Chapter 2: Rebirth

Ashley’s POV

I slowly opened my eyes.

Everything felt… familiar.

My room?

Didn’t I already die?

“Thank God you’re okay…”

That voice…

“Mom?” napaupo ako. “Buhay ka?”

Tumingin siya sa akin na may pag-aalala, saka sumulyap sa gilid kung saan nakatayo ang kapatid ko.

“Mom… Liam… buhay kayo?”

“Ano’ng ibig mong sabihin, Ash?” tanong ng kapatid ko, naguguluhan.

Hindi na ako nagdalawang-isip. Niyakap ko silang dalawa nang mahigpit.

“What’s wrong, anak?” tanong ni Mom.

Napatingin ako sa calendar sa tabi ng kama ko.

Nanlaki ang mga mata ko.

I went back… five years ago.

I’m only 25 years old this time.

“Ahh…” napahawak ako sa ulo ko nang bigla itong sumakit.

“Sis, okay ka lang ba?” nag-aalalang tanong ni Liam.

Biglang nag-flashback sa isip ko ang lahat… ang pagtataksil, ang pagkamatay nila, ang apoy…

My past life.

Mother… brother…

Sa pagkakataong ito, poprotektahan ko kayo.

God is on my side.

Binalik niya ako sa panahong buhay pa si Mom at si Liam.

Dahan-dahan akong napangiti.

This time… I will have my revenge.

My name is Ashley Wilson.

Daughter of one of the richest men.

But my father disappointed me.

After my mom died in my previous life, inuwi niya ang kabit niya at ang bastarda niyang anak.

May sarili akong kumpanya… regalo ng lolo ko bago siya mamatay. Sa tulong ng Mom ko, napalago ko iyon… pero ninakaw lang nila sa akin.

Not this time.

“Mom, anong oras na?”

“It’s already 8 AM,” sagot niya.

“I need to go to work.”

“Anak, huwag na muna. Magpahinga ka muna…”

“No, Mom. Kaya ko po. Trust me,” nakangiti kong sagot.

“Samahan na kita, sis,” sabi ni Liam.

“No… dito ka lang. Bantayan mo si Mom. May kailangan lang akong kunin.”

Hindi na sila nakaangal.

Lumabas ako ng bahay at sumakay ng sasakyan.

Pagdating ko sa kumpanya, agad akong bumaba.

Isa itong sikat na media company… kilala sa buong bansa.

Isa ako sa mga reporters dito.

Pero walang may alam na anak ako ng may-ari.

Pinili kong itago iyon noon… dahil gusto kong tratuhin ako bilang normal na empleyado.

But that was my mistake.

Habang naglalakad ako papasok, napansin ko ang mga tingin ng mga tao.

Hindi na bago iyon.

They don’t like me.

Wala rin akong masyadong kaibigan.

Meron lang akong best friend since childhood…

She died of depression in my previous life.

Isa iyon sa pinakamalaking pagsisisi ko.

Hindi ako naging mabuting kaibigan.

Pinaniwalaan ko ang step-sister ko… at itinulak ko siya palayo.

I needed a sister so badly…

Kaya tinanggap ko siya.

Akala ko step-sister ko lang siya.

Hindi ko alam… half-sister ko pala siya.

Anak siya sa labas ni Dad.

Napahigpit ang kamao ko.

This time… no one can harm me.

Pagpasok ko sa office, agad akong umiwas.

Biglang may nahulog na mga pintura mula sa taas ng pinto.

If I didn’t move…

Sa akin ‘yon tatama.

In my previous life, lagi akong victim ng mga ganitong prank.

But not anymore.

Tumingin ako sa paligid.

Nakatingin silang lahat sa akin.

Walang nagsalita.

Parang naghihintay lang ng reaksyon ko.

Tahimik akong naglakad papunta sa desk ko at umupo.

Biglang may sumipa sa mesa ko.

Napatingin ako.

Si Lesley.

Kasama niya ang dalawang alalay niya… si Amber at si Lalaine.

Sila ang mga bully sa opisina.

At ako… ang paborito nilang target.

Noon, hinahayaan ko lang sila.

Ngayon?

Hindi na.

“Anong tinitingin-tingin mo ha?” mataray na sabi ni Lesley.

Akmang sasampalin niya ako…

Pero mabilis kong hinawakan ang kamay niya at sinipa siya sa tiyan.

Napaupo siya sa sahig.

“Don’t stand up! Go after her! Beat her!” sigaw niya sa dalawang kasama niya.

Agad nila akong sinugod.

Pero madali ko lang silang napatumba.

Tinuruan ako ng tito ko ng self-defense.

Isa siyang military… kapatid ni Mom.

