LOGIN
Report
"He's my stepfather. Technically. But we have history from high school. He was my first love. My first everything." I stare at my hands because I can't look at her face while I say this. "Now he's forcing me to pole dance for him while he watches." "Watches?" "Yes." The word sticks in my throat. "He watches, touches himself and then he... marks me. Without touching me anywhere else. Just watching and then claiming me like I'm his territory." Three weeks ago, I walked out on my husband. Eleven months of rejection, of wondering what was wrong with me, of lighting candles for a man who was saving himself for my best friend. When I finally heard the truth from his own mouth, I packed one bag and I left. I thought I was starting over. Instead, I drove straight into my mother's mess. Gloria, the woman who raised chaos and called it motherhood, married a billionaire, cleaned out forty-seven million dollars from his accounts and disappeared without a word to me. Now his lawyers are at my door and I am the only thing she left behind worth collecting. My new employer is Richard Moore. Billionaire. Tycoon. The most dangerous man I have ever met. He is also the boy who took my virginity at seventeen and broke my heart in the same breath. He wants a year of service. Pole dancing, forced proximity, and all the dark things written in fine print I didn't have a lawyer to read for me. He wants to punish my mother and I'm the only punishment available. I hate him. I want to survive him. I want to get through this year with my mind and my heart intact. But what happens when surviving starts to feel a lot like wanting?
View MoreChapter 1
The Breaking Point
ครืด! ครืด! เสียงโทรศัพท์ในมือของอัยลดาสั่นเตือนขณะที่เธอกำลังถ่ายรูปอยู่กับเพื่อนในวันรับปริญญา เมื่อรู้ว่าเป็นเบอร์พ่อเธอจึงรีบขอตัว “เราขอตัวไปรับโทรศัพท์แป๊บนึงนะทุกคน” เพื่อน ๆ พยักหน้าให้ อัยลดาจึงรีบวิ่งออกไป
อัยลดากดรับสาย “ค่ะพ่อ”
‘อัยเสร็จยังลูก รีบกลับบ้านตอนนี้เลยได้ไหม’ เสียงปลายสายเอ่ยออกด้วยความร้อนใจ
“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ” ฟังจากน้ำเสียงของพ่ออัยลดาก็ตกใจเช่นกัน
“กลับมาก่อนเถอะเดี๋ยวพ่อเล่าให้ฟัง”
“ค่ะ ๆ” อัยลดากดวางสายแล้วจึงเดินเข้าไปหาเพื่อนสนิทอีกสองคน แล้วเอ่ย “พลอย แก้ม เราขอตัวกลับบ้านก่อนนะ”
“อ้าว ทำไมล่ะอัย” พลอยถามด้วยความสงสัย
“สงสัยที่บ้านมีเรื่องด่วนน่ะ พ่อโทร. มาบอกให้รีบกลับบ้าน” อัยลดารู้สึกเป็นกังวลเพราะเสียงของพ่อฟังดูสั่น ๆ ชอบกล
“เออ ๆ ถ้าอย่างนั้นก็กลับไปก่อนเถอะ อย่าลืมเรื่องนัดสัมภาษณ์งานนะ” กัลยากรย้ำกับเพื่อนอีกครั้ง เพราะพวกเธอเรียนจบปริญญาตรีมาสี่ห้าเดือนแล้ว แต่เธอกับอัยลดายังหางานไม่ได้เลย ส่วนพลอยไพลินนั้นเข้าทำงานในบริษัทของครอบครัวไปแล้ว
“อืม ไม่ลืมหรอก”
อัยลดาเก็บข้าวของ ตุ๊กตา และช่อดอกไม้ที่ทุกคนนำมามามอบให้เมื่อเช้านี้แล้วรีบขึ้นแท็กซี่กลับบ้านทันที อัยลดานั่งรถประมาณสามสิบนาทีจึงมาถึงบ้าน เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่หน้าบ้านมีชายฉกรรจ์ใบหน้าดุดันยืนอยู่ด้วยสามคน
ร่างบอบบางในชุดครุยก้าวขาออกมาจากรถแท็กซี่ มือข้างหนึ่งถือตุ๊กตาตัวใหญ่ มืออีกข้างหอบดอกไม้หลายช่อลงมาด้วย
“นั่นไงคนที่ต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดกลับมาแล้ว” กุสุมาหรือแม่เลี้ยงของเธอเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจเมื่อเห็นอัยลดาเดินเข้ามา
อัยลดามีสีหน้างุนงงเดินเข้าไปหาพ่อ “มีอะไรกันเหรอคะพ่อ” ชายแปลกหน้ารูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งมองมาที่เธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า แววตาบ่งบอกว่ามีความพึงพอใจแฝงอยู่
“เอาของเข้าไปเก็บก่อนเถอะ” จารึกบอกลูกสาว
ให้หลังอัยลดา คนที่เป็นหัวหน้าจึงพูดออก “นั่นคือลูกสาวของคุณที่ระบุไว้ในสัญญาใช่ไหมครับ”
“ครับ” จารึกตอบอย่างนอบน้อม
“เธอรู้เรื่องนี้ไหม”
“วันนี้ผมจะคุยกับลูกเองครับ”
“ถ้าอย่างนั้นผมจะลองกลับไปเจรจากับเสี่ยอีกครั้ง หากเสี่ยยอมตกลงไม่เกินสิบวันคงให้คนมารับ” เพราะลูกหนี้เจ้านี้ยืดเยื้อมานานมากแล้ว
“ขอบคุณมากครับ”
