Se connecterPartager
ตอนที่ 7
Date de publication:
2025-11-06 15:20:55"เรามีนัดกันแล้วจริง ๆ แต่น้ำค้างเป็นคนรับปากไง ใช่ไหมน้ำค้าง"
"หะ? ฉัน...เป็นคนรับปากเหรอ"
น้ำค้างย้อนถาม ยกมือขึ้นมาชี้ตัวเองแล้วกะพริบตาปริบ ๆ
แต่พอมองเห็นสายตาดุดันของเพื่อนชาย ท่าทางงุนงงก็แปรเปลี่ยนเป็นพยักหน้ารับหงึกหงัก อย่างกระตือรือร้นทันที
"อ้อ ๆ ใช่ค่ะใช่! เย็นนี้พวกเรามีนัดกันจริง ๆ ด้วย น้ำค้างลืมไปเลย ว้าาาา แย่จัง อดกินหมูกระทะเลย"
"งั้นเหรอ แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่เลื่อนไปวันหลังที่เราว่างตรงกันก็แล้วกันนะ"
"งั้นเดี๋ยวบัวบอกพี่พายอีกทีนะคะ"
ใบบัวพูดเสียงอ่อยอย่างนึกเสียดาย แม้จะไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่เพื่อนพูดนักแต่เธอก็ยอมเออออห่อหมกตามน้ำไปก่อน ต้นไม้ถอนหายใจพรืด ไม่ชอบใจในสายตาละห้อยของหญิงสาวที่เอาแต่มองตามแผ่นหลังของรุ่นพี่อย่างอาลัยอาวรณ์ มือผลักให้เธอกระเด็นเข้าไปในห้องเรียนก่อนขยับกายเข้ามาบดบังสายตา
"เข้าไปนั่งที่ได้แล้ว อย่ามายืนขวางทางคนอื่น"
"ไอ้คนหยาบคาย!"
ใบบัวว่าเข้าให้คำโตแล้วสะบัดหน้าใส่ เดินกระแทกเท้าปึงปังมายังโซนที่นั่งที่ยังว่าง ก่อนจะหย่อนสะโพกลงนั่งในตำแหน่งที่คิดว่าเหมาะสมแก่การมองกระดาน
มือเล็กหยิบกระเป๋าไปวางจองที่นั่งข้าง ๆ แล้วเหลียวหลังไปมองหมายจะร้องเรียก พลันคิ้วเรียวก็ขมวดมุ่นเข้าหากันแน่นเมื่อเห็นคนทั้งสองเอาแต่ยืนกระซิบกระซาบกันจนศีรษะแทบจะติดกันอยู่รอมร่อ
ทั้งสองยืนสุมหัวกันอยู่ไม่นานก็เดินตามมาสมทบ ใบบัวส่งสายตาดุ ๆ ปรามเพื่อนสาวที่หย่อนสะโพกลงนั่งข้าง ๆ ก่อนเบนสายตาไปยังใบหน้าทะเล้นของคนถัดไป
ยัยเพื่อนซื่อบื้อไปตกปากรับคำอะไรไว้เนี่ย หวังว่าจะไม่เสียรู้หมอนั่นไปแล้วหรอกนะ
อยากจะทวงถามถึงข้อเท็จจริงเรื่องนัดหมายว่าตกลงจากที่เคยคุย ๆ กันว่าอาจจะไปเดินช้อปปิ้งด้วยกันสองคนมันเปลี่ยนไปมีชื่อของบุคคลที่สามเพิ่มเข้ามาตั้งแต่ตอนไหน
แต่พอเธออ้าปากจะถามทีไร คนไร้มารยาทก็มักพูดดึงความสนใจตัดหน้าอยู่ตลอด
"แก ไปเข้าห้องน้ำกับฉันหน่อย!"
สุดท้ายใบบัวก็หมดความอดทน อาศัยจังหวะที่อาจารย์อนุญาตให้พักเบรกห้านาทีรีบฉุดมือเพื่อนสาวให้ลุกตามมาโดยไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายจะอยากไปหรือไม่
"แก ๆ ๆ จะรีบเดินไปไหนเนี้ย ห้องน้ำไม่หนีไปไหนหรอกน่าาาา"
"ห้องน้ำไม่หนีน่ะใช่ แต่แกน่ะสิที่จะหนี"
ใบบัวจับจูงเพื่อนสาวมาจนถึงหน้าทางเข้าของห้องน้ำ เธอชะเง้อมองข้ามไหล่ไปด้านหลังเพื่อมองหาใครอีกคน เมื่อพบว่าไร้เงาของชายหนุ่มเธอจึงตวัดสายตาสงสัยมามองคนตรงหน้า
"มาเคลียร์กันก่อนดิ เรื่องเย็นนี้นี่คือยังไง?"
