Don't go anywhere : รักแล้วห้ามไปไหน

Don't go anywhere : รักแล้วห้ามไปไหน

last updateLast Updated : 2025-01-06
By:  ฺBlackStormCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
1.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

นอกจากครอบครัวและเพื่อนก็มีเธอนี่แหละที่ผมรักและหวงเท่าชีวิต ไม่สิต้องเรียนว่ามากกว่าชีวิต

View More

Chapter 1

Episode 1 : น้องสาวเพื่อน

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
Episode 1 : น้องสาวเพื่อน
ติณณ์การมีเพื่อนดีก็ดีไปแต่การที่มีเพื่อนชั่วเหมือนที่ผมมีเนี่ยแม่งโคตรอยากจะกัดลิ้นตัวเองตายเถอะ ผมชื่อติณณ์ครับเป็นเพื่อนรักของไอ้เฮคเตอร์คนแสนดีประจำปีแสนดีจนโดนเมียทิ้ง และที่ผมมานั่งบ่นอยู่เนี่ยไม่ใช่อะไรหรอกก็เพราะมันใช้ให้ผมมารับน้องสาวของมันแทนมันไง"กายแล้วมึงจะมากับกูทำไม"ไอ้นี่ก็อีกคนต้องตามติดผมตลอด"กูมาส่องเด็ก"ผมมารับมะปรางแทนพี่ชายของเธอได้เกือบสองอาทิตย์แล้วแหละครับ เพราะอามะนาวกับอาเธียร์ไปต่างประเทศแล้วไอ้ห่าเฮคมันเป็นบุคคลจำพวกหวงน้องมากมากสะจนมันเกินไป"มึงอยากเข้าคุกหรอกาย"ผมหันมาถามไอ้กายที่มองดูเด็กมอปลายที่กำลังเดินผ่านไปผ่านมา"ไอ้สัสกูแค่ส่องเฉยๆ"ผมส่ายหัวให้เพื่อนตัวเอง"ทำไมยังไม่มาอีก"ผมบ่นเพราะตอนนี้มันเลยมาจะครึ่งชั่วโมงแล้วผมก็ยังไม่เห็นมะปรางจะเดินออกมาเลย"วันหลังมึงก็ให้คนขับรถที่บ้านมารับสิติณณ์ถ้ามึงจะบ่นขนาดนี้ มึงเองไม่ใช่ที่เสนอตัวมารับมะปรางไอ้สันขวาน"ไอ้กายบ่นผมยกใหญ่"ก็มันทางผ่านมั้ยล่ะมึงจะให้ลุงคนขับรถกลับไปกลับมาทำไม"ผมหันมาถามมัน"กูนึกว่ามึงชอบมะปรางสะอีก"ไอ้กายพูดพร้อมจ้องหน้าผม"ขอโทษค่ะที่ออกมาช้าพอดีคุณครูสอนเกินเวลา"ผมกำลังจะอ้า
Read more
Episode 2 : สักวัน
มะปรางฉันเดินตามพี่ติณณ์มานั่งรอที่โซฟาเพื่อรอเข้าไปดูหนัง ฉันชื่อมะปรางค่ะเป็นลูกสาวคนเล็กของคุณพ่อเธียเตอร์และคุณแม่มะนาวเป็นน้องสาวของพี่เฮคเตอร์ ส่วนคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉันเป็นเพื่อนของพี่ชายฉันเองค่ะเพราะช่วงนี้พี่เฮคนิสัยไม่ค่อยดีเลยโดนพี่ชาดัดนิสัยอยู่ พี่เฮคก็เลยให้พี่ติณณ์มารับฉันแทนปกติก็จะเป็นคนขับรถของคุณพ่อที่มารับแต่หลังๆ มาพี่เฮคเป็นคนมารับแล้วก็พี่ติณณ์นี่แหละ"อารมณ์ไม่ดีหรอคะทำไมทำหน้าแบบนั้น"ฉันถามพี่ติณณ์ที่นั่งหน้าบึ้งอยู่ บึ้งสะจนฉันกลัวเลย"รู้จักพวกนั้นมั้ย"พี่ติณณ์ชี้ไปทางเด็กนักเรียนที่ยืนคุยกันอยู่"ปรางไม่มีเพื่อนต่างโรงเรียนค่ะ"ฉันบอกไปแค่เพื่อนในโรงเรียนที่เป็นผู้ชายก็โดนพี่เฮคเตอร์จัดการหมด"มันมองปรางมานานแล้วนะ แล้วพี่ก็ไม่ชอบด้วย"พี่ติณณ์บอก"ก็ช่างเขาสิคะ"ฉันเองก็ไม่ได้สนใจหรอกครืด ครืดฉันรีบหยิบมือถือขึ้นมาดูก่อนจะรับสายเพราะพี่กายโทรเข้ามา สงสัยจะโทรมาบ่นแน่เลยที่ไม่รอ(ปรางไอ้ติณณ์ทำไมไม่รอพี่)"พี่ติณณ์นั่งอยู่ข้างปรางนี่แหละพี่กายจะคุยมั้ยคะ"(ไม่คุยมันแม่งใจร้ายให้พี่นั่งวินกลับบ้านเนี่ย)"ปรางบอกพี่ติณณ์แล้วนะ"(จำไว้เลย)"พูดมากไอ้สัสกาย"ฉ
Read more
Episode 3 : ความรู้สึก
มะปรางฉันยืนมองรถพี่ติณณ์ที่ขับออกไปและฉันไม่เข้าใจสิ่งที่พี่ติณณ์พูดหรอก พี่เขาชอบพูดอะไรไม่เหมือนคนอื่นด้วย เหมือนสร้างคำถามแล้วให้ฉันมานั่งแก้อ่ะพอถามกลับก็โดนดุ"สวัสดีค่ะนม"ฉันเดินมากอดนมทันที"คุณติณณ์มาส่งหรอคะ"นมถามฉัน"ใช่แล้วค่ะนมถามทำไมคะ""คุณติณณ์เธอน่ารักนะคะ คุณหนูคิดเหมือนนมมั้ย"นมถามฉันน่ารักหรอเอาอะไรมาน่ารักอ่ะเจอแต่ละทีหน้าบึ้งยังกับอะไร ฉันเลิกสนใจนมแล้วเดินขึ้นมาบนห้องพรุ่งนี้วันหยุดไปไหนดีน้า คุณพ่อกับคุณแม่ก็ไม่อยู่ส่วนเพื่อนก็ไม่ว่างกันสักคน"ไว้วันนึงปรางจะเข้าใจ"ฉันพูดกับตัวเองเข้าใจอะไรของพี่ติณณ์เนี่ยคอยดูนะเจอหน้าเมื่อไหร่จะบ่นให้ ฉันเดินมานอนเล่นมือถือที่เตียงเพราะตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาอาบน้ำเลยครืด ครืดอือ ฉันควานหามือถือของตัวเองก่อนจะเด้งตัวขึ้นมาเพราะชื่อที่โชวือยู่หน้าจอ นี่ฉันเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย ฉันรีบหันมองนาฬิกาจะสามทุ่มครึ่งแล้วครืด ครืด"ค่ะพี่ติณณ์"ฉันรีบกดรับสาย(ทำไมรับสายช้าปราง)"เอ่อ....คือว่าปราง"(ว่ามาพี่รอฟัง)"ปรางเผลอหลับไปค่ะ"(มะปราง)"งั้นเดี๋ยวปรางไปอาบน้ำก่อนนะคะจะได้มานอน ปรางไม่นอนดึกหรอกค่ะ"(จะไปก็ไปแต่ไม่
Read more
Episode 4 : ไม่เหมือน
