LOGINNapalingon sa gilid ang gwapong mukha ni Adrian dahil sa sampal. Ang tunog nito ay umalingawngaw sa tahimik na silid, tila mas mabigat kaysa sa inaasahan.Halos manigas si Jessica sa galit. Mahigpit ang pagkakakuyom ng kanyang mga kamao habang pinipigil ang nanginginig na emosyon sa dibdib niya.“Adrian,” mariin niyang sambit sa pangala nito, bago magpatuloy. “Dati, ang tingin ko lang sa ’yo ay babaero, mababaw at nakakadiri. Pero ngayon, malinaw na ang totoo mong pagkatao. Hindi ka talaga titigil basta makuha mo lang ang gusto mo. Nakakasuklam ka. Wala kang hiya, at wala kang prinsipyo. Sa tingin mo ba, papakasalan kita? Sa isang taong katulad mo?”Dahan-dahang ibinalik ni Adrian ang mukha niya sa maayos na posisyon. Kahit nasampal, hindi man lang nagbago ang ekspresyon niya. Sa halip, may bahagyang ngiti pa sa kanyang labi.“Jessica, kung ikakasal ka man sa akin o hindi ay hindi na ikaw ang magdedesisyon. Ako na ang may hawak ng kapangyarihan ngayon.”Napatigil si Jessica sa kan
Ngumiti si Adrian sa kanyang narinig mula kay Jessica.“Sige, Jessica, hihintayin kita. Crown Hotel, Presidential Suite 102. Siguraduhin mong huwag kang mapunta sa maling kwarto.”Pagkatapos, agad na ibinaba ni Jessica ang tawag.Sa sandaling iyon, nasa loob na ng Presidential Suite 102 sa Crown Hotel si Adrian. Matagal na niyang hinihintay ang pagdating ng babae. Sigurado siyang darating ito.Bilang nag-iisang anak na babae ng pamilya Castro, si Jessica ay lumaking puno ng atensyon at layaw. Lahat ng gusto niya ay naibibigay ng kanyang mga magulang. Dahil dito, lumaki siyang tila isang bulaklak sa isang greenhouse na maingat, disiplinado, at may malalim na pakiramdam ng obligasyon sa pamilya. Hindi niya kailanman kayang talikuran ang pamilya Castro at ang Castro Corporation.Sa mundong ito, walang sinuman ang tunay na nabubuhay para lamang sa sarili. Lahat ay may responsibilidad na kailangang pasanin.Sa isang banda, kumuha si Adrian ng isang bote ng red wine at dahan-dahang ibi
“Ilang araw na ang nakalipas, pumasok sa isang partnership ang Castro Group sa isang malaking kumpanya sa ibang bansa. Nagsimula na ang proyekto nang biglang nahulog at na-ospital ang isa sa mga manggagawa sa construction site, at naparalisa ang isa niyang paa. Nagpadala ako ng mga tao mula sa kumpanya para mag-abot ng pakikiramay at kompensasyon, pero hindi man lang sila pinapasok ng pamilya ng manggagawa..." Nagsimulang magpaliwanag si Damian. Huminto siya saglit at muling nagpatuloy."Gumawa rin ng malaking eskandalo ang manggagawa tungkol sa insidente na labis na sumira sa reputasyon ng kumpanya natin. Sa nakalipas na ilang araw, bumagsak nang husto ang stock price ng kumpanya, at pinag-iisipan na ng malaking kumpanyang iyon na tapusin ang partnership. Kapag naputol ang kooperasyon, lahat ng pondo natin ay maitatali. Kapag naputol ang cash flow, malulugi at baka ma-bankrupt ang family business natin...”Samantala, nakinig naman si Jessica, at halos maramdaman niya ang bigat ng
Dahil gustong pag-usapan ni Adrian ang tungkol sa kasal sa harap ng parehong pamilya, nagpasya si Jessica na linawin din ang kanyang paninindigan sa harap ng lahat kung saan, hinding-hindi siya magpapakasal dito.Sa bagay na ito, alam ni Mrs. Carlos na may kasalanan ang kanyang anak. Tumingin siya rito, bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha.“Ian, ito—”Ngunit hindi pa man siya natatapos, nakatitig na si Adrian kay Jessica. Para bang hindi siya nagulat sa naging reaksyon nito. Sa totoo lang, matagal na niyang inaasahan na tatanggihan siya nito.“Jessica,” marahang sabi ni Adrian. “Ang nangyari noon ay kasalanan ko. Bata pa ako noon, padalos-dalos at hindi marunong magmahal nang tama. Pero ngayon, naiintindihan ko na ang damdamin ko. Matagal na pala kitang minahal.”Lumapit nang bahagya ang kanyang tinig, mas mabigat, at mas taos.“Jessica, bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon. Sa pagkakataong ito, mamahalin kita nang tama. Pahahalagahan kita.”Ngumisi si Jessica sa loob-loob
