로그인"Hi, miss." Bati ng lalaking malapit lang kay Kiana.
Napilitan si Kiana na lingunin ang lalaking bumati pero iniwasang mapatingin sa gawi ni Xavier. "Yes? May I help you?" Pormal niyang tanong sa lalake na may suot ding maskara. "My name is Sergio." Inilahad ng lalake ang palad sa harapan ng dalaga. Tiningnan lang ni Kiana ang kamay ng lalake. Nayayabangan siya sa paraan ng approach nito sa kaniya. "Jusr call me, maroon." Humulma ang pilyong ngiti sa labi ng lalake at nang aarok ang tingin sa dalaga. "I like your humors." Umangat ang isang sulok ng labi ni Kiana at sinalubong ang nang aakit na mga titig ng lalake. Kahit may suot ba maskara at masabing niyang may hitsura ang lalake. Naudlot ang pagbuka ng bibig niya nang marinig mula sa maliit na chips na nasa tainga ang boses ni Ronald. "Kailangan mo rin siyang kaibiganin," ani Ronald sa dalaga. Biglang ngumiti si Kiana at nagbago ang isip sa balak na pagtaray sa lalake. "Thank you, nice to meet you!" Tinanggap na niya ang pakipag kamay ng lalake. Mabilis ang kilod ni Sergio at ibinigay ang calling card agad sa dalaga. "Baka kailangan mo ng tulong ko someday." Kumindat pa ito sa dalaga. Humulma ang kakaibang ngiti sa labi ni Kiana habang tinatanggap ang calling card ng binata. Pero agad ding nabura ang ngiti sa labi nang may lumapit sa kanila. "Hey, Mr. Obron." Bati ni Sergio sa lalake. Tinanguan Xavier ang lalake at tinuon ang tingin sa babaeng kanina pa nakakuha sa atensyon niya. Nang umiwas ito ng tingin sa kaniya ay lumakas ang kutob niyang kilala siya nito. Nakahinga nang maluwag si Kiana nang biglang tumunog ang cellphone niya kaya nagkaroon ng dahilan upang iwan ang dalawa. "Excuse me." Matiim ang tinging ipinukol ni Xavier sa babaeng nagmamadaling makalayo sa kanila. "Kilala mo ba si Ms. Maroon?" tanong ni Sergio. Nangunot ang noo ni Xavier at tumingin sa lalake. "Maroon?" Napakamot sa batok si Sergio kahit hindi naman makati iyon. "Iyan ang pangalang sinabi niya sa akin." Pumalatak sa isipan si Xavier at napailing. Hindi niya akalaing naniwala ang lalake na iyon nga ang pangalan ng babae. Walang salitang iniwan ito at tinahak ang daan kung saan pumunta ang babaeng gustong makilala. Pagkapasok sa restroom ay tinulak ni Kiana isa isa ang pinto ng bawat cubicle upang siguradohing wala ibang tao sa loob, inalis ang suot na maskara at humarap sa salamin bago sinagot ang tawag ni Ronald. Nakikita ni Ronald na kailangan niya kanina ng pamg distraction kaya tinawagan siya. "Ano ang nangyari? Bakit sa halip na gumawa ka ng paraan upang mapalapit ka sa kanila ay umiiwas ka?" tanong ni Ronald mula sa kabilang linya. "Damn you, bakit hindi mo agad sinabi na si Xavier ang taong tinutukoy mo?" Inis na sumbat ni Kiana kay Ronald. Kahit mas may edad ito sa kaniya ay parang kaedaran lang kung kausapin. Pumalatak si Ronald at nakapamot sa ulo kahit hindi makati iyon. "May ginawa ka ba na hindi ko alam?" Napipilan si Kiana. Walang alam nga pala si Ronald sa ginawa niyang pang aakit kay Xavier. Parang kuya niya kasi kung umasta ito. Ang alam lang nito ay nasa poder siya ni Denver bilang kapalit ng kakambal niyang hanggang ngayon ay hindi pa nagigising. Huminga nang malalim si Ronald nang hindi agad naka sagot ang dalaga. "Siya ang uncle ni Denver na kinatatakutan nila." Sandaling tumigil sa pagsasalita si Ronald at parang napaisip. "Mamaya na tayo mag usap muli at may kailangan akong lapitan." Tumango si Kiana kahit hindi siya nakikita ng kausap. Hindi niya akalaing iisang tao lang ang fiance ni Shane at uncle ni Denver. Ang alam niya ay kababalik lang ng binata galing abroad. Hindi rin close ang pamilya ni Denver dito kaya siguro hindi pa nakadaupang palad si Karen. Humulma ang kakaibang ngiti sa labi ni Kiana, para siyang naka-hit ng dalawang ibon with one stone. Ilang sandali pa ay mabilis na ibinalik ang maskara sa mukha nang maramdamang may taong parating. Paglingon niya ay walang ibang tao siyang nakikita. Tumalim ang tingin niya sa pinto at nagmamadaling humakbang upang tingnan kung sino ang nagmamatyag sa bawat kilos niya. Kitang kita ni Xavier mula sa kinatayuan ang paggala ng