Simula
Naalimpungatan ako sa sigaw ni Mommy Kasunod non ang aligawngaw ng tatlong putok na baril Kaya napabalikwas ako sa aking higaan Patakbo ako lumabas ng kwarto at halos madapa ako pababa ng hagdanan namin Nakita ko ang Ama kong nakahandusay sa sahig sa tabi niya ang aking Ina na panay ang sigaw at iyak "Samuel!!!" Sigaw ni Mommy habang yakap yakap ang wala nang buhay kong Ama "Daddy!!" Patakbo akong tumungo sa kinaroroonan nila "Mommy!! a-anong nangyare?! sino ang mga iyon" Tanong ko kay Mommy Iyak lang ng iyak ang Mommy ko tumingin lang siya sa akin at muling niyakap ang Daddy ko Hindi ko alam bakit humantong sa ganito Napakabait ng Daddy ko at wala kaming alam na may kaaway siya o ano man Dahil sobrang napakabuti ni Daddy Walang masabi ang pulis kung sino ang mga pumatay sa Ama ko. Sa tuwing pupunta sila sa burol ng Daddy ko ang palagi lang nilang sagot sa amin ay... hindi pa din nila nahahanap ang mga suspek sa pagpaslang sa Daddy ko Ang Mommy ko naman walang araw na hindi siya umiiyak Hanggang sa ilibing si Daddy grabe ang paghihinagpis niya Maging ako gusto ko man maglupasay dahil sa pagkawala ni Daddy Pinilit kong maging matatag para kay Mommy dahil kaming dalawa na lang ang naiwan "I'm sorry Mrs. Dela torre wala na po kayong pera sa bangko" Our lawyer told us Even our house ay hindi na din sa amin May nakabili na daw dito Isang negosyante at alam daw at kilala ng Daddy ko kung sino ito "P-paanong N-nangyare yon?" Hindi makapaniwalang sabi ko sa abogado namin Wala na kaming pera? At ang bahay namin iba na ang may ari? Paano?? "Samuel!! Bakit mo naman ginawa sa amin ito" Sabi ni Mommy as if Dad was in front of her Napapikit ako ng mariin I was trying to process everything at hindi ko mapigilan ang umiyak Because what's happening right now... is too much! "Ang tinira na lang ho ng asawa ninyo ay 50,000.. at ang sabi niya ay para sa anak niya daw ito" Tumingin sa akin ang abogado I stared blankly to him Hindi ko alam kung anong gagawin ko ngayon Bakit ginawa sa amin ito ni Daddy? Bakit hindi man lang niya kami sinabihan? Ano ba talaga ang atraso niya bakit bigla na lang siyang pinatay Wala man lang akong napansin kay Daddy dahil palagi itong masaya Lagi niya akong sinusuportahan sa ginagawa ko Palagi niyang binibigay lahat ng bagay kahit na hindi ko hingiin sa kaniya Tapos ngayon wala na kaming kahit ano. Ang sabi ng abogado namin meron daw kukuha ng bahay namin yun ang nakabili nito. Kahit ang kompanya namin matagal na din naibenta ng Daddy ko dahil sa dami daw ng utang Bakit hindi man lang siya nagsabi sa amin Sana natulungan namin siya Laki man ako sa marangyang buhay pero hindi ibig sabihin non wala na akong magagawa para sa pamilya ko Nang araw na yon pumunta ako sa sementeryo kung saan nakalibing si Daddy Tinitigan ko ang lapida kung saan nakasulat ang pangalan niya at may litrato din niya "Daddy sabihin mo sa akin kung sino ang pumatay sayo" Sabi ko habang nakatingin sa lapida "Bisitahin mo naman ako sa panaginip" Dahan dahan kong hinawakan ang lapida niya at walang tigil sa pag iyak Sa isang iglap lang nagbago lahat. Sa isang iglap lang nawala ang lahat Hindi ko alam kung paano at saan ako mag uumpisa Si Mommy hanggang ngayon hindi ko pa din nakakausap. Palagi siyang nagkukulong sa kwarto at paglumalabas naman siya maga ang mata niya. Sobrang nalulungkot ako sa mga nangyayare sa amin. But i need to be strong, kasi kung magiging mahina ako paano na lang si Mommy. Dahil sa iba na ang may ari ng bahay namin, kinailangan namin lumipat ng bahay Gusto ko man malaman kung sino ang bumili ng bahay namin ay hindi ko muna pinansin. Gusto ko na sa paglipat namin maging maayos ang lahat. Mabuti na lang talaga at may itinira pang pera si Daddy para sa amin kaya nakabili kami ng bahay kahit maliit lang ito. Hindi ako sanay sa mga ganito kaya lang wala naman akong magagawa kundi ang magtiis. Huminto na din ako sa college dahil wala kaming pera pang tuition, At kailangan ko na ding humanap ng trabaho para sa amin ni Mommy. Si Mommy? ayon laging tahimik Laging tulala, Gusto ko man magalit sa kaniya at sabihing may anak pa siya pero mas pinili kong intindihin siya, Pinili kong intindihin ang sitwasyon na meron kami. Kasi kung mahirap sa akin, mas mahirap sa kaniya ang mga nangyare. Nasaksihan niya kung paano barilin si Daddy sa harap niya at unti unting mawalan ng buhay. Ipinangako ko sa sarili ko na ibabalik ko sa dati ang lahat kahit na kami na lang dalawa. 