LOGIN“ผมจะทำอะไรรึอยู่กับใคร คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาตามหวงผมนะเฟย์ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน และเลิกปล่อยข่าวว่าเราเป็นแฟนกัน เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอเฟย์”
“ตกลงอะไรกันคะ เฟย์ไม่สนหรอก ก็ภีมไม่มีใครมีแค่เฟย์ แล้วทำไมเราจะเป็นแฟนกันไม่ได้” “เฟย์ถึงผมจะไม่มีใคร ก็ไม่ได้หมายความว่าผมอยากมีแฟน ถ้าเราคุยกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ก็จบกันไปดีกว่า ผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย” “จบงั้นเหรอคะ เป็นเพราะเด็กคนนั้นงั้นเหรอภีม” “ไม่เกี่ยวกับใครทั้งนั้นเฟย์ อย่าพาล จบคือจบ มันเป็นเพราะความต้องการของเราไม่ตรงกันแล้วต่างหาก ผมยังไม่อยากมีใคร ถ้าคุณจะคิดจริงจังขนาดนั้นผมให้คุณไม่ได้หรอก” “ไม่นะคะภีม เฟย์รักคุณนะคะ” เธอเดินเข้ามากอดเขา “อย่ารักผมให้เจ็บเลยเฟย์ ผมรักใครไม่เป็นหรอก ผมเป็นแบบนี้มันก็ดีอยู่แล้ว คุณไปเจอคนดีๆ เถอะ” ภีมจับบ่าเล็กดันออก และเดินออกไปจากตรงนั้นโดยที่ไม่หันมาสนใจเฟย์อีกเลย เขาตกลงกันกับเธอไว้ตั้งแต่ตอนแรกที่เธอเข้ามาพัวพันกับเขา ว่าจะคบกันแบบไหน เธอบอกว่าเธอโอเค เธอชอบความสัมพันธ์แบบFWBเหมือนกัน ไม่มีอะไรผูกมัด ไม่มีเรื่องส่วนตัว ไม่มีการหึงหวง มีแค่เซ็กซ์ อยากได้ก็ทักหาแล้วก็จบ แต่ในเมื่อเธอเริ่มจะล้ำเส้นเข้ามาเรื่อยๆ เขาก็ควรตัดปัญหา @Storm Club “มินนี่พอแล้วจะดื่มอะไรเยอะแยะ” มาโก้พยายามแย่งแก้วที่มีน้ำสีอำพันมาจากมือของน้อง “พี่มาโก้ไม่ต้องมาห้ามเลยนะ มินนี่จะดื่ม จะมาเป็นห่วงอะไร นี่ร้านของพี่พายุ มินนี่เมาก็ไม่เป็นอะไรหรอก” “ดื้อชะมัด เดี๋ยวพี่พายุจะดุเอาไง” “จะมาดุอะไรนักหนามินนี่โตแล้ว วันนี้พี่พายุก็ไม่เข้าร้านหรอก พี่มาโก้ก็ไม่ต้องบอกสิ มินนี่เมาก็ไปนอนคอนโด ไม่มีใครรู้หรอก พี่แค่ขับรถไปส่งที่คอนโดก็พอแล้ว” “โอเคก็ได้ ว่าแต่เรามีเรื่องอะไรทำไมถึงต้อง มาลงกับเหล้าบอกพี่หน่อย” มาโก้ถามน้องด้วยความเป็นห่วง “ก็เฮียภีมนะสิ เขามีแฟนแล้ว วันนี้หนูเจอผู้หญิงคนนั้นด้วย มันเจ็บมาเลยพี่มาโก้ เฮียภีมเขาหลอกหนูเขาไม่รักษาสัญญา” “ฮือ!” ว่าจบคนตัวเล็กก็ร้องไห้ “มินนี่ใจเย็น เฮียภีมเขาโตกว่าเราเยอะ การที่เฮียเขาจะมีแฟนมันก็เรื่องปกติ เราไปเรียนตั้งหลายปี อย่าไปจริงจังขนาดนั้นเลยนะพี่ว่า” “พี่มาโก้แต่หนูชอบเฮียภีมจริงๆ นะตอนอยู่ที่อเมริกา พี่ก็เห็นว่าหนูปิดกั้นทุกคนที่เข้ามา เพราะหนูชอบเฮียภีมมากไง ฮือ!” “โอเคๆ พี่เข้าใจ แต่ถ้าเฮียเขามีคนอื่นแล้ว เราก็ไม่ต้องไปสนใจดีไหม ตัดใจเถอะนะ คนเราไม่ใช่คู่กันจะทำยังไงได้ละ ไม่ต้องร้องแล้วนะ” มาโก้ไม่รู้จะทำยังไงได้แต่ปลอบน้อง เพราะตอนนี้มินนี่เอาแต่ร้องไห้ “พี่ให้หนูร้องเถอะ ก็หนูเสียใจ แล้วหนูก็ไม่รู้ว่าจะชอบใครได้เท่าเฮียภีมอีกไหม” “มานี่มา” มาโก้อ้าแขนกอดน้องลูบหลังเบาๆ เป็นการปลอบ “….” “อ้าว! สองคนพี่น้องอยู่นี่ด้วยเหรอ แล้วเป็นอะไรกอดกันทำไม” ไทเกอร์เดินเข้ามาและพนักงานของที่ร้านที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี บอกว่ามาโก้กับมินนี่นั่งอยู่โต๊ะนี้เขาเลยเดินมาหา “เอ๊ะ! มินนี่ร้องไห้ทำไม” ไทเกอร์รีบนั่งลงบนเก้าอี้และถามน้องด้วยสีหน้าเป็นกังวล “ก็เพราะเพื่อนพี่ไทเกอร์นั่นแหละค่ะ ที่ทำให้หนูเป็นแบบนี้” “เพื่อนพี่เหรอ ใครกันที่กล้าทำน้องสาวพี่ร้องไห้ได้” เขาทำท่าคิด แกล้งกวนน้องไปแบบนั้น ทั้งที่รู้ว่าเป็นใครไปไม่ได้ “ก็เฮียภีมตัวดีไงละคะ จะใครอีก” มินนี่เช็ดน้ำตาและยกแก้วเหล้าดื่มต่อ “มินนี่พอแล้ว เดี๋ยวพี่คุยกับไอ้ภีมมันให้ดีไหมเลิกดื่มก่อน” ไทเกอร์รีบห้ามน้องอีกคนเพราะรู้สึกเป็นห่วง และดูเหมือนมินนี่จะเริ่มเมาแล้ว “มินนี่พี่พากลับดีไหมเราเมาแล้ว” มาโก้ช่วยพูดด้วยอีกคน “ไม่ค่ะมินนี่ยังไม่เมา แล้วพี่ไทเกอร์ก็ไม่ต้องไปพูดอะไรกับเฮียภีมทั้งนั้นนะคะ ไม่ต้องไปบอกว่ามินนี่ร้องไห้เพราะเขา แล้วก็ไม่ต้องไปบอกว่ามินนี่เมาเละเพราะเขาด้วย เพราะมินนี่จะ…” “จะอะไรรอฟังอยู่” ภีมเดินเข้ามาพอดี และพนักงานที่รู้จักกันเป็นอย่างดีบอกให้เขาเดินมาโต๊ะนี้ โดยที่ทุกคนไม่ทันได้สนใจมองมาที่เขา เพราะมัวแต่ตั้งใจฟังมินนี่ที่เริ่มพูดเสียงอ้อแอ้พูดอยู่ และเขามายืนฟังอยู่สักพักแล้ว มินนี่มองตามเสียงพูด