Mag-log inLiam’s POV
“Do you like the place? Niresearch ko pa talaga ang restaurant na ‘to para masigurado kong magugustuhan mo.”
Nagniningning ang mga mata ni Selena habang tumingin siya sa akin, sabay hawak ng aking kamay sa ibabaw ng mesa. Mainit ang kanyang palad, at saglit akong natigilan sa lambing ng haplos niya.“Yes, ang ganda dito. Mukhang masarap pa ang pagkain,” sagot niya, may ngiti sa labi.
“Good, good. I’m happy that you like it,” sabi ko, habang pinagmamasdan ang saya sa kanyang mukha.
“I love it, baby.”
Masigla siyang kumakain, at ako nama’y tahimik na pinagmamasdan siya. I smirk, sa bawat ngiti niya at bawat tawa. Isang linggo rin akong nawala dahil abala sa negosyo. Kailangan kong lumipad papunta sa ibang bansa para asikasuhin ang isang proyekto. Pero ngayong kaharap ko siya, pakiramdam ko ay bumalik lahat ng pagod na nawala.
“Hindi mo nabanggit sa akin na dalaga na pala ang anak mo,” seryoso kong sabi habang pinupunasan ko ang labi gamit ang napkin.
“Aahh… hehe, pasensya ka na. Hindi ko naikwento sa’yo.” Binaba niya ang kutsara at tinidor, at huminga nang malalim bago tumingin sa akin, diretso, walang iwas.
“Eighteen pa lang ako nung nabuntis ko si Isabela. I was planning to abort her… kasi iniwan ako ng boyfriend ko. Niloko niya ako.” Nanginginig ang boses niya.
“Pero pinigilan ako ng nanay ko. Sabi niya, tapusin ko raw ang pag-aaral, siya na raw ang bahala sa bata.”
Tumango-tango ako, sinusubukang unawain ang bigat ng mga salitang binitawan niya.
“I’m sorry, baby,” sabi niya, halos pabulong.
“Ayoko kasi na malaman mo ang totoo, baka iwan mo rin ako.” May takot sa kanyang mga mata, takot na baka hindi ko tanggapin ang nakaraan niya.
Hinawakan niya ang kamay ko.
“Wag kang mag-alala. Pansamantala lang naman siya sa mansyon, I will find a place where she can stay. Hindi ko kasi siya pwedeng itakwil. Hindi na siya kayang alagaan ng nanay ko. Don’t worry. After niya ng college, at makapagtrabaho sigurado, kaya na niyang mag-isa.”
“NO! Let her stay.” Hindi ko napigilang tumaas ang boses ko. Nakita kong nagulat siya.
“Pero…”
“I think it’s time you make it up to her,” sabi ko nang mas mahinahon.
“Sa tingin ko, medyo malayo ang loob niya sa’yo.”
Lumungkot ang mga mata ni Selena.
“Kasalanan ko. Madalang lang akong dumalaw noon. Masyado akong naging abala sa trabaho . Tsaka…” saglit siyang natigilan, tila nagdadalawang-isip kung itutuloy. Pero kalaunan ay nagsalita rin.
“Tsaka ayokong malaman ng mga kaibigan ko na may anak ako sa pagkadalaga.”
Hinawakan niya ulit ang kamay ko, tila nagmamakaawa.
“Baby, can I ask you a favor?”
Tumaas ang kilay ko ngunit tumango pa rin.
“Since pumayag ka na tumira sa atin si Isabela… can you please tell everyone that Isa is my sister, not my daughter?” May pagsusumamo sa tono niya, at ramdam kong desperado siyang mapanatili ang imahe niya sa lipunan.
Tinitigan ko siya ng ilang sandali bago ngumiti. “Of course, baby. Basta ikaw.”
Ngumiti siya, maluwag sa dibdib.
“Thank you, baby. Alam ko love na love mo ako.” Lumapit siya at marahang hinalikan ako sa labi.
“I love you, baby,” bulong niya bago muling ngumiti.
Pagkatapos naming kumain, dumaan kami sa mall. Gusto raw niyang bumili ng bagong labas na bag na matagal na niyang inaabangan. Hinayaan ko lang siya.
“Baby, thank you so much! Grabe, ilang buwan ko ‘tong hinintay, and sa wakas, hawak-hawak ko na!” tuwang-tuwang sabi niya habang mino-model ang bag sa harap ko.
Isang mabilis na ngiti lang ang itinugon ko, pero sa loob-loob ko, may bahagyang bigat. Pinagmamasdan ko siyang masayang umiikot, parang walang ibang iniisip sa mundo.
Pagpasok namin sa kotse, hindi ko inaasahan ang sumunod na nangyari. Bigla akong kinandong ni Selena, dahilan para mapaatras ako sa upuan. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan, at ang bango ng kanyang pabango na agad bumalot sa loob ng sasakyan.
“Baby…” malambing pero may halong pang-aakit ang boses niya, sabay lapit ng kanyang mukha sa akin.
“Nabitin ako kanina.”
“Talaga lang ha?” biro kong sagot, sabay abot sa likod ng upuan. Binuksan ko ang trunk ng kotse gamit ang remote, seryoso ang tumingin sa kanya.