Galit na galit si Jessica kay Adrian. Noong nakaraang gabi, akala niya ay tuluyan na niya itong naalis sa buhay niya. Ngunit hindi pa pala tapos ang lalaki. Ngayon, ginagamit pa nito ang pangalan ng dalawang pamilya upang muling mapalapit sa kanya.“Mom, ayoko siyang makita!” malamig na sabi ni Jessica. “Totoong may kasunduan sa kasal noon ang pamilya Castro at pamilya Carlos, pero si Adrian mismo ang sumira roon nang lokohin niya ako kasama si Crizza. Siya rin ang unang nagkansela ng engagement. Matagal nang tapos ang usapan na iyon. Hinding-hindi ako magpapakasal sa kanya.”Tahimik naman na nakinig si Mrs. Pablo bago marahang nagsalita.“Jessica, alam mo namang nasa panig mo kami ng daddy mo,” malumanay ang tinig nito ngunit bakas ang seryosong pag-aalala sa mga mata. “Ang isang babae ay dapat mapunta sa lalaking totoo siyang mamahalin at pahahalagahan. Noon pa man, alam naming hindi ka totoong minahal ni Adrian. Ginamit ka lang niya para mapalapit sa pamilya natin, at hindi iyon
“K-Kuya!”Agad na napalingon si Thalia habang nanginginig ang boses niya sa pananabik.Natigilan naman si Jessica.Sa isang iglap, naalala niya ang unang pagkakataong nakita niya rin ang lalaking iyon. Tulad ni Thalia, napagkamalan din niyang si Raven ito noon.Mabilis siyang lumapit at hinawakan ang braso ni Thalia.“Thalia, hindi siya ang kuya mo.”“Paano mangyayaring hindi siya?” mariing sagot ni Thalia habang namumuo ang luha sa kanyang mga mata. “Siya ang kuya ko! Hindi ako pwedeng magkamali. Siya talaga si kuya!”Tatlong taon na niyang hindi nakikita si Raven. Si Raven na lamang ang natitirang kamag-anak niya sa mundong ito. Kaya paano siya magkakamali?Hindi siya maaaring magkamali.“Thalia, kumalma ka muna,” marahang sabi ni Jessica habang pilit siyang inaalo. “Hindi talaga siya si Raven.”Mula sa driver’s seat, malamig naman na tumingin ang lalaki kay Thalia.“Nagkakamali ka lamang ng akala,” malamig niyang saad. “Hindi ako ang kuya mo.”“Hindi ako naniniwala!” sig
Nagsalita naman si Wilbert, halatang may panic sa boses, hinihimok si Amanda na mabilis na mag-isip ng solusyon. Halos maiyak na rin sina Gregorio at Katie, iginiit ang kanilang sarili na kinuha rin ang kanilang pera at pinaalalahanan ang lahat na sila rin ay lubos na nag-aalala, sapagkat lahat sila
Umalis na si Maxine. Pinanood naman ni Fernan ang payat niyang anyo na unti-unting naglaho sa dilim ng gabi. Nanlumo ang mukha niya, at sa isang iglap, para bang ang buong mundo niya ay nawalan ng kulay.Tuluyan na lumubog ang gabi. Walang malay si Jared sa tabi niya, ngunit hindi naglakas-loob si
Tiningnan ni Shawn si Jared, matalim ngunit may bahagyang pag-aalala ang mga mata niya.“Dapat muna kayong magpahinga nang maayos. Mag-uusap tayo bukas,” aniya, isang tinig na hindi tumatanggap ng pagtutol ngunit hindi rin kulang sa pag-aalala.Ngayong gabi, kapwa nanghihina sina Maxine at Jared,
“Sandali!”Agad na sumabat si Maxine sa panglalait ni Monica. Tila biglang huminto ang hangin sa pagitan nila, parang napunit ang manipis na pisi na nagdurugtong sa dalawang babaeng matagal nang nagtatagong may bitbit na galit.“Monica, nagkakamali ka!” mariin niyang wika. “Kagabi, hindi ako ang n







