LOGINYumuko at nanahimik ang matanda nang marinig si Percy.Nanlumo rin ang lahat. Dama ang bigat ng paligid.Nag-aalala rin si Emily. Gusto sana niyang kumita pa sa pangangaso upang maipagamot ang mga mata ng lola. Ngunit wala na nga siyang pera para roon, nasugatan pa siya.“Mahirap din ba para sa inyong gamutin ang mga sugat sa labas ng katawan?” litong tanong ni James.Sa alam niya, simpleng halamang-gamot lamang ang kailangan para roon. Hindi kailangang mamahalin, kaya dapat ay madaling makapagpagamot.“Siyempre. Kailangang maglakbay ng daan-daang kilometro papunta sa bayan upang magpatingin sa alkemista kapag sugatan kami. Napakalaki ng singil nila,” paliwanag ni Emily.Nagpasiyang umakyat si James upang mangalap ng mga halamang-gamot para sa kanila. Hindi pa man siya ganap na magaling at hindi makagawa ng mataas na uri ng pildoras, kaya niyang gumawa ng simple para sa kanilang mga sugat.“Ali, iuwi mo muna sila. Mangunguha ako ng mga halamang-gamot sa bundok upang gamutin kayo,” sab
“A-Ano ang nangyayari?” litong tanong ni Ali.“Tumakas kaya sila dahil may mas malalakas na halimaw na paparating?” malakas na pag-iisip ng matandang taga-Rock Village.“Sa tingin ko, oo. Bakit pa sila magmamadaling tumakas?” sang-ayon ng isa.“Walang mas malakas na halimaw. Si James ang nagtaboy sa kanila!” malakas na pahayag ni Percy.Hindi niya alam kung paano ginawa iyon, ngunit para sa kanya ay kayang gawin ni James ang lahat at may pambihirang lakas na hindi maarok.“Sige, huwag na nating isipin. Umalis na tayo habang wala ang Demon Wolves. Kung bumalik sila o may mas malakas na dumating, mapapahamak na naman tayo,” udyok ni Ali habang sinisenyasan ang lahat na kumilos.“Ali, ano'ng gagawin natin sa mga bangkay ng Demon Wolves? Malaki ang kikitain natin kapag ibinenta ang mga ito. Sayang kung iiwan lang natin dito,” sabi ng isang taganayon.Tiningnan ng iba ang mga patay na lobo at nanghinayang din.Alam ni Ali na malaki ang halaga ng mga iyon. Ngunit sugatan silang lahat at hin
Lumapit si James kasama si Percy. Walang lobo ang nangahas salakayin sila.Muling natigilan ang grupo ni Ali nang malamang silang dalawa lamang ang dumating.Balisang sumigaw si Emily, “Bakit ka pumunta? Umalis ka agad! Delikado rito!”Umaasa siyang aalis si James bago matauhan ang Demon Wolves.Kamatayan ang haharapin ng dalawa kung sila lamang ang lalaban sa kawan.“Dumating kami upang iligtas kayong lahat,” sabi ni James.“Kung hindi ka sugatan, baka kaya mo. Pero malubha ang pinsala mo at hindi ka pa gumagaling. Hinahanap mo lamang ang kamatayan!” desperadong pakiusap ni Emily.Hindi bababa sa isang daan ang Demon Wolves. Mabigat na hamon iyon kay James. Kaya niya ang isa o dalawa, ngunit imposibleng harapin nang sabay-sabay ang lahat.Pinag-isipan din niya ang problemang iyon. Ngunit may tiwala siya. Alam niyang hindi siya pangangahasang salakayin ng Demon Wolves.“Huwag kang mag-alala. May paraan ako upang mailabas kayo,” matatag na sabi niya.“Salamat sa pagpunta, pero hindi mo
Nasa mas malalim na bahagi ang teritoryo ng Demon Wolves. Madugong nakikipaglaban doon sina Ali. Marami nang lobong namatay, ngunit marami pang naghihintay upang sumunggab.Sugatan din ang grupo ni Ali. Unti-unti silang umaatras habang lumalaban. Ngunit ilang sandali na lamang bago sila madaig at mapatay sa dami ng Demon Wolves.Gayunman, mukhang ayaw ng pinuno ng kawan na patayin sila agad. Pinalilibutan lamang sila ng Demon Wolves at itinutulak papasok sa bundok.Kung gusto silang patayin, kailangan lamang sabay-sabay na sumunggab. Ngunit hindi iyon ang ginawa ng pinuno. Dalawa lamang ang ipinadala nitong umatake.“Patawad. Ako ang dahilan kaya kayo napunta sa ganito. Kung hindi tayo tumakbo rito, baka nabuhay pa tayo…”Nanlumo si Ali nang makitang pagod at duguan ang mga kasama.Kung hindi niya sila dinala sa teritoryo ng Demon Wolves upang takasan ang mga taga-Cyan Village, hindi sana sila naging ganito.Malamang ay hindi sila papataying lahat ng mga taga-Cyan Village, pero iba an
Gayunman, wala ni katiting na takot na mababakas kay James. “Mabuti at inamin ninyo. Nasaan si Ali at ang mga kasama niya?”“Matagal na silang kinain ng Demon Wolves!” mapanuyang sagot ng pinuno ng grupo.Nag-ipon ng lakas ng loob si Percy at sumigaw, “Hindi, imposible iyan! Hindi ganoon kadaling mamatay si Ali at ang mga kasama niya!”“Imposible raw? Wala pang nakapasok sa teritoryo ng Demon Wolves na nakalabas nang buhay! Akala ko babalik kaming walang dala, pero kayo na mismo ang lumapit sa amin!” sabi ng pinuno habang pinapaligiran ng mga kasama niya sina James at Percy.Sa takot, kumapit si Percy sa laylayan ng damit ni James. Malinaw na dehado silang dalawa laban sa ilang dosenang kalaban.“Tandaan ninyong kayo ang may kagagawan nito…” Kumislap ang hangaring pumatay sa malamig na mga mata ni James. Hinigpitan niya ang hawak sa espada.Alam ni Percy na walang silbi ang panginginig, kaya itinaas niya ang busog at naghanda rin sa laban.Mapanghamak na suminghal ang pinuno nang maki
Tahimik siyang tiningnan ni James nang ilang segundo. Alam niyang hindi na ito mabubuhay, lalo na't walang agarang lunas. Gayunman, sinubukan pa rin niya itong aluin. “Tiisin mo. Kapag nailigtas namin sila, ibabalik ka namin sa nayon upang magamot.”Magpapatuloy na sana si James nang hawakan ni Emilio ang kanyang braso. Nakikiusap ang mga mata nito. “Huwag mo na akong pagsinungalingan. Alam kong hindi na ako mabubuhay. Pero ayaw kong basta maupo rito at hintaying maubos ang dugo ko. Pakiusap, tapusin mo na agad.”Mas gusto niyang wakasan na ng iba ang pagdurusa kaysa unti-unting maubusan ng dugo sa matinding sakit.Ayaw siyang patayin ni James. Ngunit ang pagbawas sa kanyang paghihirap lamang ang magagawa nito ngayon.Matapos mag-atubili, dahan-dahang ipinatong ni James ang kamay sa ulo ni Emilio at nagpakawala ng sinag ng espirituwal na enerhiya na tumagos dito.May ngiti sa mukha ng lalaki nang dahan-dahang ipikit ang mga mata.“Emilio!” humikbi si Percy.Naluha rin si James. Hindi
Lumapit si Larry kay James at magalang na sinabing, "Mr. Alvarez, dali-dali akong pumunta pagkatapos kong malaman na hinahanap mo ako." Maliban kay Olivia, nalaglag ang panga ng lahat sa ipinakita ni Larry. Bakit parang VIP ang kausap ng tagapagmana ng pamilya Johnson kay James? Hindi ba magkar
"Of course, I did. Hindi ako tanga. Pero sumilip lang ako sa pulang tela para hindi makatakas ang ginseng," agad na paliwanag ni Frederick. Ang kanyang tugon ay nagsilbi lamang upang kumbinsihin sina James at Jasmine na siya ay dinaya. Maging si William ay patuloy na umiiling, nagpapakita ng isan
"Frederick, ano ang gusto mong ipahiwatig? Hindi lahat ng napunta sa kulungan ay masamang tao. Mangyaring huwag basta-bastang gumawa ng panghuhusga ng ganyan..." Hindi nasiyahan si Jasmine dahil alam niyang nililibak ni Frederick si James. Nagdilim ang ekspresyon ni Frederick nang makita kung g
"Siyempre hindi! Gagawin ko ang utos mo, Mr. Jennings!"Si Zayne ay natural na hindi nangahas na labanan si Xavier dahil ang huli ay ang kanyang immediate superior.Nang makaalis na siya ay dahan-dahang kinuha ni Xavier ang phone niya at tumawag."Tapos na, Mr. Johnson. Ipapadala k