ใบหน้าหวานเผลอออกอาการเลิ่กลั่กตกใจ รู้ว่าต้องถูกเพื่อนดึงตัวมาคาดคั้นแต่ก็อดหวาดหวั่นกับสายตาจ้องจับผิดของอีกฝ่ายไม่ได้อยู่ดี
"ก็พอดีว่า....."
"ว่า...?
"เอ่อ ฉันเผลอไปรับปากว่าจะไปดูหนังกับต้นไม้!"
"งั้นแกก็ยกเลิกนัดไปเซ่ ยัยคนปากรั่ว!"
"แก~ จะยกเลิกได้ยังไงล่ะก็ต้นไม้มันกดจองตั๋วไปแล้ว แล้วก็ เอ้อ! เป็นโรงหนังอีลิกม่าด้วยนะ ใช่ ๆ ที่นั่งแพงเลย"
"ฉันว่าถ้าเรื่องเงินไม่น่าจะเป็นปัญหาในการยกเลิกนะ"
"เสียดายตั๋ว~"
ยิ่งเพื่อนอธิบายใบบัวก็ยิ่งพบว่ามันมีอะไรที่ผิดแปลกจนน่าสงสัย
ปกติถ้าไม่ถูกใจอะไรเพื่อนสาวสามารถโยนทิ้งขว้างได้โดยไม่คำนึงถึงราคาค่างวดเลยด้วยซ้ำ แต่นี่กลับยอมไปตามนัดเพียงเพราะนึกเสียดายกับเงินหลักพันเนี้ยนะ
"เดี๋ยวฉันโอนค่าตั๋วให้ เท่าไหร่นะ? สี่พันใช่มะ?"
"แก ๆ ๆ คือ.... มันไม่ใช่แค่นั้นไง"
"ไม่ใช่แค่นั้น แล้วมันแค่ไหน ช่วยเล่าให้มันจบ ๆ ในม้วนเดียวเลยไม่ได้หรือไงยะ!"
"ก็แบบ.... ฉันดันเผลอเอาเรื่องนี้ไปพูดประชดพี่เกมส์ด้วย"
"แล้ว....?"
"พี่เกมส์ก็เลยจะมาดูหนังเย็นนี้ด้วยไง!"
"แล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหนเนี้ย!!"
ใบบัวย้อนถามเสียงหลง ความไม่เข้าใจยิ่งทวีคูณมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว เพราะหนทางการแก้ปัญหานั้นง่ายนิดเดียว
ก็แค่ยกเลิกนัดกับต้นไม้แล้วไปดูหนังกับพี่หมอเกมส์ทุกอย่างก็ตัวแล้ว ส่วนเธอก็จะได้ไปนั่งกินหมูกระทะแสนอร่อยกับสายรหัสได้อย่างสบายใจ วิน ๆ ทั้งคู่
แต่ดูเหมือนเพื่อนสาวจะไม่ยอมปล่อยมือเลยสักทาง
"แก ๆ ขอร้องล่ะ ช่วยไปเป็นไม้กันหมาให้ฉันสักวันนะ"
"ฮึ! ยัยคนปากเปราะ ยัยคนปากพล่อย ยัยคนปากรั่ว ยัยคนปากไม่มีหูรูด แกทำให้ฉันอดกินหมูกระทะ!"