พอรู้ว่าเป็นเขาก็เงียบไม่ยอมพูดอะไรต่อ เม้มปากแน่น ภีมนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ มินนี่ มองคนตัวเล็กที่ตาบวมช้ำนิดหนึ่งแล้วเรียกพนักงานมาสั่งเครื่องดื่ม “ไอ้ภีมมึงไปเคลียร์กับกูหน่อยไหม วันนี้มึงทำน้องกูร้องไห้” ไทเกอร์พูดพร้อมกับมองเพื่อนรักด้วยสายตาเอาเรื่อง “พี่ไทเกอร์คะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกค่ะ” มินนี่รีบห้ามเพราะกลัวใจพี่ไทเกอร์เหมือนกัน “มินนี่เมื่อกี้น้องร้องไห้ แล้วยังไง จะไปปกป้องอะไรมันอีก” “กูว่ามินนี่เขาปกป้องมึงมากกว่าไทเกอร์” ภีมพูดขึ้นมาพร้อมกับหันมายักคิ้วให้ไทเกอร์ “ไอ้เวรภีมมึงจะพูดว่า กูสู้มึงไม่ได้งั้นเหรอ” ภีมไม่ได้โต้ตอบอะไร ยักไหล่ท่าทางกวนประสาทใส่เพื่อนรัก “ผมว่าเฮียสองคน นั่งดื่มเป็นเพื่อนกันไปดีแล้วครับอย่าวางมวยกันเลย เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมพามินนี่กลับเอง” มาโก้รีบห้ามทั้งคู่ “พี่มาโก้ทำไมหนูต้องกลับ หนูยังไม่อยากกลับสักหน่อย คนที่เราไม่ได้ชวนสิ เขาควรจะลุกไปนั่งโต๊ะอื่น เรามาของเราดีๆ ทำไมเราต้องกลับ” มินนี่พูดและมองไปที่ภีมด้วยสายตาไม่พอใจ และหันมามองไทเกอร์ด้วยอีกคนวันต่อมา @โรงพยาบาลTKแม็กซ์เวลขับรถสปอร์ตคันหนูตรงมารับภรรยาที่โรงพยาบาล คัพเค้กส่งข้อความมาบอกเขาว่าถ้ามาถึงแล้วให้รอหน่อย เพราะเธอยังตรวจคนไข้ไม่เสร็จ เขาเดินไปซื้อกาแฟแล้วไปนั่งรอคัพเค้กอยู่แถวๆ หน้าห้องตรวจ สักพักคัพเค้กเดินออกมาจากห้องตรวจ คนตัวเล็กกวักมือเรียกเขา แม็กซ์เวลเดินเข้าไปหา พยาบาลผู้ช่วยยิ้มให้เขา “พี่มารอนานรึยังคะ”“ไม่นานเพิ่งมาถึง กลับกันเลยไหม”“ไปค่ะ”“….”“คุณหมอเค้กคะ” เจ้าตัวเล็กเรียกเธอไว้ แล้วเดินอุ้มตุ๊กตากระต่ายน้อยมาหาเธอ “ว่าไงคะวันนี้น้องน้ำหวานคนสวยไม่ร้องไห้แล้วเนอะ พี่พยาบาลชมกันใหญ่เลย เก่งมากๆ เลยนะคะ”คัพเค้กลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ เจ้าตัวเล็กยิ้มหวานทันที ที่ได้รับคำชม “แล้วนี่คุณแม่ไปไหนคะ”“คุณแม่ไปซื้อขนมค่ะ”“งั้นให้หมอนั่งรอคุณแม่เป็นเพื่อนก่อนไหมคะ”“ค่ะ”คัพเค้กหันมายิ้มกับแม็กซ์เวลแล้วก็จูงมือเล็กไปนั่งที่เก้าอี้ใกล้ๆ “ทำไมผู้ชายคนนั้นเขาต้องเดินตามเรามาด้วยละคะ” เจ้าตัวเล็กหันไปมองแม็กซ์เวลแล้วก็กระซิบถามคัพเค้ก “อ๋อ! คนนั้นเขามารับหมอกลับบ้านค่ะ”“พี่เขาเป็นแฟนคุณหมอเหรอคะ”“คนสวยลองไปถามเขาสิคะ”“ถามได้เหรอคะ” เจ้าตัวเล็กมองเธอทำตา
