Share

Chapter 2

Penulis: Real Silient
last update Terakhir Diperbarui: 2025-10-28 12:13:20

Liam’s POV

“Do you like the place? Niresearch ko pa talaga ang restaurant na ‘to para masigurado kong magugustuhan mo.”

Nagniningning ang mga mata ni Selena habang tumingin siya sa akin, sabay hawak ng aking kamay sa ibabaw ng mesa. Mainit ang kanyang palad, at saglit akong natigilan sa lambing ng haplos niya.

“Yes, ang ganda dito. Mukhang masarap pa ang pagkain,” sagot niya, may ngiti sa labi.

“Good, good. I’m happy that you like it,” sabi ko, habang pinagmamasdan ang saya sa kanyang mukha.

“I love it, baby.” 

Masigla siyang kumakain, at ako nama’y tahimik na pinagmamasdan siya. I smirk, sa bawat ngiti niya at bawat tawa. Isang linggo rin akong nawala dahil abala sa negosyo. Kailangan kong lumipad papunta sa ibang bansa para asikasuhin ang isang proyekto. Pero ngayong kaharap ko siya, pakiramdam ko ay bumalik lahat ng pagod na nawala.

“Hindi mo nabanggit sa akin na dalaga na pala ang anak mo,” seryoso kong sabi habang pinupunasan ko ang labi gamit ang napkin.

“Aahh… hehe, pasensya ka na. Hindi ko naikwento sa’yo.” Binaba niya ang kutsara at tinidor, at huminga nang malalim bago tumingin sa akin, diretso, walang iwas.

“Eighteen pa lang ako nung nabuntis ko si Isabela. I was planning to abort her… kasi iniwan ako ng boyfriend ko. Niloko niya ako.” Nanginginig ang boses niya. 

“Pero pinigilan ako ng nanay ko. Sabi niya, tapusin ko raw ang pag-aaral, siya na raw ang bahala sa bata.”

Tumango-tango ako, sinusubukang unawain ang bigat ng mga salitang binitawan niya.

“I’m sorry, baby,” sabi niya, halos pabulong. 

“Ayoko kasi na malaman mo ang totoo, baka iwan mo rin ako.” May takot sa kanyang mga mata, takot na baka hindi ko tanggapin ang nakaraan niya.

Hinawakan niya ang kamay ko. 

“Wag kang mag-alala. Pansamantala lang naman siya sa mansyon, I will find a place where she can stay. Hindi ko kasi siya pwedeng itakwil. Hindi na siya kayang alagaan ng nanay ko. Don’t worry. After niya ng college, at makapagtrabaho sigurado, kaya na niyang mag-isa.”

“NO! Let her stay.” Hindi ko napigilang tumaas ang boses ko. Nakita kong nagulat siya. 

“Pero…”

“I think it’s time you make it up to her,” sabi ko nang mas mahinahon. 

“Sa tingin ko, medyo malayo ang loob niya sa’yo.”

Lumungkot ang mga mata ni Selena. 

“Kasalanan ko. Madalang lang akong dumalaw noon. Masyado akong naging abala sa trabaho . Tsaka…” saglit siyang natigilan, tila nagdadalawang-isip kung itutuloy. Pero kalaunan ay nagsalita rin.

“Tsaka ayokong malaman ng mga kaibigan ko na may anak ako sa pagkadalaga.”

Hinawakan niya ulit ang kamay ko, tila nagmamakaawa. 

“Baby, can I ask you a favor?”

Tumaas ang kilay ko ngunit tumango pa rin.

“Since pumayag ka na tumira sa atin si Isabela… can you please tell everyone that Isa is my sister, not my daughter?” May pagsusumamo sa tono niya, at ramdam kong desperado siyang mapanatili ang imahe niya sa lipunan.

Tinitigan ko siya ng ilang sandali bago ngumiti. “Of course, baby. Basta ikaw.”

Ngumiti siya, maluwag sa dibdib. 

“Thank you, baby. Alam ko love na love mo ako.” Lumapit siya at marahang hinalikan ako sa labi.

“I love you, baby,” bulong niya bago muling ngumiti.

Pagkatapos naming kumain, dumaan kami sa mall. Gusto raw niyang bumili ng bagong labas na bag na matagal na niyang inaabangan. Hinayaan ko lang siya.

“Baby, thank you so much! Grabe, ilang buwan ko ‘tong hinintay, and sa wakas, hawak-hawak ko na!” tuwang-tuwang sabi niya habang mino-model ang bag sa harap ko.

