Se connecterNanginginig ang mga pilikmata ni Jessica. Sa totoo lang, mahigpit siyang nagtitiwala kay Craige. Kung hindi, hinding-hindi niya magagawang dalhin si Isabella sa kanilang bahay.Gayunpaman, nang makita niyang napakasama na ng kalagayan ni Isabella, hindi niya maiwasang sandaling matigilan. Sa pagkakataong ito, mukhang totoong galit na galit si Craige.Wala namang naramdamang awa si Jessica para kay Isabella. Marahil, ito ang parusa at kapalit na nararapat matanggap ng isang babae na pilit sumusubok na sirain ang pamilya ng iba.Ngunit kahit ganoon, kailangan pa rin niyang magkunwari. Gusto niyang malaman kung sino talaga si Isabella at kung ano ang totoo nitong balak. Kaya nagkunwari siyang nagulat.“Ah, Isabella!”Mabilis na lumapit si Jessica sa kanya.“Isabella, ano ang nangyari sa ’yo?”Hinawakan ni Isabella ang duguan niyang mukha. Dahil sa matinding sakit at pagkahilo, tuluyan nang nawala sa isip niya ang anumang romantikong pag-iisip tungkol kay Craige.“Jessica, s-sinakt
Sa banyo, nakatayo si Craige sa ilalim ng shower habang naghuhugas ng katawan. Tumatalbog ang tubig sa kanyang matipunong katawan bago kumalat sa iba’t-ibang direksyon.Bigla siyang nakarinig ng katok sa pintuan.“Jessica?” tawag niya.Narinig iyon ni Isabella na nakatayo sa labas, ngunit nanatili siyang tahimik. Kapag nagsalita siya, agad mabubunyag ang kanyang pagkakakilanlan. Gusto niyang isipin ni Craige na siya si Jessica.Hindi naman naghinala si Craige.Kung tutuusin, ito ang master's bedroom na pinagsasaluhan nila ni Jessica. Bukod doon, hindi pa niya alam na dinala na si Isabella pabalik sa villa.“Jessica, pumasok ka.”Pinapapasok niya ito. Halos hindi naman mapigilan ni Isabella ang kanyang pananabik. Napangiti siya habang marahang hinahawakan ang doorknob.Pagkatapos, binuksan niya ang pinto at pumasok.Agad niyang naamoy ang sariwa at malinis na halimuyak mula sa banyo. Patuloy pa ring naliligo si Craige sa loob ng shower.Sa pag-aakalang si Jessica ang pumasok,
At dahil doon, nakaramdam si Craige ng lubos na kasiyahan.Gaano man siya kaabala sa labas, palaging may isang ilaw na naghihintay sa kanya sa tuwing umuuwi siya. Naroon ang kanyang asawa, at naroon din ang kanyang anak. Sa sandaling ito, tila nasa kanyang mga kamay na ang lahat ng kaligayahang maaari niyang hilingin.Marahil, iyon na nga ang lahat ng maaaring hilingin ng isang tao sa buong buhay niya.Mahigpit na niyakap ni Craige si Jessica at marahang inilagay ang malaking kamay sa umbok nitong tiyan. Ramdam niya ang init ng kanyang asawa at ang munting buhay na lumalaki sa loob nito. Sa simpleng sandaling iyon, napuno ng kapanatagan ang kanyang puso.“Halos anim na buwan ka nang buntis ngayon. Mahirap ang yugtong ito, kaya simula ngayon, matulog ka nang mas maaga. Susubukan kong umuwi nang mas maaga.”Alas-otso pa lamang nang gabing iyon nang makauwi siya, kaya hindi naman talaga iyon ganoon ka-late. Karaniwan, alas-sais pa lamang ay nasa bahay na siya upang magluto ng hapunan
Tiningnan ni Isabella ang makapal at mamahaling carpet sa ilalim ng kanyang mga paa.“Persian carpet ito, hindi ba? Ang lambot!”Sunod namang napadako ang tingin niya sa crystal chandelier na nakasabit sa kisame.“At itong crystal chandelier, siguradong imported ito mula England, ‘di ba? Kumikinang ito na parang mga perlas! At itong sofa…”Habang isa-isang pinagmamasdan ni Isabella ang mga mamahaling kagamitan sa loob ng villa, lalong naging halata ang paghanga sa kanyang mukha.Ngunit higit pa roon, hindi niya maitago ang matinding inggit na sumisiksik sa kanyang mga mata.Biglang nagsalita si Jessica.“Isabella, hindi ba’t hindi maganda ang kalagayan ng pamilya mo tungkol sa pera? Paano mo nakikilala ang lahat ng mga kagamitang ito?”Natigilan si Isabella. Agad siyang napatingala.Nagtama ang kanilang mga mata ni Jessica. Malinaw at kumikislap ang mga mata ng babae, ngunit may bahid ng pagsusuri ang kanyang titig.Direkta at tahimik siyang nakatingin kay Isabella.Sa loob-