mapanuring tingin ng babae sa paligid. Hindi nga siya nagkamali ng pakiramdam kanina. Nang makitang paalis na ang dalaga sa bulwagan ay mabilis na inutusan si Leo. "Sundan mo siya at make sure na hindi ka mapansin."Nainsulto si Rosita sa sinabi ni Nadia pero hindi niya magawang magalit dito. Alam niyang hindi nito intension na idamay sila at gusto lamang insultohin ay si Trexie."Hayop kang muchacha ka, bawiin mo ang sinabi mo!" Galit na tinabig ni Trexie ang balikat ni Gladys upang sugurin ang katulong ngunit natigilan siya at napaurong bigla ng hakbang. "Sige, subukan mo akong saktan na gaga ka at malandi!" Inumang ni Nadia ang kutsilyo sa babae. Nainis si Gladys nang gawin siyang pananggalang ni Trexie at nagtago ito sa likod niya. Ang tapang nito magsalita pero duwag naman pala kapag lumaban na ang kalaban nito."Nadia, ibaba mo iyang kutsilyo mo at baka maitulak ka ng kapwa mo demonyo at masaksak mo ang anak ko." Pakiusap ni Rosita."Talagang nakaka demonyo ang hilaw mont manugang na iyan!" Inis na turan ni Nadia saka ibinaba ang kamay pero hawak pa rin ang kutsilyo bilang panakot kay Trexie."You old bitch!" Singhal ni Trexie sa katulong pero parang pagong na hindi mailabas ang ulo at n
"Shit, what is this?" Nandidiring naitaas ni Gladys ang isang paa at tiningnan kung ano ang naapakan. "Egg?" Naibulalas niya at tumingin sa paligid ng kusina. Halos manlaki ang mga mata niya nang makita ang kalat sa sahig at table."Bakit ang kalat ng bahay?" Naiinis na tanong ni Rosita at nakasunod siya sa anak. Galing kasi sila sa shopping at sinasamantala nilang hawak pa ang credit card ni Trexie"Senyora, suko na po ako!" Nanghihina na daing ni Nadia.Nagkatinginan sina Gladys at ang ina nang marinig ang boses ng katulong pero hindi makita. Mabilis niyang sinilip sa ilalim ng lamesa at naroon ito. Ang gulo ng buhok at may mga itlog iyon. Mukhang dito ipinaligo ang basag na itlog na nasa sahig."Ano ang nangyari at sino ang may gawa niyan sa iyo?" tanong ni Rosita saka tinulungan na makalabas sa ilalim ng table ang katulong. "Ang demonya at paborito niyo pong manugang!" Naiinis na ani Nadia at napahawak sa balakang na sumakit dahil sinipa siya roon kanina ni Trexie."What? Bakit n
Nanghihinang napa upo si Rosita sa ikalawang baitang ng hagdan nang umakyat na sa silid ni Denver si Trexie kasama ang dalawa nitong tauhan. Seryuso talaga itong gibain ang silid ng anak niyang binata."Ma, ano na po ang gawin natin? Kapat hindi natin mapigilan ang pagsira nila sa siradura ng pinto ng silid ni Kuya ay tiyak na totohanin ni kuya ang banta niya!" Nababahalang ani Gladys at hindi mapakali sa kinatayuan.Hindi na nagawang sumagot ni Rosita sa anak biglang dumating ang taong pinag uusapan nila."Ku-kuya, mabuti at dumating ka." Mukhang hilaw na ngiti ang pumaskil sa mga labi ni Gladys nang makitang bumababa na ang isa sa tauhan ni Trexie at bitbit ang ilan sa gamit ni Karen."Anak, sinubukan namin siyang pigilan pero—ay!" Hindi na natapos ni Rosita ang pagsasalita at biglang sinipa ni Denver ang lalaking bumaba sa hagdan at bitbit ang isang kahon.Natumba ang lalaki, pagkabangon ay gusto sanang gumanti pero binigyan agad ito ng suntok ni Denver sa mukha. "Fuck you, sino ka
Hello everyone. pasensya na po kung wala pang update. On vacation lang po ako at dumating ang BF kong espanyol. Landi din ang author ninyo pag may time hehe. Sa mga nagmumura sa akin pero binabasa pa rin ang update ko, thank you po! Salamat sa lahat na patuloy na sumusuporta sa aking book. Bawi po ako kapag tapos na ang bakasyon, kailangan ko kasing igala itong aking kalbong jowa haha. Don't worry, guys, malapit na mag wakas ang book na ito. Maraming salamat po muli sa aking avid old readers, new readers saka sa basher ko na nagbabasa ng novel na ito. I love you all! Please pray for me and bless my new chapter of my life. Humaharap din kasi ako sa difficult situation now dahil sa ex kong unang nagloko kaya naghanap ako ng hindi na pinoy, hindi ko masabi ang buhay ko, so alam niyo na kung bigla ako naglaho *knock on the door* thank you po ulit sa pagbabasa at unawa, may the Lord bless you all!