May inilabas akong maliit na paper bag mula sa likod, at winawagayway ko ito sa harap niya.
“Baka ito ang hinahanap mo,” sabi ko,
“ Let me see” tinignan niya ang laman ng bag.
Wow! It looks long and yummy” malandi niyang sabi.
“we can try it now.”
Buti na lang tinted ang mga bintana ng sasakyan, kaya hindi nila makita na nakakandong si Selena sa akin.
I put lubricant on the toy, turned it on and carefully pushed it inside Selena. Hindi na ako nag-abalang alisin ang kanyang panty..
“Aaaahh Babby, it feels so hot. Ang laki mo” she is acting like it was my di** inside her.
Napapahigpit ang kapit niya sa aking leeg ko habang patuloy ko itong nilalaro sa loob niya.
“Damn, ang sarap ng bago mong toy.. Baby.. aaahh” nagtataas baba siya, sarap na sarap sa bago kong bili..
“ Baby.. aahh ang laki, ang tigas ang sarap..”
Kinuha niya ang ito sa aking hawak at siya na ang nagmanipula. Binuksan ko ang buntones ng damit niya at nilabas ang tayong tayo niyang de** at pinisil ito.
“ Aaah.. yes ganyan baby.. Can you suck it please…” puno na libog na sabi nito.
Ngunit hindi ko siya sinunod bagkus, nilagyan ko ng lubricant ang aking mga palad at nilaro laro ang kanyang mga dede.
“ Yes, fuck aaahh that’s it baby.. More..” pikit ang matang nakatingala na sabi niya.
“ Aaaahhh I am cumming baby.. Ang sarap.. Aaahh” bumagsak siya sa harapan ko at niyakap ako nung siya ay nilabasan.
“ Baby, di ba sabi mo pupunta ka sa doctor sa hongkong para tanungin kung may pag-asa bang tumayo ang iyong pagkalalake, anong sabi ng doctor?” tanong niya sa gitna ng paghingal.
“ I am sorry Baby, mukhang imposible na raw na magamot ang aking erection issue.. “ simpleng sagot ko.
Ramdam ko ang panghihina niya, ang ang paghinga ng malalim. Nanalilisik ang matang napatingin ako sa kanya. Matang umaapoy. Nakayakap pa rin siya sa akin.
Nung lumayo siya at tumignin sa akin, napangiti ako ng pagkaganda-ganda.
“ Satisfied?” tanong ko.
“ Uhmm” tumango ito nakangiti.
“ Kahit impotent ka, inaamin ko magaling ka pa rin sa kama. Magaganda ang mga gamit na iyong nabibili para pasayahin ako. Malanding sabi niya.
Isabela’s POVPagdating sa Milan, dumiretso ako sa apartment namin ni Mommy. Plano kong doon muna tumuloy dahil ayokong bumalik sa mansyon ni Liam nang mag-isa. nalulungkot ako kapag wala siya. Gusto ko, pagpasok ko sa pinto ng mansyong iyon, kasama ko na si Liam.“Mommy!” Isang masayang salubong ang ibinigay sa akin ni Maeva. Agad ko siyang binuhat at pinauulanan ng yakap at halik.“Daddy is so busy... I thought he was coming home today. I miss him so much,” nakapout niyang sabi.Hinimas ko ang kaniyang buhok habang tinititigan ang mga mata niyang kawangis ng sa kaniyang ama. “Daddy is working so hard for you, anak. We should always try to understand him, okay? He loves you so much.”Ramdam ko ang bahagyang pagtatampo ni Maeva, pero pilit siyang tumango. Nakita ko ang makahulugang tingin ni Mommy sa akin, isang tingin na tila ba nababasa na niya agad ang pagbabago sa puso ko.“Kumain ka na muna, Isabela. Alam kong pagod ka sa biyahe,” sabi ni Mommy.“Iaakyat ko lang po ang gamit ko
Isabela’s POVPagkatapos kumain, pumasok na ako sa aking suite para maligo at maghanda. Mamaya na ang flight ko pabalik ng Milan. Hindi ko pa sigurado kung sabay ba kaming uuwi ni Liam o baka may importante pa siyang kailangang asikasuhin dito sa Paris.Habang nasa loob ako ng banyo at dinadama ang init ng tubig, hindi ko mapigilang mapangiti. Naalala ko ang mga halik at titig ni Liam na tila nagpapainit sa aking buong katawan.Nagbabad ako sa shower, pilit na pinapawi ang init na tila nagliliyab pa rin sa loob ko.Paglabas ko, nakabalot lang ako ng bathrobe. Abala ako sa pag-a-apply ng lotion sa aking binti sa harap ng salamin nang biglang bumukas ang
