Share

3 ช่วยชีวิต

last update Tanggal publikasi: 2025-02-04 16:03:10

"ออฟ ออฟใส่อะไรลงไปในเครื่องดื่ม " เธอพูดพร้อมที่จะพยุงตัวขึ้นอย่างอ่อนแรง และ ร้อนรุ่ม 

"มาฟ้า เราช่วยนะ " เค้าพยายามพยุงตัวเธอขึ้นห้องพร้อมทั้งวางเงินไว้ให้สำหรับค่าอาหาร เค้าพยุงเธอไปที่หน้าลิฟต์ ตอนนี้สติเธอเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว มือเธอเริ่มที่จะเกาะแขนเค้า พยายามลูบไปบริเวณหน้าอกของเค้าอย่างคนหื่นกระหาย 

"ช่วยด้วย ช่วยด้วยไม่ไหว " เสียงของเธอแหบพร่า ตอนนี้เธอไม่สนใจอะไรแล้วเธอเพียงต้องการ ต้องการใครสักคนมาช่วยดับร้อน 

"เออ กูกำลังจะถึงห้องล่ะ รอลิฟต์อยู่ พร้อมเลยไหมทางนั้น" ชายหนุ่มยกหูโทรศัพท์ขึ้นมา เพื่อส่งสัญญาณให้อีกฝั่งรับทราบว่าเค้ากำลังใกล้ถึงที่หมาย 

"ช่วยด้วย ช่วยด้วยไม่ไหว " มือเธอเริ่มอยู่ไม่สุข "อื้ออ อื้ออ " 

"ใกล้ถึงแล้ว ลิฟต์มาแล้วใจเย็น ๆ นะ " เค้าจับมือเธออย่างใจเย็น อย่างไงก็ได้ ไม่มีอะไรต้องรีบร้อน เค้าพยุงเธอเดินเข้าลิฟต์ กำลังจะกดชั้นตามที่นัดหมายกับเพื่อนของเค้าไว้ 

พลักก ~~~~~ เสียงกระชาก ทำให้ลิฟต์ปิดไม่ได้ 

"ปล่อย ผู้หญิง!" ชายชุดดำหน้าตาเอาเรื่อง กระชากแขนฟ้าออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม 

"เฮ้ยย มึงจะมายุ่งอะไรกับเมียกู " เค้ายังพูดไม่ขาดคำ มีชายชุดดำ เดินเสริมเข้ามาในลิฟต์อีก 2 คน 

"มึงแน่ใจนะ ว่านี้เมียมึง " ชายชุดดำพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม พร้อมจ้องหน้าอย่างเอาเรื่อง 

"มึงจะเอาไง มึงต้องการอะไร ปล่อยผู้หญิงมาให้กู " เค้าพูดด้วยน้ำเสียงเลิ่กลัก กลัวก็กลัวเพราะชายชุดดำทั้ง 3 คนอย่างกับมาเฟีย ใครจะไปกล้าเอาตัวเข้าไปเสี่ยงว่ะ  

ชายชุดดำไม่พูดเยอะ เค้าอุ้มผู้หญิงออกไปจากลิฟต์  "นายสั่งให้จัดการ แค่สั่งสอนก็พอ" เค้าพูดสั่งการชายชุดดำอีก 2 คน พร้อมอุ้มผู้หญิงที่ร้องครวญครางออกมาจากตรงนั้น

พลัก ตุ๊บ ๆ "เฮ้ย โอ๊ย ย" เสียงดังมาจากในลิฟต์  เสียงยังคงดังกังวานพร้อมเสียงชายชุดดำทั้ง 2 " นายกูฝากมาสั่งสอน " พร้อมยกขากระทืบชายหนุ่มอย่างไม่มีชิ้นดี 

"อื้ออ ไม่ไหวว ช่วยด้วย" เสียงของเธอกระเซ้าจนน่าสงสาร ชายชุดดำอุ้มพาผู้หญิงไปรถที่จอดอยู่หน้าโรงแรมอย่างใจเย็น

"มาแล้วครับนาย " เค้าพาผู้หญิงไปไว้ที่เบาะหลังกับเจ้านายของเค้าที่นั่งรออยู่บนรถอย่างใจเย็น พร้อมปิดประตูเป็นอันเสร็จภารกิจที่เจ้านายของเค้าให้ทำ 

