Chapter 2: She's Officially Married!

“MAGPAPAKASAL ka pa rin kay Alex, Serena. Tapos ang usapan!”

Kahit anong kumbinse ni Serena sa pamilya, gusto pa rin nilang ituloy ang kasal kahit na nalaman nilang niloko na siya ni Alex. Bakit ba hindi nila maintindihan kung saan sita nagmumula? 

“Serena, makinig ka, ha? Normal sa lalaki ang magloko. Magpasalamat ka nga at papakasalan ka pa rin ni Alex; ikaw pa rin ang ihaharap niya sa simbahan. Huwag ka nang mag-inarte riyan at pumasok ka sa kwarto mo,” ani ng tiyahin sa kanya. 

“Hindi ako magpapakasal sa kanya! Tita, narinig mo ba ang sinabi ko? Nahuli ko si Alex na may babae tapos parang wala lang sa inyo?” 

“May magagawa ka ba? Kahit nahuli mo siya, hindi na pwedeng iurong ang kasal. Anong gusto mo, isauli ko ang mga binigay ni Alex at ng pamilya niya sa atin? Hindi pwede! Iyon na nga lang ang pakinabang mo sa amin, babawiin pa? Gumastos na lang din naman sa kasal, ituloy na. Huwag kang umarte-arte riyan, Serena, kundi sasamain ka sa akin!”

Bumuhos ang luha ni Serena sa sobrang inis at galit. Alam naman niya na wala siyang boses sa pamilyang 'to pero sobra na sila para hindi pakinggan ang nais niya.

“Kung gusto ninyong pakasal kay Alex, kayo ang sumipot sa kasal bukas dahil hinding-hindi ako pupunta!”

Tumalikod na si Serena nang matigilan siya dahil sa sinabi ng tiyahin. “Paano ang lola mo, Serena? Gugustuhin mo bang saktan ang lola mo 'pag nalaman niyang hindi na tuloy ang kasal? Sino ang susuporta sa hospital bills at maintenance niya kung hindi ka pakakasal?”

Lumingon siya at pang-uuyam na tingin ng tiyahin ang sumalubong sa kanya. “Walang magagawa 'yang pagtanggi mo. Kaya para hindi ka na masaktan, sumunod ka sa amin, maliwanag? Jessa, ipasok mo 'yang pinsan mo sa kwarto niya. Siguraduhin n'yong hindi makakalabas 'yan.”

Tumayo ang pinsan niyang si Jessa sa kinauupuan nito at lumapit kay Serena para kaladkarin siya papunta sa kwarto. 

“Arte-arte kasi. Paiyak-iyak pa, hindi naman kami naaawa. Oy, Serena, kahit anong iyak mo diyan, kay Alex ka pa rin babagsak. Maswerte ka nga at may pera si Alex. Hindi ka magugutom sa kanya.”

Siguro ay dahil sa patong-patong na galit, sumiklab ang poot sa dibdíb ni Serena. Hinatak niya ang buhok nito.

“I won't get married to him!”

“Ma, help! Sinasabunutan ako ni Serena! Ma!” sigaw ni Jessa habang nakahawak na rin sa buhok niya. 

Sumaklolo ang tiyahin niya kay Jessa at kinulong ng dalawa si Serena sa kwarto nito. Para masigurong hindi siya makakaalis, ni-lock nila ang pinto. 

Naupo sandali si Serena sa kama at nag-isip ng solusyon. Hindi niya gustong matali kay Alex kaya kahit anong mangyari, tatakas siya. Alam niyang maiintindihan siya ng lola dahil ito ang nagpalaki sa kanya. 

Inikot ni Serena ng tingin ang buong kwarto at nakita niya ang bintana. Sinukat niya kung kasya ba ang sarili at maswerte noong sakto siya rito. 

Maingat at walang ingay na lumabas si Serena sa bintana at walang lingon-lingong umalis. Sa daan, inayos niya ang nagulong buhok. Pagkatapos ay hinugot niya ang cellphone sa bulsa at tinawagan ang number na nakuha niya sa lalaking iyon. 

Calling Mr. Sanchez... 

[“Hello?”]

“Pwede mo ba akong puntahan?” 

Hingal na binanggit ni Serena ang lugar kung nasaan siya ngayon. Pero nagulat siya noong wala pang limang minuto, may magarang itim na kotse ang huminto sa harap niya. Pagbaba ng salamin, si Mr. Sanchez ang bumungad sa kanya. 

“Get inside.”

“Ang bilis mo naman? 'Wag mong sabihin na nandito ka lang sa malapit? Stalker ka ba?”

Sinulyapan siya nito at natahimik si Serena. “Joke lang iyon.”

“Why did you call me?”

Napayuko si Serena. “Pwede bang bukas na bukas ng umaga, ikasal na tayong dalawa?”

Umangat ang sulok ng labi ni Kevin at dumapo ang tingin kay Serena na nakayuko pa rin ngayon; nahihiya. 

“...Why? In a hurry to marry me?”

Mabilis siyang nag-angat ng tingin at nanlalaki ang matang napasinghap. “Hindi, 'no? Pero gusto pa rin nila akong ipakasal kay Alex na hindi ko gusto! Kaya ngayon, payag na talaga akong pakasal sa'yo! Gusto mo kahit ngayon pa!”

Kevin let out a chuckle and Serena didn't know but that made her cheeks warm. Ang sexy naman ng tawa! 

“Are you sure? You'll marry me right now?”

“Ha?”

“That's what you said. You'll marry me right now.” 

Napipilan si Serena. Bumaling naman ang lalaki sa driver nito. “Drive us to Judge Samaniego’s office.”

“Ha-Anong—! Gabi na, 'di ba?”

Tumingin si Kevin sa pambisig na orasan. “It's just seven in the evening and he's still in his office. We have an hour to get there.”

Bumuka ang bibig ni Serena pero wala siyang masabi dahil sa gulat. Ora mismo, ikakasal na siya? 

Bumaling sa kanya si Kevin at may munting ngisi sa labi nito. “Be ready to be Mrs. Sanchez, Miss Serena Jade Garcia.”

“K-Kilala mo ako?”

Kevin scoffed. “Of course. Do you think I'll marry a person whose name I don't even know?”

“Pinaimbestigahan mo ba ako?”

Tanging pagtaas lang ng labi nito ang naging sagot kay Serena kaya natahimik siya. 

Dumating din sila sa office ni Judge Samaniego at naka-ready na ang papeles sa mesa.

Nagsilbing witness nila ang driver at isa sa paralegal ng office. Noong hawak na ni Serena ang ballpen, nanginginig ang kamay niya na napansin ni Kevin.

Nagulat si Serena noong hawakan nito ang isa niyang kamay at tumitig sa mata niya. “Are you willing to be my wife?”

“Ano... I-I do...” aniya at aligagang pumirma sa papeles.

Nang ibalik ang tingin kay Kevin, napasinghap si Serena noong makita ang ngiti sa labi nito. Hindi lang maliit na ngiti kundi iyong toothpaste smile na makalaglag panga! Ang guwapo ng asawa niya! 

“Congratulations, newlyweds. May you have an fruitful and peaceful wedding life ahead.”

When Serena heard that, her heart skipped a beat. She's officially married! 

And what she didn't expect was when the judge gave them his blessings, Kevin leaned in and pressed his lips against hers that made her eyes opened wide. 

“You're my wife now, Serena,” he whispered in her ear and let out a playful chuckle.

*****