LOGINIsabela’s POV
Dahan-dahan nang hinila ng winch ang aming parachute pabalik sa bangka. Habang papalapit kami sa platform, hindi ko pa rin maalis ang ngiti sa aking mga labi, at si Liam naman ay hindi pa rin bumibitaw sa pagkakahawak sa aking baywang. Pakiramdam ko’y nasa ulap pa rin ako, kahit na tanaw ko na ang mga mapanuring mata ni Casey na naghihintay sa amin.
Nang tuluyan nang lumapag ang aming mga paa sa platform, agad kaming sinalubong ng nakakalokong ngiti ni Hudson.
“Aba, bakit parang iba ang aura ninyong dalawa pagbaba?” panunukso ni Hudson habang tinatanggal ang aming mga harness.
“Isabela, bakit ang pula ng mukha mo? Sobra ba ang init sa itaas o sobra ang… view?”![]()
Isabela’s POV“Are you full?” malambing na tanong sa akin ni Liam habang naglalakad kami sa lobby ng hotel.“Yeah...” nakangiti kong tugon habang inie-enjoy ang mainit na kamay ni Liam na nasa aking baywang.“Ikaw?” balik kong tanong sa kanya sabay tingin sa kanya.Tumunog ang elevator,“Ding” hudyat na dumating na ito.“Hindi. I am craving for seafood,” seryoso niyang sagot.Napakunot ang noo ko. “Hala, 'di ba kumain na tayo kanina? Ang dami mo ngang kinain, ah?” takang tanong ko sabay hakbang papasok sa loob ng elevator.Hindi pa ako nakakalingat nang bigla niyang hinaltak ang aking baywang palapit sa kanya. Ramdam ko ang bilis ng pintig ng puso niya nang magtama ang aming mga katawan.“I wanted more of you, Mhine...” bulong niya sa boses na paos at puno ng pagnanasa.Bago pa ako makasagot, isang gutom na halik na ang iginawad niya sa akin. Mapusok, madiin, at tila ayaw paawat. Hindi pa man lumalalim ang aming paghahalikan sa gitna ng elevator ay tumunog na muli ito.Pagkabukas na
Celeste’s POVNaningkit ang mata ko nang marinig ang sinabi ni Casey. Bawat salita niya ay parang malamig na bakal na pinipiga ang puso ko. Kaninang umaga pa ako hindi mapakali,, narinig ko ang pagpasok niya sa kwarto para kumuha ng gamit, at balak ko sana siyang tanungin tungkol kay Isabela pero bago pa ako makalabas ng banyo ay wala na siya.Ang sakit. Ang saya na makita si Liam kanina ay tila isang malalim na dagat na nakakalunod, pero nang magsalita siya... bawat kataga na binitiwan niya ay parang matalim na kutsilyo na hiniwa-hiwa ang puso ko sa pira-pirasong bahagi.I wanted to give up at that very moment. Pero pinatigas ko ang loob ko. Pinanghahawakan ko ang mga sinabi ni Tita Bea. Hindi ako makakapayag na ang isang tulad ni Isabela lang ang mapupunta kay Liam. She is too far from his world. Hindi niya kayang sabayan si Liam sa negosyo balang araw. Hindi tulad ko, anak ng mayaman, maraming network, at malapit nang matapos ang Masters. Ako ang magiging ace sa kumpanya ni Liam.K
Casey’s POVKanina ko pa napapansin na tila wala sa sarili si Isabela habang kumakain kami. Bagaman sinabi ni Liam na nahilo lang ito sa jet ski, may kakaiba sa awra ni Isa, masyadong mapula ang kanyang mga pisngi at tila hindi siya makatingin nang diretso sa akin.Nang matapos kaming kumain, balak ko sanang hilahin si Isa palayo para usisain. Alam ko ang bawat kilos ng best friend ko, at amoy ko kung may "milagrong" nangyari sa gitna ng dagat.“I will bring Isabela to rest. She needs to take her meds,” seryosong sabi ni Liam sabay kuha sa gamot na binili namin ni Hudson.“Salamat, Casey,” malambing na sabi ni Isa.“No worries,” sagot ko, pero binigyan ko siya
Isabela’s POVHindi na namin namalayan na nawala na sina Hudson at Casey sa paningin namin. Naiwan kaming dalawa ni Liam sa gitna ng malawak at asul na dagat.“Let’s stay here for a while,” malalim at paos na bulong ni Liam sa likuran ko habang nakapatay ang makina ng jet ski.Mula sa malayo, tanaw ko ang maliliit na pigura ng mga tao sa pampang. Kitang-kita ang ganda at puti ng buhangin ng Boracay mula sa aming posisyon, pero ang atensyon ko ay unti-unting nananakaw ng lalaking nasa likod ko.Nakayakap pa rin siya sa akin, pero bigla akong napasinghap nang maramdaman ko ang mainit niyang halik sa aking balikat. Buti na lang at hindi masyadong matindi ang sikat ng araw dahil natatakpan ito ng mga ulap, pero ang init na nararam
Isabela’s POVDahan-dahan nang hinila ng winch ang aming parachute pabalik sa bangka. Habang papalapit kami sa platform, hindi ko pa rin maalis ang ngiti sa aking mga labi, at si Liam naman ay hindi pa rin bumibitaw sa pagkakahawak sa aking baywang. Pakiramdam ko’y nasa ulap pa rin ako, kahit na tanaw ko na ang mga mapanuring mata ni Casey na naghihintay sa amin.Nang tuluyan nang lumapag ang aming mga paa sa platform, agad kaming sinalubong ng nakakalokong ngiti ni Hudson.“Aba, bakit parang iba ang aura ninyong dalawa pagbaba?” panunukso ni Hudson habang tinatanggal ang aming mga harness. “Isabela, bakit ang pula ng mukha mo? Sobra ba ang init sa itaas o sobra ang… view?”
Isabela’s POV“Liam, since andito ka na, let’s enjoy today?” masayang yaya ni Hudson. “After we eat, let’s try parasailing, then jet skiing…”“Yeah, gusto ko ’yan!” segunda naman ni Casey, halatang excited na rin.Napatingin ako kay Liam na kanina pa nakatitig sa akin, tila gusto akong kainin ng buhay. Mukhang iba ang laman ng isip ni Liam kaysa sa iniisip ko. Napakagat ako sa labi at yumuko. Napapaso na ako sa paraan ng kanyang pagtitig…“Okay, let’s do that,” tipid na sagot ni Liam, pero ang boses niya ay malalim at tila may ibang kahulugan.…







