" ฉันได้ยินเสียงคำรามอย่างพึงพอใจดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่ถูกฉันสัมผัส ความร้อนในโพรงปากจากการถูกอีกฝ่ายไล่ต้อนทำให้สติฉันเริ่มแตกกระเจิง
จากเป็นผู้รุกในคราวแรกแปรเปลี่ยนเป็นถูกไล่ต้อนจนแข้งขาเริ่มอ่อนแรง ไม่อาจทานทนต่อฤทธิ์จูบแสนดูดดื่มนั้นจนต้องกอดรั้งรอบคอนั้นไว้แน่นกว่าเดิม
"แยม อยู่ไหนน่ะ? เดินเร็วจังเลย อุ๊ย! ขอโทษค่ะ"
เหมือนจะได้ยินเสียงใครสักคน เพื่อนฉัน?
"เอ๊ะ! นั่นแยมนี่" อา ชัดเลย นั้นเสียงยัยลูกหว้านี่นา เธอตามฉันมาจนได้
"ค...คุณ คุณทำอะไรเพื่อนฉันคะ"
จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนร่างกายถูกดึงรั้งอย่างแรงจนหลุดออกจากอ้อมกอดของอีกคน
หมับ...ตุ้บ!!
เมื่อไม่มีร่างหนานั้นประคองอยู่ฉันที่ถูกลูกหว้าดึงไปประชิดตัวเลยล้มพับกับพื้น
"เดี๋ยว!" ตาที่ปรือมองเห็นเหมือนเงาลาง ๆ เคลื่อนไหวไกลออกห่างจึงรีบรั้งไว้
"จูบฉันแล้วจะทิ้งกันไปแบบนี้เหรอวะ?"
ฉันเป็นประเภทเมาแล้วเก๋า ชอบพาลและอาละวาดไปทั่ว
"เธออ่อยฉันก่อน"
น้ำเสียงเรียบนิ่งฟังดูเย็นชาเอ่ยออกมาจนคนฟังอย่างฉันเจ็บจี๊ด
ผู้ชายคนนั้นที่ฉันพยายามมองหน้าเขาเท่าไหร่ก็มองไม่ชัดเพราะความมืดมันบดบัง แล้วรู้อะไรไหม? พอหมอนั่นพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็เดินจากไปโดยไม่แคร์อะไรฉันที่นั่งพับเพียบอยู่กับพื้น
"ไอ้เฮงซวย" ฉันสบถคำหยาบคายออกมาเบา ๆ ด้วยความคับแค้นใจ
ฉัน 'แยมโรล' นางแบบดัง หุ่นเอ็กซ์ เซ็กระเบิด ผู้หญิงที่ผู้ชายทั้งโลกอยากเข้าใกล้ อยากจับตรวจภายใน แต่ถูกไอ้ผู้ชายที่ไหนไม่รู้ขโมยจูบแล้วเดินทิ้งไปอย่างไม่แคร์
"หว้า! เจอแยมยัง เฮ้ย! ทำไมไปนั่งกันอยู่ตรงนั้นล่ะ?"
"ยู นายมาพอดีเลย ช่วยพยุงแยมลุกขึ้นที หว้าคนเดียวไม่ไหว"
"ทำไมแยมไปนั่งอยู่กับพื้นแบบนั้นล่ะ”
“แล้วนั่นทำไมถึงทำหน้าเหมือนโมโหใครมา"
"อย่าเพิ่งถามเลย รีบพาแยมกลับคอนโดฯ กันก่อนดีกว่า"
"แล้วเฮียราชย์ล่ะ"
"ไม่ต้องไปห่วงรายนั้นหรอกนี่คลับเพื่อนเฮียเขานะ ไว้ขึ้นรถแล้วเดี๋ยวหว้าโทรบอกเฮียราชันย์เอง"
"เค ๆ อึบ! ค่อย ๆ ลุกนะ ทำไมถึงเมามายขนาดนี้กันนะ"
ฉันได้ยินบทสนทนาของเพื่อนสนิททั้งสองคนแต่เหมือนถูกสต๊าฟไว้ตั้งแต่ที่
ไอ้บ้านั่นมันหาว่าฉันอ่อยเขาแล้วก็เดินจากไป"ฝากไว้ก่อนเถอะ" พึมพำออกมาเบา ๆ อีกครั้งตอนที่ยูโรหิ้วปีกฉันออกมาจากแอลเคอร์คลับ
ถึงจะเห็นหน้าหมอนั่นไม่ชัด แต่ฉันจำกลิ่นนั้นได้ดีกลิ่นที่หากได้สัมผัสอีกครั้งฉันต้องอัดหมอนั่นถูกตัวแน่ ๆ
ฝากไว้ก่อนเถอะ
ถ้าเจอกันอีกที แยมโรลคนนี้จะแก้แค้นให้เข็ดเลย!!
