INICIAR SESIÓNIlang oras na ang lumipas pero tila nakapako pa rin ako sa ilalim ng punong ito. Ang bawat buntong-hininga ko ay may kasamang kirot na hindi ko maipaliwanag. Sariwa pa sa isip ko ang itsura ni Mommy bago siya umalis, ang pagguho ng kanyang matatag na anyo, ang panlalaki ng kanyang mga mata sa takot at pait nang aminin ko ang handa kong pagsasakripisyo para kay Liam.
![]()
Isabela’s POV“This calls for a celebration! So, where do you want to eat for lunch? It’s on me!” masayang anyaya ni Sean. Kita ko sa rearview mirror ang kislap sa kanyang mga mata habang nagmamaneho.Nilingon ko si Liam sa tabi ko. Nakahalukipkip na naman siya at nakatingin sa labas ng bintana, pero alam kong hindi naman siya tututol. Ramdam ko ang pasensyang ibinibigay niya para sa akin.“Hmm... I think I want pizza and pasta today,” masigla kong sagot bago ko idinikta kay Sean ang address ng paborito kong restaurant.“Hola! Your wish i
Liam’s POV“Liam, wait...”Tila nahimasmasan ako nang marinig ang mahinang daing ni Isabela. Agad akong natigilan sa pagpapaikot sa kaniya nang maramdaman kong biglang bumigat ang kaniyang katawan sa aking mga bisig. Ang malawak kong ngiti ay mabilis na napalitan ng matinding pag-aalala nang makita kong napapikit siya nang mariin at napahawak sa aking mga balikat para humigpit ang kapit.“Isabela? Hey, I’m sorry! I’m so sorry,” natatarantang bulong ko habang dahan-dahan ko siyang ibinababa.Tila umiikot ang kayang paningin dahil bahagya siyang napa-iling at sumandal sa dibdib ko. Pakiramdam ko ay ako ang pinakwirdong lalaki sa mundo.Sa sobrang tuwa ko, nakalimutan kong kakatapo
Liam’s POVNagising ako na masarap ang pakiramdam, bagaman ramdam ko ang kaunting puyat mula sa nagbabagang gabi namin ni Isabela sa ilalim ng shower. Hindi ko mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan siya sa ilalim ng unang sinag ng araw.Ang gulo ng kanyang buhok at ang bahagyang pamumula ng kanyang pisngi ay sapat na para mas lalong lumalim ang paghanga ko sa kanya.Ito ang tanging pangarap na hinding-hindi ko bibitawan, ang magising sa tabi niya, damhin ang init ng kanyang balat, at sambahin ang kanyang kagandahan bago pa man magsimula ang araw.Nakita kong dahan-dahang namulat ang mga mata ni Isabela.
Liam’s POVKakatapos lang naming kumain at ngayon ay tila ako buntot na nakasunod sa likod ni Isabela habang abala siya sa paghahanap ng damit ko na pwedeng ipahiram sa kanyang kapatid.“Hindi mo pa ito nagagamit, 'di ba?” pinakita niya sa akin ang isa sa mga paborito kong silk pajamas na hindi ko pa man lang naisusuot.Gusto kong tumanggi. Gusto kong sabihin na kahit ano, huwag lang ang paborito ko. Pero nang makita ko ang kislap ng saya sa mga mata ni Isabela, isang uri ng ligaya na ngayon ko lang nakita matapos ang mahabang panahon ng kanyang pangungulila ay tila natunaw ang lahat ng inis ko.Para sa kanya, handa kong tiisin kahit ang pin
Isabela’s POVGusto ko sanang yakapin si Liam dahil sa sobrang pananabik na makita siya, pero hindi ko alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng hiya dahil nasa harap namin si Sean.Kaya hinawakan ko na lang ang kanyang kamay at nagtanong.“What are you doing here? Dahil ba ito sa nakita mo noong isang araw?” nag-aalalang tanong ko.Nakita kong biglang lumamlam ang kaniyang mga mata. Mahigpit niyang hinawakan ang aking kamay habang ang isa naman niyang kamay ay ginamit niya para ilagay ang tumatakas kong buhok sa likod ng aking tainga.“Let’s go on a check-up tomorrow,” diretsong sabi nito. Kita ko ang takot sa kanyang mga mata.
Isabela’s POVHindi ako makapaniwala sa bilis ng mga pangyayari. Sa harap ng lahat, sinaktan ni Liam si Sean.Alam kong nagseselos siya, pero hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataon na magpaliwanag.“Sean, I’m so sorry,” bulong ko habang pinapahid ang bahagyang dugo sa gilid ng kaniyang labi. Tumingin ako kay Liam nang may halong sakit at galit.Nang makita kong papunta ang security para sana paalisin si Liam, mabilis akong kumilos.Ayoko namang gawin nila iyon sa kaniya kaya nakiusap ako sa kanila. Nang malayo na ang lahat, tsaka ko lang muling tiningnan si Liam, puno ng
Celeste’s POVNaningkit ang mata ko nang marinig ang sinabi ni Casey. Bawat salita niya ay parang malamig na bakal na pinipiga ang puso ko. Kaninang umaga pa ako hindi mapakali,, narinig ko ang pagpasok niya sa kwarto para kumuha ng gamit, at balak ko sana siyang tanungin tungkol kay Isabela pero b
Casey’s POVKanina ko pa napapansin na tila wala sa sarili si Isabela habang kumakain kami. Bagaman sinabi ni Liam na nahilo lang ito sa jet ski, may kakaiba sa awra ni Isa, masyadong mapula ang kanyang m
Isabela’s POVHindi na namin namalayan na nawala na sina Hudson at Casey sa paningin namin. Naiwan kaming dalawa ni Liam sa gitna ng malawak at asul na dagat.
Isabela’s POVDahan-dahan nang hinila ng winch ang aming parachute pabalik sa bangka. Habang papalapit kami sa platform, hindi ko pa rin maalis ang ngiti sa aking mga labi, at si Liam naman ay hindi pa rin bumibit