"คุณลูคัส ให้พาไปที่ไหนครับ" คนขับรถประจำตำแหน่งเตรียมขับรถออก เพราะเจ้านายของเค้าให้มาจอดรอตรงนี้เกือบ 10 นาทีเพื่อรอผู้หญิงคนนี้ 

"อื้ออ ไม่ไหวว ช่วยด้วย ร้อน ร้อนไม่ไหว " เธอพูดพร้อมกับพยายามแก้กระดุม  

"เฮ้ย ใจเย็น " เค้าพูดพร้อมกับจับมือเธอไม่ให้ 

"ออกรถได้" ลูคัสสั่งให้ลูกน้องของเค้าพร้อมทั้งจับมือเธอไม่ให้ทำอะไร

สายตาเธอพร่ามัวจนมองไม่ชัดว่าคนตรงหน้าคือใคร 

"ช่วยด้วย ร้อน อื้ออ " เธอครวญครางจนน่าสงสาร 

เค้าเห็นสาพเธอตอนนั้นจึงอุ้มคนตัวเล็กมานั่งที่ตักพร้อมทั้งกอด จับมือไม่ให้ทำอะไรที่ดูไม่ดี เธอสั่นไปทั้งตัว จนน่าสงสาร

"รีบขับไปที่บ้านก่อน บอกให้แม่บ้านเตรียมน้ำแข็งใส่ที่อ่างไว้ " ใช่เค้าเพียงสงสารเธอ แล้วต้องการช่วยเธอให้รอดพ้นคนไม่ดีเท่านั้น เค้าเพียงคิดว่า ผู้หญิงบนโลกไม่ควรมาเจอเหตุการณ์เลวร้ายแบบนี้ ถึงเค้าจะเป็นทายาทมาเฟียแต่เค้ามีความเป็นคนสูงพอ ที่จะไม่ทำร้ายเพศแม่แน่นอน

"ตั้งสติ " เค้าพูดกับเธอด้วยนะเสียงเข้ม ไม่ได้มองหรือพิจารณารูปร่าง หน้าตาอะไรทั้งนั้นแค่ต้องการให้เธอหยุดดิ้นก่อนที่อารมณ์ของเค้าจะกระเจิงไปมากกว่านี้ 

บนท้องถนน ที่รถยังติดในเวลานี้ 

"อื้อ หื้อออ ไม่ไหววว ปล่อยย อือออ ช่วยด้วย" เสียงครางของหญิงสาวด้วยความทรมาน พยายามดิ้นจากการโดนกอดรัดจากเค้า เหงื่อของเธอเริ่มผุดขึ้นอย่างทรมาน เค้ามองสีหน้าเธอมีแต่ความทรมาน เค้าพิจารณาการแต่งตัวของหญิงสาวตรงหน้า เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยวกระโปรงพลิ้วครึ่งเข่า มีเสื้อคลุมบาง ๆ เพื่อปกปิดต้นแขน รองเท้าสวมรัดส้นซึ่งตอนนี้มันเหลือเพียงข้างเดียว ถ้าเค้าไม่ทำอะไรสักอย่างผู้หญิงคนนี้คงช็อกแน่ ๆ

"ทำอะไรครับนาย " ลูกน้องตกใจที่อยู่ดี ๆ เจ้านายของเค้าก็ถอดเสื้อคลุมตัวใหญ่ของตัวเองออก

"ขับรถไป! ไม่ต้องหันมามอง" เค้าใช้น้ำเสียงดุดันกับลูกน้อง ในขณะที่พยายามใช้มือข้างเดียวถอดเสื้อคลุมตัวเอง เพราะอีกมือต้องคอยจับใครบางคนไม่ให้ดิ้นไปมากกว่านี้ 

เค้าถอดเสื้อออกมาพร้อมกับเอามาปิดส่วนล่างไม่ให้กระโปรงเปิด 

"อื้อ หื้อ ๆ ๆ " เธอเริ่มดิ้นอย่างรุนแรง มากขึ้นจนตอนนี้เค้าแทบจะจับเธอไม่ไหว 

"เธอบังคับให้ฉันทำแบบนี้เองนะ " เค้ามองเธอด้วยสายตาว่างป่าวไม่ได้คิดอะไร 

"ช่วยฉันที " หญิงสาวลืมตาที่พร่ามัว น้ำตานองมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยอารมณ์โหยหา เธอพยายามตั้งสติตลอดด้วยการหลับตา แต่ยิ่งเธอพยายาม มันยิ่งต้องการ ตอนนี้ใครก็ได้ช่วยเธอนี้ เธอทรมานเหมือนจะตาย 