แชะ!!แสงแฟลชจากเพื่อนรักจับภาพอันน่าประทับใจนี้ไว้ก่อนตากล้องสุดหล่อจะยิ้มให้ฉันอย่างยินดีสวบ.... กิเลนลุกขึ้นรวบตัวฉันเข้าไปกอดอย่างอบอุ่น กลีบดอกไม้หลากสีถูกโปรยลงมาจากมุมสูงด้วยฝีมือคนที่เขาคงจะเตี๊ยมไว้เสียงปรบมือแสดงความยินดีดังก้องไปทั่วสารทิศที่พวกเรายืนอยู่"ขอจูบแบบฟิน ๆสักรูปได้ไหมคะสุดหล่อกิเลน"ฉันตาโตมองอย่างคาดโทษเจ๊เอมี่เมื่อแกตะโกนประโยคนั้นออกมา"จูบเลย จูบเลย จูบเลย"เสียงเชียร์จากผู้คนรอบข้างดังกึกก้องเราสองคนหัวเราะเล็กน้อยด้วยความขวยเขิน ก่อนที่ฉันจะเป็นฝ่ายยกมือแน่งน้อยกอบกุมใบหน้าทั้งสองข้างของผู้ชายตรงหน้าเข้ามาบดจูบซะเอง"อืม" กิเลนครางอย่างพอใจ อ้อมกอดที่เขากอดฉันหลวม ๆ ในคราวแรกแปรเปลี่ยนเป็นเพิ่มแรงรัดแน่นแต่กลับอบอุ่น"ว้าย!"ฉันเผลอร้องด้วยความตกใจเมื่อกิเลนช้อนฉันขึ้นอุ้มท่าเจ้าสาว ก่อนจะมีรถประจำตัวเขาสีเหลืองโดดเด่นขับมาจอดด้วยฝีมือของลัคกี้"เชิญว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวกลับเรือนหอฉันชู้ชื่นได้เลย"ฉันขยับปากแบบไม่มีเสียงใจความว่า 'ฝากไว้ก่อนเถอะ' ที่มาล้อฉันแบบนี้"มึงควรทำหน้าที่คนขับไม่ใช่?" กิเลนที่อุ้มฉันอยู่พูดขึ้นบ้าง"งั้นเพิ่มอีกแสน เพราะค่าต
"สวยมากเลยค่ะคุณน้อง"เราพักเบรกกันสิบนาทีเพื่อที่ฉันจะได้เปลี่ยนชุดใหม่"ขอบคุณค่ะ" น้ำสตรอว์เบอร์รีปั่นถูกยื่นมาให้ด้วยฝีมือเพื่อนสุดที่รัก"วันนี้แยมสวยมาก ๆ เลยนะ ถ้าไม่บอกว่าถ่ายแบบโปรโมตชุดและร้าน หว้าคงคิดว่าเป็นงานแต่งของแยมจริง ๆ" ลูกหว้าแสดงความคิดเห็นออกมา แววตาเธอมีประกายเต็มไปหมดเมื่อคิดว่าเป็นงานของฉันจริง ๆ"คงต้องรอไปอีกนานอะ" พูดแก้เขินไปงั้นแหละ ในใจคืออยากให้มีงานนี้เร็ว ๆ เหมือนกัน"อ๊ะ นั่นอะไรน่ะ ทำไมเครื่องบินลำนั้นบินต่ำแบบนั้นล่ะ"จู่ ๆ ก็เกิดเสียงจอแจดังขึ้นจากกลุ่มผู้คนที่มาดูงานถ่ายแบบกลางแจ้งของฉันเสียงกระหึ่มของเครื่องจักรกลที่อยู่บนฟ้าดังใกล้เข้ามาบริเวณที่พวกฉันถ่ายแบบกันอยู่"เฮ้ย ๆ นั่นอะไรน่ะ มีอะไรหล่นลงมาด้วย!"เสียงผู้คนแถวนั้นเริ่มดังขึ้นและให้ความสนใจเครื่องบินที่ใกล้เข้ามา ๆ และเหมือนมีอะไรถูกโปรยลงมาจากเครื่องบินลำนั้น"เครื่องบินลำนั้นดูแปลก ๆ นะ ยูว่าพวกเราเข้าไปหลบข้างในดีกว่าไหม"ยูโรพยายามพาพวกฉันกลับเข้าไปด้านในร้านแต่จู่ ๆ ก็เหมือนมีดนตรีคลาสสิคคลอเบา ๆ ดังขึ้นจากเครื่องบินลำนั้น ก่อนจะมีเหมือนป้ายอะไรสักอย่างถูกปล่อยสยายออกจากใต้ตัวเ
