ตอนที่ 6

ร่างบางยืนเกาะราวระเบียงหน้าห้องเรียน สายตาเหม่อมองสองชายหญิงที่กำลังหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานขณะเดินตรงมายังตึกเรียนแล้วขมวดคิ้วแน่น สีหน้ายุ่งเหยิง

ความไม่สบายใจก่อเกิดขึ้นในใจจนรู้สึกอึดอัด เธอจะตักเตือนเพื่อนอย่างไรดีว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีอะไรเทียบเคียงกับพี่หมอได้เลย  ซ้ำยังทำรุ่มร่ามกับเธอทั้ง ๆ ที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเธอเป็นเพื่อนสนิทกัน

แต่จะให้เธอเข้าไปแทรกแซงความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่เพียงเพราะเธอมองว่ามันไม่เหมาะสม เพียงเพราะเธอไม่ชอบคนเจ้าชู้อย่างเขา มันก็ดูจะเป็นการก้าวก่ายชีวิตของเพื่อนจนเกินไป 

"เฮ้ออออ ใจใครใจมันก็แล้วกันนะ"

ใบบัวบ่นพึมพำเบา ๆ อย่างจนปัญญา ถึงเพื่อนเธอจะเป็นคนฉลาดและมีเป้าหมายในใจแต่ก็ใช่ว่าจะหวั่นไหวไม่เป็น  ยิ่งคิดก็ยิ่งเป็นห่วง

ทว่าเธอก็คงทำได้เพียงยืนดูอยู่ห่าง ๆ แล้วปล่อยให้สองคนนั้นเรียนรู้ทุกอย่างด้วยตัวเอง ก็ได้แต่หวังว่ามันจะไม่จบลงที่โศกนาฏกรรมรักสามเศร้าอย่างในละครหลังข่าวก็แล้วกัน

"มายืนทำอะไรตรงนี้ฮึเจ้าตัวเล็ก อกหักเหรอถึงได้คิดจะกระโดดลงไป"

คำถามมาพร้อมความอบอุ่นที่วางทาบลงบนศีรษะ ใบบัวจึงละสายตาจากภาพหวานชื่นของเพื่อนสาวแล้วหันมามองเจ้าของการกระทำซึ่งยืนคลี่ยิ้มใจดีอยู่ด้านหลัง

เธอย่นจมูกพร้อมตวัดกำปั้นเข้าที่ต้นแขนของอีกฝ่ายเบา ๆ อย่างแง่งอน เมื่อพบว่าเป็นพระพาย รุ่นพี่ปีสี่ซึ่งเป็นสายรหัสเดียวกันกับเธอนั่นเอง

"พี่พายอ่า~ เห็นบัวเป็นคนสิ้นคิดขนาดนั้นเลยเหรอคะ"

"ก็เห็นทำหน้าซะเศร้าเลย"

"แค่เบื่อ ๆ เซ็ง ๆ น่ะค่ะ แล้วนี่พี่พายมาทำอะไรตรงนี้คะ เพิ่งเรียนเสร็จเหรอ"

"ยังไม่ทันได้เรียนเลย อาจารย์ยกคลาสน่ะ เอ้อ! เย็นนี้ว่างไหมพี่ว่าจะนัดสายรหัสซักหน่อย"

"ว่างค่ะว่าง นัดที่ไหนคะร้านเดิมหรือเปล่า"

"จะร้านไหนได้อีกละครับ ถ้าไม่ใช่ร้านในดวงใจของหนูใบบัว"

ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มกว้าง ดวงตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้นดีใจจนเผลอกระโดดเข้าไปเกาะแขนของพี่รหัสอย่างลืมตัว เพียงแค่นึกถึงความอร่อยของหมูกระทะร้านประจำท้องก็ส่งเสียงร้องโครกครากทันทีอย่างรู้งาน

"ท้องร้องดังขนาดนี้ แวะไปทานขนมเค้กที่คาเฟ่กับพี่ก่อนไหมล่ะ"

ใบบัวค้อนขวับ ถอยออกห่างพลางลูบหน้าท้องแบนราบแก้เก้อ แก้มแดงระเรื่อด้วยความอับอายเมื่อถูกแซวซึ่ง ๆ หน้า

"คงจะไม่ได้หรอกค่ะ  บัวยังมีเรียนอีกวิชา"

"พี่รอได้นะ ยังไงวันนี้พี่ก็ว่างแล้ว"

"หื้อออ พี่รหัสใครเนี้ย ทำตัวน่ารักจริง ๆ"

