Masuk"Slap your husband for me."Napaamang si Raine. Mabilis siyang lumingon kay Crassus para sana basahin ang reaksiyon nito. Subalit hindi umimik si Crassus. Titig na titig lang ito kay Lolo Faustino.Lumunok si Raine. "T-teka lang po," ani niya na biglang na-pressure. Peke siyang ngumiti habang binalingan si Lolo Faustino."S-sigurado po ba kayo niyan, L-lolo?" Tumayo si Lolo Faustino. Mabagal siya'ng naglalakad. Nang malagpasan niya si Raine ay huminto siya. "Do it for me,” Don Faustino said in a firm yet weary tone. He pinched the bridge of his nose before letting out a heavy sigh. “And talk to him. Maybe he thinks too highly of himself—that’s why he didn’t even bother telling me about the operation.” His gaze darkened with disappointment as he looked away. “Talk to him. Mamumuti ang mata ko sa batang iyan."Ngumiwi si Raine. Napakamot siya sa kanyang ulo. Pasimple niyang tinitigan si Crassus.Paano naman niya ito sasampalin? Titignan lang niya ito sa mata ay mapapaatras na siya. Ok
"I don't want to see your face," Crassus said in a cold tone. "The next time you insult my wife, sisiguraduhin ko na may kalalagyan ka.""Ma'am," ani ni Erasha. "T-tara na po." Mangiyak-ngiyak na tumayo si Tia. Binalingan niya si Raine at saka ito tinapunan ng isang nakakamatay na tingin. "You're so lucky," she hissed. Saka niya tinitigan si Crassus. "Fine! Kung gusto mo'ng kunin ang bahay, so be it! Parang hindi ko naman kayang bumili ng bago!" Pagmamayabang pa niya. Tinitigan ni Tia si Raine mula ulo hanggang paa. Umismid siya. "Huh, what now? Hindi mo totoong mama si Roberta. Iyong kinikilala mo rin na ama mo, patay na rin. Poor you, I heard iyong papa mo lang ang nakakaalam sa buong pagkatao mo. Paano mo siya matatanong eh patay na siya?" panunuyang tanong ni Tia.Napatiimbagang si Raine. Humakbang siya ng isang beses subalit pinigilan siya kaagad ni Crassus. Malamig na tiningnan ni Raine si Crasssus. Saka niya binalingan si Tia. "Masyado ka ng maraming nalalaman," saad ni Ra
Gabi na nang sabay na dumating sina Raine at Crassus sa mansion ni Lolo Faustino. Tumawag kasi ito. Ani ni Lolo ay gusto raw nito kausapin si Raine, kaya sinamahan ni Crassus ang kanyang asawa na bumyahe papunta rito.Pagpasok nina Crassus at Raine sa sala ng mansion ay pareho silang natigilan. Malamig na tinitigan ni Raine si Tia na prente'ng nakaupo sa sofa. Si Crassus ay hindi maiwasang mapatiimbagang.Ngumisi si Tia. Dahan-dahan niya'ng binaba ang hawak na juice. Saka niya inekis ang kanyang paa."Hi, guys, " bati ni Tia nang nakangisi.Naging blangko ang emosiyon ni Raine. Si Crassus ay hindi nagsalita. Bagaman tahimik ito, naniningkit ang mata nito habang nakatitig sa dating nobya."What are you doing here?” Crassus asked coldly, his sharp gaze fixed on Tia. The chill in his voice was enough to make the air between them tense. “It’s already late. Don’t you have a taping tonight?”Ngumiti ng matamis si Tia. "Wala eh. Nagpunta ako rito para bisitahin si Lolo Austin. “Isn’t it grea
Crassus froze when he saw Raine was trying to hold back her tears. Lumunok pa ito para lang umurong ang luha nito.Hindi nakatiis si Crassus, Muli niya utong niyakap , at sa pagkakataon'g iyon ay mahina ng umiyak si Raine. Nabalisa si Crasssus. Hinaplos niya ang buhok nito habang nakayakap kay Raine. "I heard from Julie that you had a fight with your mom,” he said, his voice laced with concern. “What’s going on?"Natahimik si Raine. Iniwas niya ang kanyang mata at inayos sa pagpahid ang luha. "W-wala."Crassus’s eyes darkened, a flicker of restrained anger passing through them. “So you’re not going to tell me?”Muling natahimik si Raine. Tinitigan niya ang hawak na bulaklak. "Ano...." Dahan-dahan siyang kumawala sa yakap ni Crassus. "Tungkol lang kay Athelios.""Liar," he said. "Alam kong wala kang pakialam sa kapatid mo."Muling natahimik si Raine. Nilaro niya at inikot-ikot ang hawak ang bulaklak. "Iyon nga iyon."Naningkit ang mata ni Crassus. "You're not good