"น่านะ ถ้าแกยอมช่วย! น้องน้ำค้างคนนี้จะพาไปเลี้ยงหมูกระทะสิบถาดเลย"
ดวงตากลมโตลุกวาวกับข้อเสนออย่างปิดไม่มิดขึ้นมาทันทีแต่ยังพยายามสงวนท่าทีไว้ก่อน
++++++++++++++
ซื้อได้ด้วยของกินจริง ๆ นางเอกฉัน 55555
ในเซตมีทั้งหมด 5 คนนะคะ
1. คชา x หมอนิล จาก ทำไมถึงเป็นเธอ 2. หมอนัท x หมอฟ้าใส จาก รักอำพราง 3. หมอเกมส์ x น้ำค้าง จาก รักอำพรางคู่พิเศษ 4. ต้นไม้ x ใบบัว จาก เพื่อน(ไม่)จริง 5. อาร์ม x ยูกิ จาก กับดักรักร้าย สามารถอ่านแยกกันได้ค่ะ เพียงแค่มีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกันในบางฉากเท่านั้น
Dernier chapitre
Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนพิเศษ 24
เสียงร้องโวยวายของสองคู่ชู้ชื่นที่วิ่งเล่นไล่จับกันในน้ำดังลั่นไปทั่วบริเวณ เรียกเสียงหัวเราะและรอยยิ้มจากผู้ชมคนอื่น ๆ ได้เป็นอย่างดีนัทละสายตาจากภาพวุ่นวายตรงหน้า เคลื่อนตัวมาหยุดที่ด้านหลังของภรรยาสาวแล้ววางมือลงบนไหล่มน ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปหอมแก้มนุ่มของเธอหลายฟอด แสดงออกถึงความรักและความเป็นเจ้าของในเรือนร่างเย้ายวนให้ชายอื่นได้เห็นไปพร้อม ๆ กันส่วนอาร์มนั้นเลือกจะหย่อนสะโพกลงนั่งเบียดกับนางแบบสาวบนเตียงอาบแดดตัวเดียวกัน สายตาคมกริบตวัดมองพวกถ้ำมองอย่างดุดันพลางขยับตัวเข้ามาบดบังร่างขาวผ่องแม้จะรู้ยังไม่มีสถานะและเธอคงชินชากับสายตาที่จับจ้องเธอทุกอิริยาบถ แต่เขาก็อดรู้สึกหวงแหนไม่ได้"ที่นั่งก็มีตั้งเยอะแยะ จะมาเบียดฉันทำไมเนี้ย"ยูกิชักสีหน้าไม่พอใจพร้อมกระซิบถามเสียงเขียว คิ้วเรียวยิ่งขมวดเข้าหากันมากขึ้นเมื่ออีกฝ่ายทำมึนซึนไม่ตอบคำถามแต่หยิบเสื้อมาคลุมปิดท่อนล่างเธอทำท่าจะตวัดเสื้อคลุมให้เปิดออกแต่ก็ต้องชะงักไปหลังได้ยินคำดุของเจ้าของการกระทำ"จะคลุมดี ๆ หรือจะให้พี่ควักลูกตาไอ้พวกนั้น ""อันธพาล! "ยูกิแหวใส่อย่างเหลืออด สบประสานสายตากับอีกฝ่ายแล้วเชิดหน้าใส่ สองมือพยายาม
Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนพิเศษ 23
ร่างบางนอนเอนกายอยู่บนเตียงอาบแดด บนใบหน้ามีแว่นกันแดดอันใหญ่แต่ก็ไม่อาจปิดบังความสะสวย อีกทั้งยังความขาวผ่องของเรือนร่างอ้อนแอ้นอรชร เธอจึงตกเป็นเป้าของสายตากะลิ้มกะเหลี่ยอีกหลายคู่อยู่ดีนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนทอดมองไปยังผืนน้ำเบื้องหน้านิ่งนานคล้ายตกอยู่ในห้วงภวังค์ กระทั่งได้ยินเสียงเสียดสีของผ้าคลุมที่ถูกปลดมาวางพาดบนพนักพิงของเตียงอาบแดดตัวที่อยู่ถัดไป เธอจึงเบนสายตามามองผู้มาใหม่แล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ เป็นการทักทาย"สวัสดีค่ะพี่ยูกิ หนีมาอยู่ที่นี่เอง"น้ำค้างในชุดว่ายน้ำทูพีชสีแดงสดเอ่ยทักทายคนที่นั่งอยู่ก่อนพร้อมรอยยิ้ม