Isang mabilis na ngiti lang ang itinugon ko, pero sa loob-loob ko, may bahagyang bigat. Pinagmamasdan ko siyang masayang umiikot, parang walang ibang iniisip sa mundo.

Pagpasok namin sa kotse, hindi ko inaasahan ang sumunod na nangyari. Bigla akong kinandong ni Selena, dahilan para mapaatras ako sa upuan. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan, at ang bango ng kanyang pabango na agad bumalot sa loob ng sasakyan.

“Baby…” malambing pero may halong pang-aakit ang boses niya, sabay lapit ng kanyang mukha sa akin. 

“Nabitin ako kanina.”

“Talaga lang ha?” biro kong sagot, sabay abot sa likod ng upuan. Binuksan ko ang trunk ng kotse gamit ang remote, seryoso ang tumingin sa kanya.

May inilabas akong maliit na paper bag mula sa likod, at winawagayway ko ito sa harap niya.

“Baka ito ang hinahanap mo,” sabi ko,

“ Let me see” tinignan niya ang laman ng bag.

Wow! It looks long and yummy” malandi niyang sabi. 

“we can try it now.”

Buti na lang tinted ang mga bintana ng sasakyan, kaya hindi nila makita na nakakandong si Selena sa akin. 

I put lubricant on the toy, turned it on and carefully pushed it inside Selena. Hindi na ako nag-abalang alisin ang kanyang panty.. 

“Aaaahh Babby, it feels so hot. Ang laki mo” she is acting like it was my di** inside her. 

Napapahigpit ang kapit niya sa aking leeg ko habang patuloy ko itong nilalaro sa loob niya. 

“Damn, ang sarap ng bago mong toy.. Baby.. aaahh” nagtataas baba siya, sarap na sarap sa bago kong bili.. 

“ Baby.. aahh ang laki, ang tigas ang sarap..” 

Kinuha niya ang ito sa  aking hawak at siya na ang nagmanipula. Binuksan ko ang buntones ng damit niya at nilabas ang tayong tayo niyang de** at pinisil ito. 

“ Aaah.. yes ganyan baby..  Can you suck it please…” puno na libog na sabi nito. 

Ngunit hindi ko siya sinunod bagkus, nilagyan ko ng lubricant ang aking mga palad at nilaro laro ang kanyang mga dede. 

“ Yes, fuck aaahh that’s it baby.. More..” pikit ang matang nakatingala na sabi niya. 

“ Aaaahhh I am cumming baby.. Ang sarap.. Aaahh” bumagsak siya sa harapan ko at niyakap ako nung siya ay nilabasan. 

“ Baby, di ba sabi mo pupunta ka sa doctor sa hongkong para tanungin kung may pag-asa bang tumayo ang iyong pagkalalake, anong sabi ng doctor?” tanong niya sa gitna ng paghingal. 

“ I am sorry Baby, mukhang imposible na raw na magamot ang aking erection issue.. “ simpleng sagot ko. 

Ramdam ko ang panghihina niya, ang ang paghinga ng malalim. Nanalilisik ang matang napatingin ako sa kanya. Matang umaapoy. Nakayakap pa rin siya sa akin. 

Nung lumayo siya at tumignin sa akin, napangiti ako ng pagkaganda-ganda.

“ Satisfied?” tanong ko. 

“ Uhmm” tumango ito nakangiti. 

“ Kahit impotent ka, inaamin ko magaling ka pa rin sa kama. Magaganda ang mga gamit na iyong nabibili para pasayahin ako. Malanding sabi niya. 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 230

    Liam’s POVNgunit kasabay ng sakit ay ang nag-aapoy na kasabikan. Gusto kong tumakbo patungo sa kanya. Gusto kong hawakan ang kanyang kamay at itanong kung naaalala pa ba niya ang init ng aking mga bisig. Ngunit nanigas ako sa aking kinatatayuan.Ang distansyang namamagitan sa amin ay hindi lang mga metro ng mamahaling marmol, ito ay ang anim na taon ng mga pagkakamaling ako mismo ang may gawa.Ang ganda niya ay tila isang lason na masarap inumin.Mas matapang na ang kanyang dating, mas matatag, pero sa bawat kislap ng kanyang mga mata, nararamdaman ko ang dating Isabela, ang babaeng minahal ko nang higit pa sa aking sarili.Nakatitig lang ako, takot na kahit ang isang kurap ay maaaring maglaho siyang muli.