เค้าใช้มือข้างหนึ่งโอบเธอกับจับแขนด้วยมือข้างเดียว พร้อมกับก้มไปจูบบดขยี้ริมฝีปากด้วยความอยากช่วยเธอ 

"อื้อ อือออ " เธอครางออกมาด้วยความสั่นไหว เค้าเริ่มใช้ริ้นเรียว ๆ สอดเข้าไปสำรวจภายในโพรงปากของเธออย่างใจเย็น 

หวานจัง เค้าคิดในใจอย่างคนถูกใจรสชาติที่พึ่งได้สัมผัส 

"อื้อ อือออ " ปากเริ่มสำรวจ มือที่ว่างป่าว เริ่มซุกซน เค้าใช้มืออีกข้างมุดไปภายในกระโปรงของเธอพร้อมเกี่ยวเพนตี้ตัวน้อยออก มือของเค้าเริ่มทำงาน 

"อื้อ อือออ " เธอครางภายในลำคอ เพราะเค้าจูบปล่อย จูบปล่อยเพื่อให้เธอมีอากาศหายใจ อาการของเธอตอนนี้ทั้งเสียว ทั้งกลัวเธอสัมผัสได้ว่าตอนนี้นิ้วมือของเค้าเข้าไปสำรวจที่โพรงด้านล่างของเธอ 

 "อือ อื้ออ อ" เธอเริ่มอยู่ไม่สุข เมื่อเค้าใช้นิ้วสอดเข้า สอดออก มันเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน "อือออ อื้ออ เสียว วว อ่ะ อ่า " เธอครางออกมาอย่างคนลืมตัว 

"อีกแป๊บเดียวเธอจะรู้สึกดีขึ้น " เค้ากระซิบข้างหูเธอในขณะที่มืออีกข้างก็ทำงานไปด้วย 

"อ่ะ อ้าา อ้าา " เธอครางพร้อมกระตุกเหมือนถึงที่หมายของเธอ ใช่เค้าทำให้เธอเสร็จแล้ว และตอนนี้นิ้วมือของเค้าก็ชุ่มไปด้วยน้ำรักของเธอ ในขณะที่เธอนอนคาอ้อมกอดของเค้า 

"ขอทิชชูหน่อย " ชายหนุ่มชักมือออกจากใต้กระโปรง พร้อมพูดกับลูกน้องด้านหน้ารถ 

"คอ ครับ บ " ลูกน้องเค้าเสียงแปลกไป ใช่พวกเค้าตกใจที่เจ้านายของเค้าทำแบบนั้นภายในรถ ปกติเค้านายเค้าไม่ใช่คนที่จะมาทำอะไรประเจิดประเจ้อแบบนี้ 

ดีที่ไม่โดนตัวแรงเท่าที่เค้าคิดไว้ เค้าคิดในใจพรางมองคนที่อยู่ในอ้อมกอด

"มีอารมณ์ " เค้าพูดขึ้นลอย ๆ

"ได้ครับนาย เดี๋ยวผมจัดหาให้" ลูกน้องของเค้า เข้าใจดีว่าเจ้านายต้องการอะไร เพราะเมื่อช่วงหัวค่ำ พึ่งเทหญิงที่เพื่อนจัดหาให้ไป แล้วตอนนี้ผู้หญิงคนนี้คงทำให้เจ้านายมีอารมณ์อีกครั้ง ใช่และหน้าที่ของพวกเค้าคือ จัดหาเด็กมาระบายอารมณ์ให้เจ้านาย

"เอาคนเดิมไหมครับนาย คนเมื่อช่วงหัวค่ำที่ตอนแรกจะมา "

"ได้ คนนั้นก็ได้"

"แล้วผู้หญิงคนนี้ ให้ผมไปส่งที่ไหนครับนาย "

"ไปที่บ้าน ไปนอนที่ห้องนอนฉัน "