'Kaya mo yan Samantha, pinalaki kang matapang' Unang araw namin dito sa maliit na bahay Medyo naninibago pa ko pero masasanay din naman ako May dalawang kwarto ang bahay na nabili namin Maliit lang ang kitchen then may laundry area din naman Maliit din ang sala Naghahanda ako ng agahan namin kahit papaano marunong naman ako magluto dahil tinuruan ako ni Mommy Nagtungo ako sa kwarto kung saan si Mommy natutulog "Mom the breakfast is ready.. kain na po tayo" Tumayo lang si Mommy ng hindi ako tinitingnan Huminga ako ng malalim Tahimik kaming kumakain Ako naman ay nakamasid lang sa kaniya. "Uh Mommy, aalis po ako mamaya. Mag aapply po ako ng trabaho" Doon ay unti unti siyang tumingin sa akin ngunit blanko ang mukha Tumango lang siya Gusto kong maiyak, Nahirapan din naman ako sa pagkawala ng Daddy pero pinili kong maging matatag, sana ganon din sya Nang matapos kaming kumain iniligpit ko lang ang lahat at nag asikaso na. Ang totoo niyan ay makikipag kita muna ako sa abogado namin Pero hindi ko na sinabi kay Mommy para hindi na makadagdag pa sa alalahanin niya May sasabihin daw siya sa akin para makatulong sa paghahanap ko ng trabaho. Formal attire ang sinuot ko para just incase na maka apply agad ay presentable naman ako sa harapan ng mapag aaplayan ko "Attorney, What is the important thing you want to say?" Tanong sa kaniya Tumikhim muna siya "You're Dad wants me to tell you this, ang sabi niya kung sakaling mawala siya sabihin ko daw ito sayo" Kumunot ang noo ko "Ano ba yon, Attorney?" "Pumunta ka sa Fuentabella company doon mo daw malalaman ang lahat, yan lang ang sinabi ng Daddy mo sa akin, Maari kitang ihatid doon" Seryosong sabi ng abogado namin Bigla akong kinabahan Bakit gusto ni Daddy na pumunta ako doon? Anong meron doon? Nandoon ba ang kasagutan kung sino ang pumatay sa kaniya?"Sir si Samuel Dela Torre po patay na"My body guard said to me "At hindi pa daw nakikilala kung sino ang mga pumatay"Ito na ba ang sinasabi niya?Sino naman ang papatay sa kaniya? isa rin kaya sa mga inutangan niya?Nasa study room ako ng biglang pumasok si Daddy."Ikaw ba ang nagpapatay kay Samuel?"Galit na galit niyang tanong'Is he really think that i am capable to do that'"Of course not Dad! oo galit ako sa kaniya pero hindi ko kayang pumatay"At parang hindi pa kumbinsido ang Daddy ko sa sinabi ko."Look Dad im telling the truth, pumunta sa office ko si Samuel nung isang araw at sinabi niya sa akin na may nagbabanta sa kaniya at hindi ako yon!""Kapag nalaman ko lang na may kinalaman ka, hindi mo magugustuhan ang gagawin ko sayo"Bigla siyang lumabas,Kinuha ko mula sa drawer ang usb na ibinigay sa akin ni Samuel at pinanuod ko yon.It's all about her daughter, pinapakinggan ko ang mga sinasabi niya habang hawak ang litrato ng anak niya.. 'She's pretty'I've decided na gawin
"Dad how did you meet Mommy?" I was surprised by my son's question, If i would tell him, will he understand? I just sighed "Soon son, sasabihin ko din sayo" Yan na lang ang nasabi ko sa kaniya. We're here at the mall, bibili kami ng gifts and cake for Samantha dahil birthday ng asawa ko ngayon. Nasa studio siya kaya makakapaghanda kami, "Eh bakit hindi mo na lang sabihin ngayon Dad?" Inirapan niya ako Tama nga yung sabi nila, na kapag nakaharap mo na ang kaugali mo nakakainis pala. My son Zion is 7 years old, yet napakadami na niyang tanong at napaka daldal. Minsan nagtataka ako kung seven years old ba talaga itong anak ko. For me, i will never regret meeting Samantha kahit na hindi maganda ang pagkakakilala namin. I remember my Dad use to get mad at me lalo na nung nalaman niyang pinasok ko ang buhay ng mga Dela Torre.. sa kagustuhan kong masira din ang pamilya niya mas malala pa ang nangyare sa kaniya kaysa sa akin. And now that i have my own family, hindi ko hahayaan na
