LOGINTumikhim si Anzel pagkatapos kumanta. Tumingin ito sa direksyon ko at mataman na tumitig sa akin. “I’m really sorry, Mine. I admit, minsan insensitive ako, unreasonable, at pinapangunahan ng selos. Nagwawala ang dibdib ko sa tuwing naiisip kong maaagaw ka ng iba. I know it’s wrong but damn. Hindi ko kayang kontrolin ang sarili ko. Baliw na baliw na yata ako sayo kaya kahit sino handa kong balian ng buto mabigyan lang sila ng babala na hindi lang iyon ang aabutin nila sa oras na agawin ka nila.” Nilahad nito ang kamay na may hawak na bulaklak. “I’m sorry, mine. I’m sorry kung ganito ako magmahal. Patawarin mo ako dahil kahit kasal na tayo ay natatakot pa rin ako na agawin ka ng iba. Wala akong intensyon na masama, may tiwala ako sayo. Ayoko lang bigyan ng pagkakataon ang kahit sino na makalapit sayo.” Nainis talaga ako at nasaktan noong sinabi niya na natatakot siya na maagaw ako ni Victor. Nainsulto talaga ako. Pero habang pinakikinggan ko ang asawa ko at naisip ko kung ako ang na
(Natalia pov) Tawa nang tawa sila Meryl at Jeffy ng i-kwento ko ang ginawa ng asawa ko at sinapit ni Victor. “Ano ka ba hayaan mo na, deserve naman no’ng tao ‘yung suntok. Saka ayaw mo no’n naganti ka ng asawa mo? Saka kung ako din kay Anzel magagalit din ako, noh. Ang kapal naman ng mukha niya na dalhan ka ng bulaklak. Pagkatapos ng ginawa niya sayo noon? Kung ako no’n baka makisipa din ako sa asawa mo!” Komento ni Meryl. “Pinadala mo sana sa pinakamalayong hospital!” Hindi naman nagpatalo na komento naman ni Jeffy na tumatawa rin. Hindi pa rin kasi nawawala ang galit ng mga ito kay Victor. Hanggang ngayon ay kumukulo ang dugo nila kapag naririnig ang pangalan nito. “Saka may asawa ka na, Nat. Para saan ang bulaklak na dala niya? Nang-gagag0 ba siya? Alam mo kung ako sayo iwasan mo na ‘yang ex mo. Oo nabangga mo ang kotse niya at may kasalanan ka sa kanya. Pero hindi ibig sabihin no’n kakalimutan mo na ‘yong ginawa niya at ikaw naman ang may kasalanan sa kanya. Isipin mo
Balak ko sanang pakalmahin ito pero mayasdong mabilis ang pangyayari, mabilis itong nakalapit kay Victor at malakas itong sinuntok. Napasinghap kami ni Pete sa gulat. Hindi ito nakontento, tinadyakan nito sa tiyan ng paulit-ulit si Victor. “Anzel, tama na! Ano ba!” Niyakap ko ito sa likuran at sinubukan na ilayo subalit masyado itong malaki at malakas, wala akong nagawa. Tumulong si Pete pero hindi pa rin sapat ang lakas naming dalawa. “My god, Anzel! Pwede ba kumalma ka?!” “Kalma?!” Napaigik si Victor ng tadyakan muli ito sa tiyan. Duguan na ito at halos mawalan ng ulirat. “How could I if this fvcking jerk trying to steal you from me?! Tangina! Mapapatay ko muna siya!” “Maaagaw ako?” Maang ko siyang tiningnan. “Gano’n ba kababa ang tingin mo sa’kin para pag isipan ako ng ganyan?” Niloko at sinaktan ako noon ni Victor. Hindi ako minahal ng tama at tinuring na parang basura. Gano’n ba katanga ang tingin sa akin ni Anzel para bumalik sa gag0ng ‘to? “Nat—“ Tinaas ko ang kam
Tumingin ako sa bulaklak na dumating. Isang linggo ng may mga nagpapadala ng mga bulaklak sa akin. Hindi ko naman ma-return dahil bukod sa pangalan ni Victor wala ng ibang nakalagay card kalakip niyon. Pinadala ko na ito sa dating address nila Victor pero bumabalik lang iyon dahil wala na daw nakatira doon. Huminga ako ng malalim. Madilim ang mukha ni Anzel at halatang galit. Nagseselos? Malamang. Siguro. Paano kaya nalaman ni Victor ang address ko? “Galit ba si Kuya Anzel? Para kasing pwet ng pato ‘yong bunganga niya. Paano ba nalaman ng Victor na ‘yon ang address natin?” Huminga ako ng malalim. “Ewan ko ba.” Mahigpit ang hospital kaya malaman hind doon iyon ni Victor nakuha. “Ang liit talaga ng mundo, noh? Sa dami ng pwedeng mabangga ‘yong ex mo pa? Sayang hindi pa siya natuluyan.” “Leisa, wag ka nga magsalita ng ganyan.“ suway ko. “Sorry. Eh kasi hanggang ngayon nabu-bwisit ako sa kanya. Saka may pabulaklak-bulaklak pa siya, alam naman niya na nagseselos ang asawa mo