Mapait na wika ni Raine habang makahulugang nakatitig sa kanyang mama. "Ano? Itatakwil muna ako?"Napatda si Roberta sa narinig. Kumikibot-kibot ang kanyang labi habang nakatitig kay Raine. "Nak naman.""Tch!" Pait na ngumiti si Raine. Lumunok siya. Tinitigan niya si Roberta. "May magagawa pa ba ako? May choice ba ako noong mga time na 'yon? Siyempre, wala," malungkot na wika niya. "Masisisi mo ba ako? Walang gustong tumulong sa akin. Iniiwasan na ako ng mga tao. Baun ako sa utang. Kahit na may sideline ako, kulang pa rin ang sweldo ko. Pinapaaral ko pa ang sarili ko. Si Athelios, ayaw tumulong. Gusto na lang niya na mamatay ka. Iyong mga kadugo mo, ayaw rin tumulong. Ilang beses na ako palipat-lipat ng boarding house kasi hindi ako makapagbayad ng maayos sa renta. Pati sarili kong pagkain, kailangan ko pa'ng tipirin. Ngayon, sabihin mo sa akin. Marumi pa ba ako sa paningin mo?"Napakurap-kurap si Roberta sa narinig. Nagulantang siya. Hindi niya inaasahan na ganoon kalala ang pinagdaa
Hindi kaagad naka-imik si Crassus nang marinig niya ang sinabi ni Raine. Blangkong tinitigan niya ito. Hindi pa rin ito tumitigil sa kakaiyak. So Raine's mother finally told her the truth. Crassus eagerness to wait had finally paid off. Ang tagal niyang nagtimpi na huwag sabihin kay Raine ang tungkol sa pagkatao nito. He was so impatient about it— thank goodness, he was able to restrain himself. Mas lalo'ng humagulhol si Raine. Bumalik sa reyalidad ang isip ni Crassus. Nagtaas-baba na rin ang baba nito dahil sa kakaiyak. Napatiimbagang si Crassus. Binuhat niya ito at dinala sa loob. Subalit nang marating ni Crassus ang sofa ay hindi niya tuluyang inilapag si Raine. Umupo siya roon habang kinandong niya ito. Patuloy pa rin ito sa pag-iyak. Binalewala nito ang pagbuhat niya, patunay lang na okopado ang isip nito. Kung sa ibang pagkakataon pa ay matagal na sana ito nagreklamo, pero hindi. Umiiyak pa rin ito. Hindi nagsalita si Crassus. Alam niya'ng nasasaktan ito sa nalaman kaya bin
"Ano?" Bulalas ni Mama Roberta. Napabuga siya ng marahas na hangin. Napahilamos siya sa kanyang mukha. "Nasa kanya na pala mo ang pera mo? Siya na pala ang nag-bubudget? Kailan pa?"Napayuko si Lola Pansing. "S-simula noong magkasakit ako.""Bakit ka pumayag, Ma?" May inis na wika ni Mama Roberta.
Palihim na ikinuyom ni Raine ang kanyang kamay sa ilalim ng mesa. Sa sobrang inis niya ay naging tuliro siya. Parang batingaw na kumakampana sa utak niya ang mga salitang binitawan ni Tiya Manuela. Talagang nakakataas ng dugo ang tabas ng dila nito.Itinaas ni Raine ang kanyang noo. Bagaman kumukul
Nagtapunan ng makahulugang tingin sina Raine at Mama Roberta. Umangat ang gilid ng labi ni Raine. Bahagya naman siya pinandilatan ng mata ni Mama Roberta. Na para bang binabalaan siya. "Sa isang new company. Intern pa lang ako," kalmadong sagot ni Raine. Tinitigan niya ang kanyang plato. "Kaka-grad
"Tama na 'yan!" Ma-awtoridad na sabi ni Lola Pansing. Nilingon niya ang kanyang anak na nasa kanyang likod. "Ako ang nagpapunta kina Raine at Roberta rito kaya wala kayong karapatan para manumbat." Dumaan ang katahimikan sa pagitan nila. Napabuntonghininga si Raine. Dinaan na lang niya sa pagyakap