Months have past.. Medyo nahirapan na din ako gumalaw dahil malaki na din ang tiyan ko. Si Zach nag work from home muna siya para daw anytime na manganak ako nandiyan siya. Si Joshua ayon ngayon niya lang narealize na may gusto na pala siya sa kaibigan ko. At ang babaeng tinutukoy ni Stacey ay walang iba kundi ako.. I feel sorry for Stacey hindi ko din naman alam that Joshua likes me. Muntikan pa ngang mag away ang asawa ko at si Joshua dahil sa harapan ko talaga niya sinabi na gusto niya talaga ako. Pero naipaliwanag din naman niya ng maayos, pero itong asawa ko hindi talaga maka move on. Ayaw din pasabi ni Stacey kay Joshua kung saan siya nakatira sa amerika dahil hindi na din pala siya doon bumalik sa dati naming tinitirahan. "What do you want to eat my love?" Tanong ng asawa ko. Weekend ngayon at wala siyang ginagawa, Ang isa pang nagustuhan ko sa asawa ko ay hindi siya nagmimintis na alagaan ako kahit gaanon siya kapagod. Naalala ko pa nung kasagsagan ng paglilihi ko
"Ma'am may bisita po kayo" Sabi ng kasambahay namin Nagtinginan kami ni Zach "May inaasahan ka bang bisita?" "Wala" Tumingin ako sa kasambahay "Sino daw po Manang?" "Sir Joshua po" Biglang umiba ang mukha ni Zach imbis na matakot natawa ako. "Anong nakakatawa?" "Wala, eh kasi naman kasal na tayo pero nagseselos ka pa din sa bestfriend ko," Sumimangot lalo ang asawa ko kaya mas lalo akong natawa. Tumayo ako at pinuntahan ang bisita ko na nakaupo sa sofa sa sala. "Mr. Gonzaga what brings you here?" Walang ganang bati ng asawa ko. Gusto ko siya batukan kung wala lang si Joshua dito eh. "i'm so sorry Sam if i disturb you" "It's okay, kumain ka na ba?" "Yeah..uhm may ipapakiusap lang sana ako" "Ano yon?" Huminga siya ng malalim at yumuko "Spill it Mr. Gonzaga iniistorbo mo kami ng asawa ko" "Zach!" "What? totoo naman it's weekend dapat oras nating dalawa to" Inirapan ko lang siya, napaka mean ng asawa kong ito sana lang hindi manahin ng anak ko ang pagkasuplado nito. "
Weekend ng mapagpasyahan kong dalawin si Stacey sa apartment dahil wala naman akong magawa sa bahay. "Hay salamat! Akala ko nakalimutan na ako ng kaibigan ko porke kinasal lang at nahanap na ang poreber niya" Napangiwi ako, dinalaw na't lahat ang dami pang sinasabi. "Kamusta naman ang buhay may asawa" "Masaya, mas lalo pang sumaya kasi" Hinawakan ko ang tiyan ko at nakangiting tumingin sa kaniya. Natuwa ako sa reaksyon niya dahil literal na nanlaki ang mga mata niya at napatakip pa ng bibig. "Oh my gosssh you mean?" sunod sunod ang pagtango ko "Aaaaaaaaack!!" tili niya Tinakpan ko ang tenga ko dahil grabe ang lakas ng sigaw niya! "Huy tumahimik ka nga! mamaya may pumuntang kapit bahay mo dito e" "Bakit ba! haay ninang ako ah" "Oo naman" "Oh my gosh excited na ko!" Nagtawanan kami. Hinandaan niya ako ng pagkain dahil nagrequest ako ng carbonara, mabuti na lang at may stock siya. "Carbonara para sa kaibigan kong naglilihi na" Agad kong tinikman ang carbonara niya, grab
Nagising ako ng Umaga na para bang hinahalukay ang tiyan ko kaya dali dali akong tumakbo sa banyo.Ang hirap halos nakakuyom na ang palad ko sa sobrang pagsusuka."Love are you okay? what happen?""Bigla lang ako nagsuka" hinugasan ko ang bibig ko."When is your last period?"Gulat akong napatingin kay ZachOo nga pala hindi pa ako dinadatnan hindi ko napansin.Naitikom ko ang bibig ko."Let's go to the hospital, magpacheck up ka"Napatango na lang ako.After namin magbreakfast ay nag asikaso lang ako."Pwede naman ako na lang ang magpacheck up"Bigla siyang sumulyap sa akin, saglit lang yon dahil nag ddrive siya."I won't let that happen, whatever the result is dapat nandun ako at ako din ang unang makakarinig"Napa 'okay' na lang ako, knowing Zach hindi naman talaga papayag yan,Naalala ko pa noon na siya ang nagpumilit na magpacheck up ako para lang malaman na buntis ako.Ngayon hindi pa rin siya nagbabago.Nakarating na kami agad sa hospital kung saan ako magpapacheck up, may kina