تسجيل الدخول“Ilang araw na ang nakalipas, pumasok sa isang partnership ang Castro Group sa isang malaking kumpanya sa ibang bansa. Nagsimula na ang proyekto nang biglang nahulog at na-ospital ang isa sa mga manggagawa sa construction site, at naparalisa ang isa niyang paa. Nagpadala ako ng mga tao mula sa kumpanya para mag-abot ng pakikiramay at kompensasyon, pero hindi man lang sila pinapasok ng pamilya ng manggagawa..." Nagsimulang magpaliwanag si Damian. Huminto siya saglit at muling nagpatuloy."Gumawa rin ng malaking eskandalo ang manggagawa tungkol sa insidente na labis na sumira sa reputasyon ng kumpanya natin. Sa nakalipas na ilang araw, bumagsak nang husto ang stock price ng kumpanya, at pinag-iisipan na ng malaking kumpanyang iyon na tapusin ang partnership. Kapag naputol ang kooperasyon, lahat ng pondo natin ay maitatali. Kapag naputol ang cash flow, malulugi at baka ma-bankrupt ang family business natin...”Samantala, nakinig naman si Jessica, at halos maramdaman niya ang bigat ng
Dahil gustong pag-usapan ni Adrian ang tungkol sa kasal sa harap ng parehong pamilya, nagpasya si Jessica na linawin din ang kanyang paninindigan sa harap ng lahat kung saan, hinding-hindi siya magpapakasal dito.Sa bagay na ito, alam ni Mrs. Carlos na may kasalanan ang kanyang anak. Tumingin siya rito, bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha.“Ian, ito—”Ngunit hindi pa man siya natatapos, nakatitig na si Adrian kay Jessica. Para bang hindi siya nagulat sa naging reaksyon nito. Sa totoo lang, matagal na niyang inaasahan na tatanggihan siya nito.“Jessica,” marahang sabi ni Adrian. “Ang nangyari noon ay kasalanan ko. Bata pa ako noon, padalos-dalos at hindi marunong magmahal nang tama. Pero ngayon, naiintindihan ko na ang damdamin ko. Matagal na pala kitang minahal.”Lumapit nang bahagya ang kanyang tinig, mas mabigat, at mas taos.“Jessica, bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon. Sa pagkakataong ito, mamahalin kita nang tama. Pahahalagahan kita.”Ngumisi si Jessica sa loob-loob
Galit na galit si Jessica kay Adrian. Noong nakaraang gabi, akala niya ay tuluyan na niya itong naalis sa buhay niya. Ngunit hindi pa pala tapos ang lalaki. Ngayon, ginagamit pa nito ang pangalan ng dalawang pamilya upang muling mapalapit sa kanya.“Mom, ayoko siyang makita!” malamig na sabi ni Jessica. “Totoong may kasunduan sa kasal noon ang pamilya Castro at pamilya Carlos, pero si Adrian mismo ang sumira roon nang lokohin niya ako kasama si Crizza. Siya rin ang unang nagkansela ng engagement. Matagal nang tapos ang usapan na iyon. Hinding-hindi ako magpapakasal sa kanya.”Tahimik naman na nakinig si Mrs. Pablo bago marahang nagsalita.“Jessica, alam mo namang nasa panig mo kami ng daddy mo,” malumanay ang tinig nito ngunit bakas ang seryosong pag-aalala sa mga mata. “Ang isang babae ay dapat mapunta sa lalaking totoo siyang mamahalin at pahahalagahan. Noon pa man, alam naming hindi ka totoong minahal ni Adrian. Ginamit ka lang niya para mapalapit sa pamilya natin, at hindi iyon
“K-Kuya!”Agad na napalingon si Thalia habang nanginginig ang boses niya sa pananabik.Natigilan naman si Jessica.Sa isang iglap, naalala niya ang unang pagkakataong nakita niya rin ang lalaking iyon. Tulad ni Thalia, napagkamalan din niyang si Raven ito noon.Mabilis siyang lumapit at hinawakan ang braso ni Thalia.“Thalia, hindi siya ang kuya mo.”“Paano mangyayaring hindi siya?” mariing sagot ni Thalia habang namumuo ang luha sa kanyang mga mata. “Siya ang kuya ko! Hindi ako pwedeng magkamali. Siya talaga si kuya!”Tatlong taon na niyang hindi nakikita si Raven. Si Raven na lamang ang natitirang kamag-anak niya sa mundong ito. Kaya paano siya magkakamali?Hindi siya maaaring magkamali.“Thalia, kumalma ka muna,” marahang sabi ni Jessica habang pilit siyang inaalo. “Hindi talaga siya si Raven.”Mula sa driver’s seat, malamig naman na tumingin ang lalaki kay Thalia.“Nagkakamali ka lamang ng akala,” malamig niyang saad. “Hindi ako ang kuya mo.”“Hindi ako naniniwala!” sig
