Chapter 05

Jhen

"Hello po Tita Lian?"

"Jhen, alam ko kalabisan na dahil hiningi mo ang araw na iyon dahil birthday ng Nanay Cristy mo."

Napairap ako kasi sa tuno ng salita ng manager ko mayroon sa akin hihilingin. Kung hindi lang talaga sa utang na loob. Tatanggi ako dahil mag-overnight kami sa Laguna birthday gift ko sa Nanay Cristy. Naka-booked na iyon kami lang ng mga bata at si Ate Germaine. Sa sabado na iyon huwebes na ngayon kaya nga excited ang mga bata dahil hanggang linggo ng tanghali kami roon.

Wala akong taping kasi nagsabi na ako kay direk family bonding. Pumayag naman pero itong si Tita Lian mukhang singit pa. Okay naman na manager si Tita Lian. Mabait din naman wala akong masasabi. Pero ang ayaw ko lang talaga kapag tanggap siya nang tanggap ng raket kaya minsan ako na ang nagrerekalmo. Ayon hindi siya makapalag kapag nasa tama ako.

"Fan mo kasi ang pamangkin ng amiga ko. Gusto n'ya sumaglit ka sa birthday n'ya sa sabado. Promise magpapakita ka lang iyon kasi ang gusto na gift. Sorry, alam ko naman may lakad kayo," aniya.

Tumikhim ako. "Basta Tita Lian. Sa umaga lang po at saglit lang ako."

"Really? Payag ka na?"

Napairap ako dahil alam naman n'ya hindi ako basta makatanggi.

"Opo Tita. Sa tanghali naman po kami aalis,"

"Thank you so much, Jhen."

"Welcome po Tita. Putulin ko na po ang tawag nagmamaneho po ako."

"Sure! Ingat kayo. Salamat ulit," sabi nito at nauna pa nito putulin ang tawag.

"Dumali na naman iyan si Madam Lian. Tsk maayos ang usapan na hindi ka tatanggap ng raket sa araw na iyan."

Nangiti akong saglit na lumingon sa Ate Germaine. "Ayos lang po iyon Ate."

"Kaya talaga umaapaw ang blessings mo kasi napakabait mong tao."

"Oi ate hindi naman ah,"

"At humble pa kaya hindi nagkamali ang mga fans mo na idolohin ka dahil mabait, maganda."

Ngumiti na lang ako. Dahil hindi ko talaga iyon iniisip. Basta ginagawa ko lang kung anong tama at mali.

“Naku namiss ko na kasama sa pamamasyal ang kambal. Tiyak tayo ang susuko sa dalawa, kapag nakarating tayo sa mall,” nakangiti sabi ng Ate Germaine nang binabagtas na namin patungo sa school ng dalawang bata.

Nakangiti akong samang-ayon sa sinabi ng Ate Germaine. “Mabuti na lang talaga ate, nagbago ang isip ni direk sa time ng shooting. Akala ko maaga tayong aalis ng bahay. Timing na move ng alas-otso ng gabi, at sa Cavite lang din ang shooting, kaya kahit na six thirty na tayo umalis ng bahay hindi tayo magagahol sa oras. Alam mo na si direk, parang lion kapag mayroon na late," saad ko sa kaniya.

"Bakit kaya hanggang ngayon binata pa si direk. Hindi kaya bading siya?" bigla sabi ng Ate Germaine na kina overthink ko rin.

"Sayang kung bading ang lion na iyon. Aba mga kapatid n'ya masaya ang married life at mayroon na mga cute na mga anak," tugon ko sa kaniya.

"Pero alam mo ba mayroon rumor,"

"Ate Germaine, bilib na ako sa iyo ang lakas ng signal mabilis sumagap ng chismis," sagot ko sa kaniya kina bungisngis lang n'ya.

"Narinig ko lang sa studio. Mayroon pala siya babaeng inaantay,"

Bigla akong napalingon sa Ate Germaine. Pero hindi na lang ako sumagot para maiba na ang topic namin. Nagiging chismosa na rin ako kapag sinagot ko pa ang chismis n'ya.

Kahit na nagkwentuhan kami ni Ate Germaine. Pagmamaneho pa rin ang focus ko kaya hindi ako lumingon sa kaniya habang nagsasalita siya.

“At nagkaroon pa tayo ng time mamasyal. Aba straight din four days na lagi tayong walang time matulog,” saad ng Ate Germaine.

“Wait, nasabihan mo na ba ang Manong Kulas? Kung anong oras dapat siya pupunta ng bahay?”

