Hiding His Child

"Buntis ako," mabilis na sabi ko at pumikit habang nakayuko. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon niya. Natatakot akong malaman ang magiging reaksyon niya."What did you say?" Unti-unti akong napa-angat ng tingin dito at bigla nalang nanlamig dahil sa nakakamatay nitong tingin sakin. Kung patalim lang ang tingin niya ay malamang nakahandusay na ko dito."Buntis ako," ulit ko sa sinabi ko kanina pero ngayon ay mahina nalang, sapat na para marinig niya.Bahagya akong napatalon nang may mabasag na kung ano. Ito na nga ba ang ikinatatakot ko. May ideya na ko na ganito ang magiging reaksyon niya pero umasa pa rin ako na sana matanggap niya."Why did you let this happen? I thought you were smart, December, so why didn't you take pills?" Malamig at nakakatakot na sabi niya. Ramdam ko na din ang panginginig ng mga kamay ko at nanlalamig na din ako."A… aren't you h… happy? M… magka ka-anak na tayo, Sage.""BULLSH*T!" Literal na kong napatalon nang hinagis niya sa dingding na malapit sak

Nang makarating sa cashier ay nakita ko doon si Leigh na inip na inip nang naghihintay sakin kaya agad akong lumapit dito. "Hey what took you so long? Akala ko natabunan ka na ng mga binili mo." Inis na sabi niya. Napatawa nalang ako. Masyado kasi siyang mainipin kahit 5 minutes lang ata siyang maghintay maiinip na siya. "Sorry nahirapan lang akong hanapin 'yong isa sa nasa listahan but don't worry nahanap ko naman. Ano let's go and pay it." Nakangiting sabi ko. Ayokong sabihin sakanya na pupunta na naman ako sa condo ni Sage dahil alam kong bubungangaan na naman niya ko. Kailan ba hindi? Basta talaga pagdating sa issue na kasali si Sage ay daeg pa niya ang may armalite na bibig. Nang makapag-bayad na kami ay nag patulong na din kami sa isang staff na magbuhat ng mga pinamili namin dahil madami-dami ito at hindi namin kaya kung kaming dalawa lang so we ask for help. "Leigh mauna ka na sa Cafe. May daraanan lang ako sandali." Sabi ko after kong isara ang trunks ng kotse. Tinaasan n

"O dahan-dahan lang sa pag-upo at baka mapano si inaanak." Sabi ni Leigh at talagang inalalayan pa ko sa pag-upo.Simula nong malaman namin na buntis ako ay todo asikaso na siya sakin e kulang na nga hindi na niya ako pagalawin e kesyo baka daw mauntog ang inaanak niya. Kitams baliw talaga e hindi pa naman buo si baby since 3 weeks palang naman siya saka wala pang umbok itong tiyan ko.Isang araw din akong nasa ospital dahil sobrang sama talaga ng pakiramdam ko pero ang sabi naman ng doctor ay normal lang 'yon para sa early stage pregnancy na gaya ko at wag na daw akong magtaka kung sa paglipas ng mga araw ay maging maselan na ko sa lahat."Wag ka ngang OA diyan Leigh. Dugo pa tong si baby kaya paanong mauuntog siya.""Mabuti na 'yong sigurado no. Ah siya nga pala may gusto ka bang kainin ipaghahanda kita." Umiling lang ako dahil hindi pa naman ako gutom."Umuwe ka kaya muna. Kahapon mo pa ko inaalagaan. Don't worry i can take care of myself lalo pa at may baby na sa tiyan ko." As if

TULALA ako habang naglalakad sa kalsada not minding the tears that continuing flowing down to my face.Ang sakit lang kasi na nagawa niyang pagsalitaan ng ganon ang bata. Alam kong galit siya sakin pero sana naman hindi niya idinamay ang anak ko-- anak namin sa galit na nararamdaman niya sakin. Walang kasalanan ang bata pero hindi ko inaasahan na magagawa niyang ipapatay ang sarili niyang anak.Sobrang sakit sa puso ko at parang ilang milyon akong sinasaksak nang paulit-ulit.Ano bang nagawa ko sa past life at bakit ko ito nararanasan? Of all people bakit ako pa? Mabait naman ako at wala akong tinatapakang ibang tao at wala din akong naagrabiyado.'So why? Why is this all happening to me? Is this really my fate? To experience all of this?'Noon, umaaasa ako na sana babalik pa kami sa dati. Na sana makikita ko pa siyang ngumiti ulit sakin ng totoo na sana mapatawad din niya ko sa kasalanan ko pero ang lahat ng iyon ay hanggang sana nalang dahil wala ng mangyayare sa mga sana na iyon."

6 years later.."August i told you not to run at baka madapa ka na naman." Pag saway ko sa six years old na anak ko.Anim na taon na nakakalipas at sa kabutihang palad ay naging maayos na ko at ang nararamdaman ko. Pero hindi ko pa alam kung kaya ko na nga ba siyang harapin after six years."Move faster Mommy. Your like a turtle your so slow." Nakasimangot na sabi niya habang sinisenyasan ako na lumapit sakanya. Napapa-iling ako sa inaasta niya. Kung maka-asta kasi akala mo matanda na e anim na taon palang naman siya."Ikaw talaga six years ka palang baby so don't act like an adult okay at wag kang excited tumanda. Enjoy you childhood days." Nakangiting sabi ko at pinisil sa ilong niya pero mahina lang naman."Mom don't pinch my nose. And i'm not a baby anymore. I'm a grow up man now." Naiiling na ginulo ko ang buhok niya na ikinanguso niya."But for me your still my baby August. O ano tara na and let's buy your favorite books." Ani ko at hinawakan siya sa kamay saka kami nagpunta sa