Tahimik na pinakinggan ni Jessica ang buong kwento bago siya tuluyang nagsalita.“Ngayong narinig ko na ang lahat, masasabi ko na talagang napakalaking pagkakataon ng pagkakaligtas ni Isabella sa 'yo. Nagkataon na nasa panganib ka noong gabing iyon nang dumating siya at iniligtas ka. Pagkatapos no'n, pareho kayong nag-aral sa Ateneo De Manila at naging matalik na magkaibigan. Hanggang sa ipinakilala mo rin siya sa akin.”Tinitigan siya ni Ivy, bahagyang nalilito sa sinabi niya.“Jessica, ano ang ibig mong sabihin? Nagdudududa ka ba na sinadya ni Isabella na lumapit sa akin matapos niya akong iligtas?”Bahagyang nagtaas ng maselang kilay si Jessica.“Wala naman akong sinabing ganoon.”Sandaling nag-isip si Ivy bago muling nagsalita.“Jessica, nakita mo naman mismo ang kalagayan ng pamilya ni Isabella. Talagang nakakaawa siya. Nagkaroon siya ng ama na sugarol at mapang-abuso, at siya rin ang umaako sa responsibilidad na kumita para sa buong pamilya nila. Para sa akin, isa siyang s
Agad na tumawag ng pulis si Jessica. Habang naghihintay, palihim na sumulyap ang matipunong lalaki kay Isabella, tila ba ay humihingi ng susunod na utos.Agad naman siyang binigyan ni Isabella ng isang palihim na senyas.Tumakbo ka na.Nakuha ng lalaki ang mensahe. Tumalikod siya at mabilis na tumakbo palayo.“Bakit ka umaalis?” sigaw ng isang estudyante sa kanyang likuran. “Kung napakatapang mo, manatili ka rito at hintayin ang mga pulis!”“Oo! Bakit ka tumatakas?”Ngunit hindi na lumingon ang matipunong lalaki at patuloy lamang na tumakbo hanggang sa tuluyan itong mawala sa kanilang paningin.Matapos tumakas ang lalaki, nagtipon ang mga estudyante sa paligid ni Jessica at sunod-sunod siyang pinuri.“Jessica, napakatapang mo talaga!”“Akala ko mamamatay ako sa takot kanina!”“Napakatapang ni Jessica. Mag-isa niyang napaurong ang masamang lalaki!”Napapalibutan ng paghanga ang paligid ni Jessica, ngunit nanatili lamang siyang kalmado.“Kapag nalalagay sa panganib ang buhay
Tuluyan nang na-speechless si Roberto. Nanatili lamang siyang tahimik, tila hindi alam kung paano tutugon.Bahagyang nainis si Maxine. Ngayon lamang niya lubos na napagtanto kung gaano kaliit ang pasensya ni Shawn, na kahit sa ganitong sandali ay nangingibabaw pa rin ang kanyang pagseselos.Tuming
Sumakay na sa kotse sina Maxine at Jessica at dahan-dahang umalis. Sa labas, nanatili si Shawn kasama si Damian na nakatitig habang unti-unting nawawala sa kalsada ang sasakyan. Lumingon si Shawn sa kanyang tiyuhin, halata ang pagdududa sa kanyang mukha.“Ano'ng problema mo, uncle?” tanong niya, ma
Namangha si Mr. Filipe nang makita si Maxine. Kumislap ang kanyang mga mata sa kasabikan.“Saan galing ang magandang ito? Para siyang diwata,” bulong niya, habang kumakalat ang isang sakim na ngiti sa kanyang mukha.Takot na takot, kumapit si Arriana kay Maxine at nagtago sa likod niya.“K-Kaklas
Ngunit walang sumagot sa kanyang pagtawag. Walang Shawn na tumugon.Si Wilbert naman ay nasa labas pa, inihahatid ang mga bisita nila. Nakangiti siya nang may paghingi ng paumanhin ang nakabalot sa kanyang mukha, habang tinutulungan niya sina Mr. Catacutan at Mr. Lopez na sumakay sa kanilang mga sas