Mataman kong pinagmasdan si Anzel habang nagtatrabaho. Tatlong araw na magbuhat ng ma-discharge ito. Ang unang inasikaso agad nito ay makasuhan ang truck na muntik ng bumangga sa amin. Hanggang ngayon ay galit pa rin ito sa nangyari, hindi ito pumayag na hindi iyon pagbayarin. “Kape ka muna.” Nilapag ko ang bagong timpla na kape sa ibabaw ng mesa. Lumapit ako sa kanya at hinaplos ang buhok niya. “Sabihin mo lang kapag kailangan mo ng masahe ha. Sa ulo? Balikat? Katawan? Kahit saan. Dapat nga nagpapahinga ka muna eh, hindi ‘yong trabaho agad. Hindi ka kaya robot, kailangan mo rin magpahinga.” “Nah. I’m fine.” Hinila niya ako at inupo sa hita. “Pero dahil masahe na ang offer mo, sino ba ako para tanggihan ang asawa ko?” Pumasok ang kamay nito sa loob ng blouse ko at pinisil ang dibdib ko. Masahe lang ang sinabi ko pero mukhang ibang ang gusto nitong hawakan ko. Natawa ito ng paluin ko sa kamay. “Puro ka kamanyakan. Magpalakas ka muna, baka mamaya bumagal ka.” Biro ko. Napang
Niyakap ako ni Anzel kaya napasubsob ako sa dibdib niya. Nawala ang inis ko ng maamoy ko ang mabango niyang katawan. Shit. Paano kami mag aaway nito eh isang yakap lang wala na agad ang inis ko? Tumingala ako at ngumuso. “Alam mo nakakainis ka. Muntik na ako atakihin kanina sa puso dahil sayo. Akala ko masamang loob na ang sumusunod sa akin.” “Mama, sabi ni Superman dapat daw bantayan ka namin. Baka daw po kasi agawin ka ng bad man—“ agad na tinakpan nito ang bibig ni Natnat. Bad man? Natampal ko ang noo ko. So, nagseselos nga ito at nagbabantay sa kilos ko? Aba loko nga talaga. Pati bata ay dinamay pa sa pagbabantay. Naniningkit ang mata na tiningnan ko siya. Lumunok ito at nag iwas ng mata. “Delikado ang panahon ngayon, mine. Gusto ko lang makasiguro na ligtas ka.” Palusot pa niya. “Delikado? Ang sabihin mo binabatayan mo ako. Akala mo hindi ko alam na tumawag ka sa mommy mo para bantayan ako. Ano ako bata?” “Sorry na, mine.” Malambing na niyakap niya ako. “Hindi l
"Hindi ka lang nabayaran agad ay nagkakaganyan ka na? Wag kang mag alala dahil babayaran kita—a-ano ba—w-wag mo nga akong hawakan... ahhh." Hindi ko matuloy ang sinasabi ko sa tuwing humahaplos ang kamay niya sa hita ko. Yung kuryenteng naramdaman ko kanina ay mas lalong sumidhi. Wala naman ak
“Saan ka galing?” Napahawak ako sa dibdib sa gulat. “Alam mo bang nag aalala na kami? Dalawang araw kang nawala. Akala namin pina-salvage ka na ng asawa mo.” Ani ni Jeffy. “Ex. Hiwalay na kami no’n.” humawak ako sa leeg ko ng tingnan ako ni Meryl. Napalunok ako ng laway. Hindi kaya may markang na
“Kakain ka, o tatayo ako at pakakainin kita sa paraang gusto ko. Choose, Natalia.” Naniningkit ang mata ko. “Tinatakot mo ba ako?” Tumaas ang sulok ng labi nito. “Sa anong paraan mo ba naisip na pakakainin kita?” Hindi ako nakasagot. “Tell me, sa anong paraan? Gusto kong malaman.” Nang mamula a
"Parang hindi minahal, ah..” "Yun na nga. Ano ba ang nagustuhan ko sa kanya at tatlong taon bago ako natauhan." Bumuga ako ng hangin. Gusto ko sanang sabihin sa kanila ang tungkol sa problema ko pero nahihiya na ako. Alam kong mag ooffer sila ng tulong. Sobra-sobra na ang naitulong nila kaya ay