Nauutal naman na sumagot ang tauhan sa kabilang linya dahil sa matinding kaba.“Mr. Carlos, g-ginawa na po namin ang lahat para mag-imbestiga, pero walang kahit anong impormasyon ang taxi company tungkol sa driver na iyon. W-Wala pong laman ang mga records niya.”Nanigas ang mukha ni Adrian. Sa lawak ng impluwensiya ng pamilya Carlos sa Tycoon City, imposibleng hindi nila kayang hukayin ang impormasyon ng isang ordinaryong taxi driver.Pero ngayon, wala silang kahit anong mahanap. Galit siyang napamura.“You are all a useless trash!”At pagkatapos, agad niyang ibinaba ang tawag.Muling sumagi sa isip ni Adrian ang mukha ni Jessica. Ang maputi at maselang mukha nito. Ang elegante nitong kilos habang sumasayaw sa dance floor noong gabing iyon, at ang malamig ngunit nakakaakit nitong aura.Unti-unting nag-init ang kanyang buong katawan. Habang mas hindi niya nakukuha si Jessica, lalo siyang nahuhumaling dito.Tuluyan nang sinindihan ni Jessica ang kanyang pagnanasa. Muli niyang ki
“Ano 'yon...”Sa sandaling napagtanto ni Jessica ang nangyari, agad na namula nang todo ang kanyang maliit na mukha. Para siyang pinakuluan sa sobrang hiya. Mabilis siyang umayos ng upo, saka mariing lumingon sa lalaki.“Bastos!”Nakasuot ng maskara ang lalaki sa driver’s seat kaya hindi makita ang kanyang mukha, ngunit sa malamig nitong mga mata ay may bahagyang kislap ng aliw.“Bakit mo ako tinatawag na bastos?” kalmado nitong tanong. “Wala naman akong ginawa.”Tila inosente pa ang tono nito. At dahil diyan, mas lalong namula si Jessica. Pakiramdam niya ay para siyang sasabog anumang oras.“Wala kang ginawa? Eh ‘yong kanina—”“Ang ano?” mahinahon nitong putol habang sumulyap sa kanya.Biglang natigilan si Jessica. Hindi niya magawang sabihin nang direkta ang nangyari kanina.Sa sandaling iyon, muling humarurot ang Ferrari ni Adrian at mabilis na nakadikit sa kanila.Hindi niya inasahan na sa kabila ng husay niya sa pagmamaneho, hindi niya pa rin mahahabol ang isang ordinary
Ilang sandali lang, nagsimulang umalingawngaw ang tunog ng doorbell.Hindi nagtagal, bumukas ang pinto ng unit, at lumitaw sa harapan ang maayos at malinis na anyo ni Maxine.“Sino si— Mr. Velasco?” tanong niya, bahagyang nag-aalinlangan.Nakita niya si Shawn na nakatayo sa pintuan. Nakasuot ng p
Gusto ng pamilya Garcia na mag-alay ng kandila para sa kanyang ama.Hindi tumanggi si Maxine. Pinangunahan ni Marivic ang lahat sa pagsindi ng kandila, at pagkatapos ay yumuko sa harap ng lapida ni Louie.“Louie, narito na si mama para makita ka.”Yumuko rin si Wilbert at sinabi, “Kuya, narito na
Ngumiti si Monica nang mahinhin, matamis, at puno ng lambing.Sa sandaling iyon, bumukas ang malalaking pinto ng Garden City Hotel. Sabay na pumasok sina Maxine at Franco.“Maxine,” wika ni Franco. “Naghihintay na si Doctor Manalo. Pumasok na tayo.”Tumango si Maxine at humakbang pasulong, ngunit
Naalala pa rin ni Shawn ang gabing una siyang humiling ng diborsyo. Iyon ay ang kanyang kaarawan. Noong gabing iyon, naghanda si Maxine ng buong mesa ng pagkain at naghintay sa kanyang pag-uwi.Ang mga bagay na noon na hindi niya pinapahalagahan, ngayon ay nawala na lahat. Ang biglaang pagkawala ay