"ถึงไหนกันแล้วคะ... ว้าว! สวยมากลูกสาวเจ๊" เจ๊เอมี่ที่เดินเข้ามาดูว่าพวกเราแต่งตัวไปถึงไหนแล้วถึงกับตาโตเมื่อเห็นฉันในชุดนี้"เหมือนเจ้าสาวตัวจริงมั้ยเจ๊" พี่ช่างแต่งหน้ากระโดดไปเกาะแขนเจ๊เอมี่ทำท่ากรี๊ดกร๊าดดีใจเหมือนวันนี้เป็นวันแต่งงานของฉันจริง ๆ"เหมือนมากค่ะ คุณน้องใส่ชุดเจ้าสาวแล้วสวยมาก ๆ ครั้งหน้าเราเปลี่ยนมารับแต่งานชุดฟูฟ่องเหมือนเจ้าหญิงกันดีไหมคะ" เจ๊เอมี่พูดถึงอนาคตเป็นตุเป็นตะ"สวยขนาดนั้นเลยเหรอคะ" ถึงจะรู้แหละว่าตัวเองสวย แต่ไม่ได้คิดว่าในสายตาคนอื่นจะดูสวยขนาดนั้นไง"สวยยิ่งกว่าสวยอีกค่ะ นี่ถ้าสมมติว่าเดินออกไปแล้วมีเจ้าบ่าวคู่ด้วย เจ๊ยอมเรียกงานนี้ว่างานแต่งของจริงเลยค่ะ"ยิ่งเจ๊เอมี่ชมฉันก็ยิ่งเขิน ในหัวจินตนาการไปถึงงานแต่งงานจริง ๆ ที่มีฉันเป็นเจ้าสาวและกิเลนเป็นเจ้าบ่าว โอยยย จะเป็นลม อะไรมันจะดูมีความสุขขนาดนี้"ฮันแน่ หน้าแดงขนาดนี้ ยิ้มแก้มแทบแตกขนาดนี้ อย่าบอกนะคะว่าจินตนาการถึงเจ้าบ่าวตัวจริงในอนาคตน่ะ"เจ๊เอมี่บ้า! มาแซวตรง ๆ ได้ยังไง"ทุกคนพร้อมมั้ย!?"โชคดีที่มีเสียงพี่ทีมงานคนหนึ่งเดินเข้ามาเรียกได้ถูกจังหวะ ฉันเลยไม่ต้องตอบคำถามเจ๊แก"พร้อมมากค่ะ เจ้าส
"เอาอันนี้สิ"จู่ ๆ กิเลนก็ชี้ไปที่งานถ่ายแบบชุดแต่งงาน"ไม่อะ ฉันไม่อยากสวมชุดแต่งงาน เดี๋ยวขึ้นคาน" ก็แค่พูดเล่น ๆ ไม่ได้จริงจัง แต่เหมือนคนด้านหลังฉันจะดูร้อนรนยังไงไม่รู้"ใครบอกเธอ อย่างเธอจะขึ้นคานได้ยังไง ผัวนั่งอยู่ตรงนี้ทั้งคน"อา... ทำไมถึงดูมีพิรุธจังนะแค่พูดตามคำโบราณที่ได้ยินมาปากต่อปากเป็นทอด ๆ เอง"ใครจะไปรู้ เผื่ออนาคตนายทิ้งฉันเพราะเจอคนใหม่จะทำยังไ..ง อื้อ"ถูกหยุดคำพูดด้วยฝ่ามือหนาที่ประกบปิดปากฉันจากทางด้านหลัง ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะลอยหวือเปลี่ยนเป็นขึ้นมานั่งคร่อมบนตักแกร่งหันหน้าเผชิญกันกับเจ้าของแววตาดุดันตรงหน้า"จะไม่มีวันนั้น เธอเชื่อใจฉันได้"แววตาแสนจริงจังของกิเลนทำให้ฉันตกอยู่ในห้วงแห่งความสุขฉัน... สามารถเชื่อในคำพูดผู้ชายคนนี้ได้จริง ๆ ใช่ไหมเขา... จะไม่ทิ้งฉันไปอย่างที่บอกไว้ใช่หรือเปล่าหมับ...ความอุ่นวาบจากฝ่ามือที่ทาบลงมาบนแก้มทั้งสองข้างทำให้ฉันที่คิดไปต่าง ๆ นานาหันกลับมาสนใจคนตรงหน้าอีกครั้ง"ฉันรู้เธอยังไม่มั่นใจฉัน เพราะทุกอย่างของเราเร็วเกินไป"ใช่ เพราะทุกอย่างที่เราตัดสินใจมันเร็วเกินไปจนมันทำให้ฉันกลัว"แต่ฉันสัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย
"เพราะรักยังไงล่ะ"ฉ่า....จูบเขาแล้วมาบอกรักทีหลังมันเขินนะเว้ย!"หน้าแดง""อย่าล้อ!""ดูดิ ๆ แดงหนักกว่าเก่าอีก""ฮือ กิล เลิกแกล้งสักที"ฉันยกมือปิดหน้าตัวเองเพราะถูกกิเลนก้มมองและยิ้มล้อเลียน คนบ้าอะไรไม่รู้ บทจะเลี่ยนก็เลี่ยนแบบไม่ให้ตั้งตัวเลยจริง ๆหมับ...กิเลนเลิกแซวแล้ว แต่เขายังสวมกอดฉันอย่างแนบแน่นอยู่ ร่างกายรู้สึกโคลงเคลงไปมาเพราะคนตัวโตโยกตัวฉันราวกับจะกล่อมนอน"ฉันไม่อยากให้เธอเดินงานเพชรอะไรนั่นเลย"นี่ไม่ใช่ครั้งแรกตั้งแต่เราเปิดตัวกันแล้วเขาพูดแบบนี้กิเลนพยายามกล่อมฉันให้เลิกเป็นนางแบบ คือ... ก็ไม่เชิงเลิกไปเลย แต่ให้รับงานน้อยลง เอาแค่แบบงานที่ไม่โชว์เนื้อหนังมากเกินไปทำนองนี้"ไม่อยากให้เดินก็ไม่เดิน" ฉันตอบอย่างสบาย ๆ"หือ นี่ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า?" กิเลนก้มลงมามองหน้าฉันด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ"ไม่ฝาดหรอก จริง ๆ ก็คิดไว้แล้วว่าจะไม่รับงานนั้นต่อให้ฉันกลายเป็นเบอร์หนึ่งเหมือนเดิม" ในเมื่อเคยถูกเลือกให้เป็นรองด้วยความอยุติธรรมไปแล้วครั้งหนึ่ง ฉันก็จะไม่รับงาน ๆ นั่นแม้ว่าเขาจะอ้างว่ามันคือความผิดพลาด"ทำไม?" คำถามง่าย ๆ แต่ฉันกลับตอบไม่ออก"ไม่รู้สิ แค่รู้สึกว่าไม่
"กินเอง""อย่าดื้อ"เนี่ย เดี๋ยวสักพักฉันก็จะวีนเขา มันมักจะเป็นแบบนี้แหละแต่ฉันเรียกสิ่งนี้ว่าความสุขนะ เราไม่จำเป็นต้องคล้อยตามอีกฝ่ายเสมอในทุก ๆ เรื่อง เพราะเราควรมีความคิดอิสระของตัวเองบ้างแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าต้องแข็งข้อกับอีกฝ่าย เลือกปรับใช้ตามแบบเราเองดีกว่า รู้สึกชีวิตมีรสชาติดี"เอาใจขนาดนี้ กลัวถูกฉันหาว่าจุ้นจ้านล่ะสิ"ฉันแค่มองตาเขาก็รู้แล้วว่าในใจคิดแบบนี้จริง ๆ เพราะกิเลนไม่เคยปิดบังอะไรฉันผ่านทางแววตาได้หมด"หรือไม่คิด?" คิ้วดกดำสวยเลิกขึ้นถาม"ตอนแรกก็คิด" ฉันเว้นช่วงไว้หายใจก่อนพูดต่อ "แต่ตอนนี้ไม่คิดแล้ว ฉันว่าพวกเขาควรได้รับในสิ่งที่ทำ"เชื่อไหม จบคำพูดฉันคนข้าง ๆ เขาทำยังไงกิเลนถึงกับยิ้มด้วยความภูมิใจที่ฉันแสดงความคิดเห็นของตัวเองออกไปแบบนั้น ดูเขามีความสุขที่ฉันเข้าใจเขาและไม่ได้โลกสวยๆปเสียทุกอย่าง"จริง ๆ ฉันอยากทำมากกว่านี้" ฉันจ้องหน้าเจ้าของคำพูดนี้ที่แลดูยังไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองทำ"เพราะยังไม่เอาคืนเรื่องที่ยัยนั่นทำไว้กับเธอ มั้งเรื่องตัดต่อภาพ เรื่องคลิปที่ติดแฮชแท็ก เรื่อง... อืม"ฉันรีบประกบปากเพื่อหยุดสิ่งที่เขาไล่เรียงมาครั้งนี้ไก่อ่อนอย่าง