Inis na naipadyak ni Trexie ang isang paa at nagdabog sabay halukipkip saka humarap sa ginang. Nakalimutan niyang walang boses na pala ito ngayon sa anak nito kaya inutil na sa paningin niya. "Then, saan ako ngayon matutulog?"Biglang nag alinlangan si Rosita na ituro ang maliit na silid sa dalaga. Tiyak na parang bulkan itong sasabog kapag doon ito pinatuloy. "Sa silid ka na muna ni Gladys."Nanlaki ang mga mata ni Gladys sa ina at umiling habang tikom ang bibig. Umiling siya nang magsalubong ang tingin nila ng ina. Ngunit pinandilatan lang siya nito at pinararating ng mga titig nito sa kaniya na magbigay muna siya. Inis na itinikom na lang niya ang bibig at walang magawa. "Nadia, ilipat mo muna ang mga gamit ng senyorita Gladys mo after iakyat ang gamit ni Trexie." Utos ni Rosita sa nag iisa nilang katulog.Biglang naawa si Gladys sa katulog at kita niya ang pagbagsak ng mga balikat nito. Ang dami kasi nitong gagawin at mabigat pa ang bag ni Trexie. Naiinis siya at hindi ganito ang
Shit, ang room! Lagot tayo sa kapatid mo!" Tarantang ani Rosita T nagmamadaling umakyat sa hagdan upang sundan si Trexie.Sumunod na rin si Gladys sa ina. Mahigpit na bilin kanina ng kapatid na huwag ipagalaw ang room nito at sa ibang room patuluyin si Trexie. Ayaw din nitong gagalawin nila ang gamit ni Karen na nasa silid pa rin ng mga ito. Ngunit ang available na silid ay maliit kaya naitanong niya kanina kung saan ilalagay ang gamit ni Trexie. Isa lang kasi ang wardrobe sa silid na nakalaan para sa babae at maliit pa iyon. "What the hell? Bakit sarado ang pinto?" Naiinis na tanong ni Trexie at ilang ulit pang sinubukang buksan ang pinto sa silid ni Denver. Alam niyang iyon ang silid ni Denver."Hija, pasensya na at hindi ka pa maari sa silid na iyan dahi—" "What? At bakit hindi ako maari sa silid na iyan tumuloy?" Nagulat si Rosita sa ugali ng dalaga na pinapakita ng dalaga at nabastusan din siya dahil hindi siya pinatapos magsalita."Ate Trexie, huwag kang magalit at pansaman
"Ouch, please don't! Maawa kayo sa anak ko!" Hiyaw ni Kiana at mukhang pilit na nanlalaban.Mula sa kinatayuan ay kita ni Xavier ang pagkatumba ng dalaga. Para siyang natuod na at hindi magawang ihakbang pa ang mga paa. Parang biglang umikot ang inog ng mundo niya ag naisip na nahuli siya ng dating
Lihim na napangiti si Kiana nang makita ang mga bisita. Talagang umaayon sa kaniya ang pagkakataon. Hindi muna siya nagpakita sa mga ito at kinuha ang cellphone. Napatingin si Xavier sa cellphone niya nang tumunog iyon. Private ang number niyang tinatawagan at iilang tao lamang ang nakaka alam niy
"Kailangan nating manatili dito at hintayin ang kapatid mo upang magpaliwanag." Sagot ni Rosita sa anak habang gumagala ang tingin sa paligid at naghahanap ng maupuan. Kanina pa kasi sila nakatayo roon."Tiyak na galit po sa atin si Kuya dahil nawala ang bata." Nakaramdam ng kunsensya si Gladys par
"Ang kuwentas ni Karen, nakalimutan ko kung saan ko nailagay.""Nakalimutan mo yatang pinadala mo sa manggagawa dahil naputol ito." Paalala ni Deborah sa kaibaigan.Napabuntong hininga si Kiana at sa dami nang iniisip ay may nakakalimutan siya. Marahil dala na rin ng unti unting pagbalik ng mga ala