“แต่คุณก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง เพราะเสี่ยไม่เคยเอาลูกหนี้มาทำเมีย” ส่วนมากถ้าเอาบ้านเป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันก็จะยึดบ้านทันที แต่สำหรับเคสนี้ในสัญญาระบุไว้สองอย่างคือบุตรสาวคนโตและบ้านหลังนี้ ซึ่งต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น
กุสุมาทำหน้าเศร้าและพูดอ้อนวอน “คุณยศก็ช่วยพูดกับเสี่ยให้หน่อยสิคะ พวกเราลำบากแค่ไหนคุณก็เห็นแล้ว หากเสี่ยยึดบ้านเราไป พวกเราจะไปอยู่ที่ไหนคะ ลูกฉันอีกสองคนก็กำลังเรียนอยู่แท้ ๆ”
“นั่นก็เป็นเรื่องของพวกคุณครับ ไม่ได้เกี่ยวกับผม ผมแค่ทำตามคำสั่งนายเท่านั้น หมดหน้าที่ผมแล้วผมต้องขอตัวกลับก่อนครับ”
คนทวงหนี้กลับไปแล้ว อัยลดาก็เปลี่ยนชุดเสร็จพอดี มีเพียงผมที่มวยไว้เท่านั้นที่เธอยังไม่จัดการ เพราะหากเธออาบน้ำก็ต้องใช้เวลานานพอสมควร
แม่เลี้ยงกับพ่อเดินเข้ามา อัยลดานั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกแล้ว จารึกจึงเริ่มพูดเรื่องสำคัญทันที “อัย”
“คะ”
จารึกถอนหายใจยาวเหยียดคล้ายหนักใจหนักหนา “บ้านของเรากำลังจะถูกยึด”
อัยลดาตกใจจนหน้าเผือดสี “พ่อเอาบ้านไปเข้าธนาคารตั้งแต่เมื่อไรคะ”
“ไม่ใช่กับธนาคารหรอก พ่อเอาไปกู้เงินกับเสี่ยศิลามาน่ะ” เป็นเสี่ยที่เพื่อนขับรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างด้วยกันแนะนำมาเมื่อหลายปีก่อน
“เท่าไรคะ อีกไม่กี่วันอัยก็จะไปสัมภาษณ์งานแล้ว พ่อบอกให้เขารออีกสักเดือนสองเดือนได้ไหมคะ อัยจะรีบหาเงินไปผ่อนเขาให้ได้ค่ะ”
“ไม่ทันแล้วอัย พ่อเลื่อนนัดเขามาปีกว่าแล้ว”
“แสดงว่าเสี่ยใจดีมากนะคะ” เขาให้เลื่อนมาได้อย่างไรตั้งปีกว่า หากเป็นคนอื่นคงโดนยิงทิ้งไปแล้วกระมัง
“ใช่ สมควรแล้วที่เสี่ยให้คนมายึดบ้านเรา”
“พ่อเป็นหนี้เขาเท่าไรคะ”
“ล้านห้า” เริ่มแรกเขาเป็นหนี้แค่สองแสน ผ่านไปห้าปีเขามีหนี้เป็นล้านเพราะไปกู้เพิ่มเรื่อย ๆ จนหาเงินส่งหนี้ไม่ไหว กระทั่งตอนนี้ทั้งต้นทั้งดอกรวมแล้วก็หนึ่งล้านห้าแสนบาทพอดี
“ล้านห้า” อัยลดาร้องออกมาเสียงสูง “แล้วพ่อจะให้อัยช่วยยังไงคะ”
“อัย… พ่อ…” จารึกมีท่าทางลำบากใจ
Latest chapter
Yours, Stepdad THE SOUND FROM THE OTHER ROOM
MICHAELAThirty-two weeks.Wednesday. Marcus arrives at seven with a bag of the lemons I mentioned once, and Kane arrives ten minutes later because I asked him and because Wednesday has apparently expanded to hold whoever turns up.The four of us eat at the kitchen counter, which requires an extra stool from the dining room that nobody has taken back for three weeks.It is loud.That is the thing I keep noticing. This apartment used to have the acoustics of a museum.. every sound arriving clean and separate into all that marble, nothing overlapping. Tonight there are four people talking over each other about a documentary two of them have seen and one of them has strong feelings about, and my father is laughing at something Kane has said, and Richie is losing an argument about the documentary that he does not appear to mind losing.I sit at the end with a hand on my stomach and I do not say much.I am tired in the good way. Thirty-two weeks is a full-time job with no breaks and I am a
Last Updated : 2026-09-12Yours, Stepdad THE AISLE
MICHAELAWednesday dinners started without anyone deciding they would.My father came over on a Wednesday in April to drop off a chair he had found for the nursery, and stayed for food because it was there, and then came the following Wednesday because I texted him about something unrelated at four in the afternoon and he read it as an invitation. By the third one it was a fixture. Nobody has ever said the words every Wednesday out loud. It would break it.Tonight he arrives at seven with a folder.An actual folder. Cardboard, with a rubber band around it."What is that.""Venues," he says.We spread it across the kitchen counter.He has been to four of them. In person. Alone. He has taken photographs on a phone he does not really know how to use and printed them at actual size, and written notes on the back of each one in handwriting that slants exactly the way mine does.Two of them are wrong in ways he already knows about and has annotated. Too big. Too formal. One is a hotel with
Last Updated : 2026-09-12Yours, Stepdad THIRTY WEEKS
RICHIEShe sleeps on her left side now.Not by preference.. by instruction, and by the specific arithmetic of a body at thirty weeks that has begun making decisions without consulting anybody. Left side, a pillow under the bump, a second one between her knees, one arm folded up under her cheek.It takes her about four minutes to arrange herself and she is deeply irritated by every second of it.I have been awake for an hour.There was a period when I would not have allowed myself to do this.Not out of restraint. Out of accuracy.. because I knew exactly what watching her was, when I was doing it through a screen in a study at two in the morning, and I was not going to lie to myself about it while I did it.I watched her on a security feed for four months. I have never pretended that was anything other than what it was.This is different and the difference is not subtle.She is eighteen inches away. The room is hers as much as mine.. her book, her glass of water, her hair tie on the ni
Last Updated : 2026-09-12Yours, Stepdad HER NAME ABOVE THE DOOR
MICHAELAWe open on a Tuesday.That was not an accident. I looked at the calendar and I saw a Wednesday that would have worked better logistically and I chose the Tuesday anyway, because every single thing that has ever mattered in my life has happened on one, and I am superstitious in exactly one direction and I have made my peace with it.The unit is the one beside Honey's.It was a hardware shop for nineteen years and then it was empty for four, and I found the number for the landlord taped inside the window in handwriting that had faded almost to nothing, and I called it myself from the car with my hand shaking.I negotiated the lease myself.That sentence is doing a lot of work and I want it to. I read the terms myself and I did not understand about a third of them and I paid a lawyer in the next town four hundred dollars to explain the third I did not understand, and then I went back and asked for two changes and got one of them.I am aware of what that is. I am aware that a wom
Last Updated : 2026-09-12Yours, Stepdad WHAT HUNGER LOOKS LIKE
MICHAELASomething is different this morning and I know it before I reach the studio.Yesterday I stopped apologizing. Today my body remembers.It is a small thing, the way I walk down the hallway. Shoulders back. Chin level. Not performance, just the absence of the habitual flinch I have been carr
Yours, Stepdad THE SECOND LESSON
MICHAELAThe bruises announce themselves the moment I swing my legs out of bed.Inner thighs, both sides, deep purple-blue marks blooming under my skin from where the pole bit into me yesterday. I press my fingers against one and hiss. The pain is sharp and specific and somehow satisfying, the way
Yours, Stepdad The First Dance
MICHAELAI find the studio on the top floor of the penthouse after twenty minutes of wandering through hallways, following the directions Elena left outside my door. The entire floor is dedicated to this single room. Temperature controlled. Professionally lit. Mirrors covering every wall so I can't
Yours, Stepdad The Contract
MICHAELAThe contract is at least fifty pages of small print and legal language designed to confuse and trap. I flip through it slowly, trying to understand what I am agreeing to.Page one outlines the terms of employment. One year of service. Room and board provided. No salary mentioned, no benefi
You may also like
Related Novels
Marrying My Twin's CEO Daddy
Mey Olivia214.6K viewsSORRY DEAR EX, IT'S YOUR LOSS, NOT MINE
J Cruz212.5K viewsIn Just One Year-The Billionaire's Wife's Unconditional Love
theraregirl22211.5K viewsDear Wife, You Are Mine!
Sassyjen209.3K viewsReborn Without You
Goldfish208.6K viewsRevenge, Regret And Redemption: Bound In Contract Marriage
That_Hidden_Girl_207.3K views
New Release Novels
To Readers
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