ก่อนหย่อนสะโพกลงนั่งลงบนเตียงอาบแดด ใต้ตายังปรากฏร่องรอยของความอิดโรยจาง ๆ แม้ใช้คอนซีลเลอร์ปิดทับแล้วก็ตามมือเรียวหยิบเอาครีมกันแดดออกมาบีบชโลมลงบนผิวกายแล้วนวดคลึงไปตามเรียวขาด้วยท่วงท่าสุดเซ็กซี่ ทำเอาเหล่าหนุ่มน้อยใหญ่ที่แอบเมียงมองถึงกับลอบกลืนน้ำลายเอื้อก"นาน ๆ ทีจะได้พักน่ะ พี่เลยอยากลงมาเก็บบรรยากาศก่อนจะต้องกลับไปทำงาน""เฮ้อ พูดถึงเรื่องงานแล้วก็ขอถอนหายใจล่วงหน้ารอเลยค่ะ"น้ำค้างถอนหายใจพรืด ทำหน้าเหนื่อยหน่ายเมื่อนึกถึงสิ่งที่รออยู่หลังหมดช่วงฮันนีมูน
Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนพิเศษ 22
"พี่รอกิเปิดประตูให้"ยูกิเบือนหน้าหนีสายตาแวววับ ทั้งที่มันเป็นเพียงประโยคธรรมดา ๆ แต่กลับทำให้ใจดวงน้อยเต้นแรงโครมครามกับสิ่งที่เขาพูดอย่างประหลาด"โรมแรมนายมีห้องเป็นหลักสิบหลักร้อย""มันตะ...""ถ้าบอกว่าเต็มทุกห้อง มันจะลงล็อกแบบในละครหลังข่าวเกินไปหน่อยนะ ฮึ! "ยูกิรีบพูดดักไว้อย่างรู้ทัน ความเจ้าเล่ห์เพทุบายในอดีตที่เคยพานพบทำให้เธอไม่อาจทำใจเชื่อในทุกสิ่งที่เขาเอื้อนเอ่ยได้ลงแถมเขายังเป็นถึงซีอีโอใหญ่ เพราะฉะนั้นมันเป็นไปไม่ได้ที่ทางโรงแรมจะไม่มีห้องรับรองพิเศษให้"ถ้าง่วงก็กลับห้องตัวเองไปซะ ฉันไม่อยากเป็นข่าวกับนายอีก! "ยูกิออกปากไล่พร้อมให้เหตุผล ลำพังแค่ข่าวซุบซิบนินทาทั่ว ๆ ไปเธอก็เหน็ดเหนื่อยกับการสวมหน้ากากมากพออยู่แล้ว หากต้องถูกโจมตีด้วยข่าวชู้สาวกับคนอย่างเขาอีก เธอคงหมดแรงก่อนที่จะทำความฝันให้เป็นจริงได้ยูกิแสร้งทำเป็นไม่เห็นแววตาขุ่นเคืองของอีกฝ่าย หยัดกายลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมกลับเข้าห้องพักแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อถูกชายหนุ่มฉุดรั้งเอาไว้ก่อน"ขอ .... เอ่อ .... ขอนอนด้วยได้ไหม""น..นี่ นายจะบ้าเหรอ!"ยูกิทำตาโต สะบัดแขนออกจากการเกาะกุมพลางก้าวเท้าถอยหนี พวงแก้มนวลเห
Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนพิเศษ 21
"อะ อ๊ายยย""อ๊าาา""อาาาาส์"อาร์มทำหน้าเอือมระอาพลางกดเร่งเสียงเพลงให้ดังมากขึ้น หวังใช้มันกลบเสียงร้องครวญครางของสามคู่ชู้ชื่นที่ผลัดกันโอ้อวดความสุขสมอย่างไม่มีใครยอมใครเพราะเดาไว้แล้วว่าอาจจะเกิดเหตุการณ์ทำนองนี้ขึ้นเขาจึงสั่งให้ปิดโรงแรม และกำหนดให้ห้องของแขกเหรื่อจากงานวิวาห์ที่ประสงค์จะพักผ่อนต่อนั้นเป็นชั้นล่างทั้งหมด ไม่อย่างนั้นเขาคงได้อ่านคำร้องเรียกเป็นกระบุงสายตาคมกริบเหลือบมองตัวเลขที่ปรากฏบนมุมบนขวาของหน้าจอโทรศัพท์แล้วเอนกายพิงประตูอย่างอ่อนแรงแวบหนึ่งเขาก็นึกยินดีที่ทำให้เจ้าพวกนั้นมีความสุข แต่อีกใจก็นึกอิจฉาแกมหมั่นไส้ที่พวกนั้น ทำอะไรไม่เกรงใจเจ้าภาพอย่างเขาเลยสักนิดเฮ้อ ทั้งที่เป็นเจ้าของโรงแรมแท้ ๆ แต่ดันต้องมานั่งตบยุงอยู่หน้าห้อง ทำไมชีวิตเขาถึงได้น่าอนาจขนาดนี้นะแกรก!