Isabela’s POVSa unang pagkakataon sa loob ng anim na taon, nagising ako na tila tinanggalan ng mabigat na pasan sa dibdib. Walang bangungot ng nakaraan, walang pait ng galit. Ang huling naaalala ko ay ang malambing na boses ni Liam habang nagkukwento siya at ang init ng kaniyang yakap na nagsilbi kong kumot kagabi.Ang himbing ng tulog ko. Iyong tipong kahit ang ingay ng Paris sa labas ay hindi nambulabog sa kapayapaang nahanap ko sa piling niya.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, inaasahang mararamdaman ko ang kanyang presensya sa tabi ko. Ngunit nang haplusin ko ang kabilang panig ng kama, tanging malamig na unan na lang ang naroon.Agad akong napabangon. Kinabahan ako. Isang pamilyar na takot ang gumapang sa puso ko, paano kung panaginip lang ang lahat? Paano kung guni-guni ko lang ang pagtatapat niya?“Liam?” mahina kong tawag, pero walang sumagot.Mabilis akong tumayo, binalewala ang bahagyang kirot sa aking puson. Dumiretso ako sa banyo para maghilamos at ayusin ang
Liam’s POVNapatitig ako sa kaniya, at sa halip na mainis, isang mahinang tawa ang kumawala sa aking mga labi. Isinandal ko ang aking noo sa kanyang balikat habang dahan-dahang humuhupa ang init ng aking katawan.“Perfect timing,” bulong ko uli, pero sa pagkakataong ito ay may kasama nang ngiti.Humiwalay ako nang bahagya at hinaplos ang kaniyang pisngi. Kitang-kita ko ang panghihinayang at bahagyang sakit sa kanyang mga mata dahil sa nararamdamang cramps.Anim na taon akong naghintay. Ano ba naman ang dagdag na ilang araw? Ang mahalaga sa akin, sa puntong ito, ay nasa loob kami ng iisang silid at hindi na siya tumatakbo palayo.
Liam’s POVTila tumigil ang pagdaloy ng dugo sa aking mga ugat. Ang bawat salitang binibitawan ni Isabela ay tila mga martilyong nagpapabagsak sa huling pader na itinayo ko sa paligid ng aking puso.Nalaman na niya.Ang sikretong pilit kong ikinubli dahil sa takot na kaawaan niya lang ako, ang madilim na kabanata ng buhay ko na ayaw ko sanang masilip niya kailanman, ay heto na, nakalatag sa aming pagitan. Ngunit mas lalo kong naramdaman ang paninikip ng aking dibdib dahil umiiyak siya nang dahil sa akin. Iyon ang pinakahuling bagay na gusto kong maramdaman niya, ang masaktan nang dahil sa akin.Sa isang saglit, ang paligid ko ay naglaho. Ang marangyang suite sa Paris ay napalitan ng amoy ng gamot at malamig na bakal.~~ Flashback: Six Years Ago ~~Durog na durog ako nang makita ko silang magkayakap ni Miguel sa airport. Pinanood ko kung paano siya naglakad palayo sa akin, papasok sa loob, dala ang puso kong kinuha niya nang buo. Akala ko, may pag-asa pa. Akala ko sapat na ang pagma
Isabela POVDahan-dahan kong ibinaba ang baso sa maliit na lamesa bago ko sinalubong ang mga mata ni Liam. Ang takot na kanina ay sumasakal sa akin ay narito pa rin, nakabara sa aking lalamunan, at tila anumang oras ay muli akong lulunurin ng sarili kong mga luha.Hindi ako nakapagsalita agad. Sa halip, mas lalo akong lumapit sa kanya. Hinawakan ko ang kanyang mga kamay, ang mga kamay na akala ko noong isang oras ay hinding-hindi ko na muling mahahawakan. Naramdaman ko ang panandaliang pagkabigla sa kanyang mga mata, hindi niya inaasahan ang ganito ang pagtugon ko pagkatapos ng mahabang panahon ng aking pagmamatigas.Ang makita si Liam na buhay, humihinga, at walang galos ay nagsilbing isang malakas na wake-up call para sa akin. Habang nakatitig ako sa kaniyang nag-aalalang mukha, umalingawngaw sa isipan ko ang boses ni Lea kanina. Ang bawat salita niya ay tila naging gabay sa madilim na pasilyo ng aking puso.“Isabela, cherish every moment that you have. Huwag mong sayangin ang pan
Liam’s POVPagdating ko sa opisina, hinihintay na ako ni Adriane sa may lobby. Kita kong kakaligo lang niya, basa pa ang buhok, bahagyang gusot ang polo, at halatang nagmamadali. Kilala niya ako. Sa mga ganitong s
Liam’s POVMasaya ako ngayon, isang pakiramdam na matagal ko nang hindi nakikilala. Yung klaseng saya na hindi kayang sukatin ng pera, tagumpay, o kapangyarihan. Masaya ako dahil kasama ko si Isabela. Pero may hal
Isabela’s POVNalulungkot ako dahil malapit na akong umuwi. Bukas ng gabi ang alis ko. Iisipin ko pa lang ito, sumasakit na ang puso ko.Sa ilang araw ko dito sa Singa
Celeste’s POVMabigat ang katawan ko at wala talaga ako sa mood habang umiikot kami sa Universal Studios kasama ang mga kaibigan kong si Jaz. Dapat masaya. Dapat excited ako. Pero bawat hakbang, parang may humihil