ติณณ์หลังจากวันนั้นที่ผมคุยกับไอ้กายไป ผมก็ยังไม่ได้บอกไอ้เฮคเตอร์หรอกนะเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าเรื่องของมันกับชาไทยแม่งจะไปกันใหญ่แล้ว"พี่ติณณ์เครียดอะไรหรือเปล่าคะปรางเห็นทำหน้าบึ้งตั้งแต่ขึ้นรถมาแล้วนะ"มะปรางถามผม"เดี๋ยวปรางก็รู้เอง แล้ววันนี้เรียนเป็นไงบ้างครับ"ผมถามมะปรางและที่ผมอารมณ์ไม่ดีก็เพราะพี่ชายของเธอนั่นแหละพวกผมก็เตือนแล้วแต่มันก็ไม่เชื่อไง"คงไม่เกี่ยวกับพี่เฮคและพี่ชาไทยใช่มั้ยคะ"มะปรางถามผมเสียงเบา"ถ้าพี่บอกว่าใช่ล่ะปรางจะทำยังไง"ผมถามเสียงดุ".....................""มันเป็นเรื่องของคนสองคนนะปรางพี่บอกได้แค่นี้"ผมพามะปรางขับรถมาที่คอนโดของพี่ชายเธอผมคงไม่ต้องบอกนะว่ามันให้ผมพามะปรางมาทำไม ผมกับมะปรางเดินเข้าก่อนจะเจอชาไทยวิ่งร้องไห้ออกไป"มึงทะเลาะอะไรกับชาไทยไอ้เฮค"ทันทีที่เข้ามาในห้องผมก็ถามไอ้เฮคเตอร์ทันที"พี่ชาร้องไห้ด้วยนะคะทะเลาะอะไรกัน"มะปรางรีบเขาไปนั่งลงข้างๆ ทันที"มึงมากับน้องกูได้ยังไง"มันถามผม"มึงให้กูไปรับปรางไอ้สัส""พี่เฮคปรางถามว่าทะเลาะอะไรกันคะทำไมพี่ชาถึงร้องไห้แบบนั้น"มะปรางถามย้ำอีกรอบ"สมน้ำหน้าครับเป็นไงล่ะ"ผมรีบพูดแทรกทันทีชาไทยคงจะหมดคว
Read more
Episode 5 : มั่นใจ
มะปรางฉันนั่งเงียบไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะกลัวจะโดนพี่ติณณ์ดุเอา และฉันเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องดุกันด้วยแถมยังทำหน้าบึ้งใส่ฉันอีก"ก็ผู้ชายเหมือนกัน"ฉันพูดเสียงเบา"ก็ผู้ชายเหมือนกันแล้วไงปราง พี่ถามหน่อยอาเธียร์เป็นแบบเฮคเตอร์มั้ยล่ะ"พี่ติณณ์ถามฉันเสียงดุ"แล้วทำไมพี่ติณณ์ต้องดุปรางด้วยล่ะคะ ปรางก็แค่ถามเองนะ"ฉันมองหน้าพี่ติณณ์อย่างเอาเรื่อง"ก็ดูถามแต่ละอย่างสิมันน่าโดนดุมั้ยล่ะ""ปรางก็แค่อยากรู้ก็เท่านั้น วันหลังปรางไม่ถามพี่ติณณ์แล้ว"ฉันเชิดหน้าใส่"ระวังคอหัก""พี่ติณณ์!!!!"ฉันเรียกพี่เขาเสียงดังจนพี่เขาจอดรถข้างทาง"ยังไม่จบใช่มั้ยมะปราง""ก็พี่ติณณ์เริ่มก่อนมั้ยล่ะ"ฉันรีบบอกไป"แล้วลองบอกมาสิว่าผู้ชายแบบพี่มันเป็นยังไงแล้วมันต่างจากพี่ชายของปรางตรงไหน"พี่ติณณ์ถามฉันฉันนั่งเงียบไม่ได้พูดหรือตอบอะไรกลับไปเพราะเท่าที่รู้จักพี่ติณณ์กับพี่เฮคเตอร์นิสัยไม่เหมือนกันเลยสักนิด แต่ฉันก็แค่สงสัยไงเข้าใจมั้ยว่าสงสัยอ่ะ"ยังไง............""ปรางจะกลับบ้านค่ะ"ฉันรีบเปลี่ยนเรื่อง"ถ้าไม่ตอบก็นอนข้างถนนนี่แหละ"เฮ้อ.....แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย"พี่ติณณ์กับพี่เฮคไม่เหมือนกันค่ะตามความรู้สึกข