5ปีต่อมา “ที่รัก” แม็กซ์เวลเดินเข้ามากอดคัพเค้ก ทันทีที่คนตัวเล็กเปิดประตูเข้ามา “เหนื่อยไหมครับ”“มากๆ เลยค่ะ ไม่มีแรงเดินแล้ว”“พี่อุ้มนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ เค้กอยากรีบไปอาบน้ำ แล้วก็นอนบนเตียงนุ่มๆ หลับให้เต็มอิ่ม”“เดี๋ยวพี่อาบน้ำให้เองครับ”“พี่แม็กซ์เวลเค้กง่วงจริงๆ นะห้ามมาแกล้ง ขอเค้กนอนก่อน” คัพเค้กใช้สายตามองเขาแบบรู้ทัน “ไม่ได้จะแกล้งอะไรเลย พี่จะอาบน้ำให้จริงๆ อยากช่วยไงครับ รู้ว่าที่รักเหนื่อย ไปเนอะอาบน้ำกัน” แม็กซ์เวลจับมือเล็กจูงเข้าห้องนอน ถอดเสื้อผ้าให้เธออาบน้ำสระผมทำทุกอย่างให้อย่างตั้งใจและเร็วที่สุด ไม่ได้เกเรระหว่างทางอะไรเพราะรู้ว่าคัพเค้กเหนื่อยและง่วงมาก คัพเค้กสวมเสื้อคลุมแล้วเดินตรงมา ทิ้งตัวล้มลงนอน “เค้กอยากใส่ชุดนอนไหม รึจะนอนแบบนี้”“อืม! เค้กนอนแบบนี้แหละ ง่วงมากเลยค่ะ ปวดขาด้วย”“อินเทิร์นทำไมงานหนักขนาดนี้ พี่นวดขาให้นะ”“ไม่เป็นไรค่ะ พี่อาบน้ำให้แล้วจะนวดให้เค้กอีกเหรอคะ เค้กเกรงใจพี่ พี่ก็งานเยอะเหมือนกัน”“นวดได้นอนเถอะ จะนวดให้จนกว่าเค้กจะหลับดีไหม”“ตอนเค้กหลับพี่จะทำอะไรคะ เค้กเหมือนทิ้งพี่ให้อยู่คนเดียวอยู่เรื่อยเลย”“อย่าคิดมากทุกคนมีหน้าที่
“มันหายไปแล้วจะถามทำไมอีกละคะ ถ้าจะทำอันใหม่มาให้ไม่ต้องนะคะ”“โอเคไม่ทำก็ไม่ทำ” แม็กซ์เวลมองคนตัวเล็กขับรถยิ้มๆ @เพนต์เฮาส์แม็กซ์เวล“เค้กพี่เมามากเลยอาบน้ำให้หน่อยได้ไหมครับ”“พี่อาบเองได้ค่ะไม่ได้เมาขนาดนั้นหรอก เค้กจะนอนแล้วง่วง ฝันดีนะคะแล้วก็อย่าเสียงดังด้วยนะคะ” ว่าจบก็เดินไปในห้องแต่งตัวเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อยและกลับมาล้มตัวลงนอนที่เตียงนุ่ม “เค้กจะนอนเลยจริงเหรอ”“จริงสิคะ ก็เค้กง่วงอาบน้ำเรียบร้อยแล้วด้วยค่ะก่อนออกไปรับพี่ นอนนะคะ”“เด็กอนามัยจริงๆ เลยควรไหมเนี่ย