Sa previous life ko, umuwi siya matapos mamatay si Mom.

Pagkatapos ng libing, umalis siya at nangakong hahanapin ang pumatay sa kanya.

Pero pagkatapos noon… wala na akong balita sa kanya.

Lumapit ako kay Lesley habang nakangiti.

“Stay away from me!” sigaw niya.

Hindi ako tumigil.

“You like bullying, right?” nakangisi kong tanong.

“Ano bang gusto mo?!” galit niyang sagot.

Kinuha ko ang pintura sa sahig… at ibinuhos sa kanya.

“Ahhh! What the hell?! Eww! What did you do to me?!”

Pero hindi pa ako tapos.

Hinila ko siya papunta sa restroom.

Nagpupumiglas siya, pero wala siyang nagawa.

Marami nang nanonood.

Yung iba… nagvi-video pa.

Pagdating sa CR, sinubsob ko ang mukha niya sa inidoro nang paulit-ulit.

“Taste your own bullying,” nakangisi kong sabi.

Natigil lang ako nang may dumating na supervisor.

“What is the meaning of this, Ms. Wilson?!”

Hindi ako sumagot.

Wala akong pakialam.

“Go to the office. Now! Pati kayo!” galit niyang sigaw.

Tahimik akong tumayo.

Sa loob-loob ko…

This is just the beginning.

Papunta kami sa executive office.

Binuksan ng supervisor ang pinto, at nakita ko na may kasamang lalaki ang company director sa loob.

“Sir, I have something to report…”

“Later na ‘yan. May importanteng bisita ako,” putol ng director.

Biglang humarap ang lalaking bisita.

Doon ko lang naaninag ang mukha niya.

Napaka gwapo.

Nakatingin siya sa akin… is this my illusion? Parang nakangiti siya.

“It’s okay,” sabi niya sa director. “Deal with your troublemaker employees.”

Pagkasabi niya, naglakad na siya palabas.

Pagdaan niya sa gilid ko, bigla siyang huminto.

Tumingin siya sa akin at ngumiti.

Ano ba problema nito? Sino ba siya? Hindi ko naman siya kilala.

“My little kitten is a troublemaker,” bulong niya sa akin…. ako lang ang nakarinig.

Magsasalita pa sana ako…

Pero wala na siya.

Nakalabas na siya ng pinto.

Napakunot ang noo ko.

Sino ba ‘yon?

…

Nakausap na ng supervisor ang director tungkol sa nangyari.

“Sir, please help me! Fired that girl! Look what she did to me!” nag-iinarte na sabi ni Lesley.

“This is too much, Ms. Wilson,” sabi ng director. “I can’t fire you, but…”

Bigla siyang napaisip.

Syempre, hindi niya gagawin iyon.

My family is the owner of this company.

“But… you’re suspended for one week. That’s your punishment.”

“What?! One week?! No!” sigaw ni Lesley.

“Shut up!” galit na sabi ng director. “And you, Ms. Cruz… suspended for one month. Marami na akong natatanggap na report about you bullying your co-workers.”

Nagpatuloy pa siya sa pagsasalita, pero hindi ko na pinansin.

Blah blah blah.

Umalis na ako.

Naiirita na ako.

Mas mabuti na rin.

One week suspension?

Perfect.

Mamayang gabi, aalis si Dad.

Business trip daw.

Pero alam ko na ang totoo.

Doon siya sa kabit niya magpapalipas ng isang linggo.

This is the perfect chance to expose him in front of Mom.

Pumunta lang naman ako dito para kunin ang mga papeles na kailangan ko.

About sa lupa na ibebenta sa auction.

Sa previous life ko, nakuha iyon ni Jaine sa napakababang halaga.

At doon nagsimulang magbago ang buhay niya.

That land…

After a year, naging sobrang profitable.

Billions ang kinita.

At dahil doon, nakakuha siya ng malaking share sa kumpanya.

This time…

Hindi ako papayag.

According to my source, nandito sa company ang mga papeles na kailangan ko.

Habang naglalakad ako, bigla akong may nabangga.

“Sorry,” sabi niya habang pinupulot ang mga nahulog na papeles.

“Sorry din,” sagot ko, sabay tulong sa kanya.

At doon…

Nanlaki ang mga mata ko.

The documents.

Ito na ‘yon.

The exact papers I’ve been looking for.

Tahimik ko itong kinuha at ngumiti sa kanya.

“Thanks,” sabi niya bago tumalikod.

Dumiretso siya sa trash can at itinapon ang kahon na dala niya.

Napangiti ako habang hawak ang mga papeles.

Dito lang pala kita makikita.

Looks like…

Everything is falling perfectly into place.