"พี่น่ารักขนาดนี้  ไม่คิดจะใจอ่อนมองพี่บ้างเหรอ"

"โหววว ไม่เอาหรอกค่ะ บัวไม่อยากโดนผู้หญิงของพี่มาดักตบไม่เว้นแต่ละวัน"

พระพายหัวเราะร่วน  เคาะปลายนิ้วลงบนปลายจมูกโด่งรั้นของเด็กสาวเบา ๆ พลางทอดมองด้วยสายตาเอ็นดู สีหน้ายังคงไม่เปลี่ยนแปลงแม้จะได้ยินคำปฏิเสธ เนื่องจากนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอตอบในทำนองนี้

"งั้นเย็นนี้ให้พี่มารับที่หน้าตึกไหม"

"ไม่เป็นไรค่ะพี่พาย วันนี้บัวเอารถมา เดี๋ยวเจอกันที่ร้านเลยก็ได้ค่ะ"

"แน่ะ ๆ จะมาลักพาตัวเพื่อนน้ำค้างไปไหนคะ"

เป็นเสียงของน้ำค้างที่โพล่งถามขึ้นพร้อมกับแทรกกายเข้ามายืนคั่นกลางระหว่างสองชายหญิง โดยมีต้นไม้เดินตามหลังมาติด ๆ ด้วยสีหน้าราบเรียบ

แขนเล็กสอดคล้องเข้ากับท่อนแขนของเพื่อนสาวก่อนหันไปทำหน้ากระเง้ากระงอดใส่ชายรุ่นพี่

"มีเด็กบ่นอยากกินหมูกระทะน่ะสิ แล้วเด็กคนนี้ล่ะ สนใจอยากไปด้วยกันไหมครับ"

"หืม หมูกระทะ สนค่ะสน วันไหนคะ"

"เย็นนี้ครับ"

"งั้นเกรงว่าสองคนนี้คงจะไปกับรุ่นพี่ไม่ได้แล้วล่ะครับ"

ครั้งนี้เป็นเสียงของต้นไม้โพล่งขึ้นมาบ้าง เขายิ้มเย็นพลางก้าวเข้ามายืนประกบอีกด้าน เหล่ตามองใบหน้าเหลอหลาของสองสาวเพียงนิดก่อนจะเป็นฝ่ายอธิบายถึงสาเหตุให้คนทั้งหมดฟัง

"เย็นนี้พวกเรามีนัดด้วยกันแล้วครับ"

"เดี๋ยว ๆ นายจะใช้คำว่าเราไม่ได้นะ เพราะฉันยังไม่ได้ไปรับปากอะไรนายเลย"

ใบบัวหันมาแย้งด้วยสีหน้าฉงน ในหัวก็นึกทบทวนไปด้วยว่าเธอเผลอไปตกปากรับคำเขาตอนไหน วันนี้เพิ่งเป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียนใหม่

ส่วนเรื่องช่องทางออนไลน์ก็ตัดไปได้เลยเพราะแม้แต่ข้อความสุดท้ายของเขา เธอก็ยังไม่ได้พิมพ์อะไรตอบกลับไปเลยด้วยซ้ำ

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวอ้าปากหมายจะร้องประท้วง ต้นไม้จึงเอื้อมมือไปกระตุกเสื้อของผู้ร่วมกระบวนการจำเป็นแล้วเน้นย้ำเรื่องนัดหมายอีกครั้งเสียงเข้ม

"เรามีนัดกันแล้วจริง ๆ แต่น้ำค้างเป็นคนรับปากไง  ใช่ไหมน้ำค้าง"

"หะ? ฉัน...เป็นคนรับปากเหรอ"

น้ำค้างย้อนถาม ยกมือขึ้นมาชี้ตัวเองแล้วกะพริบตาปริบ ๆ  

++++++++++++++++

55555 พูดอะไรไม่เตี๊ยมเพื่อนเลย

ในเซตมีทั้งหมด 5 คนนะคะ

1. คชา x หมอนิล จาก ทำไมถึงเป็นเธอ

2. หมอนัท x หมอฟ้าใส จาก รักอำพราง

3. หมอเกมส์ x น้ำค้าง จาก รักอำพรางคู่พิเศษ

4. ต้นไม้ x ใบบัว จาก เพื่อน(ไม่)จริง

5. อาร์ม x ยูกิ จาก กับดักรักร้าย

สามารถอ่านแยกกันได้ค่ะ เพียงแค่มีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกันในบางฉากเท่านั้น