Kabanata 0007

Wala naman dapat siyang isipin pa. Alam naman ni Rheena kung bakit siya aalis. Maraming errands ang kanyang kaibigan kaya naman hinayaan na lang niya.

Nang maka alis si Eula gulong gulo ang utak niya. Alam naman niyang hindi siya pinagsamantalahan ni Luiz. "Gaga! Nang hihinayang ka ba?"

Iwinaksi niya muna ang kanyang iniisip dahil may mas mahalaga siyang dapat pagtuunan ng pansin ngayon. Lalo may lead na sa totoong pagkamatay ni attorney Jezza.

Pagkarating niya ng Manila dumiretso agad siya sa private investigator na imimeet niya. Nagsuot siya ng disguise para walang makakita sa kanya at the same time para maprotektahan niya rin ang makakausap niya. Alam naman niya na pinapasundan siya ng kanyang asawa. Kaya naman hindi madali sa kanya ang lahat lahat. May mga bagay na kailangang mag-ingat siya palagi.

Pagpasok niya sa loob ng restaurant kinawayan agad siya nito. Tumingin muna siya sa kanyang likuran bago tuluyang pinuntahan ang private investigator niya.

Umupo siya at nagsimula na itong magsalita.

"Ma'am hindi rin ho ako magtatagal rito. Nandito na ang CCTV footage ng condo ni attorney Jezza. Nandyan na ho lahat ang tanong sa sagot niyo." ani ng private investigator na hinired niya.

Habang binubuksan ni Eula ang envelope na binigay ng kanyang private investigator. Napatingin siya sa bawat sulok ng restaurant, ng masigurong wala namang kahina hinalang tao roon. Kinuha niya ang envelope at agad isinilid sa kanyang tote bag. Kumuha naman siya ng sobre sa loob ng kanyang shoulder bag at kumuha ng makapal na tag-iisang libo na pera. At inabot rito.

"Mauuna na ako, salamat. Umuwi ka na rin." huling bilin ni Eula bago tumayo.

Naglakad siya ng mabilis palabas ng restaurant at pumasok sa kanyang sasakyan. Pinasibat niya agad ito palayo ng restaurant.

Samantalang sa camping naman.

Kanina pa wala sa sarili si Luiz lalo ng nalaman niya na umalis pala si Eula. Pero sa kabilang banda ok naman sa kanya dahil nahihiya rin talaga siya kung magigising ito na kasama siya. Wala naman siyang ginawang masama rito at nirerespeto niya ang kanyang boss. Hindi lang niya lubos maisip na mangyayari lahat ng ito sa isang gabi lang.

Ginugulo nga siya ni Rubi ngunit hindi niya pinapansin. Sinabi rin sa kanila ni ma'am Rheena na nila na last day na nila sa campsite at baka abutin sila ng bagyo. Nasa Central Luzon na kasi ang bagyo bukas ng gabi.

Nagkaroon na sila ng last eating bonding.. May kwentuhan at halos nakapalagayan na rin ni Luiz ang mga kasama niya sa department.. Mahirap naman kasi sa part niya na papasok araw-araw tapos wala man lang silang pansinan. May umamin na crush siya kaso work work lang talaga si Luiz sa ngayon at focus siya sa lahat ng gastusin ng kanyang lola sa ngayon. Ayaw naman niyang pumasok sa isang relasyon na hindi niya man lang mailibre kahit sa karinderya ang kanyang magiging girlfriend.

Natapos ang araw na masaya ang lahat at payapa ang tulog ni Luiz.

Kinabukasan nagising siya sa ingay ng music at nagzuzumba na naman ang lahat. Mamaya kasi uuwi na sila kaya naman pinapaligpit na rin ang tent sa kanila. Inayos na rin niya ang lahat ng kanyang mga gamit. Para wala na siyang makaligtaan man lang.

Matapos ang zumba kanya kanya na rin asikaso ang lahat. At pag dating ng alas dyes dumating na rin ang Van na magsusundo sa kanila pabalik ng Maynila.

Nahiwalay si Rubi sa kanya dahil pinagsama sama sa isang Van ang babae at lalaki. Ok naman sa kanya dahil pasaway ang kanyang matalik na kaibigan at hindi siya makakatulog sa byahe for sure iyon.

Habang nasa byahe sila pabalik ng Manila. Sinubukan niyang umidlip hanggang sa nakatulog siya ng mahimbing.

---

"Eula, bakit tayo narito?" tanong ni Luiz. Nagtataka siya bakit magkasama silang dalawa nito.

"Ayaw mo ba sa akin?" tanong ni Eula.

"Ho? Ayaw na ano ho?" patay malisyang tanong ni Luiz.

"Alam mo kasi gustong gusto kita, Luiz." lambing ni Eula sabay kandong pa sa kanya. At h******n siya nanlaki tuloy ang mga mata ni Luiz sa ginawa nito. Marahil hindi niya akalain na gagawin ito ng kanyang boss sa kanya.

Wala siyang kamalay malay na nasa tapat na siya ng kanyang bahay. Ginising pa siya ni Rubi.

"Hoy! Luiz, anong petsa na. Ikaw na lang talaga naiwan sa Van." sigaw nito. Halos mabingi na nga yata si Luiz sa lakas ng sigaw ng kanyang kaibigan na tinawanan lang siya.

"Panaginip lang ang lahat?" wika niya.

Ayon lang ang nasambit niya. Tumayo na siya at kinuha ang kanyang bag.

Pumasok siya sa loob ng kahoy na gate at sinundan na lamang siya ng tingin ni Rubi.

"Anong nangyari roon? Inaantok pa ba yon?"

Nang wala naman siyang nakuhang sagot mula rito at nilayasan lang siya ng kanyang kaibigan.

Nagpasalamat lang siya sa driver at umalis na rin ito.