Chapter 6

HINDI NA MAPAKALI SI RAINE nang marinig niya ang sinabi ni Dr. Riacrus.

"Okay lang po ba siya?"

"Yes, Dear for now. Huwag kang mag - alala, nagawa na namin ang emergency treatment. Pero hindi tayo dapat magpakampamte. Alam mo ang sitwasyon nang Mama mo, Hija. Sa ngayon ay stable na ang lagay niya.

Natahimik siya.

"Ms. Villanueva, are you still there?"

"Y- Yes, Doc."

"Good, and again I have to remind you of this. Dahil sa nangyari sa Mama mo kagabi ay may panibago na namang bayarin dahil sa mga nagamit na kagamitan at medisina, Ms. Villanueva. Medyo malaki ang naidagdag. Kailangan mong bayaran ito ng buo."

"S- sige po. Hahanap po ako ng paraan."

"I know you will but Hija, you have to pay it all at once. Although nagbabayad naman kayo noong nakaraan pero hindi iyon sapat, Hija."

Hindi na naman siya kaagad nakasagot. Muli na naman niyang naalala ang malaking bill ng ospital. Nagkarambola na ang utak at ang puso niya dahil sa kanyang emosiyon.

"Kung hindi mo ito mababayaran ng buo ay hindi kita madedepensahan mula sa reklamo ng nakatataas. I know this maybe sound rude and absurd, but Hija. I'm doing my best. Talagang ito lang ang magagawa ko dahil trabante lang din ako sa ospital na ito. I hope you understand."

"Opo, Dr. Riacrus. Naintindihan ko po."

"Salamat, Hija. And by the way, Ms. Villanueva. Can I ask you?"

Tumango siya kahit hindi naman nito nakikita ang kanyang reaksiyon. "Opo."

"Okay, ahmm, your mother's situation is in need of special care. Alam kong pareho kayo nagtatrabaho ng kapatid mo kaya pareho kayong gahol sa oras para sa Mama niyo. Pero kung pwede, maghanap kayo ng tagapagbantay sa Mama ninyo. She need a 24/7 care and comfort, Ms. Villanueva. Your mother is in need of someone that take care of her. Para makaiwas na rin siya sa impeksiyon."

Hindi na alam ni Raine kung ano ang isasagot sa Ginang. Natuliro na siya.

Magdamag niyang inaasikaso ang mga paperworks. Wala pa siyang matinong tulog. Nagsisimula na ring magprotesta ang kanyang utak dahil sa pagod at antok. At ngayon na tumawag ang Doktor ng Mama niya para ipaalala ang bayarin sa ospital ay parang huminto nang panandalian ang utak niya.

Hindi man nito sasabihin ay alam na niyang malaki ang bayarin nila sa ospital. Bago kasi siya umalis kahapon ay nagtungo na siya sa billing para humingin ng bill statement ng kanyang Mama. Nang makita niya papel kung saan naka - record ang dapat na babayaran ay parang tinakasan ng lakas ang kanyang tuhod.

Nitong nakaraang buwan ay ilang beses na siyang pumalya sa pagbayad. Ngayon at may nadagdag na naman ay hindi na niya alam kung saan niya hahagilapin ang malaking halaga. Nasa four hundred thousand na ang previous bill ng Mama niya kagabi. Hindi pa kasali roon ang charge sa emergency treatment.

Ngayon ay naiitindihan na niya ang kasabihang, "a penny can make a hero fall."

Dahil sa kinasadlakan niya ngayon ay talagang nanghihina na siya dahil sa laki ng bayarin.

Bagaman may kalakihan ang kanyang nakukuhang internship salary ay hindi pa rin ito sapat. Kailangan niya rin kasing bayaran ang kanyang renta. Bukod pa roon ay may mga bayarin din siya sa eskwelahan. May pagkain pa at ibang necessities. Tinipid na nga niya ang kanyang sarili. At may isa pa na problema, sa susunod pa na buwan ang kanyang sahod.

Pakiramdam niya tuloy ay parang may isang malaking bato na ang nakapatong sa kanyang ulo.

Napalaking halaga na para sa kanya ang four hundred thousand. Saan naman niya ito pupulutin. Nautangan na niya ang kanilang mga kadugo. Hindi pa siya nakapagbayad at ayaw na rin ng mga ito na magpautang.

Sa kasagsagan ng pag - iisip ay biglang sumulpot sa utak niya ang alok ni Mr. Almonte.

Kung tutuusin, barya lang para rito ang four hundred thousand. Di hamak na mas mababa iyon kompara sa inalok nito na sampung milyon.

Nabaghan siya.

Kaya niya namang hanapin ang four hundred thousand kung isa na siyang ganap na CPA. Pero sa kinalalagyan niya ngayon, ang hirap nitong hanapin. Ni wala na nga siya malapitan na kamag - anak.

Isa pa, kailangan din ng Mama niya na may magbabantay rito. Hindi na siya nagulat sa sinabi ng Dr. dahil matagal na nito sinuhestiyon ang bagay na iyon. Hindi nga lang niya magawa dahil wala siyang pambayad.

"Sana pag - isipan mo ng mabuti ang suhestiyon ko, Ms. Villanueva. She need someone who can take care of her. Isa sa dahilan kung bakit nagkalagnat ang Mama mo ay dahil sa plema sa kanyang baga. It is due to improper care, so hiring a nurse is for her good. Isa pa, hindi ka na rin mag - alala kung wala magbabantay sa kanya." Pagpukaw pa ng Dr. sa kanyang atensiyon. Nasa kabilang linya pa rin ito.

Nang marinig niya iyon ay parang naging hudyat ito para kay Raine na gawin ang isang desisyon.

Nakita niya si Mr. Almonte kagabi. Sa kalagayan nito ay mukhang hindi naman mahirap para rito na maghanap ng mapapakasalan. Pero kung wala pa itong mahanap ay walang maging problema.

"Tatawagan ko ulit kayo kapag may nakahanap na po ako ng paraan, Dr. Riacrus. Salamat po sa pag - intindi."

"Okay, Hija. Balitaan mo ako. Ibaba ko na 'to."

"Sige po, salamat." Pagtapos niya sa tawag.

Mabigat man sa dibdib, nabuo ang isang pasya sa isip ni Raine.

Kailangan niya ng tulong, at si Mr. Almonte lang ang makakalutas sa problema niya. Hindi bale na kung ano ang iisipin nito. Wala na siyang pakialam. Ang importante ay ang kaligtasan ng kanyang Ina. Saka na niya iisipin ang kanyang sarili kapag naging okay na ang lahat.

Raine became impatient. She stormed out in the office and walk straight into the CEO office. Kahit na wala pang tao sa opisina nito dahil alas singko palang ng madaling araw.

Nang makarating siya roon ay sinalubong siya ng katahimikan. Napapikit siya sabay buntonghininga. Napasandal siya sa glass wall.

Pinadaus - os niya ang sarili rito hanggang sa mapasadlak siya sa malamig na sahig. Mahina niyang inuntog ang ulo roon sa kawalan ng magawa. Napatingala siya.

Habang pumapatak ang oras ay naisip niya ang kalagayan ng kanyang Mama. Hanggang sa unti - unti na siyang tinangay ng antok.

Nang naglalaban ang talukap at ang utak ni Raine ay may naaninag siyang anino na papalapit sa kanya. Dinilat niya ang kanyang mata.

Saka palang niya nagpatanto, na ang rebultong nakita niya kanina ay walang iba kung hindi si Crassus.