ควรมีเมียเป็นหมอไหม”“บ่นอะไรคะเค้กได้ยินนะคะ”“กำลังจะรีบไปอาบน้ำครับ อย่าเพิ่งหลับนะครับ เดี๋ยวมานอนกอด”แม็กซ์เวลเดินเข้าไปในห้องน้ำ รีบอาบน้ำแล้วรีบ ออกมาใส่ชุดนอน เดินออกมาคัพเค้กหลับไปแล้ว “ยัยคัพเค้กแป้งนุ่มไหนบอกว่านอยด์แต่ก็หลับปุ๋ยไปซะแล้ว” แม็กซ์เวลเดินกลับไปในห้องแต่งตัวเปิดลิ้นชักแล้วหยิบสร้อยเกียร์ของเขาออกมา เดินกลับไปที่เตียงแล้วค่อยๆ สวมสร้อยให้คนตัวเล็กเบาๆ จริงๆ แล้วสร้อยของเขาไม่ได้หายไปไหนแล้วก็ไม่ได้ให้ใครก่อนหน้านี้หรอก แค่ถอดเก็บไว้ แต่ไม่คิดว่าคัพเค้กจะอยากสวม สร้อยเกียร์ดูจะไม่เข้ากับคุณ
สักพักคัพเค้กเดินเข้ามา “น้องเค้กมาแล้ว นั่งก่อนครับ ไม่รีบเนอะพรุ่งนี้วันหยุด” ออสตินทักทายเธอ คัพเค้กนั่งลงข้างๆ แม็กซ์เวลคนตัวโตซบไหล่เล็กคลอเคลียเธอทันที คัพเค้กปล่อยให้เขาทำไปไม่ได้ห้ามอะไร“ไม่รีบค่ะพี่ออสติน แล้วพี่เดลล่ากับพี่นามิละคะ ไม่มาด้วยเหรอคะ”“สองคนไม่ได้มาครับ นัดกันไปดูหนัง” เคเดนตอบ“เค้กก็คิดว่าพี่เดลล่ากับพี่นามิมาด้วย แล้วก็คิดถึงเจ้าน้อยจังเลยค่ะพี่ออสติน”“เจ้าน้อยเหรอ น่าจะมาอาทิตย์หน้า เดี๋ยวพี่นัดให้นะน้องเค้ก”“ได้ค่ะพี่ออสติน เค้กว่างให้เจ้าน้อยเสมอค่ะ แต่เอ๊ะ! แล้วพี่มาร์วินละคะ เมื่อไหร่จะเปิดตัว”“เปิดตัวอะไรกันละครับน้องเค้ก พี่ยังไม่มีใครเลย”มาร์วินรีบตอบน้อง “อ้าว! แล้วพี่คนนั้นคนที่สวยๆ ที่เค้กเห็นเดินกับพี่บ่อยๆ ที่มหาลัยละคะ”“น้องเค้กคนนั้นเพื่อนสนิทมัน ไม่ใช่แฟน” ออสตินเป็นคนตอบ “แต่ว่าตอนนี้พี่มาร์วินของเรามีคนที่เขาสนใจถึงขั้นอยากมอบเกียร์ให้แล้วนะครับ”“ให้เกียร์เหรอคะพี่ออสติน” คัพเค้กถามด้วยสีหน้าสงสัย“ครับ เกียร์วิศวะไง พวกพี่มีกันทุกคน ส่วนมากก็จะเอาไว้มอบให้แฟน ของพี่ก็อยู่ที่เจ้าน้อย แล้วของแม็กซ์เวลยังไม่ได้ให้น้องเค้กเหรอครับ”คั
แม็กซ์เวลมองสบตาสวยที่เยิ้มหวานเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้วถอดเสื้อออกทันทีตามที่คนตัวเล็กบอก“ทำไมพี่หล่อจัง” มือเล็กลูบไล้อยู่ตรงแผงอกเขา “หึ! เมามากรู้ตัวรึเปล่า อยากให้ถอดกางเกงด้วยไหม”“ถอดด้วยค่ะ แล้วก็หยิบเสื้อคลุมตรงนั้นมาสวม