''ครับนาย'' 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • fwb นายมาเฟีย   ตอนพิเศษ แต่งงานกันนะ

    เมื่อบอกข่าวกับ ‘คีแกน’ เด็กชายวัยสองขวบมองหน้าพ่อแม่อย่างงุนงง ก่อนจะทำตาโต“น้อง?”ปลายฟ้าพยักหน้า “ใช่ค่ะลูก อีกไม่นาน คีแกนจะมีน้องแล้วนะ”เด็กชายมองไปที่หน้าท้องของแม่ ก่อนจะหันไปมองหน้าพ่อ แล้วเอื้อมมือเล็ก ๆ ไปแตะเบา ๆ“เบบี๋? อยู่ในท้องเหรอ” คีแกนถามเสียงใสลูคัสหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะอุ้มลูกชายขึ้น “ใช่ น้องของลูกอยู่ในนี้” “คิก ๆ” คีแกนหัวเราะคิก ก่อนจะจุ๊บเบา ๆ ที่หน้าท้องของแม่"รักนะ เบบี๋"ปลายฟ้าหัวเราะทั้งน้ำตา นี่คือความสุขที่แท้จริง… ครอบครัวของเธอหลายเดือนผ่านไป ปลายฟ้าถูกดูแลอย่างดีจาก ลูคัส เค้าแทบไม่ปล่อยให้เธอทำอะไรเองเลย“ลูคัส ฉันแค่จะเดินไปหยิบหนังสือ!”“เดี๋ยวผมหยิบให้”“ลูคัส ฉันเดินเองได้นะ”“แต่ผมไม่ไว้ใจ”เค้าเป็นแบบนี้ทุกวัน จนกระทั่งวันหนึ่ง…“โอ๊ย!” ปลายฟ้าร้องเสียงหลงเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ท้อง น้ำคร่ำของเธอแตกแล้ว!ลูคัสแทบจะเสียสติ รีบอุ้มเธอขึ้นแล้วพาไปโรงพยาบาลทันทีไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเสียงร้องไห้ของทารกน้อยดังขึ้นอีกครั้ง ลูคัสที่จับมือปลายฟ้าแน่น เงยหน้าขึ้นมองลูกคนที่สองของเค้าด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมพยาบาลอุ้มเด็กน้อยมาวางไว้บนอกของปล

  • fwb นายมาเฟีย   28 จบบริบูรณ์

    "มึงแน่ใจเหรอว่าจะไปจัดการเอง?" โรเซอร์เพื่อนสนิทของลูคัสถามขณะที่พวกเขาเตรียมอาวุธอยู่ในโกดังลับ"กูปล่อยเรื่องนี้ไว้นานเกินไปแล้ว" ลูคัสตอบเสียงเรียบ ดวงตาของเขาเย็นเยียบ"มันกล้าคิดจะใช้ฟ้าเป็นเครื่องมือ มันต้องจ่ายค่าตอบแทน" หลังจากพูดออกไปเค้าก็ก้มหน้า ก้มตาเตรียมอาวุธโดยที่สายตาไม่มีความกังวลใด ๆ ตอนนี้ถ้าใครเห็นสายตาของเค้าคงไม่มีใครกล้าเข้าท้าทายอย่างแน่นอนเมื่อถึงเวลา ลูคัสและลูกน้องก็เดินทางไปยังโกดังร้างที่เป็นฐานลับของเคนโซ่ หัวหน้ามาเฟียที่มีปัญหากันรุ่นสู่รุ่นและวันนี้เค้าต้องการให้มันจบที่รุ่นเค้าเนี้ยแหล่ะเมื่อประตูโกดังเปิดออก ลูคัสเดินเข้าไปด้วยท่าทางนิ่งสงบ ดวงตาคมเข้มกวาดมองไปรอบ ๆ และพบว่าชายวัยกลางคน นั่งรออยู่ที่โต๊ะ พร้อมกับเหล่าลูกน้องของเขาที่รายล้อมอยู่"ฮึ ใจกล้าดีนะมึง บุกมาหากูถึงที่ " เคนโซ่ยิ้มเย็น เค้ารู้อยู่แล้วว่าไงคืนนี้ลูคัสต้องมาหาเค้า เพราะจากสายสืบที่อยู่ใกล้ตัวลูคัสเป็นคนส่งข่าวมาหาเค้าเอง“มึงคิดว่าเอาคนของมึงไว้ใกล้ตัวกู กูจะไม่รู้เหรอว่ามันเป็นใคร” ลูคัสหันไปถามเยือกเย็นกับเคนโซ่อย่างไม่เกรงกลัวอำนาจใด ๆปัง! ลูคัสไม่รอช้า ยิงใส่ลูกน้องของ