ขณะที่กำลังนั่งใจลอย ทันใดนั้นเสียงปลดล็อกของบานประตูที่กำลังนั่งพิงก็ดังขึ้นดึงความสนใจ ปลุกให้คนที่กำลังตัดพ้ออยู่ในใจสะดุ้งหลุดออกจากห้วงของความคิดแล้วหันไปมองมุมปากยกยิ้มเล็กน้อยหลังสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวของบานประตูอย่างที่กำลังรอคอย ปลายนิ้วสากรีบกดปิดเพลงก่อนที่เจ้าตัวจะเอนกายลงน
Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนพิเศษ 20
สองมือบีบเคล้นเต้าอวบอย่างแรงจนมันปริ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ปรากฏรอยแดงเป็นริ้วบนผิวขาวนวลทันที มุมปากกระตุกยิ้มด้วยความพึงพอใจที่เห็นเธอบิดเร่าร่างกายไปมา สีหน้าบิดเบี้ยวเหยเกยิ่งทำให้บรรยากาศในค่ำคืนอันแสนหวานดูเร่าร้อนขึ้นทันตา"อ๊า พะ..พี่เกมส์ หนูเจ็บบ"เกมส์โน้มใบหน้าลงไปตะโบมดูดดึงยอดถันแล้วตวัดปลายลิ้นหยอกเย้าจนมันแข็งชันเป็นไต ในขณะที่มือก็ทำหน้าที่ปลุกเร้าท่อนล่าง บดขยี้ลงบนยอดเกสรระรัวเรียกหยาดน้ำหวานออกมาจนชุ่มแฉะ"ยังคิดว่าพี่แก่อยู่ไหม หื้มมม? ""ไม่ อ๊ะ ไม่แล้วค่ะ อ๊า"น้ำค้างส่ายหน้ายิกยิก หอบหายใจหนัก ๆ พลางร่อนสะโพกอวบเป็นจังหวะ พวงแก้มนวลเห่อร้อนจนแดงก่ำพอ ๆ กับร่างกายที่กำลังร้อนผะผ่าวด้วยไฟปรารถนา"พี่เกมส์ขาาา~ อีกนิดค่ะ นะ..หนูจะเสร็จแล้ว อ๊ะ"เธอออดอ้อนเสียงหวาน ยกแขนที่ถูกพันธนาการขึ้นคล้องรอบคอแกร่งแล้วส่งสายตาเว้าวอน ถูกความเสียวซ่านทรมานจนใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที ทว่าเมื่อทุกอย่างกำลังจะแตกซ่านปลายนิ้วร้ายก็ผละออกห่างไปเสียดื้อ ๆ"อื้ออ พี่เกมส์! "เกมส์ยิ้มขำเมื่อคนใต้ร่างค้อนขวับ แววตาขุ่นขวางด้วยความไม่พอใจถูกทิ้งให้ค้างเติ่ง แต่ใช่ว่าเขาจะกลั่นแกล้งเธอเสียเมื่อ
Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนพิเศษ 19
เกมส์มองคนเมาที่เดินตุปัดตุเป๋แล้วส่ายหน้าไปมา ก็เล่นดื่มและเต้นกันสุดสวิงริงโก้ แถมห้ามปรามทีไรก็เบะปากทำหน้าจะร้องไห้ใส่ กว่าจะแข็งใจลากตัวเธอขึ้นห้องหอมาได้ก็ปาไปเกือบเที่ยงคืน"น้ำค้าง เดินดี ๆ! "น้ำเสียงกดต่ำบ่งบอกให้รู้ถึงความคุกรุ่นของอารมณ์ผู้พูดได้เป็นอย่างดี หากแต่เจ้าของชื่อกลับทำหูทวนลม ซ้ำยังทำตัวท้าทายด้วยการหันมาแลบลิ้นปริ้นตาแล้วกระโดดโลดเต้นไปรอบ ๆ จนตัวเองเกือบหน้าคะมำลงไปจับกบอยู่หลายหน"หนูเดินไม่ดีตรงหนายยย ม่ายได้เมาซะหน่อยยย นี่ไง ๆ ดูสิ! หนูอ่ะ เขย่งเท้าเดินได้ด้วยน้าาาา อ๊ะ! ""เฮ้ออ ทำไมเมียกูซนแบบนี้วะ! "ในที่สุดเกมส์ก็หมดความอดทน เขาถอนหายใจพรืดแล้วก้าวยาว ๆ ตรงเข้าไปรวบตัวคนปากดีขึ้นมาอุ้มแนบอก ปากก็พึมพำคาดโทษคนในอ้อมแขนไปด้วย"ไม่ฟังกันเลยใช่ไหม ฮึ! ""หื้ออ หนูไม่ฟังตรงหนายยย นี่ก็ฟังยู้วววว"น้ำค้างยิ้มกว้างจนตาหยี สองมือตะปบเข้าที่แก้มสากของคนดุแล้วออกแรงนวดคลึงจนใบหน้าคมคายบิดเบี้ยวผิดรูป ก่อนที่เสียงหัวเราะด้วยความขบขันจะดังลั่นไปทั่วทั้งทางเดิน ต่างจากคนถูกกระทำที่พ่นลมหายใจแรงพร้อมส่ายหน้าราวกับเอือมระอาเสียเต็มประดาแอดดด ปัง!ประตูห้องเปิดออกก
Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนที่ 43
พนักงานนำพวกเขามาส่งที่ห้อง VVIP03 ต้นไม้ค่อย ๆ วางหญิงสาวที่มีสภาพอยู่ไม่สุขลงบนเตียงนุ่มอย่างระมัดระวัง จัดท่าให้เธอนั่งห้อยขาที่ปลายเตียงดี ๆ ก่อนเดินไปหาสิ่งที่พอจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นจากเคาน์เตอร์บาร์เขากวาดสายตามองเคาน์เตอร์บาร์ที่เต็มไปด้วยเครื่องดื่มมากมายหลากหลายยี่ห้อแล้วขมวดคิ้วแน่น นี่
Dernière mise à jour : 2026-03-21Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนที่ 33
ริมฝีปากบางเม้มแน่น ใบหน้านวลเห่อร้อน แดงก่ำลามไปจนถึงใบหูทันที ทั้งเขินและอับอายเมื่อจำได้ว่าเธอเองนั่นแหละที่เป็นฝ่ายร่ำร้องเว้าวอนทั้งนั้นทำไมเธอถึงพลาดได้อย่างไม่น่าให้อภัยได้ขนาดนี้นะ จะบอกว่าเธอถูกขืนใจมันก็ไม่ใช่ แต่ถ้าจะบอกว่าเธอเต็มใจมันก็ไม่ถึงขนาดนั้นอีกนั่นแหละโอ๊ย น่าอายชะมัด!ต้นไม้
Dernière mise à jour : 2026-03-20Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนที่ 35
เท้าเล็กเดินตามเสียงอึกทึกโครมครามที่ดังเล็ดลอดออกมาจากทางห้องครัว พลันดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเมื่อมองเห็นคนที่กำลังตามหา ยืนก้ม ๆ เงย ๆ อยู่หน้าเตาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ทำอะไรอะ"เสียงหวานดังขึ้นทางด้านหลังดึงให้ต้นไม้ละสายตาจากหม้อน้ำร้อนตรงหน้า แก้มสากแดงระเรื่อเล็กน้อยด้วยความข
Dernière mise à jour : 2026-03-20Unfriend เพื่อน (ไม่) จริง ตอนที่ 28
ปี๊น ปี้น ปี้นนน!!เสียงแตรไล่หลังดังลั่นกดดันให้ต้นไม้จำต้องคลายมือออกอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขารีบผลักคนตัวเล็กให้หงายลงไปนอนพิงกระจกรถ ตบเกียร์แล้วขับด้วยมือเดียวในขณะที่มืออีกข้างพยายามดันไหล่มนไม่ให้กลับมาวุ่นวายกับเขาอีก"ไม้~""เชี้ย เธอโดนยาเหรอวะ""มะ...ไม่ อื้อออ ไม่รู้ววว""แม่งงง ตอนอยู่ข้าง
Dernière mise à jour : 2026-03-19
Vous vous intéresseriez aussi à
ENGINEER DEVIL | วิศวะร้ายซ่อนรัก
Sherlina30.3K Vuesหาชู้รุมเมีย (NC20+)
สนามอารมณ์17.9K Vuesขุนเขาอย่าร้าย
อาเหมา9.9K VuesCrazy in love วิศวะคลั่งรัก (เฌอรีน) NC18+
เรนเดียร์ B-5231.3K Vuesหนึ่งในใจเกียร์
Goldberry754 Vuesเขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน
mindy1.6K Vuesโคตรเลวทวงรัก
NaBee-KP1.5K Vuesวิศวะแฟนโหด
ไรท์ฟิน4.0K Vues