“Yeah. Sinabihan ko kahit na five thirty na siya magpunta,”

“Salamat ate. Mahaba oras din makasasama ko ang mga anak ko. Kailangan kong sulitin. Baka naman sa next day, puro tayo trabaho,” natatawa kong sabi.

“Kasi malapit na rin kasi ito lumabas sa sinehan kaya talaga nag-ra-rush si Direk Yurich,” sagot ng Ate Germaine.

Pagkaalala sa showing. Kinakabahan ako. Paano kaya kung hindi kagatin ng mga fans namin ni Emir. Kasi dati kong ka-loveteam aminado ako na maraming nawala sa dati kong fans simula nang palitan ng management ang love team ko. Wala akong magagawa dahil business ito. Kung sa tingin nila ang may potential na mag-click sa masa iyon ang kukunin nila

Sobrang thankful ako kasi hindi ako nawawalan ng project para bang RMTV baby ako. Kaya hindi nakapagtataka na marami mga lihim na plastic sa akin dahil nga may narinig ako na favorite raw ako ng management.

Dedma ko lang ang usap-usapan dahil alam ko naman sarili ko kung ano ako ngayon. Pinaghirapan at nagtiyaga ako para makuha ko iyon. Kaya pinagbubuti ko bawat project na ibinigay sa akin. Para hindi sila magsisi ako ang pinili. Proud ako naibigay ko naman sa kanila ang nais nila, kasi hindi naman siguro ako magkakaroon ng sunod-sunod na project kung hindi kumita ang mga palabas sa TV man o sinehan na pinagbidahan ko.

“Basta Ate Germaine. Sigurado ka wala kang ibang lakad, ha?”

“Wala. Hindi natuloy ang dapat ka-date ko,” sabi nito kaya mabilis akong napalingon sa kaniya bumungisngis siya reaksyon ko.

“Ate, hindi ka pa ba nadala kahit ilang beses ka nang nasaktan?” tanong ko sa kaniya.

"Natural lang naman masaktan. Bakit naman ako magiging martir kung p'wede naman mag-collect para makapili ng the best,"

"Dahil d'yan expert ka na," wika ko sabay bumungisngis.

Kasi naka ilan boyfriend na ito. Thirty one na ang Ate Germaine at single siya ulit ngayon. Kaya umabot siya sa edad na ito dahil breadwinner siya sa pamilya n'ya. Tagaroon siya sa Laguna. Pero ngayon marunong na ang Ate Germaine, maghawak ng pera. Aba, dapat lang naman malaki ang sweldo niya sa akin. Pero noon wala s'yang ipon dahil palagi siyang nagbibigay sa pamilya n'ya. Ngayon niya lang na-realize mag-limit.

Tinanong ko naman muna siya kung gusto n'ya, baka kasi mas pipiliin n'ya magpahinga. Gusto raw niya dahil may bibilhin na bagong bag. Sabi ko naman dahil sinamahan n'ya ako. Ako na ang bahala magbayad. Libre pa siya ng pa salon dahil dadaan muna ako sa ‘Q Salon’ bago kami gumala sa mall.

Matatagpuan malapit sa SM Manila ang ‘Q Salon' na bago kong business. Iisang branch pa ito dahil nga limited lang ang time ko. Need ko kasi kahit paano dalawin para ma-monitor ang sales. Kapag siguro wala na akong project. Pwede na magtayo ng isa pang branch.

Kagandahan lang sa ‘Q Salon’ hindi ko kailangan mangupahan. Dahil naglaan talaga ako ng pera para mabili ko ang two hundred fifty sqm na bakanteng lote pinatayuan ko ng building. Kaya hindi ako nangamba na wala akong ibabayad sa upa.

May apat din na commercial space bukod sa salon. At swerte ko rin dahil fully occupied na lahat at start na mga tenant mag-open ng mga business nila.

Sabi ko kahit doon napunta lahat ng naipon ko sa pagbili hanggang sa pagpapatuyo ng building at sa mga commercial space at ng salon ko simula ng maging artista ako, ay okay lang. Dahil lifetime investment din naman ang ipinatayo kong building. Panibago na lang ulit ipon.

At least kahit na laos na akong artista sabi ng mga inggit na kasamahan ko sa industry. May income pa rin ako kapag wala na talaga kukuha sa akin, gaya sa mga chismis ng kapwa kong arista. Okay lang dahil may naipundar akong sariling bahay at business na masasabi kong akin. Galing sa pagod at pawis ko.