  • fwb นายมาเฟีย   27 ดูแลคุณจนหมดลมหายใจ

    ปลายฟ้านั่งนิ่งอยู่บนเตียงในห้องพักสุดหรูของลูคัส หลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน เธอก็แทบไม่ได้นอนเลย ทุกครั้งที่เธอหลับตา ภาพของออฟที่ถูกยิงล้มลงกับพื้นก็ย้อนกลับมาหลอกหลอนเธอ“ฟ้า” เค้าเรียกสติเธอกลับมา หลังจากที่เห็นสภาพเธอนั่งเหม่อลอยตลอดทั้งคืน“กังวลอะไรอยู่”“ป่าว แค่คิดอะไรไปเรื่อย”“คุณ มีอะไรควรบอกกันตรง ๆนะ ผมอยากให้เราเปิดใจคุยกันมากขึ้น”“มันแค่อยู่ในหัว ฮึก ๆภาพนั้นมันยังติดอยู่ในหัวฉัน” เธอเริ่มร้องไห้เมื่อนึกถึงภาพของออฟ เค้าเข้ามาโอบกอดเธอพร้อมกับลูบหัวเบา ๆ“ผมขอโทษ ผมขอโทษนะคนดี” เค้ามอบจุมพิตให้เธออย่างอ่อนโยนเพื่อให้เธอรับรู้ความรู้สึกของเค้าที่มีให้เธอ"ฟ้า ผมไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณ" เค้าพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มือหนาเอื้อมมาจับมือเธอไว้"ทุกสิ่งที่ผมทำ…ก็เพื่อให้คุณปลอดภัย""ฉันเข้าใจ…" เธอพึมพำ"แต่ลูคัส ฉันก็แค่… มันเร็วเกินไป ฉันยังไม่รู้ว่าจะรับทุกอย่างนี้ได้ไหม"เค้าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นลูบแก้มเธอเบา ๆ"ผมเข้าใจว่าคุณยังสับสน…แต่ผมจะไม่มีวันปล่อยให้คุณเดินออกจากชีวิตผม"เธอเช็ดน้ำตาพร้อมขมวดคิ้วมองหน้าเค้าจากความรู้สึกถึงน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้นของเค้

  • fwb นายมาเฟีย   26 ผมสัญญาว่าจะปกป้องคุณ… ไม่ว่าต้องแลกกับอะไร

    “มึงเห็นหรือยัง มึงรู้ไหม ผัวมึงมันเลวขนาดไหน มันฆ่าคนมันยังไม่รู้สึกอะไรเลย ภาพที่มึงเห็น ภาพที่มันสร้างเป็นคนดี มันแค่หน้ากากทั้งนั้นแหละ!” ออฟพูดพร้อมบีบต้นคอเธอจากด้านหลังเพื่อให้เธอกันลูคัสให้“ปล่อย!” เธอพยายามแกะมือออกเพราะตอนนี้เธอเองก็เริ่มเจ็บไปหมด“มีผัวเป็นมาเฟีย ยังไม่รู้ตัวอีก สักวันเดี๋ยวมันเบื่อมึง มันก็จะทิ้งมึงไปให้ไอ้พวกกระจ๊อกของมันนั้นแหละ” ออฟยังพูดต่อเหมือนคนไร้สติ แต่พยายามหาช่องทางหนีออกไปจากที่นี่ เพราะออฟเองก็ไม่มีอาวุธใด ๆ อยู่ในมือตอนนี้“โอ๊ย” เสียงเธอเล็ดลอดออกมาเมื่อโดนบีบเต็มแรงจากน้ำหนักมือของออฟลูคัสเห็นท่าไม่ดี เค้าเลยไม่ลังเลที่จะรอ ตอนแรกเค้ากะจะออมมือเพราะไม่อยากให้เธอเห็นภาพสะเทือนใจ แต่มันทำให้เธอเจ็บ เค้าเองคงยอมนิ่งดูเฉย ๆ แบบนั้นไม่ได้“กูบอกให้มึงปล่อยเมียกู!” เค้าเริ่มหัวร้อนขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าเธอ ระยะที่ออฟใช้เธอเป็นตัวประกันแทบไม่มีผลกับการยิงของเค้า เพียงแต่เค้ากลัวเธอเห็นภาพตอนเค้าฆ่ามันก็เท่านั้นเอง“กูไม่”ปัง! ไม่ทันที่ออฟจะพูดจบ เสียงปืนดังพร้อมกับร่างของออฟที่ล้มลงจมกองเลือดใช่ เค้ายิงออฟตรงหน้าผากแบบนัดเดียว โดยไม่ลังเลอะไรทั้ง