Read more
Episode 6 : ความรักคืออะไร
มะปรางตอนนี้ฉันนั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องรับแขกและคนที่มาส่งฉันก็ยังไม่กลับด้วย เข้าไปคุยกับคุณพ่อตั้งนานแล้วทำไมยังไม่ออกมาสักที"คุณแม่ขาพี่ติณณ์คุยอะไรกับคุณพ่อคะ"ฉันถามคุณแม่ที่นั่งอยู่ข้างๆ"เรื่องของผู้ใหญ่ค่ะ""แล้วเรื่องของพี่เฮคกับพี่ชาไทยล่ะคะคุณแม่ ปรางไม่อยากให้เขาเลิกกันเลย"ฉันบอกคุณแม่ไป"เรื่องความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคนค่ะมะปราง ไว้วันที่หนูโตพอที่จะรู้จักความรักวันไหนเดี๋ยวหนูก็เข้าใจ"คุณแม่บอกฉันก่อนจะเดินเข้าครัวไปความรักงั้นหรอถ้ามีแล้วมันไม่มีความสุขก็ไม่รู้จะมีไปทำไมกันเนาะ คุณแม่ของฉันพูดถูกฉันเองยังเด็กและยังไม่เข้าใจหรอกว่าความรักของคนสองคนมันเป็นยังไง"จะกลับแล้วหรอคะ"ฉันถามพี่ติณณ์ที่เดินมาพร้อมคุณพ่อ"ปรางจะชวนพี่ทานข้าวเย็นด้วยมั้ยล่ะพี่จะได้อยู่"พี่ติณณ์ถามฉันฉันหันมองหน้าคุณพ่อที่ยืนยิ้มอยู่ที่จริงพี่ติณณ์ก็มากินข้าวที่บ้านบ่อยนะบ่อยกว่าพี่เฮคเตอร์สะอีก"ไม่ชวนดีกว่าค่ะปรางกลัวกินไม่อิ่ม"ฉันพูดประชด"มะปราง"คุณพ่อเรียกฉันเสียงดุ"ขอโทษค่ะพี่ติณณ์ปรางแค่พูดเล่นเองค่ะ"ฉันรีบบอกพี่ติณณ์ทันที"ไม่รีบใช่มั้ยเรา"คุณพ่อหันมาถามพี่ติณณ์"ไม่รีบครับอา"ตอนนี้ฉัน
Read more
Episode 7 : ค่อยเป็นค่อยไป
ติณณ์ชีวิตในแต่ละวันของผมก็ไม่มีอะไรมากหรอกก็แค่เรียนและปลอบใจเพื่อนที่โดนเมียทิ้งก็เท่านั้นเอง คือนอกจากผมจะไปรับไปส่งมะปรางที่โรงเรียนทุกวันแล้วผมยังต้องคอยมานั่งดูไอ้สัสนี่อีก"เฮคกูถามจริงๆ นี่มึงพยายามแล้ว"ผมถามไอ้เฮคเตอร์"แล้วมึงจะทำไมกูไม่มีวันหย่ากับชาไทยแน่ๆ"มันบอกผม"งั้นก็สู้ๆ แล้วกันกูหวังว่าชาไทยจะให้อภัยมึงเร็วๆนี้นะ ที่พูดเนี่ยคือพวกกูจะได้ไปทำอย่างอื่น"เสียงไอ้พีตาร์บ่น"ขอบใจพวกมึงนะกูก็ได้แต่หวังว่าเมียกูจะใจอ่อน นี่กูหลบเลี่ยงทุกทางแล้วนะกูเองก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเลี่ยงได้ถึงวันไหน""แล้วเรื่องแข่งรถมึงจะเอาไง"ไอ้กายถามมัน"กูแยกแยะได้ กูจะไปหาเมีย"ผมล่ะปวดหัวกับมันจริงๆ เลยเถอะ ส่วนเรื่องของผมกับมะปรางก็เรื่อยๆ ครับถึงตอนนี้มะปรางจะยังไม่รับรู้ความรู้สึกของผมแต่นั่นมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมเลยสักนิดค่อยเป็นค่อยไป ให้มันรู้ไปสิว่าความดีความใกล้ชิดมันจะไม่ทำให้มะปรางหวั่นไหวกับผมเลยสักนิด ถึงผมจะไม่บังคับความรู้สึกของมะปรางแต่ผมก็คงไม่ปล่อยให้มะปรางไปเป็นของคนอื่นหรอก"แล้วเรื่องของมึงกับมะปราง"ไอ้กายถามผม"ก็ดีเพราะมะปรางเป็นเด็กพูดง่ายกูเอาของกูอยู่แล้วกันและคนที่มึง
Read more
Episode 8 : งอนหรอ
ติณณ์นี่คือวิธีการหยุดพูดของเด็กที่อยากรู้อยากเห็นและมันก็ได้ผลเสมอด้วย ผมหันมามองคนที่กำลังนั่งหน้าแดงเพราะเขินที่โดนผมหอมแก้มไป ที่จริงผมไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอกนะแต่มันอดใจไม่ไหวจริงๆ เถอะ"ปรางจะกลับบ้าน""พี่อยากจะตอบอ่ะ ปรางถามพี่ต่อสิ"ผมยิ้มให้ก่อนจะโดนมองตาขวาง"ปรางจะโกรธพี่ติณณ์แล้วนะคะ""ถ้าอยากรู้ก็รีบโตครับ"ผมรีบบอกเพราะผมไม่อยากโดนโกรธหรอกถึงผมจะรู้วิธีง้อแต่ไม่โกรธจะดีกว่า ผมขับรถมาส่งมะปรางที่บ้านตามจริงก็อยากอยู่กินข้าวด้วยแต่เพราะไอ้กายโทรตามผมสะก่อน"ขอบคุณนะคะ""เดี๋ยวพี่โทรหานะ"ผมบอกมะปราง"ขับรถดีๆ นะคะ"เพื่อนมะปรางฉลาดนะครับน้องมันมองออกว่าผมรู้สึกยังไงกับมะปราง แต่ไอ้คนที่ผมชอบนี่สินอกจากจะไม่รู้ตัวแล้วยังชอบมาเล่าอะไรให้ผมฟังก็ไม่รู้ผมขับรถมาหาไอ้กายที่คอนโดเพราะพรุ่งนี้ไอ้เฮคเตอร์มีแข่งรถ ผมล่ะเป็นห่วงเพื่อนและผมยังไม่กล้าจะบอกมะปรางด้วยซ้ำกลัวน้องมันจะคิดมาก"ยิ้มแบบนี้กูคงไม่ต้องถาม"ไอ้กายถามผมทันทีที่เข้าห้องมา"วันนี้กูคุ้มแล้วว่ะกาย"ผมบอกเพื่อนไป"ไอ้สัสมะปรางยังเด็กมึงจะรีบไปไหนล่ะ"ไอ้กายถามผม"ไม่ได้รีบกูแค่ทำให้มะปรางหยุดถาม"ผมบอกมันไปตามตรงเพราะผมเ
Read more
Episode 9 : ว่าที่แฟน
มะปรางฉันวางสายพี่ติณณ์ไปพักใหญ่ตอนแรกก็ง่วงอยู่หรอกแต่พอมานอนคิดกับคำพูดของพี่ติณณ์ทีไรฉันนอนไม่หลับทุกที ทำไมพี่ติณณ์ชอบพูดแบบนี้กับฉันอยู่เรื่อยก็รู้ทั้งรู้ว่าฉันยังไม่เข้าใจมันเลยสักนิดแกร๊ก"ทำไมยังไม่นอนคะมะปราง"คุณแม่เดินเข้ามาถามฉัน"ปรางพึ่งคุยกับพี่ติณณ์เสร็จค่ะ แล้วคุณแม่ทำไมยังไม่นอนคะ"ฉันลุกขึ้นมานั่งแล้วถามแม่ตัวเอง"แล้วเป็นอะไรหน้าแดง"ฉันรีบเอามือกุมแก้มตัวเองหน้าฉันแดงตั้งแต่เมื่อไร่กันเนี่ย