LOGINPagkatapos umalis ng lahat ng mga panauhin, nanatiling nakaupo si Leon nang ilang sandali. Inubos niya ang natitirang alak sa kanyang baso, at pagkatapos ay tumayo nang hindi ako tinitignan."Uuwi na tayo."Sinundan ko siya palabas ng restawran, patungo sa madilim at malamig na basement parking. Binuksan ni Leon ang pinto ng sasakyan para sa kanyang sarili, hindi para sa akin. Pumasok ako mula sa gilid ng pasahero gaya ng dati.Umalis ang sasakyan mula sa skyscraper na iyon.Kasambahay. Inutusan lang akong pumunta upang maglingkod sa mga panauhin.Hindi nagsalita si Leon. Ang kanyang hindi nasugatang kamay ay mahigpit na nakahawak sa manibela. Nakatutok ang kanyang mukha sa kalsada, pero nakikita ko ang manipis na kulubot sa kanyang noo, senyales na ang kanyang isipan ay hindi mapakali.Tumigil ang sasakyan sa gilid ng kalsada.Tinitigan ko si Leon nang naguguluhan. "Bakit tayo tumigil dito?""May importante akong gagawin. Bumaba ka rito."Tumingin ako sa paligid. Kami ay nasa isang t
Umupo ako sa bangko sa hardin nang may isang matangkad na anino ang pumailanlang sa harapan ko."Nandito ka pala."Tumingala ako. Nakatayo si Leon na nakasuot ng maayos na itim na suit, kulay abong kurbata na nakapulupot nang perpekto sa kanyang leeg. Walang ekspresyon ang kanyang mukha gaya ng dati, pero may bahagyang kulubot sa kanyang noo, marahil dahil kailangan niya akong hanapin sa buong bakuran ng kanyang bahay."Anong meron?" tanong ko."Magbihis ka. Isuot mo ang maganda."Nagkunot ang aking noo. "Saan tayo pupunta?""May meeting ako sa isang kliyente sa restawran. Sasama ka."Nagulat ako. "Ako? Sasama? Pero wala akong alam tungkol sa negosyo mo.""Hindi mo kailangang malaman. Kailangan mo lang umupo nang tahimik at ngumiti. Paminsan minsa ay magtimpla ng tsaa o kape tulad ng dati noong kasambahay ka pa."Tulad ng dati, tulad ng kasambahay."Sige, magbibihis muna ako."Pinili ko ang pinakamagandang bestida sa aparador, regalo mula kay Sebastian, isang bestidang kulay mapusyaw
Pumikit ako.Labingwalong libong euro.Lahat ng ito ay nagsimula sa utang na labingwalong libong euro. Tinanggap ko ang kasal na ito dahil sa utang ng aking ina. Tinanggap ko ang open marriage dahil sa utang ng aking ina. Tinanggap ko ang sugat na may walong tahi, ang dugong dumaloy sa pagitan ng aking mga hita, at ang tatlong lalaking naghalinhinan sa pagpasok sa aking katawan, lahat dahil sa utang ng aking ina.At ngayon? Ngayon kailangan kong isipin kung gusto kong magbuntis. Magbuntis ng anak mula sa lalaking hindi ako mahal. Magbuntis sa isang kasal na kontrata lamang. Magbuntis upang mapanatili ang mga ari arian ng pamilya na walang kinalaman sa akin.Nakakulong ako.Masyado na akong pumasok nang malalim.Pero ano pa ba ang magagawa ko? Tumakas? Saan? Wala akong pera. Wala akong pamilya. Wala akong kaibigan. Sila lamang ang mayroon ako, sina Leon, Adrian, Sebastian. Tatlong lalaking maaaring mahal ako o ang katawan ko lang ang gusto.Kinagat ko ang aking labi. Tahimik na tumulo
Pumasok ako sa kwarto ni Leon nang maingat, at mula sa likod ng pagitan, narinig ko ang isang pamilyar na tinig."...at marami na akong bagong kaibigan, Dad! Lahat sila ay mababait. Masaya ako dito."Clara.Si Leon ay nasa video call kasama ang kanyang anak na babae.Nakaupo siya sa upuan malapit sa bintana, ang kanyang telepono ay nakatayo sa ibabaw ng maliit na mesa. Ang masayang mukha ni Clara ay kita sa screen.Tinitigan ni Leon ang screen nang may malambot na ekspresyon. Malayong malayo ito sa malamig na titig na karaniwan niyang ibinibigay sa akin."Masaya si Ama na masaya ka riyan," wika ni Leon.Pero pagkatapos ay lumingon siya. Nakita ng kanyang mga mata ang aking anino sa pintuan.Nagbago ang kanyang mukha. Nawala ang lambot na iyon, pinalitan ng kanyang karaniwang walang ekspresyong mukha."Kailangan nang ibaba ni Ama ang tawag, Clara.""Bakit naman, Dad? Sandali pa lang.""May gagawin.""Anong gagawin?""Clara, sinabi ni Ama na may gagawin. Tatawagan ka ni Ama mamayang gab
Kinabukasan, pumasok ang sikat ng araw sa gilid ng kurtina ng kwarto ni Leon. Nagmulat ako at nakita kong wala na si Leon sa tabi ko. Inunat ko ang aking katawan, at pagkatapos ay naglakad papunta sa banyo. Hinugasan ng maligamgam na tubig ang aking mukha. Nakita ko ang aking repleksyon sa salamin, ang tuwid na mahaba at itim na buhok na ipinaayos ni Adrian kahapon, ang mas mapuputing ngipin, ang balat na nagsisimula nang luminis dahil sa pagpapaganda sa salon. Mataba pa rin ako pero kahit papaano ay may kaunting pagbabago. Nagpalit ako ng damit at bumaba sa kainan. Nakaayos na ang mesa kainan. Si Leon ay nakaupo sa pangunahing upuan, kumakain ng tortang itlog na may kasamang toasted bread sa kanyang tabi. Ang aroma ng itim na kape ay pumupuno sa silid. "Magandang umaga," bati ko habang umuupo sa upuan sa tapat niya. Tumango lamang si Leon nang bahagya. Saglit na tumigil ang kanyang mga mata sa aking buhok, at pagkatapos ay bumalik sa kanyang plato. Kumuha ako ng tinapay at nags
"Salamat para sa araw na ito, Adrian," wika ko."Sandali, Mahal."Tumigil ako.Hinawakan ni Adrian ang aking baba at hinarap ang aking mukha sa kanya. Ang kanyang maitim na kayumangging mga mata ay magiliw na tumitig sa akin."Maganda ka ngayong araw na ito. Ang tuwid mong buhok ay nagpapakita sa iyo na naiiba. Gusto ko."Namula ako. "Adrian?"Hinalikan niya ang aking noo."Pumasok ka na ngayon. Huwag mong hayaang masyadong matagal kang hintayin ni Leon. Siya ay magagalit mamaya."Tumawa ako nang mahina. "Tama ka. Magandang gabi, Adrian.""Magandang gabi, Mahal. Panaginip ka ng maganda."Bumaba ako ng sasakyan at naglakad patungo sa pinto ng mansyon. Hindi ako lumingon pero narinig kong umalis ang sasakyan ni Adrian na iniwan ako.Humugot ako ng malalim na hininga, at pagkatapos ay pumasok sa bahay.Ang sala ng mansyon ay mas malamig kaysa karaniwan. Isang maliit na ilaw lamang sa tabi ng pangunahing sopa ang nakasindi. Sa sopa na iyon, nakaupo si Leon na naka cross ang mga binti, ang