  • fwb นายมาเฟีย   25 ไม่มีสิทธิ์ได้ออกไป

    หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอเดินออกมาแล้วต้องพบกับความว่างเปล่าอีกครั้ง“หายไปไหนนะ” เธอพึมพำโดยที่ไม่ได้สังเกตพรึบ !เค้าโผล่มากอดเธอจากด้านหลัง ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัวอย่างคนไม่ได้ตั้งตัว“คุณ ตกใจหมด” เธอตีเค้าเบา ๆ หลังจากโดนคลอเคลีย ช่วงลำคอ“ผมคิดถึงคุณ” เสียงเค้าแหบพร่า เว้าวอนอย่างมีจุดมุ่งหมาย "ฉันก็คิดถึงคุณ" เธอไม่ปล่อยให้เค้ารอนานหันไปเริ่มลุกเค้าเค้าเองก็ตกใจปนตื่นเต้นที่ครั้งนี้เธอเป็นฝ่ายเริ่มต้น เธอดันหลังเค้าพร้อมกับผลักเค้าลงไปที่เตียงพร้อมจ้องตาเค้าอย่างยั่วยวน "คุณทำให้ฉัน โหยหาคุณมากแค่ไหนรู้ไหม นานเท่าไหร่แล้วที่เราไม่เจอกัน แล้วก็นานเท่าไหร่แล้วที่เรา" เธอเงียบไปพร้อมขึ้นคร่อมเขา อย่างโหยหา "งั้นคืนนี้ผมขออยู่เฉย ๆนะ" เค้ายกมุมปากพร้อมดูการกระทำเธอด้วยความตื่นเต้น แต่ต้องเก็บอาการ อื้อ เธอไม่รอช้าพอเค้าพูดจบ เธอก็ก้มลงไปจูบเค้าอย่างดูดดื่ม ค่ำคืนอันเร่าร้อนของเค้าทั้งสองผ่านไปอย่างไม่มีใครยอมใคร เสียงครางของทั้งคู่ดังระงมไปทั่วห้องตลอดทั้งคืน "ตื่นแล้วเหรอ" เค้าถามเธอหลังจากเมื่อคืน ผ่านการใช้เวลาด้วยกันทั้งคืนจนเกือบเช้า "อื้อ" เธอยิ้มมองเค้าผ่านแสงแดดที่รอดผ่า