แล้วฉันไปทำอะไรมาถึงหน้าแดงอ่ะ"มันแดงเองค่ะปรางก็ไม่รู้ว่ามันแดงได้ยังไง"ฉันบอกแม่ไปตามตรง"พี่ติณณ์โทรหาทุกวัน"คุณแม่ถามฉัน"ก็ทุกวันค่ะแต่พี่ติณณ์ชอบดุปราง เวลาปรางถามพี่ติณณ์ชอบบอกว่าโตแล้วจะเข้าใจแล้วทำไมไม่อธิบายให้ปรางเข้าใจเลยล่ะ"ฉันถามแม่ไป ฉันมองหน้าแม่ตัวเองที่กำลังยิ้มให้ฉันอยู่"เรื่องบางเรื่องมันก็ต้องใช้เวลานะมะปราง ถึงตอนนี้พี่เขาอธิบายอะไรไปแล้วหนูคิดว่าจะเข้าใจคำพูดของพี่เขามั้ยล่ะ"ฉันนั่งคิดกับคำพูดของแม่ใช้เวลางั้นหรอยิ่งคิดยิ่งปวดหัว คอยดูนะถ้าฉันเข้ามหาลัยเมื่อไหร่จะถามให้ข้ามวันเลย ถึงวันนั้นฉันคงเข้าใจแล้วแหละ"นอนได้แล้วค่ะเดี๋ยวไปหาวให้พี่เขาเห็นจะโด
Read more
Episode 10 : นอนไม่หลับ
มะปรางตอนนี้ฉันกำลังนอนเล่นเกมส์อยู่บนเตียง นี่ก็ถึงเวลานอนแล้วนะแต่ทำไมวันนี้ฉันไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิดเหมือนมันขาดอะไรไปสักอย่างเลย"พี่ติณณ์ทำธุระเสร็จยังนะ"ฉันพูดกับตัวเองฉันว่านี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันนอนไม่หลับก็ได้ เพราะฉันไม่มีเรื่องอะไรต้องให้คิดมากนี่ ปกติพี่ติณณ์จะโทรหาฉันทุกวันแต่วันนี้ไม่ได้โทรมันก็เลยรู้สึกแปลกๆ"นอนมั้ยปรางดึกแล้วนะ"ฉันพูดกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าพรางเล่นมือถือไปด้วยแกร๊ก"ทำไมยังไม่นอนอีกลูก"ฉันรีบลุกขึ้นมานั่งเมื่อคุณพ่อเดินเข้ามาในห้อง ฉันมองพ่อตัวเองแล้วยิ้มให้จนโดนคุณพ่อมองกลับอย่างสงสัยจนฉันต้องรีบหลบตาเพราะกลัวจะโดนดุเอา"ปรางนอนไม่หลับค่ะ"ฉันบอกคุณพ่อไปตามตรง"แล้วทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะ"คุณพ่อถามฉันเสียงดุ"ปรางก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันค่ะมันง่วงนะคะแต่ตามันไม่หลับ"ฉันบอกไปจนคุณพ่อมองหน้าฉันอีกครั้งแล้วยกยิ้มให้"คิดถึงใครอยู่หรือเปล่าล่ะเรา"คุณพ่อถามฉัน"ปรางจะคิดถึงใครได้ล่ะคะคุณพ่อก็พูดไปเรื่อย"ฉันบอกพ่อตัวเองไปจะมีใครให้ฉันคิดถึงกันล่ะ"พ่อไม่กวนแล้วดีกว่า นอนดึกระวังโดนดุเอาล่ะมะปราง"อึก...ฉันมองคุณพ่อที่เดินอารมณ์ดีออกไปจากห้อง โดนดุง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status