เค้กอยากมีซานต้าเป็นของตัวเองด้วยเหมือนกัน” “ได้สิ คืนนี้จะจัดของขวัญชุดใหญ่ให้เลยนะครับ” เขารีบทำตามที่คนตัวเล็กสั่ง เหมือนเด็กว่าง่ายขึ้นมาเลย และแถมด้วยการถอดจนหมดเหลือแค่ตัวล่อนจ้อน หยิบเสื้อคลุมซานต้ามาสวม แม็กซ์เวลหยิบขวดไวน์ที่เหลือมาเปิดแล้วยกกระดกดื่มจนหมด มองคนตัวเล็กที่มองเขาตาหวานเยิ้ม “หันหลังสิคัพเค้ก พี่จะมอบของขวัญให้”คัพเค้กทำตามทันทีโดยรีบนั่งคุกเข่าหันหลังไปเกาะพนักพิงโซฟาเชิดก้นขึ้นเหมือนต้องการเชื้อเชิญ แม็กซ์เวลบีบขยำก้นอวบเล่นอย่างนึกมันเขี้ยว ก้มลงไปจูบไหล่นุ่ม จูบไซซ์ซอกคอขาว มือใหญ่บีบขยำหน้าอกอวบแทรกนิ้วมือเข้าไปปัดป้ายยอดอกสีหวาน “ให้ถอดไหมคะ”“ไม่ต้องชุดเธอน่ารักพี่ชอบ อยากเย็xเค้กคาชุดแซนตี้แบบนี้แหละเซ็กซี่ดี”“อื้อ! เบาๆ หน่อยสิคะบีบแรงจัง”“บีบนมเบาๆ เหรอ ยั่วกันขนาดนี้เธอไม่โดนเบาๆ หรอกนะคืนนี้คัพเค้ก รู้ตัวใช่ไหม”“เค้
“เอ๊ะ! รึว่าเค้กบินมาเที่ยวที่นี่ดีไหม อยากมาไหมพี่จะให้เลขาคุณแม่จองตั๋วเครื่องบินให้ตอนนี้เลย”“ไม่ได้สิคะ แล้วต้นคริสต์มาสเค้กละ เค้กอยากถ่ายรูปกับต้นคริสต์มาสที่เค้กตกแต่งเอง”“โอเคๆ งั้นพี่จะรีบกลับ ตามเวลาที่บอกนะครับ”“โอเคค่ะ”“งั้นพี่วางสายนะครับ”คัพเค้กยิ้มกับตัวเอง รู้เวลากลับของเขาแล้ว ฉันจะได้เตรียมตัว แต่แอบตื่นเต้นจังเลยแฮะ ไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย พี่โดนัทก็ซื้อชุดซะเซ็กซี่ขนาดนั้นวันต่อมา คัพเค้กจัดสถานที่เสร็จแล้ว ก็เลยขับรถออกไปซื้อเทียนหอม และสั่งอาหารร้านที่เธอกับแม็กซ์เวลชอบ ซื้อดอกไม้หน่อยดีกว่า ต้องทำอะไรอีก ทำไมฉันต้องตื่นเต้นขนาดนี้เนี่ย เสร็จเรียบร้อยแล้วรีบขับรถกลับ จนเวลาล่วงเลยมาถึงหนึ่งทุ่ม “ทำไงดีๆ” พี่แม็กซ์เวลใกล้กลับมาแล้ว ฉันควรรีบไปอาบน้ำแล้วแต่งตัว มัวแต่จัดนั้นจัดนี้ไม่หยุด คัพเค้กวิ่งเข้าห้องนอนไปอาบน้ำ แล้วก็รีบแต่งตัวเพื่อจะรอเขากลับ “จะสองทุ่มแล้ว ฉันจะบ้าตื่นเต้น” เธอเดินไปเดินมาและเหลือบไปเห็นขวดไวน์ในตู้แช่ไวน์ “ปลุกใจตัวเอง สักหน่อยดีกว่า”คนตัวเล็กหยิบขวดไวน์ที่เหลืออยู่ครึ่งขวด แล้วก็หยิบแก้วไวน์ มาเทใส่แก้วเพื่อดื่มย้อมใจ “อืม! ดี