  • fwb นายมาเฟีย   24 อาจจะยังไม่ถึงเวลาที่เธอควรรู้

    “ใช่ แต่ก่อนที่ผมจะไปสืบไง ผมคิดว่าเป็นแค่คนโง่ ๆ ที่พยายามปั่นพวกเราแต่มันไม่ใช่ ดังนั้น เชื่อใจผมแล้วย้ายไปอยู่ด้วยกันนะ” เมื่อเค้าพูดประโยคนี้จบ เธอก็ทำการไตร่ตรองก่อนตัดสินใจว่าควรย้ายมาอยู่กับเค้า“ไปเถอะยายฟ้า ฉันเองจะได้ไม่ต้องห่วงแกด้วย ไปอยู่กับคุณลูคัสแกเองจะได้ปลอดภัย” เบลพูดเสริมทัพอีกคนเพื่อความปลอดภัยของเธอเอง“ค่ะ ฉันจะย้ายไปอยู่กับคุณ ว่าแต่มันนานแค่ไหนที่ต้องย้ายไป” เธอถามเค้าด้วยความต้องการระยะเวลาที่ชัดเจน“จนกว่าจะหาคนที่อยู่เบื้องหลังได้” เค้าให้คำตอบเธอมาแบบนี้หลังจากเจรจากันเสร็จเธอกับเค้าพร้อมเบลก็เดินลงมายังลานจอดรถ แต่ที่ทำให้เธอไม่ทันตั้งตัวคือตอนนี้ที่ลานจอดรถเต็มไปด้วยชายชุดดำประมาณ 5-6 คน“ขึ้นรถเถอะ คนของผมเอง” เมื่อเห็นเธอยืนนิ่งจึงเค้าโอบเอวเธอ พร้อมยื่นของใช้จำเป็นของเธอให้ชายชุดดำ “คุณเบลไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ อยู่กับผมฟ้าปลอดภัยแน่นอน” เค้าหันมาสื่อสารพร้อมรับปากเรื่องความปลอดภัยของเธอให้เบลฟัง“ค่ะ ฝากด้วยนะคะ” เบลยิ้มอุ่นใจเมื่อได้ยินแบบนั้นบวกกับเห็นบอดีการ์ดที่มาพร้อมกับเค้า“ไว้ฉันโทรหานะเบล” เธอหันมาบอกเพื่อนไม่ให้กังวลหลังจากแยกย้ายกับเพื่อ

  • fwb นายมาเฟีย   5 ทำข้อตกลง

    "เสร็จสักทีนะยายฟ้า เก่งมาก" คำพูดของพี่เก่งทำให้เธอตื่นจากภวังค์ เธอเก็บคอมพร้อมเตรียมลุกออกจากห้องประชุม "ฟ้ากลับแผนกก่อนนะพี่" ใช่ตอนนี้เธอกำลังสับสนสิ่งที่เค้าพูดกับเธอเมื่อกี้ บัตรของเธออยู่ที่บ้านเค้า แสดงว่าเค้าคือคนที่ช่วยเธอใช่ไหม? เธอควรไปขอบคุณเค้าไหม หรือว่าหลบหน้า ตอนนี้ใจเธอมันว้าวุ่

  • fwb นายมาเฟีย   4 ดูแลอย่างดี

    "ตื่นแล้วหรือคะคุณ" เสียงป้าแม่บ้านเอ่ยขึ้นเมือเห็นว่าเธอลืมตา เธอตื่นจากพวัง พร้อมสำรวจร่างกายตัวเอง ใช่! เสื้อผ้าเธอถูกเปลี่ยน"ไม่ต้องตกใจนะคะ ป้าเป็นคนเปลี่ยนให้คุณเอง เมื่อคืนคุยอาการหนักมาก เจ้านายของป้าเลยอุ้มคุณมาแช่ตัว ""แช่ตัวหรือคะ?" เธอสับสนในสิ่งที่ป้าพูด"ใช่ค่ะ คุณน่าจะโดนวางยามา เ

  • fwb นายมาเฟีย   2 เข้าใจผิด

    หลังจากเพื่อนสาวเธอกลับไป เธอนั่งเอนหลังกับโซฟาตัวโปรดพร้อมคิดทบทวนกับสิ่งที่เธอเลือก "เธอจะไม่เสียใจกับสิ่งที่เธอเลือกจริง ๆ ใช่ไหมฟ้า" เธอพึมพำกับตัวเอง บนโลกนี้เธอไม่ต้องการอะไรแล้ว หลังจากผิดหวังเรื่องความรักมาหลาย ๆ ครั้ง บวกกับเธอมักจะเป็นที่ปรึกษาเรื่องความรักให้กับหลาย ๆ คน เธอจึงรับรู้ได้

  • fwb นายมาเฟีย    1 หา Fwb

    ในเมื่อไม่เคยสมหวังในความรักเลยสักครั้ง ฉันเลยอยากลองความสัมพันธ์ ที่ไม่ต้องเอาใจไปเล่นสักครั้งหนึ่งแล้วครั้งนี้ฉันมั่นใจว่าฉันจะไม่มีวันเสียใจกับความสัมพันธ์ครั้งนี้อย่างแน่นอน ปลายฟ้า สาวออฟฟิศ วัย 31 ปี ผิวพรรณผ่องใสอมชมพู ความสูง 154 น้ำหนัก 44 ผมยาวสวยที่ผ่านการดูแลตัวเองเป็นอย่างดี กว่าเธอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status