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 229

    Liam’s POVHuling sulyap sa salamin. Ang bespoke charcoal-black suit na yari sa mohair ay saktong-sakto sa bawat kanto ng aking balikat. Hindi ako nagsuot ng kurbata, hinayaan ko ang unang dalawang butones ng aking itim na sutlang polo na nakabukas.Gusto kong dalhin ang aura ng isang lalaking hindi kailangang magsumikap para mapansin, sopistikado, tila relaxed, pero bilyonaryo sa bawat galaw.Kahapon ng gabi lang ako lumapag dito sa Paris, diretso mula sa isang nakakapagod na flight, pero walang puwang ang pahinga sa mundong ginagalawan ko. Dapat ay kanina ang pormal na meeting namin ni Signor Julian, ngunit kinansela niya ito dahil sa isang biglaang appointment.Imbes na sa boardroom, sa isang enggrandeng party niya ako pinapunta.

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 228

    Isabela’s POVPagkatapos kong makuha ang lahat ng sukat na kailangan ni Casey, sabay kaming umuwi sa aking apartment. Halata ang pananabik sa kanyang mga mata pagpasok pa lang namin, tila may hinahanap siya sa bawat sulok.“Nasaan na ang inaanak ko?” dismayadong tanong niya nang mapagtantong tahimik ang paligid.Ngumiti ako at isinabit ang aking coat sa hook malapit sa pinto.“Wala siya rito ngayon. Isinama siya ni Mommy sa isang bakasyon. Dapat sana ay sasama ako, kaya lang, alam mo naman... sunod-sunod ang fitting para sa fashion show ko. Hindi tumitigil ang mga kliyente, wala talagang oras para magpahinga.”Lumalambot ang ekspresyon ni Casey habang pinagmamasdan

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 227

    Isabela’s POVHindi ko napigilang mapatili sa loob ng sasakyan. Mabilis kong hinablot ang kamay ni Casey para titigan nang malapitan ang kanyang singsing. Sa ilalim ng mga ilaw ng kalsada ng Milan, ang brilyante ay tila sumasayaw sa kinang, isang simbolo ng bagong simula na matagal ko ring ipinagdasal para sa aking matalik na kaibigan.“Oh my God, Casey! I’m so, so happy for you!” Niyakap ko siya nang mahigpit habang si Lorenzo naman ay natatawang nakatingin sa amin sa rearview mirror.“Easy, Isabella. Baka mabangga tayo sa sobrang pagtalon mo riyan,” biro ni Lorenzo, pero bakas din ang ngiti sa kanyang mukha. “Congrats, Casey. That’s a huge rock.”“Salamat, Lorenzo,” sagot ni Casey bago bumaling sa akin. “Actually, Isa... kaya ako nandito, hindi lang para mag-surprise visit. I wouldn’t trust anyone else with the most important dress of my life.”Nanlaki ang aking mga mata. “You mean...?”“Yes. I want you to design my wedding gown. Ang Me Bellissima ang gusto kong isuot sa paglaka

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 226

    Isabela’s POVAng hangin sa loob ng Palazzo Visconti ay tila may dalang kuryente, isang halo ng amoy ng mamahaling pabango, tagumpay, at ang bigat ng atensyon ng buong Milan. Pagkatapos ng isang palabas na yumanig sa runway, hinarap ko ang isa sa pinakamakapangyarihang boses sa industriya, si Signora Victoria Lasee, ang Editor-in-Chief ng Moda Italia.Siya ang tinaguriang "Kingmaker." Sa isang pitik ng kanyang panulat, maaari kang ituring na alamat o tuluyang ibaon sa limot.Nakaupo kami sa isang marangyang velvet lounge. Sa harap namin, ang mga lente ng camera ay tila mga matang nagmamasid sa bawat galaw ko.“

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 225

    Liam’s POV“Sir, na-submit na po ni Mr. Julian Beaumont ang lahat ng kinakailangang dokumento. Inimbitahan din niya kayo sa Paris para dumalo sa kasal ng kanyang anak.”“I see. Tingnan ko,” matipid kong sagot nang hindi inaalis ang tingin sa monitor.Sa nakalipas na anim na taon, ibinuhos ko ang bawat hibla ng lakas ko sa pagpapalaki ng aking imperyo. Ang maliit na proyekto ko noon sa Singapore ay nanganak ng bilyon-bilyong halaga ng kontrata at kinilala sa buong mundo.Isa na rito ang latest client namin, si Mr. Julian Beaumont, ang hari ng mga luxury hotels at resorts sa Paris. Malaki ang tiwala niya sa renewable energy projects ko, at ang milyon-milyong dolyar na investment na ito ay hindi ko pwedeng balewalain.

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status